Forwarded from کفِ دانشگاه
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥الهیات تخدیری و جهاد تبیین ناقص!
ارتباط الهیات با صحنه باید اصیل باشد.
🎙️ حجّتالاسلام و المسلمین قنبریان
🏳️ شب اول مناجاتخوانی شعبان المعظم
📆 جمعه، ۱۷ بهمن ۱۴۰۴
🕌 مسجد دانشگاه تهران
📲 هیأت دانشجویی اصحابالحسین (علیهالسلام)
🆔 @kdnews_net
ارتباط الهیات با صحنه باید اصیل باشد.
🎙️ حجّتالاسلام و المسلمین قنبریان
🏳️ شب اول مناجاتخوانی شعبان المعظم
📆 جمعه، ۱۷ بهمن ۱۴۰۴
🕌 مسجد دانشگاه تهران
📲 هیأت دانشجویی اصحابالحسین (علیهالسلام)
🆔 @kdnews_net
الْمُؤَمِّل
Voice message
میگن با چه انگیزه ای ۷ صبح جمعه پا میشین، میرین دعای ندبه...؟!
بعد از شیخ سعید، صبحونه انگیزه شه!
شایدم قبلش :)
بعد از شیخ سعید، صبحونه انگیزه شه!
شایدم قبلش :)
برعندازها موجودات جالبی هستن...
۳هزار کشته رو میگن ۴۰هزار تا
۳۵ میلیون ۲۲ بهمن رو میگن هزاران نفر
نخاله سلطنت طلب های بی وطنی که توی اروپا رفتن بیرون هم که اندازه هیئت حاج محمود نمیشدن رو میگن ۵۰۰ هزار نفر!
ما فکر میکردیم فرار مغزها یه معنای دیگه ای داشت...!
۳هزار کشته رو میگن ۴۰هزار تا
۳۵ میلیون ۲۲ بهمن رو میگن هزاران نفر
نخاله سلطنت طلب های بی وطنی که توی اروپا رفتن بیرون هم که اندازه هیئت حاج محمود نمیشدن رو میگن ۵۰۰ هزار نفر!
ما فکر میکردیم فرار مغزها یه معنای دیگه ای داشت...!
جمعیت بیرون هیئت حاج محمود vs جمعیت برعندازا بعد از کلی ضجه زدن و پول پاشی که الان دارن باهاش عشق میکنن!
البته این مقایسه ها فاقد هر گونه ارزش علمی،استدلالی و صرفا جهت لبخند حلاله :)
البته این مقایسه ها فاقد هر گونه ارزش علمی،استدلالی و صرفا جهت لبخند حلاله :)
شور - زهرای تمامه
گروه تخصصی صدابرداری نیستان
🎙فـایل صـوتـی
شور | زهرای تمامه…
مستی حلال برای رقیه ایها
شور | زهرای تمامه…
مستی حلال برای رقیه ایها
Forwarded from شَدیدُ اللَّحْن (محمد)
اصلا سی میلیون نفر یا سی نفر؛ فرض کنید در یک بیستودوم بهمن ماه خیالی، تنها سی نفر دور میدان آزادی و حومه نیمچه اجتماعی برگزار کردند و پرچم ایران را برافراشتند؛ خب که چه؟ گیریم جهان برای اپستین و رفقایش یادواره برگزار کرد و عکس هر کودک تعرضشده را بر دیوار افتخارات فقید نصباند؛ در هیچ کشور اروپایی هم دیگر پرچم اسرائیل را آتش نزدند و برای آزادی فلسطین شعاری داده نشد. اصلا در مونیخ آن محل اجتماع ۲۵۰ هزار نفری هم واقعا پر میشد و پهلوی چند ده اتوبوس دیگر به ناوگانش افزود. باز هم خب که چه؟ چه فرقی در اصل ماجرا میکند؟ وقتی یک طرف دارودستهی اپستین کودکباز است و اسرائیلیهای خونریز، چه اهمیتی دارد این سوی ماجرا چند نفر تکبیر بگوید. اصلا مگر ملاک خداوند تعداد سرنشینان کشتی نوح بود؟ آن گراز و گورخری که نجات یافتند مگر فرصتی برابر با کفار نداشتند؟ خب نخواستند و خدا هم عربدههایشان را شنید؛ البته قبل از آنکه آب داخل حلقشان فرو رود. غرض آنکه امروز ما عضو حزب اکثریتیم اما این ملاک حقانیتمان نیست، آن روز که اقلیت بودیم نیز ملاک کژروی نبود. اینکه بانگ اللهاکبر امسال از خانهها رساتر شنیده شد جای شکر دارد، اما اگر تنها یک موذن از بالای کاخ و کوخهای تهران ندای حق را لبیک میداد باز هم کشتی نوح برای آن یک نفر فرود میآمد. اخیرا دیدم مونیخیها سعی دارند آن اندک جماعت ساندویچ بلعیده را به میلیون غالب کنند و خروش بیستودو بهمن را به حساب کوری خود نادیده بگیرند؛ خب که چه؟ اصلا شما هزار هزار فحاش و ما یک تنه ذاکر نام خدا. ببینیم طوفان کدام یک را درو میکند.