یجا خوندم فراموش کردن کسی که دوسش داری مثل به یاد آوردن کسیه که هرگز اونو ندیدی، و چقدر دلم میخواد اینو به کسایی بگم که میگن بعد یمدت فراموشش میکنی و از یادت میره.

جولین بارنز جدا شدن رو خیلی قشنگ توصیف میکنه
چقدر دلم تنگ شده برایِ آنچه در او بود و باعث میشد من خودِ خودم باشم

من با تو میتونم بهترین خاطرات زندگیمو یادآوری کنم و روحم و ببرم اونجا
تا دوباره توی اون لحظه‌ها ببینمت و از دیدنت دست نکشم.

من جمله دوستت دارم رو زیاد نمیگم ولی بجاش برات آهنگای مورد علاقمو میفرستم تو هر شرایطی بهت کمک میکنم پیامتو زود سین میزنم و جواب میدم و هرکاری میکنم که لبخند بیاد رویِ لبات

فقط یه نفر میتونه کاری کنه که چشماتو رو هفت میلیارد آدم ببندی، اون یه نفر من تویی!

با تمام وجود دلم بغل میخواد، یه بغل که بدون حرف محکم نگهم داره، براش از همه دردهایی که کشیدم تعریف کنم، اشک بریزم، داد بزنم، زار بزنم، به دنیا فحش بدم، زخم‌های روحم رو دونه دونه نشونش بدم، بدون اینکه قضاوتم کنه محکم تو بغلش نگهم داره.

درسته یه موقع هایی بداخلاق میشمو باهم دعوا میکنیم ولی اینو بدون هیچکس اندازه ی من دوست نداره هیچکس باعث نمیشه که تو از من جدا شی و من همه جوره حواسم بهت هست حتی موقع هایی که ازت عصبیم تمام تمرکزم رو اینه که تو حالت خوب باشه:)

تو همونی هستی که وقتی بارون میاد اسمشو رو شیشه مینویسم و یه قلبم دورش میکشم!

یجا خوندم اونایی که روحاشون خیلی بهم نزدیکه به مرور زمان شبیه هم میشن چه اخلاق چه رفتار و حتی چهره هاشون دقیقا مثل من و تو که کلی از هم دوریم ولی انگار مدت هاست کنار هم زندگی میکنیم و شبیهِ هم شدیم!

میگن بهترین دارویی که برای انسان وجود داره یه انسان دیگست مثل تو برایِ من :)

گمان می‌بریم می‌شود درس‌هایی از عشق آموخت، وگرنه تا ابد مرتکب همان خطاها می‌شویم، مانند مگس‌هایی که دیوانه‌وار سرشان را به شیشه پنجره می‌کوبند، بی‌آن‌که بفهمند هرچند شیشه شفاف است قابل عبور نیست.