Le miroir

Un homme épouvantable entre et se regarde dans la glace.

« Pourquoi vous regardez-vous au miroir, puisque vous ne pouvez vous y voir
qu'avec déplaisir ? »

L'homme épouvantable me répond : « — Monsieur, d'après les immortels
principes de 89, tous les hommes sont égaux en droits ; donc je possède le droit de
me mirer ; avec plaisir ou déplaisir, cela ne regarde que ma conscience. »

Au nom du bon sens, j'avais sans doute raison ; mais, au point de vue de la loi,
il n'avait pas tort.

Charles Baudelaire.




آینه

مردی بسیار زشترو بدرون می آید و در آینه می نگرد.
به او می گویم:" برای چه در آینه  نگاه می کنید، و حال آنکه نمی توانید خود را در آن  بنگرید مگر با اکراه؟"
مرد زشترو به من پاسخ می گوید: " آقا، طبق مفاد ماده ۸۹، همه مردم دارای حقوق مساویند؛ بنابراین، من حق دارم که خود را در آینه ببینم، چه با علاقه باشد و چه با اکراه، این فقط مربوط به ضمیر  خود من است."
از نظر عقل سلیم، بدون شک من حق داشتم؛ اما از نظر قانون او در اشتباه نبود.


برگردان: محمد علی اسلامی ندوشن

ز چشم مست تو آنها که آگهی دارند
مدام معتکف آستان خمارند
از آن به خاک درت مست می‌سپارم جان
که هم بکوی تو مستم بخاک بسپارند
چرا بهیچ شمارند می پرستان را
که ملک روی زمین را بهیچ نشمارند
هر آن غریب که خاطر بخوبرویان داد
غریب نبود اگر خاطرش بدست آرند
ز بیدلان که ندارند بی تو صبر و قرار
روا مدار جدائی که خود ترا دارند
چو سایه راه نشینان بپای دیوارت
اگر به فرق نپویند نقش دیوارند
ز سر برون نکنم آرزوی خاک درت
در آن زمان که مرا خاک بر سر انبارند
بکنج صومعه آنها که ساکنند امروز
چو بلبلان چمن در هوای گلزارند
ز خانه خیمه برون زن که اهل دل خواجو
شراب و دامن صحرا ز دست نگذارند

خواجوی کرمانی

Assis au bord de ton chemin

Ceux qui connaissent tes yeux ivres,
Leur vie durant se font ermites sur le seuil de l'ivresse.
Ivre, je rends l'âme sur la poussière de ton seuil
Dans l'espoir qu'ivre encore, on m'ensevelira dans la terre de ta ruelle.
Pourquoi méprise-t-on les adorateurs du vin
Qui méprisent eux-mêmes le royaume de ce monde?
Tout étranger qui a livré son âme aux beaux visages
Cesse d'être étranger si quelque autre âme l'accueille.
Ces cœurs éperdus qui sans toi ne connaissent repos ni calme,
Sache bien que tu n'as pas le droit de t'éloigner d'eux: ils n'ont que toi au monde.
Ceux qui t'attendent, assis comme des ombres, au pied de ton mur,
Si ton apparition ne les fait bondir d'enthousiasme,
Alors ils n'ont pas plus de vie que des dessins tracés sur le mur.
Je ne pourrai chasser de ma tête le désir de la terre de ton seuil,
Même alors que sur cette tête on répandra la terre du tombeau.
Ceux qui ont un coin du couvent pour résidence aujourd'hui
Sont pareils aux rossignols de la prairie qui voudraient voler vers la roseraie.
Dresse ta tente loin de la demeure sédentaire, car les initiés ô Khâdjou,
Jamais ne renonceront au vin ni aux vallons solitaires.

Traduction : Roger Lescot

زن در قصه‌های پريان؛ با رويكرد روانشناسی تحليلی يونگ / ماری لوئيز فن فرانس / ترجمه ماندانا صدرزاده / چاپ اول ۱۳۹۷، انتشارات روشنگران / قطع رقعی، ۴۰۸ صفحه، جلد شوميز / ۴۵۰۰۰ تومان

RFI s’invite au Festival d’Avignon pour faire entendre des pièces de théâtre d’auteurs contemporains venus d’Afrique, du Proche-Orient et de l'Océan indien. Grâce à ce parcours pédagogique faites découvrir à votre classe un de ces textes, « Le ventre de l'Atlantique », qui aborde le thème de l'immigration avec humour et ironie. Puis invitez les apprenants à interpréter à leur tour une scène de théâtre.⬇️📻🔊

این کتاب مجموعه‌ای از دوازده داستان‌ منتخب از ادبیات معاصر فارسی است که توسط دکتر ابراهیم سلیمی کوچی و نیکو قاسمی اصفهانی به زبان فرانسه ترجمه شده و در نشر خاموش به چاپ رسیده است.