الحـــــدیـــث الشـــــریـــف

✅ بی انصافی مردم در حق امیرالمومنین علیه السلام

🔸....قَالَ الْبَاقِرُ صلوات الله علیه یَا عِبَادَ اللَّهِ مَا أَكْثَرَ ظُلْمَ كَثِیرٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (صلوات الله علیه) وَ أَقَلَّ إِنْصَافَهُمْ لَهُ یَمْنَعُونَ هَذَا مَا یُعْطُونَهُ سَائِرَ الصَّحَابَةِ وَ عَلِیٌّ (صلوات الله علیه) أَفْضَلُهُمْ فَكَیْفَ یُمْنَعُ مَنْزِلَةً یُعْطُونَهَا غَیْرَهُ قِیلَ وَ كَیْفَ ذَلِكَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی اللّٰه علیه و آله) قَالَ إِنَّكُمْ تَتَوَلَّوْنَ مُحِبِّی أَبِی بَكْرِ بْنِ أَبِی قُحَافَةَ وَ تَتَبَرَّءُونَ مِنْ أَعْدَائِهِ كَائِناً مَنْ كَانَ وَ تَتَوَلَّوْنَ مُحِبِّی عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَ تَتَبَرَّءُونَ مِنْ أَعْدَائِهِ كَائِناً مَنْ كَانَ وَ تَتَوَلَّوْنَ مُحِبِّی عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَ تَتَبَرَّءُونَ مِنْ أَعْدَائِهِ كَائِناً مَنْ كَانَ حَتَّی إِذَا صَارَ إِلَی عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (صلوات الله علیه) قَالُوا نَتَوَلَّی مُحِبِّیهِ وَ لَنْ نَتَبَرَّأَ مِنْ أَعْدَائِهِ بَلْ نُحِبُّهُمْ وَ كَیْفَ یَجُوزُ هَذَا لَهُمْ وَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ فَتَرَوْنَهُمْ لَا یُعَادُونَ مَنْ عَادَاهُ وَ لَا یَخْذُلُونَ مَنْ خَذَلَهُ لَیْسَ هَذَا بِإِنْصَافٍ

🔸...امام باقر صلوات الله علیه: ای بندگان خدا! جفای بسیاری از این امّت به علی بن ابی طالب (صلوات الله علیه) چه زیاد، و انصافشان نسبت به او چه اندازه اندک است! از آنچه نصیب سایر اصحاب می کنند، او را محروم می سازند و حال آنکه علی (صلوات الله علیه) برترین آن هاست! و چگونه است که او از مقام و منزلتی که به غیر از او می بخشند، محروم می گردد؟ گفته شد: ای فرزند رسول خدا! آن چگونه است؟ فرمود: شما محّبان ابوبکر پسر ابی قحافه را به دوستی می گیرید و از دشمنان او هر که باشند، بیزاری میجویید. و دوستداران عمربن خطاب را به دوستی می گیرید و از دشمنان او هر کس که باشد، بیزاری می جویید. و دوستداران عثمان بن عفان را نیز به دوستی می گیرید و از دشمنانش هر کس که باشد، بیزاری می جویید. ولی آنگاه که نوبت به علی بن ابی طالب (صلوات الله علیه) می رسد، می گویند: دوستداران او را به دوستی می گیریم، (ولی) هرگز از دشمنان او بیزاری نمی جوییم، بلکه آنان را دوست می داریم.! و چگونه چنین چیزی جایز است و حال آنکه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می فرماید: «بارالها: دوستان او را دوست و دشمنان او را دشمن بدار و کسی که به یاری او برخاست، یاوری کن و آن که او را وانهاد، یاری اش را واگذار.» ولی آنان را می بینید که با دشمن او، دشمنی نمی کنند، و کسی را که یاری او را وانهاد، وا نمی نهند. این منصفانه نیست.

📚بحار الأنوار، جلد 21، صفحه 239.

#احادیث_امام_باقر علیه السلام
#انصاف
#تبری

@alhadith

393 views07:15