امروز یکی از مشتریای کافه شمارمو گرفت.

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم
چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

الکل بخورید، مست کنید، حرفای دلتونو بزنید
کارایی که دوست دارید انجام بدید
آخرشم بندازید گردن مستی

ولی ما میدونیم
مستی بهونه‌ست.

وقت خوابه.

تورو میخواهم و اون خندیدنت را
ز شوق دیدنم لرزیدنت را

اگه یه روزی نوم تو باز
تو گوش من صدا کنه
دوباره باز غمت بیاد
که منُو مبتلا کنه
به دل می گم کاریش نباشه
بذاره دردت جا به جا شه
بره توی تموم جونم
که باز برات آواز بخونم

بابا خب خوشم میاد ازت

دیدی دلشوره هام بیجا نبودن

تاحالا یکی رو انقدر دوست داشتید که کصخلش باشید؟

امیدوارم هیچوقت تجربه ش نکنید:)

میگه کهههه
این که دوسم نداشتی برام اهمیت نداشت
فقط دلم میخواست یه روز تموم بشن بهونه هات

عح
دلم واسه دوستام تنگ شده ینی چی

یا به لیلا برسون این دل مجنونو
یا مداوا کن این درد بی درمونو

آلرژی
امانم را بریده است.

ولی…
آیا واقعا لازمه سوسکا پرواز کنن؟

الا مگر آنکه روی لیلی دیدست
داند که چه درد می‌کشد مجنون را؟