نقاشی های دیواره غار 8000 سال قبل که به وضوح تصویری از موجوداتی فرازمینی را نشان میدهد
@alien2016

فصل سوم حادثه رازول
@alien2016
69 سال پیش اوایل تابستان سال 1947 میلادی ( 1326 خورشیدی ) بود که یک شیء نورانی با سرعتی بسیار زیاد در شهر رازول، نیومکزیکو ایالات متحده آمریکا سقوط کرد. یکی از گله‌داران آن منطقه قطعاتی از آن را پیدا کرد و به پایگاه هوایی گزارش داد. دولت وارد عمل شد و برای اولین و آخرین بار در تاریخ ایالات متحده در روزنامه خبر پیدا شدن یک بشقاب پرنده اعلام شد.بله در مورد پرسرو صدا ترین حادثه تاریخ یوفولوژی یا همان اشیای ناشناس پرنده صحبت می کنیم؛ حادثه رازول ، این عبارت اولین چیزی است که که با شنیدن سقوط یوفو ( شیء ناشناس پرنده یا بشقاب پرنده-UFO ) به ذهن انسان می‌رسد.اما براستی در رازول چه اتفاقی افتاد ؟ آیا واقعا یک بشقاب پرنده در آنجا سقوط کرد و اجساد موجودات فضایی به دست دولت آمریکا افتاد ؟

@alien2016

داستان حادثه رازول از کجا شروع شد ؟

در جولای 1947، رازول شهری بسیار کوچک، بیابانی و بی‌سرو صدا بود که از تعدادی مزرعه و دامداری تشکیل می‌شد. همچنین خانه اسکادران بمب‌افکن‌های 509 نیز محسوب می‌شد که در آن زمان یکی از پیشرفته‌ترین‌ها در نوع خود بود. آنها دو بمب اتمی در ژاپن انداخته بودند و چند بمب دیگر هم در اقیانوس آرام آزمایش کرده بودند.
جنگ تازه تمام شده بود و همه چیز داشت به حالت عادی باز می‌گشت که اتفاق عجیبی افتاد. از آسمان چیزی بزرگ و نقره‌ای رنگ با سرعت و سر و صدای زیاد سقوط کرد و داستان حادثه رازول را آغاز نمود. برطبق گزارشات اجساد چند سرنشین یوفو در اطراف این بشقاب پرنده کشف شد . و در بعضی از گزارشات آمده بود که جسد چند سرنشین یوفو که هنوز زنده بودند نیز یافت شد.
مک برازل (Mac Brazel) مزرعه دار محلی ، گزارش اصابت این شی ناشناس را به نیروهای هوایی روزول داد. دولت به سرعت وارد عمل شد و برای اولین و آخرین بار در تاریخ ایالات متحده در روزنامه‌ها اعلام کرد که یک بشقاب پرنده را که سقوط کرده، در اختیار دارد.
@alien2016

تصویری از حادثه رازول و مارک برازل
@alien2016

تصویر قبل از شروع کالبد شکافی یکی از اجساد موسوم به EBE ها
@alien2016

@alien2016
طبیعتا چنین خبری، سرتیتر تمام خبر‌گزاری‌ها در سراسر کشور شد. رادیو‌ها اعلام کردند:
امروز هشتم جولای دولت اعلام کرد که یک بشقاب پرنده پیدا کرده، این بزرگ‌ترین اتفاق امسال است.
اما روز بعد، خبرها به کل حالت دیگری به خود گرفتند. توضیح این واقعه هم حالت زمینی‌تری پیدا کرد. در روزنامه‌ها اعلام شد که چیزی که پیدا شده، یک بالون هواشناسی بوده ، نه یک بشقاب پرنده. در نتیجه مردم رازول برگشتند سر کارهای مزرعه و دامداری خود و زندگی به حالت عادی بازگشت.البته این پایان داستان نبود و بعضی‌ها هم قرار نبود آن را فراموش کنند.
از بین نیروهای ارتش آمریکا، افسر اطلاعاتی جسی مارسل (Jesse Marcel) مسئول رسیدگی به این حادثه شد.سال‌ها گذشت و گذشت. کلماتی مانند یوفولوژی و یوفولوژیست وارد فرهنگ‌های لغت شد. دو نفر باعث شدند داستان حادثه رازول دوباره از فراموشکده تاریخ به دنیای ما پا بگذارد. این دونفر کسانی نبودند جز جسی مارسل که حالا یک افسر بازنشسته ارتش بود و استنتون فریدمن، کسی که روزها یک فیزیکدان مهربان است و شب‌ها تبدیل به مشهور‌ترین یوفولوژیست جهان می‌شود.
او با صراحت می‌گوید:
من پس از 30 سال تحقیق متقاعد شده‌ام که دولت ایالات متحده یک بشقاب پرنده ساقط شده و چند جسد بیگانه‌ها را در نیومکزیکو به دست آورده است. این یکی از بزرگ‌ترین داستان‌های این هزاره است.» صبر کنید. این ادعای بسیار بزرگی است! ما به کمی اطلاعات دیگر هم نیاز داریم. بیایید کمی عقب‌تر برگردیم.
در سال 1947، جسی مارسل، افسر اطلاعات و امنیت پایگاه هوایی رازول بود. زمانی که خبر سقوط یک بشقاب پرنده همه جا پیچید، ماموریت مارسل بررسی این داستان بود اما سال‌ها بعد و پیش از مرگش تصمیم گرفت حقیقت داستان را به فریدمن بگوید. با این کار، او تخم توطئه رازول را کاشت.
فریدمن می‌گوید:
من با جسی در سال 1978 صحبت کردم. این قبل از این بود که کتابی در این باره نوشته شده باشد. هنوز هیچ سر و صدایی در مورد این اتفاق وجود نداشت. یوفولوژیست‌ها هیچ چیزی درباره رازول نمی‌دانستند. همه چیز آنجا بود ولی کسی از آن خبر نداشت.
جسی مارسل در یکی از مصاحبه‌های ضبط‌شده‌اش در سال 1980 می‌گوید:
ما یک تکه فلز داشتیم. حداقل ظاهری فلزی داشت. خاصیت ارتجاعی نداشت؛ ولی به نازکی فویل سیگار بود.
@alien2016

@alien2016
در جایی دیگر می‌گوید:
من خواستم آن را خم کنم ولی نمی‌شد. به من گفتند که نه می‌توان آن را خم کرد و نه روی سطح آن علامتی گذاشت. من هم آن را روی زمین گذاشتم. یک پتک برداشتم و روی آن کوبیدم. پتک از روی آن مثل یک فنر برگشت.آن یک بالون هواشناسی نبود. هواپیما یا وسیله نقلیه هوایی شناخته شده‌ای هم نبود. چه چیزی می‌توانست باشد؟ نمی‌دانم.
این غیر قابل باور است که فردی با قابلیتها و تجربه بسیار بالا همچون جسی مارسل بعنوان افسر اطلاعاتی تنها گروه بمب افکن اتمی جهان در آن زمان لاشه یک بشقاب پرنده را از یک بالون هواشناسی یا یک هواپیما نتواند تشخیص دهد . آنهم با اوصافی که در مورد جنس این سفینه در بالا ذکر شد . مسلما چنین موادی را نمیتوان در کره زمین یافت یا بطور مصنوعی ساخت . وی در جای دیگری از مصاحبه عنوان داشت :
آنها از خارج از کره زمین آمده بودند .
@alien2016
فریدمن می‌گوید:
در موقعیت و شرایط او، هیچ دلیلی وجود نداشت که بخواهد دروغ بگوید. مخصوصا اینکه او افسر اطلاعات و امنیت یکی از پیشرفته‌ترین پایگاه‌های نظامی جهان در آن زمان نیز بود. اصلا با عقل جور در نمی‌آید که چنین انسانی بخواهد این چنین داستانی سر هم کند.
فریدمن نمی‌توانست این داستان را رها کند. پس شروع به تحقیق و مصاحبه با کسانی کرد که در مورد این ماجرا حرفی برای گفتن داشتند. بسیاری از کسانی که او با آنها مصاحبه کرد امروز از دنیا رفته‌اند؛ ولی خوشبختانه فیلم ضبط شده صحبت‌های آنان هنوز موجود است.
در یکی از همین مصاحبه ها، بیل برازل، پسر گله‌داری که یوفوی سقوط کرده را پیدا کرد، می‌گوید:
من نمی‌دانم آن، چه چیزی بود؛ چیزی شبیه چوب بالسا (چوب سبک و محکم ماکت سازی) بود؛ اما آتش نمی‌گرفت و من هم نمی‌توانستم با چاقو روی آن هیچ خطی بیندازم.
@alien2016

@alien2016
رابرت اسمیت، یک خلبان بازنشسته نیروی هوایی نیز می‌گوید:
یک تکه از آن ورق به طول حدود 10 سانتی‌متر را در دست گرفتم. آن را در مشتم مچاله کردم. دستم را که باز کردم، بلافاصله دوباره صاف شد. هیچ تغییری در ظاهرش نمی‌شد داد.
کم کم داستان رازول داشت جالب می‌شد. مسلما اتفاق عجیبی در آنجا افتاده بود؛ ولی چه اتفاقی؟ و چرا رازول؟ به نظر می‌رسید بیگانه‌ها نمی‌توانند در مقابل ترکیب سلاح‌های اتمی، موشک‌های بزرگ و رادار مقاومت کنند.
ما می‌دانیم که اتفاق عجیبی در رازول رخ داده بود. همین‌طور هم می‌دانیم که اگر استنتون فریدمن با جسی مارسل صحبت نکرده بود، هیچ کدام از ما این داستان را نمی‌شنیدیم. مارسل به فریدمن توضیح داد که یک بشقاب پرنده در رازول سقوط کرده. فریدمن هم شروع کرد به بسط یک تئوری جدید.
او می‌گوید:
در پایان جنگ جهانی دوم، سه نشانه برای بیگانه‌های هوشمند کافی بود تا متوجه شوند انسان‌های بدوی زمینی که تا آن روز بدترین خراب کاری‌هایشان، جنگ‌های قبیله‌ای بود، حالا دیگر می‌توانند برای آنها هم خطرناک باشند. این نشانه ها، بمب اتم، موشک‌های V2 و رادارهای قدرتمند بودند. جالب نیست که تنها مکان روی این سیاره که در جولای 1947 این سه تکنولوژی را یک جا داشت، جنوب شرقی نیو مکزیکو بود؟
فریدمن توانسته بود حدس بزند که بیگانه‌ها احتمالا به چه چیزی فکر می‌کنند. اما اگر بشقاب پرنده‌ای در رازول بود، آنجا فرود نیامده بود؛ بلکه سقوط کرده بود. شاید اصلا داستان از قرار دیگری بوده و مقصد آن بشقاب پرنده جای دیگری در کهکشان مثلا سیاره زهره بود. ما هم ممکن است هیچ وقت این را نفهمیم.
@alien2016

@alien2016
طبق اسرار فاش شده از حادثه رازول یک نفر زنده دستگیر شده که چیزی شبیه به مهندس پرواز سفینه سقوط کرده بوده است و سریعا توسط ارتش آمریکا و سرویس اطلاعاتی آمریکا به صورت سری دستگیر و به نقطه امنی برده شده است.
در ادامه درباره موجود دستگیر شده یا EBE1 صحبت خواهیم کرد.
@alien2016

فیلم مربوط به کالبد شکافی یکی از سرنشینان حادثه رازول در محل قرنطینه شده ارتش آمریکا سال 1948
این فیلم به صورت کوتاه شده قرار گرفته در صورت تمایل به فیلم کامل دایرکت بدید.
@alien2016

@alien2016

رونالد ریگان رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در بین سالهای 1981 تا 1989 یک گفتگوی کاملا سری در ابتدای ریاست جمهوری خود با رئیس و رابط سی آی ای و کاخ سفید داشت که مسائلی را برای او روشن کند.
همانطور که میدانید هر رئیس جمهور قبل از شروع به کار باید از تمامی مسائل سری توسط این سرویس با خبر شود تا در صورت نیاز تصمیم گیری های مناسب را بکند.
در یکی از این گفتگو ها مسئله EBE و موجودات فرازمینی برای ریگان روشن میشود که به تازگی توسط یکی از خبرگزاری ها از طریق یکی از افراد بازنشسته قسمت بایگانی سی آی ای افشا شده است در ادامه به صورت قسمت قسمت این گفتگو و مصاحبه را میخوانیم
@alien2016

@alien2016

#ریگان_و_بشقاب_پرنده_ها
سازمان جاسوسی آمریکا، سیا، بدین طریق رئیس جمهور پیشین آمریکا رونالد ریگان را از وجود بشقابهای پرنده مطلع ساخت
قسمت اول:

اخیراً متن کامل گزارش سازمان سیا به رونالد رگان در کمپ دیوید پیرامون دیدار موجودات فرا زمینی و سفاین فضایی آنها از زمین منتشر شده است. این گزارش در آن زمان فراتر از فوق سری طبقه بندی شده بود. ضبط این گفتگوها بین 6 تا 8 مارس 1981 انجام شده است. من چکیدۀ این گزارش را در زیر به استحضار شما دوستان می رسانم.
@alien2016
در ابتدای گفتگو ویلیام کیسی به پرزیدنت رونالد رگان می گوید که این گزارش فراتر از فوق سری است، لذا صلاح نیست که همۀ مشاوران شما در این اتاق حضور داشته باشند. لطفاً هر کس را که مایل هستید مرخص کنید. بعد رگان می گوید من نمی خواهم مطالب این گزارش از این اتاق بیرون برود و لذا دستور می دهد برخی از حضار اتاق را ترک کنند.
گزارشگر: ایالات متحدۀ آمریکا از سال 1947 توسط دیدارگران فرازمینی مورد دیدار واقع شده است. ما شواهد آن را در دست داریم. با این وجود ما شواهدی داریم که هزاران سال است که کرۀ زمین توسط نژادهای مختلف دیدارگران فرازمینی مورد دیدار واقع شده است. در ژوئیه 1947 یک رخداد خارق العاده در نیومکزیکو به وقوع پیوست. طی یک طوفان دو سفینۀ فضایی فرازمینی ها سقوط کرد. یکی در جنوب غربی کرونا در نیومکزیکو سقوط کرد و دیگری در نزدیکی داتیل در نیومکزیکو. ارتش آمریکا نهایتاً هر دو مکان را پیدا کرد و بقایای سفاین ساقط شده و یک موجود بیگانۀ زنده را به دست آورد. ارتش آمریکا به موجود زنده لقب EBE 1 به معنی وجود بیولوژیک فرازمینی شمارۀ یک را داد.
رونالد رگان: چرا به او EBE 1 گفتند، مگر موجودات دیگری هم بودند؟
گزارشگر: بله دیگران هم بودند. توضیح خواهم داد.
رونالد رگان: لطفاً ادامه بده.
گزارشگر: بقایای متلاشی شدۀ سفاین و موجودات بیگانه از مکان سقوط به قرارگاه ارتش در رازول در نیومکزیکو برده شدند. موجود فضایی برای ترمیم جراحتهایش مورد مداوا قرار گرفت و سپس به آزمایشگاه ملی لوس آلاموس که امن ترین نقطه در دنیاست برده شد. بقایای سفاین فضایی نیز به نیروی هوایی، واحد تکنولوژی بیگانه در شهر دیتون در ایالت اوهایو برده شدند. مکان دوم سقوط در سال 1949 توسط برخی مزرعه دار کشف شد. هیچ موجود زندۀ بیگانه در این مکان نبود. بقایای سفاین فضایی آن به پایگاه ارتش در سندیا در البوکرکی در نیومکزیکو برده شدند.
@alien2016
رونالد رگان: پرسش، در رابطه با مکان اول چند بیگانه در سفینۀ فضایی بود؟
گزارشگر: 5 بیگانۀ مرده و یکی زنده. در مکان دوم 4 بیگانۀ مرده وجود داشت. اجساد در کانتینرهای ویژه گذاشته شدند و به اوهایو نقل مکان شدند. ما متوجه شدیم که طراحی هر دو سفینه یکسان بود و اجساد بیگانگان هم دقیقاً شبیه به هم بودند. آنها دارای قد، وزن و اجزای فیزیکی یکسان بودند. این هم تصاویر آنها.
رونالد رگان: آیا می توانیم آنها را طبقه بندی کنیم … یعنی با چیزی در زمین ربط دهیم؟
گزارشگر: نه آقای رئیس جمهور. آنها ویژگیهای شبیه به انسان ندارند، به جز چشمها، گوشها و یک دهن. ارگانهای داخلی بدن آنها متفاوت است. پوست آنها متفاوت است، چشمان، گوشها، و حتی نفس کشیدن آنها متفاوت است. خون آنها قرمز نبود و مغز آنها کاملاً از مغز انسان متفاوت بود. ما نتوانستیم هیچ بخش از بدن آنها را با انسانها طبقه بندی کنیم. آنها خون و پوست داشتند، ولی به گونه ای قابل ملاحظه با پوست انسان متفاوت بود. چشمان آنها دو پلک متفاوت داشت. احتمالاً به این دلیل که سیارۀ منزلگاه آنها بسیار درخشان بود.
ادامه دارد...

@alien2016

@alien2016

Mohammad Aghaei

#ریگان_و_بشقاب_پرنده_ها
سازمان جاسوسی آمریکا، سیا، بدین طریق رئیس جمهور پیشین آمریکا رونالد ریگان را از وجود بشقابهای پرنده مطلع ساخت
قسمت دوم:
@alien2016
رونالد رگان: شاید برای دانستن باقی ماجرا عجله به خرج می دهم، اما آیا ما می دانیم که آنها از کجا می آیند؟ مریخ، منظومۀ شمسیِ ما یا کجا؟
گزارشگر: بله آقای رئیس جمهور، ما می دانیم آنها از کجا می آیند. موجود فرازمینی (EBE) تا سال 1952 زنده ماند و بعد مرد. ما چیزهای زیادی از EBE یاد گرفتیم. اگر چه EBE مثل انسانها دارای ارگانهای صدا نبود، ولی قادر بود به واسطۀ عملی که توسط دکترهای ارتش انجام شده بود با ما ارتباط برقرار کند. EBE فوق العاده باهوش بود. او به سرعت زبان انگلیسی را یاد گرفت، عمدتاً از طریق گوش دادن به پرسنل ارتش که مسئول امنیت و مراقبت از او بودند. موجود فرازمینی در یک منطقۀ ویژه در لوس آلاموس و پایگاه سندیا اسکان داده شده بود. اگر چه تعداد بسیاری از دکترهای ارتش، دانشمندان، و یک تعداد انتخاب شده ای از افراد غیرنظامی EBE را مطالعه کردند، او هرگز ناراحت یا عصبانی نشد. EBE به ما کمک کرد که در رابطه با کلیۀ چیزهایی که در دو مکان سقوط پیدا شده بودند بیاموزیم. EBE به ما نشان داد که برخی از این چیزها، مثل دستگاههای ارتباطی، چگونه کار می کنند. او همچنین به ما نشان داد که دستگاههای گوناگون دیگر چگونه کار می کنند.
رئیس جمهور رونالد رگان: ببخشید، چرا شما از این مخلوق با نام او (it) یاد می کنید. آیا او از جنسیت برخوردار بود؟
گزارشگر: عذر می خواهم آقای رئیس جمهور، آری، او یک مرد بود. در درون نژاد EBEها آنها مرد و زن دارند.
رئیس جمهور: اوکی، متشکرم. لطفاً ادامه بده.
گزارشگر: ممنونم، آقای رئیس جمهور، EBE به واسطۀ آنچه که پزشکان ارتش علتهای طبیعی تلقی می کردند مرد. اگر چه ما 5 سال برای مطالعۀ EBE وقت داشتیم، از هیچ شاخصی برای مقایسۀ بدن EBE از طریق مشاهدات پزشکی برخوردار نبودیم. از دست دادن EBE دشوار بود، زیرا او جالبترین چیزی بود که ما به عنوان انسانها می توانستیم دریافت و مطالعه کنیم. یک دیدار کننده از یک سیارۀ دیگر … یک کرۀ دیگر. EBE به ما توضیح داد که در جهان زندگی می کند. ما این سیستم ستاره ای را زتا رتیکیولای (Zeta Reticuli) می نامیم، که در حدود 40 سال نوری از زمین فاصله دارد. سیارۀ EBE در داخل این سیستم ستاره ای واقع شده است.
رئیس جمهور: اوکی، در مقایسه با چیزی که ما همگی می دانیم این ستاره در کجا واقع شده؟
گزارشگر: خوب، آقای رئیس جمهور، نزدیکترین ستاره به ما چهار سال نوری از ما فاصله دارد. من می توانم صورت فلکی را که آن در آن واقع شده به شما نشان دهم. {آلفا سنتوری، یک ستارۀ زرد رنگ درخشانترین ستاره در صورت فلکی قنطورس است که 4.3 سال نوری با ما فاصله دارد.}
رئیس جمهور: من چیز زیادی دربارۀ ستاره شناسی نمی دانم. من فقط فکر کردم که می توانم فاصله را بفهمم. برای آنها چه مدت طول کشید که با فضاپیمایشان به اینجا برسند؟
گزارشگر: خوب آقای رئیس جمهور، من می توانم الان به شما بگویم یا ما می توانیم در شرح دیگر پیرامون آن بحث کنیم. همانطور که آقای کیسی گفت این یک بحث پیچیده ای است. سطوح متفاوتی از طبقه بندیهای محرمانه وجود دارد. من فقط به شما یک کلیت را می گویم.
رونالد رگان: به عنوان رئیس جمهور آمریکا، من باید از همه چیز مطلع باشم. آیا اینطور نیست؟ لطفاً به من بگو.
ویلیام کیسی (رئیس سازمان سی آی اِ): نه آقای رئیس جمهور، من منظورم این نبود که شما نباید بدانید. من منظورم این بود که باید شما به طور منظم از ماجرا خبردارد شوید. ما اینجا نیامده ایم با شما جر و بحث کنیم. برخی از بخشهای این ماجرا فوق العاده محرمانه است. این گزارش در پایین ترین سطح طبقه بندی سری قرار دارد. ما باید شنوندگان این گزارش را ارزیابی مجدد کنیم.
مشاور شمارۀ یک: آقای رئیس جمهور، هر چیزی را که ما در بارۀ دیدار بیگانگان از زمین می دانیم در 16 جلد کتاب گنجانده شده است. این کتابها شامل هزاران صفحه هستند. ما می توانیم هر چه را که شما می خواهید به شما بدهیم، ولی ابتدا باید هر شخصی را که در اینجا به این گزارش گوش می دهد از نظر طبقه بندی امنیتی ارزیابی کنیم. (ادامه دارد.)

@alien2016

@alien2016
Mohammad Aghaei:
#ریگان_و_بشقاب_پرنده_ها
سازمان جاسوسی آمریکا، سیا، بدین طریق رئیس جمهور پیشین آمریکا رونالد ریگان را از وجود بشقابهای پرنده مطلع ساخت
قسمت سوم:
گزارشگر: آقای رئیس جمهور، من اگر بتوانم هر پرسشی را پاسخ خواهم داد. اما اگر پرسش فراتر از طبقه بندی محرمانه باشد آقای کیسی (رئیس سی آی اِ) باید برای من تصمیم بگیرد.
رونالد رگان: من کاملاً می فهمم، لطفاً ادامه بده.
گزارشگر: اینطور که من فهمیدم 9 ماه به وقت ما طول کشید که سفینۀ فضایی EBE (موجود فرا زمینی) مسافت 38.4 سال نوری را برای رسیدن به کرۀ زمین طی کند. پس آنطور که شما می بینید این بدین معنی است که سفینۀ فضایی EBE سریعتر از سرعت نور حرکت می کرد. اما اینجا جایی است که مسئله واقعاً تکنیکی می شود. سفاین فضایی آنها می توانند بدون رسیدن به سرعت نور از طریق شکلی از «تونل فضایی» از نقطۀ A به نقطۀ B سریعتر برسند. من به طور کامل نمی تواتم بفهمم که آنها چگونه بدین شکل سفر می کنند، اما ما دانشمندان عالی رتبه ای داریم که می توانند این مفهوم را بفهمند.
رئیس جمهور رونالد رگان: خوب من قطعاً نتوانستم دانش آن را بفهمم. آیا این یک سیاهچاله است؟
گزارشگر: چیزی شبیه به آن، اما بسیار پیچیده تر.
ویلیام کیسی (رئیس سی آی اَ): آقای رئیس جمهور، من می توانم به شما اطمینان بدهم که ما می دانیم آنها چگونه این کار را انجام می دهند، اما ما نمی توانیم این کار را انجام بدهیم.
گزارشگر: اما در رابطه با تاریخ امر: پروژۀ اصلی در سال 1947 آغاز شد و پروژۀ GLEEM نام داشت. این پروژه شامل اطلاعات مستندی بود که ما پیرامون بشقابهای پرنده و سفاین شناخته شدۀ بیگانه جمع آوری کرده بودیم. این پروژه در اوایل سالهای 1950 توسط رئیس جمهور ترومن، و سپس به دستور رئیس جمهور آیزنهاور تحت کنترل شورای امنیت ملی راه افتاد. پرزیدنت ترومن مسئولیت انجام این پروژه را به گروهی از اشخاص محول نمود. این گروه اکثریت 12 یا MJ-12 نامیده شد. در سال 1966 نام پروژه به Aquarius تغییر یافت. بودجۀ این پروژه از طریق منابع مالی پروژه های سیاه (فوق محرمانه) تأمین می شد. به دست آوردن این سفاین فضایی بیگانه موجب شد که ایالات متحدۀ آمریکا دست به یک برنامۀ تحقیقاتی گسترده بزند تا مشخص سازد آیا این بیگانگان خطر مستقیمی برای امنیت ملی ما ایجاد می کنند یا خیر. آقای رئیس جمهور، اگر به خاطر داشته باشید کشور ما مشاهدات بشقابهای پرنده را تحت پروژه های عداوت (Grudge)، علامت (Sign)، و سرانجام کتاب آبی (Blue Book) به طور علنی تحت بررسی قرار می داد. نیروی هوایی که این گزارشات را بررسی می کرد مشخص ساخت که از میان 12،000 گزارش مشاهدۀ بشقابهای پرنده 90% آنها غیرواقعی یا پدیده های شناخته شدۀ هوایی و ستاره شناسی بودند، ولی 10% آنها مشاهدات واقعی بیگانگان تلقی شدند.
ما دو سفینۀ فضایی بیگانگان را در نیومکزیکو به دست آوردیم. اما هر دو سفینه شدیداً آسیب دیده بودند. با این وجود ما توانستیم هر دو سفینه را معاینه کنیم. دانشمندان ما دو سفینه را از اعجاب های تکنولوژیکی تلقی کردند. با این حال دستگاههای داخل سفینه آنقدر پیشرفته بودند که دانشمندان ما نتوانستند از آنها سر در آورند. هر دو سفینه در یک مکان ویژۀ امنیتی در غرب آمریکا انبار شدند. ما مقادیر بسیار زیادی اطلاعات تکنولوژیک از این سفاین به دست آوردیم. در طول دورۀ پروژۀ کتاب آبی، به تقاضای نیروی هوایی و سازمان سیا، چندین پژوهش مستقل علمی صورت گرفت. در سال 1966 گروه MJ-12 تصمیم گرفت که نیروی هوایی به تحقیقات خود پیرامون مشاهدات بشقابهای پرنده خاتمه دهد. دلیل آن دو چیز بود: اول این که ایالات متحدۀ آمریکا با بیگانگان ارتباط برقرار کرده بود.
ایالات متحدۀ آمریکا تقریباً اطمینان حاصل کرد که کاووش بیگانگان در زمین خصومت آمیز نیست. دیگر این که حضور بیگانگان به طور مستقیم امنیت ایالات متحده را مورد مخاطره قرار نمی دهد. دوم، مردم شروع به این باور کرده بودند که بشقابهای پرنده واقعی هستند. شورای امنیت ملی احساس می کرد که اگر ما هر چه را که پیرامون بشقابهای پرنده و دیدار بیگانگان می دانیم فاش سازیم مردم در سرتاسر آمریکا سراسیمه و وحشت زده می شوند. (ادامه دارد)

@alien2016

@alien2016
قطعه‌ای فلزی در رومانی که قدمت آن به 250 هزار سال قبل می رسد، بحث و جدل فراوانی را بین کارشناسان درباره احتمال سفر موجودات فضایی به زمین به وجود آورده است.
به گزارش پایگاه خبری شبکه العالم، این قطعه فلزی که گویا دست ساز می باشد در سال 1973 در رومانی کشف شد.
از زمان کشف این قطعه که از ترکیب 12 فلز تشکیل شده و 90 درصد آن آلومینیوم است، آزمایشهای بسیاری بر آن انجام شده. به گفته کارشناسان، قدمت این قطعه فلزی به 250 هزار سال قبل می‌رسد.
کارشناسان پس از بررسی‌های دقیق دریافتند که دو قطعه از اشیاء کشف شده از استخوانهای پستانداران منقرض شده می‌باشند که هشت تا 10 هزار سال قبل روی زمین زندگی می کردند؛ اما قطعه سوم فلزی و دست ساز می باشد.
طول قطعه فلزی کشف شده 20 سانتیمتر و عرض آن 12.5 سانتیمتر به قطر 7 سانتیمر است. برخی کارشناسان معتقدند که این قطعه مربوط به فضایی هایی است که سالهای دور به زمین سفر کرده بودند.
قطعه فلزی باستانی اکنون در موزه تاریخ شهر «کلوژ نپوکا» در رومانی نگهداری می شود و کارشناسان هنوز توضیحی دربارۀ ماهیت آن ندارند.
@alien2016

@alien2016
Mohammad Aghaei:
#ریگان_و_بشقاب_پرنده_ها
👈سازمان جاسوسی آمریکا، سیا، بدین طریق رئیس جمهور پیشین آمریکا رونالد ریگان را از وجود بشقابهای پرنده مطلع ساخت
قسمت چهارم:
گزارشگر: احساس شد که اطلاع مردم از این پروژه ها برنامه های فضایی آیندۀ ایالات متحده را به خطر می اندازد. منتشر ساختن اسرار ما پیرامون بشقابهای پرنده و دیدار بیگانگان همچنین موجب سراسیمگی رهبران مذهبی دنیا می شود. از این رو MJ-12 به این نتیجه رسید که یک مطالعۀ علمی مستقل پیرامون پدیدۀ بشقابهای پرنده مورد نیاز است، تا بدین ترتیب کنجکاوی مردم ارضا شود. مطالعۀ رسمی نهایی پیرامون پدیدۀ بشقابهای پرنده توسط دانشگاه کلورادو تحت یک قرارداد نیروی هوایی انجام یافت. این مطالعه به این نتیجه رسید که اطلاعات مکفی در دست نیست که نشان دهد بشقابهای پرنده برای امنیت ایالات متحده تهدید محسوب می شوند. نتیجه گیری نهایی موجب خوشنودی دولت شد و اجازه داد نیروی هوایی رسماً از کار تحقیق پیرامون بشقابهای پرنده کنار بکشد. هنگامی که نیروی هوایی رسماً پروژۀ کتاب آبی را در دسامبر 1969 خاتمه داد، پروژۀ آکواریوس Aquarius تحت کنترل MJ-12 ادامه یافت. شورای امنیت ملی احساس کرد که تحقیق پیرامون مشاهدات و رویدادهای مربوط به بشقابهای پرنده باید بدون اطلاع عموم در اختفا ادامه یابد. به منظور ادامۀ تحقیق پیرامون مشاهدات و رخدادهای مربوط به بشقابهای پرنده سازمان سی آی اِ و گروه MJ-12 واحدهای پژوهشی نظامی را به کار گرفتند. عوامل این واحدها هم اکنون در مکانهای گوناگون در سرتاسر آمریکا و کانادا مشغول به کار هستند. گزارشات بسیاری از این مشاهدات و رخدادها در نزدیکی پایگهای سلاحهای اتمی داده شده است. علاقۀ بیگانگان به سلاحهای اتمی ما فقط می تواند به خطر یک جنگ اتمی در آینده در زمین نسبت داده شود که می تواند روی فضا تأثیر بگذارد. نیروی هوایی دست به اقداماتی زده است که امنیت سلاحهای اتمی را از ربودن یا نابود کردن آنها توسط بیگانگان تضمین نماید. MJ-12 مطمئن است که بیگانگان به مقاصد صلح آمیز مشغول کاووش منظومۀ شمسی ما هستند. با این وجود ما اطلاعاتی داریم که نشان می دهد بیش از یک نوع از موجودات بیگانه از کرۀ زمین دیدار می کنند.
@alien2016
در گزارش گروه MJ-12 در سال 1976، تخمین زده شد که تکنولوژی بیگانگان هزاران سال از ما جلوتر است. دانشمندان ما اینطور پنداشتند که تا زمانی که تکنولوژی ما به سطحی برابر با بیگانگان برسد ما نمی توانیم اطلاعات علمی فراوانی را که از سفاین فضایی بیگانگان به دست آوردیم بفهمیم. پیشرفت تکنولوژی ما ممکن است صدها سال به طول انجامد.
در طول برنامۀ اولیۀ ما برای مطالعۀ سفاین فضایی بیگانه ما پروژه های متفاوت بسیاری را آغاز کردیم. هدف اولین پروژه که بدواً در سال 1949 آغاز شد این بود که از مخلوق بیگانۀ نجات یافته EBE 1، و بدنهای به دست آمدۀ بیگانه اطلاعات پزشکی جمع آوری و ارزیابی گردد. طی این پروژه، موجود بیگانۀ اول (EBE 1) مورد معاینۀ پزشکی قرار گرفت و برای پژوهشگران پزشکی ما پاسخهای بسیاری پیرامون تئوریهای تکامل فراهم نمود.
پروژۀ بعدی که در ابتدا در سال 1954 به عنوان بخشی از پروژۀ Gleem ایجاد شده بود در سال 1966 یک پروژۀ جداگانه شد. هدف این پروژه برقرار کردن ارتباط با بیگانگان بود. این پروژه با موفقیت روبرو شد و بعد مورد بحث قرار خواهد گرفت. دو پروژۀ دیگر به پرواز آزمایشی یک سفینۀ فضایی بیگانه و تکنولوژی متقابل میان برنامۀ فضایی ما و اطلاعاتی که از EBE 1 دریافت شده بود مربوط بود.
رونالد رگان: اجازه دهید پرسش دیگری مطرح کنم. موجود بیگانه EBE 1 چند سال داشت؟
گزارشگر: طول عمر این موجودات بیگانه به وقت زمین بین 350 تا 400 سال است.
ادامه دارد
@alien2016

@alien2016
‍ مشاهده شی پرنده ناشناس آتشین در آسمان ژاپن
در ویدئویی که به تازگی منتشر شده است یک شی پرنده ناشناس آتشین سبز رنگ را در آسمان کشور ژاپن به تصویر می کشد. NHK یا سازمان ملی رادیو تلویزیونی ژاپن این ویدئو را در شهر نیگاتا ژاپن در ساعت 5.30 بامداد تهیه کرده است.

بعد از انتشار این ویدئو بازار نظریه پردازی نیز در این خصوص داغ شد. برخی آن را یک ستاره دنباله دار و برخی دیگر آن را قطعه ای از یک سیارک کوچک وارد شده به جو زمین و یا قطعه ای از یک موشک سقوط کرده دانستند. این شی ناشناس پرنده در سایر نقاط ژاپن مانند کاناگاوا،چیبا،آکیتا و ایواته نیز مشاهده شد. جالب اینکه تاکنون هیچ بقایایی از یک شی مرموز در این نقاط کشف نشده است.

"اسکات سی وارینگ" پژوهشگر و وبلاگ نویسی که در این زمینه فعالیت دارد گفت: این یک شی فوق زمینی بود. این شی ناشناس تلاش کرد تا وانمود کند یک شهاب سنگ سبزرنگ است اما دچار اشتباهات ناشیانه ای شد. نخست اینکه اکثر شهاب سنگ ها به رنگ سبز نیستند.د وم اینکه شهاب سنگ ها بصورت افقی پرواز نمی کنند چرا که نیروی گرانشی زمین آنها را به سمت پایین می کشد. وی همچنین مدعی شد هنگامی که این سفینه فضایی در دورترین نقطه چراغ آتشین خود را خاموش کرد یک شی دیسک مانند به وضوح قابل مشاهده بود.
@alien2016

منبع : باشگاه خبرنگاران جوان
@alien2016

@alien2016
فصل چهارم بناهای به جا مانده

بناهای باستانی عظیم با طرز ساخت نامشخص در سراسر جهان وجود دارند. بناهایی که انسان در قرن فعلی همچنان توانایی ساخت آن‎ها را با پیشرفته‎ترین ابزار و تکنولوژی ندارد. ماجرا از چه قرار است؟ چرا باید انسان‎هایی که تنها یک نسل با انسان‎های نخستین فاصله دارند، از نوعی سیستم ضد جاذبه جهت جابه‎جایی سنگ‎هایی با اندازه بیش از سیصد تن استفاده کنند؟ آیا امروز در مکان زندگی خود شاهد جابه‎جایی اشیایی با وزن چند تن برای ساخت و ساز هستید؟ بدون شک پاسخ خیر است. در نتیجه اجداد باستانی ما چه چیزی در اختیار داشتند و با استفاده از آن‎ها خواستار خلق چه پیامی برای آیندگان بودند؟ با گجت نیوز در سری مقالات فضانوردان باستانی همراه باشید تا شاید بتوانیم ابهاماتی از این قضایا رفع نماییم.در اولین قسمت این مجموعه به بررسی تپه گوبکلی ، یکی از سازه‎ها و بناهای سنگی باستانی می پردازیم.
@alien2016

تپه گوبکلی
@alien2016