‏طرح‌هایی مانند «دولت گذار» و «دفترچه اضطرار» هرچند غیرواقع‌بینانه و مضحک به نظر میرسند، باید جدی گرفته شوند. ویترین‌سازی از یک اپوزیسیون آلترناتیو، بخشی از فرآیند ریل‌گذاری برای جنگ است. همان مسیری که در عراق و لیبی و سوریه طی شده. کارکرد این طرح‌ها تا روز اول بمباران است و بس.

@AliNasriTelegram

بازتعریف روایت ملی؛ از «جلوگیری از فروپاشی» به «مهندسی آینده»

نویسنده: علی نصری 

در طی چند دهه گذشته،‌ در ضمیر ناخودآگاه سیاست خارجی ایران، ترسی شکل گرفته که باعث می‌شود همواره بهترین سناریو ممکن را «تأخیر در فروپاشی» یا «جلوگیری از بدتر شدن اوضاع» ببینیم. این ترس پنهان، برخاسته از مجموعه‌ای از تجربه‌های تلخ، بی‌اعتمادی عمیق به بازیگران خارجی، و تلاش برای پرهیز از تکرار هزینه‌های گذشته است.

این رویکرد را می‌توان «ذهنیت بقا» نامید. حالتی که اولویت اول آن دفع خطر فوری است و نه تصور و ساخت آینده‌ای متفاوت. در چنین وضعیتی، ابزارهای دیپلماسی، توافق‌ها و ابتکارها، بیشتر به عنوان سپر موقت برای کاهش فشارها عمل می‌کنند تا سکویی برای جهش راهبردی به سوی آینده‌ای بهتر و خودخواسته. حتی وقتی توافقی موفق شکل می‌گیرد، هدف پنهان آن بیشتر «خرید زمان» است تا ایجاد تحولی مطلوب و پایدار.

هرچند این نگاه در کوتاه‌مدت منطقی و لازم است، اما در بلندمدت ظرفیت‌های کشور را برای استفاده از فرصت‌های بزرگ محدود می‌کند و حتی می‌تواند به یک چرخه «خودتکرارشونده» از بحران/خرید زمان/بحران منجر شود.

برای عبور از این وضعیت، باید رویکرد ملی و دیپلماتیک خود را از صرفِ «دفع خطر» به سوی «خلق فرصت» و ساخت آینده دگرگون کنیم. این تغییر به معنای چشم بستن بر تهدیدها نیست، بلکه افزودن بُعدی سازنده به مهارت بقاست. بُعدی که همزمان «مانع سقوط» می‌شود و «مسیر صعود» را هموار می‌سازد.

نخستین گام در این مسیر، بازتعریف هدف دیپلماسی بر پایه ظرفیت‌سازی بلندمدت است. گذر از نگرانی لحظه‌ای - هر چند دشوار - به سمت توافق‌هایی لایه‌دار که ضمن حفظ بازدارندگی، بنیان‌های اقتصاد، علم و فناوری را تقویت کنند. این توافق‌ها باید بر پایه «مدیریت اعتماد» مرحله‌ای شکل گیرند تا اعتماد به جای شرط‌بندی پُرریسک بر خوش‌بینی یا بدبینی مطلق، با گام‌های سنجیده و تدریجی تثبیت شود.

در کنار این، سیاست خارجی باید با توسعه داخلی پیوند بخورد، به گونه‌ای که هر پیشرفت بیرونی بازتابی محسوس در زندگی مردم و ارتقای توان ملی داشته باشد. چنین پیوندی، انگیزه ادامه مسیر را در داخل زنده نگه می‌دارد و قدرت چانه‌زنی را در عرصه بین‌المللی تقویت می‌کند.

و نهایتاً، روایت ملی باید از تصویر «ایستادن بر لبه پرتگاه» به تصویر «نگاه به سوی افق آینده» تغییر یابد. این روایت بر ایمان به توان و اراده جمعی ملت تکیه دارد و افقی مشترک پیش چشم جامعه می‌گشاید که در آن، امنیت، رفاه و پیشرفت، حاصل مسیر سنجیده و پایدار یک ملت است. این روایت باید مردم را به هم‌راهی و «مشارکت فعال» در ساخت این آینده فرا بخواند، تا هر فرد سهم خود را در شکل‌دهی به فردای بهتر دریابد و ایفا نماید. چنین تصویری، امید را در دل مردم زنده نگه می‌دارد، نیروی آفرینش و نوآوری را فعال می‌کند و ایران را در جهان با سیمایی نو و آینده‌ساز معرفی می‌نماید. سیمایی که با اعتماد به نفس و اتکا به ظرفیت‌های درونی، مسیر ساخت فردایی بهتر را هموار می‌سازد و جایگاه کشور را به‌ عنوان بازیگری مسئول، مقتدر و اثرگذار در نظام بین‌الملل به تصویر می‌کشد.

@AliNasriTelegram

‏مروجان نظرهای توطئه‌ خود بزرگترین تهدید برای امنیت ملی هستند. هم‌زمان که ذهن جامعه را مشغول رنگ لباس بیمارستان آقای خاتمی و دود سفید دماوند و تک‌شاخ و ضحاک میکنند، سازمانهای امنیتی دشمن با هوش مصنوعی و پیشرفته‌ترین فن‌آوری‌ها کلان‌داده‌های حیاتی کشور را جمع‌آوری و پردازش میکنند.

@AliNasriTelegram

اسرائیل مشغول قتل‌‌عام همه ارکان انسانیت است:

-نسل‌کشی
-کودک‌کشی
-شهرکُشی
-زیست‌کشی
-خبرکُشی
-قانون‌کشی
-حقیقت‌کُشی
-اخلاق‌کُشی
- وجدان‌کُشی

@AliNasriTelegram

‏واقعیت تلخ این است که در فرهنگ سیاسی جناحی ما، به جای اینکه خشم خود را متوجه متجاوزان خارجی کنیم، به جان هم می‌افتیم و در پی یافتن مقصر داخلی می‌گردیم. آنان که عامدانه می‌کوشند خشم مردم را در داخل کشور محبوس کنند، در عمل به متجاوز خارجی کمک می‌کنند.

@AliNasriTelegram

«علی نصری» کارشناس مسائل بین‌الملل در گفت‌وگو با ایسنا: 

🔹️تجربه نشان داده که سیاست خارجی مبتنی بر ایجاد اهرم فشار، کارآمدی محدودی دارد و معمولاً طرف مقابل را به ایجاد اهرم فشار متقابل ترغیب می‌کند.

🔹️این روند می‌تواند ما را وارد چرخه‌ای بی‌پایان از تهدیدها و فشارها کند و در نهایت موقعیت ایران در عرصه بین‌المللی را تضعیف کند.

🔹️دستگاه دیپلماسی باید از فرصت ۳۰ روزه برای آغاز گفت‌وگوهای‌ جدید بهره ببرد.

🔹️ اقتصاد ایران تا حد قابل توجهی خود را با شرایط تحریم تطبیق داده است. اما در سیاست خارجی، هدف صرفاً بقا در شرایط تحریم نیست، بلکه قرار گرفتن کشور در مسیر توسعه، پیشرفت و شکوفایی است

🔹️خروج از پیمان ان‌پی‌تی وضعیت را پیچیده‌تر خواهد کرد.

🔹️راهبرد مؤثرتر، بازگرداندن جایگاه و نقش فعال ایران در منطقه و عرصه بین‌الملل است.

🔹️این راه نیازمند عزم ملی، تصمیم اساسی برای بازتعریف جایگاه خود در ساختار بین‌المللی، انسجام داخلی در دیدگاه‌ها و عملکردها و حمایت همه‌جانبه تمام نهادها از دستگاه دیپلماسی کشور است.

انتهای پیام


isna.ir/xdV2Hq
@IsnaWorld

@AliNasriTelegram

علی نصری در گفت‌وگو با «اعتماد»:


♦️ «گزارش‌های آژانس ذاتاً باید فنی و حقوقی باشند، اما متأسفانه در عمل اغلب رنگ و بوی سیاسی به خود می‌گیرند.»

♦️ «پس از تجاوز رژیم صهیونیستی به ایران و بمباران تأسیسات هسته‌ای توسط آمریکا در حین مذاکرات، افکار عمومی جهان متمایل به سمت ایران است و آمادگی شنیدن و پذیرفتن روایت ما را دارد.»

♦️ «هرگونه همکاری با آژانس نیازمند توافق در مورد پروتکل‌ها و چارچوب‌های امنیتی جدید است.»

♦️ «ایران می‌تواند از طریق اقدامات حقوقی و سیاسی، مانند طرح دعوی علیه این حملات و جلب حمایت کشورهای غیرمتعهد، هزینه سیاسی غرب را بالا ببرد.»

♦️ «این روزها عده‌ای در ایران، بخصوص در مجلس شورای اسلامی، بحث خروج از NPT را دنبال می‌کنند؛ اقدامی که یک تیغ دو لبه است و می‌تواند شرایط را پیچیده‌تر کند.»

♦️ «خروج از NPT به معنای پایان تعهدات ایران در قبال این معاهده نخواهد بود و کشورهای غربی قطعاً به‌دنبال صدور قطعنامه‌ای تازه از شورای امنیت خواهند رفت.»

♦️ «خروج از معاهده NPT نیازمند بررسی همه‌جانبه‌ی جوانب مثبت و منفی آن است... تنها راهی که این اقدام می‌تواند مفید واقع شود، رویکردی است که آن را به‌ عنوان خلق یک فرصت برای ایجاد گشایش دیپلماتیک ببیند.»

♦️ «تنها حالتی که می‌توان خروج از NPT را دارای فایده دانست، زمانی است که ایران در دوره ۹۰ روزه‌ی اعلام خروج، فرصتی برای مذاکره و بازتعریف شرایط ایجاد کند.»

♦️ «سیاست خارجی ایران نباید صرفاً معطوف به ساختن اهرم فشار باشد؛ بلکه باید به دنبال خلق فرصت‌ها و استفاده از گشایش‌های احتمالی نیز باشد.»

♦️ «هر چقدر ما به دنبال اهرم‌سازی بیشتر باشیم، طرف مقابل نیز اهرم‌های خود را اعمال می‌کند و حاصلش آسیب‌های بیشتر است.»

♦️ «تعمیق همکاری‌های منطقه‌ای، تقویت روابط راهبردی با چین و روسیه و گسترش پیوندهای اقتصادی، انرژی و ترانزیتی با همسایگان» راهی برای مدیریت بحران است.

♦️ «ایران برای اثبات صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای خود به نظارت آژانس نیاز دارد و آژانس نیز بدون همکاری ایران نمی‌تواند وظایف خود را به‌طور کامل اجرا کند.»

♦️ «سیاست‌های درازمدت رژیم صهیونیستی در قبال ایران ارتباط مستقیمی با رابطه ایران و آژانس ندارد... این رژیم اهداف راهبردی خود را که مبتنی بر جنگ‌های دائمی، تجاوز به همسایگان و گسترش سرزمین‌های اشغالی است، به‌طور مستقل دنبال می‌کند.»

♦️ «آمریکا نیز برنامه‌های راهبردی خود را دارد...در هر صورت، رابطه ایران و آژانس تعیین‌کننده پیشبرد یا عقب‌نشینی این اهداف نیست.»

https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/237890/%D8%B4%D8%B7%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A2%DA%98%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%DB%8C%D9%86


@AliNasriTelegram

‏درسی که باید از حمله اسرائیل به قطر گرفت این نیست که «مذاکره» با غرب ذاتاً خطرناک است، بلکه این است که «برون‌سپاری امنیت» به قدرت‌های فرامنطقه خطایی مهلک است. کشوری که ‎#امنیت_درون‌زا دارد، هراسی از مذاکره ندارد. ما باید پیشگام و رهبر همکاری برای ساختن ‎#منطقه_قوی باشیم.

@AliNasriTelegram

Broadening the Strategic Front Against Israeli Excesses

1/ At the Qatar emergency summit, Muslim states debated sweeping measures vs. Israel. But beyond sanctions, law, and security steps — there’s an overlooked opportunity: reaching out to disillusioned Western Christian conservatives.

2/ Many Christian conservatives are rethinking unconditional support for Israel. Gaza’s devastation, moral contradictions & the silencing of dissenting voices have shaken old certainties.

3/ #CharlieKirk’s assassination - of a conservative who began questioning pro-Israel orthodoxy - became a symbol. It underscored how fragile the Christian-Zionist consensus has become in the U.S.

4/ For Muslim states, this is not about partisan politics but about principle; humanitarian relief, holy site protection, and legal accountability. These themes resonate deeply with faith-driven U.S/Western conservatives.

5/ By framing outreach in moral and religious language - protecting life, safeguarding the vulnerable, defending sacred sites - Muslim states can find common ground with Christians increasingly uneasy about Israel’s actions.

6/ The shared moral bedrock is simple: the Golden Rule - “treat others as you wish to be treated.” Both Bible & Qur’an uphold it. This can be the foundation of a faith-based alliance against Israel's crimes and injustice.

7/ Practical steps: interfaith humanitarian projects, co-sponsored fact-finding missions, and joint calls for civilian protection. Shared values, not ideology, can form the bridge.

8/ If the Qatar summit’s agenda expands beyond governments to engage faith communities, it could reshape global discourse - showing that opposition to Israeli excesses is not “Islam vs. the West” but a broader moral coalition.

9/ Bottom line: Muslim states alone can pressure Israel, but with Christian conservatives questioning old narratives, the scope of allies can widen. That’s a new front Israel isn’t prepared for.

https://x.com/AliNasri90/status/1966431782057730309?t=Vbi4DAkbNskCgOSgYoXuzA&s=19

‏گسترش جبهه راهبردی علیه تجاوزات اسرائیل

۱/ در نشست اسلامی اضطراری قطر، کشورهای مسلمان درباره اقدامات احتمالی علیه اسرائیل بحث خواهد کرد. اما فراتر از تحریمها، اقدامات حقوقی و امنیتی، فرصت دیگری نیز وجود دارد؛ ارتباط با محافظه‌کاران مسیحی غربی که از اسرائیل سرخورده شده‌اند.

۲/ بسیاری از محافظه‌کاران مسیحی، به ویژه در آمریکا، در حال بازنگری در حمایت بی‌قید و شرط دولت‌هایشان از اسرائیل هستند. تصاویر ویرانی غزه، تناقضات روزافزون اخلاقی و سرکوب صداهای منتقد، یقین‌های گذشته را در هم شکسته است.

۳/ ترور #چارلی_کرک -فعال محافظه‌کار آمریکایی که نگاهش به راویت صهیونیسم در معرض تحول بود ــ به یک نماد تبدیل شده است، و نشان‌دهنده این واقعیت بود اجماع مسیحیان صهیونیست در آمریکا چقدر شکننده شده است.

۴/ برای مسلمانان، نقطه اشتراک با مسیحیان یک پیوند سیاسی و جناحی نیست بلکه مبتنی بر اصول انسانی است؛ کمک‌های بشردوستانه، حفاظت از اماکن مقدس، و پاسخگویی در برابر جنایات جنگی. این مضامین برای محافظه‌کاران مذهبی غربی بسیار معنادار است.

۵/ با چارچوب‌بندی پیام به زبان اخلاقی و دینی ـ حفاظت از جان انسان‌ها، دفاع از مظلومان، حفاظت از اماکن مقدس - کشورهای مسلمان می‌توانند با مسیحیانی که از اقدامات اسرائیل ناراضی‌اند ، زمینه مشترک پیدا کنند.

۶/ بستر اخلاقی مشترک ساده است؛ «قاعده طلایی» - با دیگران چنان رفتار کن که می‌خواهی با تو رفتار شود. هم انجیل و هم قرآن آن را تأیید کرده‌اند. این می‌تواند پایه ائتلافی ایمانی علیه جنایات و بی‌عدالتی اسرائیل باشد.

۷/ گام‌های عملی؛ پروژه‌های بشردوستانه بین‌الادیان، هیئت‌های حقیقت‌یاب مشترک، و فراخوان‌های هم‌زمان برای حفاظت از غیرنظامیان. ارزش‌های مشترک، نه ایدئولوژی، می‌تواند پل ارتباطی شود.

۸/ اگر دستورکار نشست قطر فراتر از دولت‌ها برود و جوامع دینی را هم درگیر کند، می‌تواند گفتمان جهانی را بازتعریف کند و نشان دهد که مخالفت با تجاوزات اسرائیل «اسلام در برابر غرب» نیست، بلکه یک ائتلاف اخلاقی گسترده‌تر است.

۹/ به طور خلاصه؛ کشورهای مسلمان به‌ تنهایی می‌توانند بر اسرائیل فشار بیاورند، اما ائتلاف با محافظه‌کاران مسیحی و فروریختن روایت سنتی صهیونیسم، دایره متحدان وسیع‌تر می‌شود و این جبهه جدیدی است که اسرائیل برای آن آماده نیست.


@AliNasriTelegram

https://x.com/AliNasri90/status/1966438939339747418?t=8VPXp3iLDhddgJdaAsEIPA&s=19

این پنجمین پیام نتانیاهو پس از ترور چارلی کرک است تا به هر قیمتی مسیحیان محافظه‌کار آمریکا را قانع کند که اسرائیل در این قتل نقشی نداشته. با این حال، ویدیوهای آخرین مصاحبه‌های چارلی کرک که نشان از تغییر تدریجی مواضع او نسبت به اسرائیل، تشدید انتقاداتش از سیاست‌های نتانیاهو، اشاره‌اش به پاکسازی قومی در غزه، اعتراضش به نفوذ لابی اسرائیل در آمریکا و نگرانی‌اش از پیامدهای این مواضع داشت ــ به سرعت توسط هوادارانش در فضای مجازی بازنشر می‌شود.

بزرگ‌ترین هراس نتانیاهو از دست دادن این پایگاه اجتماعی در آمریکاست.

اکنون فرصت کوتاه و استثنایی راهبردی برای ما فراهم شده تا با این قشر ارتباط بگیریم و روایت ایران را به گوششان برسانیم و از این مسیر بر جهت‌گیری‌های دولت ترامپ تأثیر بگذاریم.

مصاحبه با چهره‌های رسانه‌ای اثرگذار در این قشر همچون کندیس اونز، تاکر کارلسون و مت والش، و برگزاری سمینارهای بین‌الادیانی با هدف تقویت دوستی میان مسلمانان و مسیحیان می‌تواند در جلب حمایت آن‌ها از ایران و فاصله گرفتنشان از اسرائیل مؤثر باشد.

@AliNasriTelegram

1/ Netanyahu has issued his fifth message since Charlie Kirk’s assassination, desperate to convince conservative Christians that Israel had nothing to do with it.

2/ Yet Kirk’s final interviews where he began to shift his stance on Israel, criticized Netanyahu’s policies, spoke of ethnic cleansing in Gaza, and voiced concerns for his own safety are now circulating widely among his supporters.

3/Netanyahu's greatest fear is to lose the unwavering support of Israel's Christian conservative base in the U.S.

4/ The fact that conservative Christians are beginning to question Israel's actions could signal a major shift in U.S political discourse. This is precisely why Netanyahu is working so intensely to control the narrative and limit the potential fallout.

5/ Let’s be clear, if Israel is indeed behind Charlie Kirk's assassination, it wouldn't be the first time, but rather just another chapter in a history where Americans have been targeted by a supposed ally.

6/The USS Liberty attack in 1967 is yet another clear example of how Israel treats the U.S.

https://www.aljazeera.com/video/featured-documentaries/2014/10/30/the-day-israel-attacked-americ

7/ It’s time for American conservative Christians to start hearing the voices that have been warning for decades about the true nature of the Zionist regime, voices like Iran's.

https://x.com/AliNasri90/status/1967212750729552302?t=rp7ijl7W-DuhyeezkbYuTw&s=19

@AliNasriTelegram

‏از روزهایی که «ایران‌اینترنشنال» با جنگ روانی بخشی از جامعه را به جایی رسانده بود که شکست تیم ملی کشورمان را جشن بگیرند و پرچم بریتانیا را بالا ببرند، تا امروز که تصویر احترام قهرمان کشتی به پرچم ایران دست به دست می‌چرخد، چه مسیر دردناکی را پیمودیم، تا بدانیم همین یک وطن را داریم.

@AliNasriTelegram

‏«زبان بدن» زمانی معنای سیاسی پیدا می‌کند که رابطه قدرت نابرابر باشد. وقتی دو کشور در جایگاهی برابر قرار دارند، احترام و تواضع میان رهبران کشورهای مسلمان در یک اجلاس اضطراری، نمایش صمیمیت و اتحاد در مقابل دشمن مشترک است. کانتکست را درک کنید و دست از خودزنی بردارید.

@AliNasriTelegram

‏این وسواس روی «زبان بدن» در سیاست خارجی مضحک شده. در عصری که در هر دیدار سیاسی، هر حرکت ساده - از یک گفت‌وگوی درِگوشی تا لحظه‌ای دست‌ روی‌ سینه گذاشتن - میتواند در کسری از ثانیه به یک اسنپ‌شات تبدیل شود، این همه فضاسازی برای تحقیر رئیس‌جمهور و کشور، در بهترین حالت غیرمسئولانه است.

@AliNasriTelegram

‏مکرون همان قورباغه ژان دو لافونتن است که می‌پندارد می‌تواند خود را تا اندازه گاو (ایالات متحده) باد کند. اما از فرط تلاش برای بزرگنمایی، خود و توهم اروپای مستقل را می‌ترکاند.

@AliNasriTelegram

گفت‌وگوی اختصاصی «اعتماد» با علی نصری

۱) چشم‌انداز توافق

🔵 فاصله زمانی میان سفر رئیس‌جمهور به نیویورک و موعد بازگشت قطعنامه‌ها بسیار کوتاه است

🔴 در چنین بازه‌ای انتظار دستیابی به توافقی که باعث تعویق شود غیرواقع‌بینانه است و نمیتوان چنین توقعی از رئیس‌جمهور و دستگاه دیپلماسی کشور داشت

🔵 در روزهای اندک باقی‌مانده تا موعد اجرای ماشه، نمی‌توان انتظار داشت با رویکرد «اهرم‌سازی» صحنه تحولات دگرگون شود

۲) هدف حضور دیپلمات‌ها / مجمع عمومی

🔵 حضور رئیس‌جمهور و وزیر خارجه در مجمع عمومی اهمیت دارد، چرا که می‌تواند زمینه‌ساز اقدامات بعدی در جهت کاهش فشارهای سیاسی و اقتصادی و امنیتی بر کشور باشد

🔴 حتی پس از بازگشت قطع‌نامه‌های ششگانه، امکان تعویق آنها از طریق صدور یک قطع‌نامه‌ جدید وجود دارد و اسنپ‌بک به معنی پایان دیپلماسی نیست

۳) ماهیت تحریم‌ها

🔴 تحریم‌» در ذات خود عملکرد دوگانه‌ و بعضاً متفاوت دارد؛ از یک سو می‌تواند به عنوان یک اهرم فشار برای کسب امتیاز حداکثری از دستگاه دیپلماسی کشور بکار گرفته شود، و از سوی دیگر می‌تواند به عنوان یک ابزار «جنگ اقتصادی» در کنار «جنگ روانی» و در راستای «جنگ نظامی» و مداخله‌گری‌های امینی، با هدف از بین بردن زیرساخت‌های اقتصادی، تضعیف انسجام ملی، بی‌ثبات‌سازی کشور و سقوط نظام سیاسی، مورد استفاده قرار بگیرد

🔵 لابی اسرائیل در آمریکا، قطعاً به دنبال این نیست که «تحریم» به عنوان یک اهرم فشار مذاکراتی بکار گرفته شود - آنها با اصل مذاکره بین ایران و غرب مخالفند - و همه تلاششان این است که تحریم به عنوان یک «سلاح» در کنار سایر ادوات جنگی استفاده شود

۴) راهبرد کشورهای غربی

🔵 دولت‌های غربی، امروز خود را در موضع قدرت در برابر ایران می‌بینند و تصور می‌کنند که - مضاف بر تهدیدهای امنیتی رژیم صهیونسیتی - موفق شدند که کشورمان را از نظر سیاسی و اقتصادی نیز در انزوا قرار بدهند

🔴 اما واقعیت این است که خود آنها نیز با چالش‌ها و بحران‌های قابل توجه خارجی و داخلی مواجه هستند و قطعاً خودشان مستحضرند که افزایش تنش با ایران و تبدیل یک موضوع قابل حل‌و فصل از طریق دیپلماسی به یک کانون بحران جدید، سیاست عاقلانه‌ای نیست

۵) گزینه‌های ایران

🔴 پاسخ ایران باید به‌گونه‌ای باشد که نه موجب سرریز تنش از حوزه هسته‌ای به سایر عرصه‌ها گردد و نه باعث شود کشورهایی که در نشست اخیر شورای امنیت از مواضع ایران حمایت کردند - مثل چین، روسیه و پاکستان - به صف مخالفان بپیوندند

🔵 اگر تصمیم نظام بر خروج از معاهده NPT باشد، این اقدام باید با پیام و هدف مشخص «بازگشت‌ به مسیر مذاکره» مطرح شود، و نه در قالب تهدید به تسلیحاتی‌ کردن برنامه هسته‌ای

🔵 آنچه اهمیت بیشتری دارد تمرکز بر مشروعیت‌زدایی از اقدام سه کشور اروپایی و برجسته‌سازی غیرقانونی، غیرمنطقی و غیراخلاقی بودن آن در افکار عمومی و محافل حقوقی بین‌المللی است

۶) فصل هفتم و پیامدها

🔵قرار گرفتن ایران ذیل فصل هفتم منشور رخدادی بسیار مهم است که نباید کم‌اهمیت تلقی شود، اما به معنای پایان دیپلماسی یا ورود اجتناب‌ناپذیر به مسیر تقابل مستقیم نیست

🔴در کوتاه‌مدت، ضرورت کاهش آثار فشارها، تعمیق روابط با بازیگران غیرغربی و بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت‌های حقوقی و سیاسی در مجامع بین‌المللی بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود

۷) تغییر پارادایم و نقش ایران به‌ عنوان چهارراه تجارت

🔵سیاست خارجی ایران نیازمند یک پوست‌اندازی، نوسازی و تغییر پارادایم است

🔴ما باید از یک رویکرد تدافعی و واکنشی که طی سال‌های گذشته همواره درگیر اهرم‌سازی و مدیریت بحران بوده، به سوی سیاستی حرکت کنیم که در آن سایر کشورها ثبات، امنیت و رونق تجارت خود را در گرو همکاری با ایران ببینند

🔵موقعیت ممتاز جغرافیایی ایران، همراه با پیشینه تاریخی و فرهنگی غنی، ظرفیت آن را فراهم می‌کند که کشور به چهارراه تجارت، میان‌دار سیاست، ضامن امنیت و خاستگاه دانش و فناوری منطقه تبدیل شود

۸) روابط با آژانس

🔵روابط ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی طی چند دهه گذشته همواره با فراز و نشیب همراه بوده است، اما واقعیت این است که هر دو طرف به‌ گونه‌ای به یکدیگر نیاز دارند

🔴آژانس گاه از چارچوب مأموریت‌های فنی و نظارتی خود فراتر رفته و رویکردی سیاسی و مغرضانه نسبت به ایران در پیش گرفته است

🔵می‌توان با طراحی تدابیر امنیتی ویژه تحت نظارت شورای عالی امنیت ملی و بر اساس پروتکل‌هایی که خود ایران در تدوین و اجرای آن نقش محوری دارد، همکاری با آژانس را به ابزاری در خدمت منافع ملی تبدیل کرد

https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/238487/%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%A7%D8%B4%D9%87%E2%80%8C%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%AF%DB%8C%D9%BE%D9%84%D9%85%D8%A7%D8%B3%DB%8C%E2%80%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA

@AliNasriTelegram

«قاعده‌ طلایی» که دکتر پزشکیان مطرح کرده، همچون «گفت‌وگوی تمدن‌ها»، پاسخی به خلأ اخلاقی و حقوقی جهان امروز است. این فراخوان به اخلاق مشترک از سوی ایران، می‌تواند زمینه‌ساز تغییری بنیادین در روابط بین‌الملل باشد. تغییری که جهانِ خسته از خشونت و تبعیض و تشنه‌ عدالت و همزیستی مسالمت‌آمیز، بیش از هر زمان دیگر به آن نیاز دارد.

@AliNasriTelegram

The Golden Rule vs. the Rule of Force; Iran and the U.S at the UN

By: Ali Nasri

Masoud Pezeshkian called for fairness, solidarity and ethical multilateralism.  Donald Trump, glorified American triumphs while dismissing international institutions...
👇

https://www.avash.news/2025/09/25/the-golden-rule-vs-the-rule-of-force-iran-and-the-u-s-at-the-un/

@AliNasriTelegram

‏نتانیاهو در فاکس‌نیوز: ترامپ بهترین هم‌پیمان و دوست اسرائیل است...او در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش از توافق «فاجعه‌آمیز» برجام خارج شد.

https://x.com/AliNasri90/status/1972376184244863118?t=8htkXZKkH0_RQurtprCjJQ&s=19

@AliNasriTelegram