مود امروزم:

مسیر اتوبان حکیم، همت و کردستان پر از خاطره است 🤍

تو لینکدین دیدم نوشتن تو این چند روز اخیر بیشترین استعفا ها به رقم خورده ولی از صحتش به شخصه خبر ندارم. اما ته دلم همدردی میکنم... چون خود منم تجربه شو دارم. سنگینی عجیبی تو هوای محیط کاری حس میشه، کاملاً واقعیه. کار کردن تو این روزها، بیشتر از اینکه سازنده باشه، فرسایشیه...

شخصاً با تک‌ تک کسایی که این روزها دارن برای خودشون و آرامششون این تصمیم‌ های سخت رو میگیرن، همدردم. چون میدونم درون آدم تحت فشاره، هیچ چیزی نمیتونه توجیه کنه که چرا نباید دکمه‌ استاپ رو بزنه.

بلاتکلیفی و فرسایشی شدن دو تا عاملی که آدم رو به جنون میاره.

بالاخره همه تجربه میکنن،
اینو به یکی بچه‌ها داشت از شرایط کار درد و دل میکرد میگفتم.
ولی آرامش روان مهم تره، چقدر من بی ملاحظه بودم سر استرس تسک‌ها اضافه وزن آوردم...

میلی‌گلد هم انگاری ورشکست شده.

نه سن مهمه نه جایگاه. مسئله جُربزه داشتنه...

طرف ۳۰ و ۴۰ سالشه یه احساسات خودش رو نمیتونه کنترل کنه، صد در صد گند میزنه به همه چی.

بزرگ بودن به بزرگیه. گیریم صاب مجلس بالا میشینه دلقک!

دلار ۲۵۰ تومن رو رد کرد.

@RegaPlus

پول نداری از عابربانک بگیر!

امروز رو مود savage ام...

عاقبت:

ظرف غذای چلوپز در حد کف دستمه؛
کجاش یه پرسه!

قشنگ مسئولیت bgp تو شبکه آدمو سایکوپث میکنه.

یکی رو مهارت استورج رو باس بهبود بدم یکی نتورک.

سمت انقلاب کسی میاد بریم پیاده‌روی؟
#موقت