نگارا، وقت آن آمد که یکدم ز آن من باشی

دلم بی‌تو به جان آمد، بیا، تا جان من باشی

دلم آنگاه خوش گردد که تو دلدار من باشی

مرا جان آن زمان باشد که تو جانان من باشی

به غم زان شاد می‌گردم که تو غم خوار من گردی

از آن با درد می‌سازم که تو درمان من باشی

بسا خون جگر، جانا، که بر خوان غمت خوردم

به بوی آنکه یک باری تو هم مهمان من باشی

منم دایم تو را خواهان، تو و خواهان خود دایم

مرا آن بخت کی باشد که تو خواهان من باشی؟

همه زان خودی، جانا، از آن با کس نپردازی

چه باشد، ای ز جان خوشتر ، که یک دم آن من باشی؟

اگر تو آن من باشی، ازین و آن نیندیشم

ز کفر آخر چرا ترسم، چو تو ایمان من باشی؟

ز دوزخ آنگهی ترسم که جز تو مالکی یابم

بهشت آنگاه خوش باشد که تو رضوان من باشی

فلک پیشم زمین بوسد، چو من خاک درت بوسم

ملک پیشم کمر بندد، چو تو سلطان من باشی

عراقی، بس عجب نبود که اندر من بود حیران

چو خود را بنگری در من، تو هم حیران من باشی

من هیچوقت آدمی نبودم که اشتباه کنم

همیشه اشتباه منو کرده.

شورت calvin klein میخوام.

مدلای لباس چرا خودشونو میگیرن؟
یه لباس تنت کردی حالا
تازه اونم مال خودت نیست
بعد عکس باید درش بیاری

Come to think of it, it's actually quite funny how we try to live our lives the fullest, laugh as loud as we can, and kiss as many people as there is, just because we're worried about getting old and wrinkled, and not being able to do those things anymore.

But it was ALMOST HEAVEN

امروز
اولین روزیه که بهت پیام دادم.

از محبت بس که دیدم رنج و محنت

فرق محنت را ندانم از محبت

خدایا تو دانی که در زندگانی

چه کرده بمن مهربانی من

خدایا تو دانی که این مهربانی

شده دشمن جاودانی من

کسی که دلم را کشیده خدایا در آتش غم

نگفته که با او به غیر محبت چه کرده دلم

بلا دیدم از دل

خطا دیدم از دل

نخواهم دلی را

دل غافلی را

که شد باعث ناتوانی من

به عشقی اسیرم به دردی دچارم

که از محنت ان فراری ندارم

سیه شد ازان زندگانی من

به جرم محبت

غم و درد و محنت

دلی پر زحسرت

زمانه چرا کرده قسمت من

زمن بی ریا تر

زتو بی وفا تر

ندیده زمانه

که عشق تو را کرده قسمت من

اگر دل دادم وفا کردم

خدا میداند خطا کردم

اگر بی تو گریه ها کردم

خدا میداند خطا کردم