از یک جایی به بعد می‌فهمی که "پذیرش" مهم‌ترین چیزه. پذیرش غم‌ها، پذیرش از دست‌ دادن‌ها، پذیرش تنهایی، پذیرش واقعیت‌هایی که نمی‌شه تغییرشون داد و در نهایت، پذیرش همون چیزی که هستی.

اینو همیشه گوشه ذهنتون داشته باشید..
از یه سنی به بعد پیدا کردن یه آدم جدید توو زندگی از پیدا کردن یه سوزن توو انبار کاه هم سخت تر میشه؛
حالا میخواد اون ادم یه دوست معمولی باشه، عشق باشه یا هر چیز دیگه ای ..

جوکر یه دیالوگ قشنگ داشت که می گفت: “از کسی که همه دوستش دارن بترس.
هیچ آدمی نمی تونه خودشو از همه راضی نگه داره،
مگر اینکه یه خصلت کثیف تو خودش پرورش بده و اون دوروییه.”

یه سریا هستن کافیه به چشمات نگاه کنن!
حتی اگه کلی هم بخندی باز میگن چرا ناراحتی ؟همونایی که حتی از نحوی تایپ کردنت تو چتا از سکوت کردنت و نگاهت میفهمن تو چته!
من به اونا میگم واقعی ترینام!

تو دقیقا همون قسمتِ قشنگِ زندگیِ منی که همیشه به وجودش میبالم. تو همون یه نفری هستی که دلم می‌خواد پا به پاش پیر بشم. تو آغاز و انتهایِ منی؛ یه جوری که بند بندِ وجودم دیوونه وار تو رو میپرسته.

رابطه خیلی عجیبی هست بین بخشیدن و علاقه. از سر علاقه آدمی رو چند بار می‌بخشی بعد همون علاقه با هر بار بخشش کمتر می‌شه. انگار که هر بخشش می‌شه جراحتی که نادیده می‌گیری، تلنگری به منطقت، یه‌جا بهت دیگه بر می‌خوره.

من قلبم به تو عادت کرده انقد که اگه یه روز باهات حرف نزنم حس میکنم قلبی ندارم، ببین من پیش تو همه‌ی وجودم قلبه. برا همینه که نبودنت باعث میشه، تنهایی درد نبودِ قلبمو با اعماق وجودم حس کنم. همیشه بمون؛ من به قلبم احتیاج دارم.

‏لازم نیست برای کسی که نمیفهمه توضیح بدی چه کارایی براش کردی و چقدر باهاش ساختی و چقدر به فکرش بودی. خودتو ازش بگیر؛ گذر زمان خودش همه چیز رو بهش میفهمونه.

درستش همینه

می‌گفت : فک کنم گریه کردن در واقع همون خونیه که از روحمون جاری میشه ، و خب چون متعلق به روحه رنگ نداره.

زندگی به من آموخت
از هیچکس
هیچ
توقعی نداشته باش

یادتون باشه؛ شما جایی رو امضا نکردین که همه‌ی آدمای دور و اطرافتون از عقایدتون و سبک زندگیتون راضی باشن؟ شما یک‌ بار زندگی میکنید و حق شماست که نسبت به نظر دیگران بی‌اهمیت باشید، بزارید هر چی دوست دارن بگن.

وقتی کسی رو می‌بوسید DNA اون شخص تا پنج ماه روی بدنتون می‌مونه. امیدوارم الان رو بدنتون پر از DNA اونی باشه که دوستش دارید.

اون موقعی که بهت پیام میده و تو چند بار میخونی، یه ویس کوتاه میده و تو بارها بهش گوش میدی، و با یه زنگ زدنش کل روز حالت خوبه و شبا به جایِ خواب ترجیح میدی به اون فکر کنی؛ دقیقا همونجا، بدون که کار از وابستگی گذشته.

نوشته بود : « اونی که نباید می‌رفت ، رفت ، دیگه فرقی نداره کی هست کی نیست » و چقد غم داره این جمله هممون حسش کردیم

بیا مبنا رو بر این بذاریم که بیای بشینی توو بغلم و برات کتاب بخونم ولی خب به هر حال نفسات میخوره به گردنم و پلن عوض میشه.