قرار نیست که تا ابد خودتو به خاطر اشتباهی که حالا به هر دلیل، در دوره ای از زندگیت داشتی سرزنش کنی و حس بد به خودت بدی از هر اتفاقی درسی که لازم داری رو بگیر و ازش رد شو چون همون اتفاقات و همون سوتی ها تو رو رشد دادن.

قرار نیست که تا ابد خودتو به خاطر اشتباهی که حالا به هر دلیل، در دوره ای از زندگیت داشتی سرزنش کنی و حس بد به خودت بدی از هر اتفاقی درسی که لازم داری رو بگیر و ازش رد شو چون همون اتفاقات و همون سوتی ها تو رو رشد دادن.

اگر گذاشتمت کنار مطمئن باش مقصر تو بودی چون من تا لحظه ی آخر به آدما فرصت میدم، محبت میکنم، رفتارمو بهتر میکنم، اهمیت میدم و تلاش میکنم همه چیزو درست کنم…

وقتی خونه‌ت سرد بشه خونه‌ رو ترک نمی‌کنی، سعی می‌کنی گرمش کنی.

‏مووآن کردن واقعی فقط اونجاست  که جمال ثریا میگه:
دیدم که از دستت عصبانی نیستم، دلشکسته نیستم، قهر نیستم، خلاصه اینکه من با تو دیگر "هیچ چیز" نیستم!

طرف اسبش رو فروخت جاش ۱۰ تا خر خرید، الان دورش شلوغه ولی با یه مشت خر. گرفتی چی میگم؟!  لیاقت چیزی نیست که به هرکسی بدن و شما نمی‌تونید این یه مورد رو در وجود کسی قرار بدید.

و من او را طوری نگاه میکردم انگار آخرین گلی بود که در جهان باقی مانده بود.

تو قرار نیست یهو فراموشش کنی!
انقدر دلتنگی میکشی و تو خودت مچاله میشی،که بالاخره ی روز صبح از خواب بیدار میشی و میبینی دیگه هیچ حسی بهش نداری!

من اونجوری دوستت دارم که علی سورنا میگه: «نفست نفسمو تنگ میکنه حالِ بدت، حال منو بد میکنه.»

‏اگر از خودتون و احساستون مطمئن نیستید، کسی رو از موندن و وجودتون تو زندگیش مطمئن نکنید
‏آدما سنگ نیستن دل دارن نمیتونن فراموش کنن شاید دیگه نتونن اعتماد کنن.

قربون‌صدقه‌های تکراری رو بریزید دور و به جای بیا بغلم، به بغلتون اشاره کنید و بهش بگید:
«تو قلب منی و جات وسط وجودِ منه. بیا برو سرجات»

مثل چسب به او چسبیده بودم، دلم می‌خواست مثل ماهی در آب میان اندام‌ها و رگ‌ها و مغزش شنا کنم. ولی چه از دستم بر می‌آمد که آدمیزاد بودم. مثل گم‌کرده خویشتنی به خانه بازگشتم و خوابیدم.

ترکیبِ «آدم های مورد علاقه + سلامتِ روان + آرامش فکری» خیلی میتونه دوست داشتنی باشه؛ براتون آرزو میکنم تجربه ش کنید.

حواستون باشه بخاطر کی از کی دست می کشید، به قول سعدی:
“ببین که از که بُریدی و با که پیوستی…”