"ኤልሮኢ ዘተዋህዶ"

ኤልሮኢ:(⚜ትርክት⚜)

እኩል ነው

አንድ መነኮስ አንድን ትልቅ አባት እንዲህ ሲል ጠየቀው፡- “የምተገብረውና የምኖርበት ምን መልካም ምግባር አለ ?” ሽማግሌውም እንዲህ አለ፡- “መልካም የሆነውን እግዚአብሔር ያውቃል ። ነገር ግን ከአባቶች አንዱ የአባ እንጦንስ ወዳጅ የሆነውን ታላቁን አባት እንዲህ ብሎ እንደ ጠየቀው ሰምቻለሁ፡- ‘እተገብረው ዘንድ ምን መልካም ሥራ አለ ?’ እሱም እንዲህ ሲል መለሰለት፡- ‘ሁሉም ተግባሮች እኩል አይደሉምን ? መጽሐፍም አብርሃም እንግዶችን ይቀበል እንደ ነበረና እግዚአብሔርም ከእርሱ ጋር እንደ ነበረ ፣ ኤልያስም ውስጣዊ ጸጥታንና ሰላምን ይወድ እንደ እንደ ነበረና እግዚአብሔርም ከእርሱ ጋር እንደ ነበረ ፣ ዳዊትም ትሑት እንደ ነበረና እግዚአብሔርም ከእርሱ ጋር እንደ ነበረ ይነገረናል ። ስለዚህ ነፍስህ ለእግዚአብሔር ብላ ማድረግ የምትወደውን ነገር አድርገው ፤ ልብህንም ንቁ አድርግ ።”

የኃጢአት ደረጃ እንደሌለው ሁሉ የመልካም ነገርም ደረጃ የለውም ። ሁሉም ሥራ እንደሆነ ሁሉ የሥራ ደረጃ የለውም ። አናጢነትም ፣ ግንበኛነትም ሁለቱም ሥራ ነው ። አንዱ ከአንዱ አይለይም ። ሁሉም ጸጋ እኩል ነው ። ክብር የሚገኘው በጸጋው ዓይነት ሳይሆን ጸጋውን ለይቶ በትጋት በማገልገል ነው ። የአካል ክፍሎችም ሁሉም እኩል ናቸው ። አንዱ ያለ አንዱ መኖር አይችልም ። እጅ የሌለው እግር መዶሻ ልያዝ ብሎ ሲጨነቅ እናያለን ። ከሁለቱ ዓይንም አንደኛውም በጣም አስፈላጊ አይደለም ፤ ሁለቱም አስፈላጊዎች ናቸው ። ከአሥር ጣቶች አንዱን ይወገድልኝ የሚል የለም ። አሥር ወልዶም አንዱን የሚጥል የለም ። መልካም ነገርም ሁሉም አስፈላጊ እስከ ሆነ ድረስ ሁሉም እኩል ነው ።

✝እንደ እነ እገሌ መሥራት ስላልቻልን ፣ እንደ እነ እገሌ ማገልገል ስላልቻልን እግዚአብሔርን ያላመለክን ይመስለን ይሆናል ። እንደ ተሰጠን በምግባርና በትሩፋት መገለጥ ይገባናል ። አንዳንድ ሰው ሸክሙ የአእምሮ ታማሚዎችን እየሰበሰበ ገላቸውን ማጠብ ነው ። አንዳንዱም ምኑንም ሳያዩት መቸገራቸው አሳዝኖት ሕፃናት ላይ የሚሠራ ነው ። ሌላውም ሠርተው የተጣሉ የአረጋውያን ነገር ግድ ብሎት እነርሱ ላይ ይሠራል ። አንዳንድ ሰው ቤተ ክርስቲያን የጸሎት ሥፍራ ስለሆነች ንጹሕ መሆን አለባት ብሎ መጥረጊያ ይዞ ያጸዳል ። ሌላውም የእንግዶችን እግር በማጠብ እባረካለሁ ብሎ በትጋት ያከናውናል ። ሁሉም በእግዚአብሔር የታዘዙ ስለሆኑ የተከበሩና የሚያስፈልጉ ናቸው ። በአሥራ ዘጠኝ ሰባዎቹ ጥር ሥላሴ ዕለት ሕዝብ እያያቸው በአሰቦት ደብረ ወገግ ገዳም ወደ ሰማይ ያረጉ አባት እንደ ነበሩ እናስታውሳለን ። አባ በላይ የሚባሉት እኒህ ሰው በጊዜው የጋዜጣ ዜና ሁነው ነበር ። ተግባራቸው ግን ንጹሕ ዘማ ሳይሉ እግር ማጠብ ነበር ። ለእግዚአብሔር ክብር የማይውል ምንም ነገር የለም ።

✝ነቢዩ ሙሴ ሚሊየኖችን ነጻ አውጥቶ እየመራ ቀይ ባሕርን ተሻግሯል ፤ እኛ ደግሞ አንድን ሰው ከረሀብ ነጻ ለማውጣት እየሠራን ይሆናል ። ቅዱስ ጴጥሮስ በአንድ ቀን ስብከት ሦስት ሺህ ሰው አሳምኗል ፤ እኛ ደግሞ አንድን ሰው እያገለገልን ይሆናል ። ቅዱስ ጳውሎስ አሥራ አራት መልእክታትን ጽፏል ፤ እኛ ደግሞ የተጻፈውን እያሰራጨን ይሆናል ። ሐዋርያት እስከ ዓለም ጽንፍ ወንጌልን ሰብከዋል ፣ እኛ ደግሞ በዘመናዊ መገናኛዎች ወንጌልን እያዳረስን ይሆናል ። በእግዚአብሔር ዘንድ ዋጋ የምናገኘው ባለንበት ስፍራ በትጋት በመንቀሳቀሳችን እንጂ በውጤቱ አይደለም ።

በምን ተግባር እግዚአብሔርን ደስ እንደምናሰኘው የምንጨነቅበት ጊዜ ብዙ ነው ። የአራት ኪሎ መንገድ የጠፋውን ሰው በቅንነት መንገድ ማሳየት እግዚአብሔርን ደስ ያሰኘዋል ። ቢሮአችን ውስጥ የሚመጣውን በፈገግታና በፍቅር መቀበል እግዚአብሔርን ደስ ያሰኘዋል ። የአጥራችን መብራት እንዲበራ በማድረግ ሰዎችን ከእንቅፋትና ከሌባ መታደግ እግዚአብሔርን ደስ ያሰኘዋል ። ማንም የለኝም የሚለውን ሰው ደውለን እንዴት ነህ ? ማለት እግዚአብሔርን ደስ ያሰኘዋል ። ልጆቻቸውን በሞት ያጡ ወላጆችና መበለቶችን መጎብኘት እግዚአብሔርን ደስ ያሰኘዋል ። ተስፋ ያዘለ ቃል ለሰዎች መናገርና “አንቺ እህቴ መድረሻሽ ትልቅ ነው” “አንተ ወንድሜ መልካም ነገር አለህና በርታ” ማለት እግዚአብሔርን ደስ ያሰኘዋል ። ሰዎችን ስማቸውን እየጠሩ በጸሎት ማሰብ እግዚአብሔርን ደስ ያሰኘዋል ።

✝ጻድቁ አብርሃም እስከ ዛሬ የምናስታውሰው እንግዳ በመቀበሉ ነው ። በመጨረሻም ሥላሴን እቤቱ አስተናግዷል ። በዚህም ሲዘከር ይኖራል ። እንግዳ መቀበል ትንሽ ነገር ይመስላል ፤ ነገር ግን በትልቅ እምነት ካደረግነው አንድ ቀን እግዚአብሔርን እቤታችን ልንቀበለው እንችላለን ። ሐዋርያው ጳውሎስ፡- “እንግዲህ የምትበሉ ወይም የምትጠጡ ብትሆኑ ወይም ማናቸውን ነገር ብታደርጉ ሁሉን ለእግዚአብሔር ክብር አድርጉት” ይላል ።1ቆሮ. 10፡31 ። መብልና መጠጥ ለራሳችን የምናደርገው ነገር ነው ። ለራሳችን በምናደርገው ነገርም እግዚአብሔርን ማክበር ይቻላል ። “ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ” ማለት ምን ማለት ነው ? እግዚአብሔር የሚፈልገው ራስ መውደድ አለ ማለት ነው ። መብልና መጠጥ ትንሽ ቢሆንም ለእግዚአብሔር ክብር ሊውል ይችላል ።

✝ነቢዩ ኤልያስ ጸጥታንና ሰላምን የሚፈልግ ነበር ። በዚህም እግዚአብሔርን ደስ አሰኝቷል ። እንግዳ መቀበል ጸጥታ የለውም ። አብርሃም በእንግዳ መቀበል ፣ ኤልያስ ደግሞ በጸጥታ እግዚአብሐሔርን አክብረዋል ። ጸጥታችንና ጽሞናችን ቃሉን ለማሰላሰል ፣ ለጸሎት እንጂ ሰዎችን ለመግፋት መሆን የለበትም ።

✝ንጉሥ ዳዊትም ትሑት ነበረ ፣ በዚህም እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር ነበረ ። ንጉሥ ቢሰጥ ሳይሆን ትሑት ቢሆን ይገርማል ። መስጠቱ ዝና ነው ፣ ትሑት መሆኑ ግን መዋረድ ነው ። ትሕትና ወዳጅን ብቻ ሳይሆን እግዚአብሔርን የሚስብ ገመድ ነው ። እንደ ተሰጠንና እንደምንችለው መልካም ነገርን በንቁ ልብ እንፈጽም ፤ ያን ጊዜ የዚህ ዓለም ክፍተት እየሞላ ይመጣል ።

ለእግዚአብሔር ብለን በምናደርገው መልካም ነገር እግዚአብሔርን ደስ እናሰኘዋለን ። የቱን መልካም ነገር ልሥራ ብለን መጨነቅ የለብንም የከበበን መልካም ሥራ ነው ። ትንሽ የሚመስለውን ስንሠራው ትልቅ ውጤት ያመጣል ።

@aleroe
ለሀሳብ አስተያየት @AleroeBot

3.74K viewsTesfabel, 17:46