با اینکه حاضر نیستم از چند کیلومتری کسانی چون تتلو رد شوم ولی تحلیل زیر را بسیار منطقی و دلنشین یافتم. بویژه در این یک سده‌ای که انواع روشنفکران چپ و راست از هر نوعش فقط در حال کوبیدن و خوار شمردن مردم بوده‌اند. نگران نباشید منظورم فقط روشنفکران چپی یا ۵۷ ای یا همانند آن نیست از نگاهم این شامل صادق هدایت و حتی کسروی و همانند ایشان نیز هست.
https://t.me/drakbarjabari/693

نامهٔ پخش شده از سوی خانم نرگس محمدی به سازمان ملل از این جنبه نادرست است که همه مشکلات را فقط به موضوع جنسیت و پوشش تقلیل داده است، تا فردا روزی حکومت بتواند در برابر فشارهای گوناگون با موافقت ضمنی یا رسمی با آزادسازی پوشش به کار خود و با تأیید مراجع بین‌المللی ادامه دهد. همان گونه که همین حالا نیز در مراسم حکومتی و در گذشته در جاهای بسیاری از آن سوء استفاده کرده است که پیش از این توضیح داده‌ام.

همچنین میان طالبان و جمهوری اسلامی تفاوت‌های زیادی از جمله در زمینهٔ اقتصادی، اجتماعی، عدالت، مبارزه با رانت‌خواری و همانند آن وجود دارد و فروکاست همهٔ این تفاوت‌ها به خواستی یکسان برای هر دو درست نیست.

یادمان هست که دو دهه امریکا و به نوعی سازمان ملل، در افغانستان بود ولی متأسفانه مردم افغانستان اغلب خواهان بازگشت طالبان بودند به جای این که از وضعیت پیش آمده بتوانند به سود خود بهره ببرند و همهٔ کوشش خود را به کار ببرند تا جلوی بازگشت طالبان را بگیرند تازه برعکس، برخی‌شان به بازگشت آن کمک کردند.
https://t.me/mahdavifar2021/78658

در طول یک قرن گذشته با هیچ تغییر حکومتی در دنیا روبرو نبوده‌ایم که فقط با خواست و اعتراض مردم کنار رفته باشد. در بهترین حالت‌ها، حاکمان قبلی کوتاه آمدند و کنار رفتند وگرنه آن حکومت‌هایی که به هیچ قیمتی حاضر به کنار رفتن نبوده و نیستند و قدرت را کامل در دست گرفته بوده و باشند به هیچ روی با اعتراض و خواست مردم کنار نرفتند: عراق، لیبی، سوریه، کوبا، کره شمالی، زیمبابوه، ونزوئلا، نیکاراگوئه، افغانستان. در جاهایی مانند اروپای شرقی وضعیت به دلیل وابستگی شدید آنها به شوروی و فروپاشی آن متفاوت بود. حتی وضعیت تونس و مصر در بهار عربی متفاوت بود. بنیاد سوروس با هزینه بسیار زیاد و با کمک جمعی از پژوهشگران در چند دهه گذشته مفهومی تخیلی با نام انقلاب خشونت پرهیز، ساختند که با چشم پوشی عمدی از بخش بزرگی از عوامل اصلی تغییرات به نتیجه های تخیلی رسیدند. سپس اینها را در مغز دیگران فروکردند که با هیچ واقعیت خارجی بویژه در منطقه ما همخوانی ندارد. وقتی نیروی نظامی برای مقابله نباشد دیگر هیچ عامل دیگری مهم نیست. انقلاب مشروطه بدون نیروی نظامی نابود شده بود تازه ادوات نظامی و سرکوب در ۱۵۰ سال پیش با حالا قابل مقایسه نیست. به سادگی در زمان‌های مورد نیاز آدم آورده و می‌آورند که از هر اسلحه‌ای برای مقابله با معترضان استفاده کنند. تا کنون هم احتمالا ابزارهای خودکار شلیک را توسعه داده‌اند یا از چین در ازای نفت خواهند گرفت که حتی نیازی به آدم نداشته باشند تا کشتار کنند. به احتمال فراوان پژوهشگران عزیزمان برای گرفتن تکه‌نانی بیشتر، نیز اسلحه‌های هوشمند کشتار آدم را توسعه داده یا می‌دهند. برخلاف تصورتان اصلأ کار دشواری نیست که یک اسلحه خودکار متداول را با کمی بینایی ماشین و شناسایی آدم همراه کرد تا خودکار هر جنبنده‌ای را در خیابان بکشد!

در این شرایط، شاهزاده رضا پهلوی، مهم‌ترین گزینه احتمالی جایگزین کنونی، نگران جنگ هستند! و پیام زیر را می‌دهند:
https://t.me/OfficialRezaPahlavi/1303

همان‌گونه که چند سال پیش، پس از گفتگو با مایک پمپئو در دولت ترامپ، ایشان و طرفداران‌شان مخالفت خود را با دخالت خارجی اعلام کردند و بعید نیست در سفر چند ماه پیش خودشان به اسراییل باز بر این موضع تأکید کردند که حمله نظامی در کار نباشد. اگر همین روند را ادامه دهند و دلخوش به روش خودشان باشند، چند ماه یا حداکثر چند سال دیگر، مردم داخل ایران، گزینه ایشان را نیز کنار خواهند گذاشت زیرا با ادامه حکومت کنونی باز مردم به زندگی عادی‌شان برمی‌گردند و امکان مقابله را نخواهند داشت. احتمالاً باز شبه اصلاح‌طلبانی سبز می‌شوند و فقط مردم را دلخوش می‌کنند آزادی‌هایی را می‌دهند و روابط خارجی را گسترش می‌دهند که دست‌کم دو دهه دیگر حکومت عزیزمان را تمدید کنند که برای ویرانی کامل ایران کافی است و چیزی و کسی نمی‌ماند که بخواهد نگران چیزی باشد.

یکی از عامل‌های مهم در انقلاب ۵۷ وجود افراد نه چندان کمی بود که برای کنار گذاشتن شاه حاضر به انجام هر کاری و اتحاد و کمک گرفتن به هر شکل از هر جایی بودند. هر عملی در راستای سرنگونی شاه را مجاز می‌دانستند. در میان نیروهای مخالف کنونی مهم در امروز ایران کمتر چنین کسانی دیده می‌شوند. بدتر اینکه بخشی از روشنفکران کنونی همه توان خود را گذاشته‌اند که انقلابیون ۵۷ و راه و روش‌های آنها را محکوم کنند و به اصطلاح می‌خواهند جنتلمن باشند. اتفاقاً همان چیزهایی که خریت ۵۷ ای ها می‌نامید باور و رویکرد عملی‌شان نتیجه بخش‌تر بود.

جناب آقای دکتر مردیها در پیام زیر نشان دادند با وجود تخصص بالا در علوم سیاسی و مباحث مربوطه، احتمالاً به خاطر زیادی تئوری شدن و دور شدن از واقعیت‌ها، به نادرستی گمان می‌کنند هیچ هماهنگی برای حمله پهبادی و موشکی به اسرائیل انجام نشده است.
https://t.me/mardihamorteza/583

همواره باید نظرات متخصصان در هر رشته را شنید و از آنها یاد گرفت ولی معنایش این نیست که همواره درست می‌گویند و ما غیرمتخصصان در موارد نادری می‌توانیم اشکال‌های آنها را بیابیم. تازه همه اینها به این شرط هست که بپذیریم واقعاً این متخصصان در شرایط عادی و با حسن نیت این چیزها را می‌نویسند. نمونه برعکس آن، کرونا در چند سال پیش بود که مثلاً متخصصان بهداشت جهانی با تأکید می‌گفتند عامل تولید ویروس کرونا در طبیعت بوده است در حالی که دیدیم حرف شکاکان و حتی برخی دنبال کنندگان تئوری توطئه مبنی بر منشأ آزمایشگاهی بودن آن و حتی مشارکت برخی از متخصصان بلندپایه غربی و چینی در ساخت آن، درست بود.

چگونه در کنار پیگیری سیاست، آرامش داشته باشیم(۱)

دنبال کردن سیاست بویژه برای بسیاری از ما که دستی مستقیم در آن نداریم و سهم بسیار کمی مربوط به ما می‌شود، متأسفانه اغلب با نگرانی‌های بسیار و بهم ریختن اعصاب همراه است. برخی گمان می‌کنند به هیچ روی نمی‌توان همزمان با پیگیری سیاست، کمتر ناراحتی داشت و در بقیه کارها و بخش‌های زندگی آرامش داشت. خوشحال بودن، خندیدن، لذت بردن از لحظه در زندگی[۱] به نظر بسیاری، مخالف پیگیری و دانستن سیاست است. بخشی از این دیدگاه نادرست به رابطه کلی میان دانستن و خوشحال بودن برمی‌گردد که پیش از این توضیح داده بودم[۲]. در زمینه دانستن سیاست وضعیت بدتر می‌شود. می‌کوشم در چندین بخش فشرده به ادامه آن و خاص سیاست بپردازم.

۱. یادآوری اینکه همیشه دانستنه هایم بسیار کمتر از نادانسته‌هایم هست و خواهد بود و یادگرفتن روندی همیشگی است و پایانی ندارد. بنابراین هیچگاه نمی‌شود اثر آنچه را اکنون می‌بینیم در یک دهه یا یک سده از تاریخ خوب یا بد باشد. حتی برای یک نفر نیز همیشه ناراحتی یا خوشحالی کوتاه‌مدت با بلندمدت یکی نیست. معنایش این نیست که ما بر پایه همین دانسته‌ها، دیدگاه‌مان را نمی‌توانیم بگوییم. معنایش این نیست که بر پایه دیدگاه کنونی‌مان نمی‌توانیم کاری کنیم. معنایش این است که نگرانی ما می‌تواند بی‌مورد باشد یا دست‌کم به شدتی نباشد که گمان می‌کنیم. روند یادگیری بدون گفتن و شدن معنایی ندارد و اندیشه‌ای پوچ و بی‌سامان است[۳].

۲. پرهیز از در هم ریختن اندیشیدن با احساسات.
این بخش دربردارنده شاخه‌های زیادی است. ساده‌ترین و پایه‌ای ترین آن برای سیاست پرهیز از دنبال کردن تصویری یا حتی صوتی اخبار است. تصویر، صدا و ویدئو با احساسات بیشتری آمیخته است. هر چقدر بتوان بیشتر نوشته خواند از این دیدگاه بهتر از دیدن یا شنیدن خبرها هست. فقط همین جایگزینی را انجام دهید تفاوت زیادی را در اندازه نگرانی‌های خود خواهید یافت.


[۱] نگاه کنید به آثار و ویدئوهای آکهارت توله
https://youtube.com/@EckhartTolle?si=pTEnGqOhxh04KBj2

[۲] نگاه کنید به
http://yoosofan.github.io/posts/diaries/knowledge_depression.html

https://t.me/ahmadyoosofan/139
https://t.me/ahmadyoosofan/59
https://t.me/ahmadyoosofan/60
http://yoosofan.github.io/posts/diaries/positive-thinking-and-happiness.html

[۳] این روش نوشتن مرا یاد نوشته‌های احمد کسروی می‌اندازد.

چگونه در کنار پیگیری سیاست آرامش داشته باشیم(۲)
پرهیز از پیگیری مداوم و لحظه به لحظه خبرها

برای دانستن خبرها حداکثر روزی یکبار و هفته‌ای چند بار می‌توان خبرها را دنبال کرد. خبرخوانی بیشتر از آن و هیجان‌های لحظه‌ای برخواسته از آن نه تنها برای تندرستی آدمی سودمند نیست بلکه می‌تواند اندیشه درست و بلندمدت را با مشکل زیادی روبرو کند و کوتاه‌بینی را به همراه داشته باشد که نتیجه‌اش بازی خوردن است.


در زمان خواندن خبرها، بهتر است عنوان نوشته خوانده شود گاهی چند خط از نوشته کافی است بویژه نوشتارهایی که پر از مثال‌های گوناگون و خاطرات یا موضوع‌های تاریخی اغلب نامرتبط است نخوانید. کم‌کم خواهید دید برخی از بنویس‌های مثلاً مشهور توانایی ویژه‌ای در پیچاندن و نهفتن منظور اصلی دارند جوری که با دو خط می‌توانستند نظر خود را برسانند ولی با درازگویی و پیچیدن اصل حرف، منظور اصلی را بهتر به خورد خوانندگان بدهند. این شلوغ‌کن‌های مشهور رسانه‌ای اغلب پرگویی نیز می‌کنند و زمان مفید دیگران را هدر می‌دهند حتی دنبال خبرسازی یا بزرگ‌نمایی خبرها هستند.

از سوی دیگر بدانیم که نگرانی‌ها و فشارهای مجازی، می‌تواند بدتر از شکل واقعی آنها بر روی روان اثر بگذارد و آدمی را از خود بی‌خود کند. می‌تواند باعث شود تا مشکلات واقعی حتی خودمان را کم اهمیت‌تر از رخدادهای دور و نامرتبط با خود ببینیم. اندوهی ناسودمند مانند زنجیری اندیشه و توانایی‌های آدمی را به بردگی و آوارگی فکری برساند که اثرات مهلک روانی و حتی جسمی دارد.

دنبال کردن لحظه‌ای انبوه خبرها و بدتر از آنها، صوت‌ها و ویدئوهای احساسی آدمی را از دیدن واقعیت‌های بسیار نزدیک خود دور می‌کند و به ناکجاآباد می‌برد. غم یا حتی شادی خبرهای نامرتبط، ما را در خود فرومی‌برد که ارتباطی به ما ندارد. حتی واقعیت اصلی آن خبر راه دور نیز اغلب متفاوت از چیزی است که به ما می‌رسد زیرا امکان وارسی و ارزیابی آن را نداریم.

در ادامه نمونه‌های زیادی از این وضعیت را می‌توانم توضیح دهم که بیشتر موضوع را آشکار کند ولی نمی‌دانم این تجربه‌های شخصی چقدر سودمند است از سوی دیگر چند ماه است فرصت نوشتن نداشتم و این موضوع به نظرم قدیمی شده است. فقط همین را بگویم که در چند هفته و ماه گذشته دست بر قضا، شب‌هایی که همه منتظر خبر بزرگی بودند آسوده خوابیدم و حتی به موضوع و هیجان مرتبط بهایی ندادم با اینکه مطمئن هستم خبری خواهد شد ولی برخلاف پهلوان پنبه‌های رسانه‌ها، در دنیای سیاست همه چیز با آرامش و شمرده شمرده پیش می‌رود. به طور ویژه ده ماه گذشت تا اسراییل به پاسخ به حزب‌الله لبنان روی بیاورد زیرا تا اندازه‌ای از حماس خیالش راحت‌تر شد حالا نیز به هر ترتیبی جنگ با حزب‌الله لبنان به جایی برسد بعد سراغ بقیه می‌رود حالا اینکه فردا باشد یا یک‌سال دیگر نمی‌دانم. البته احتمال کمی هم هست خبری نشود ولی بعید است. باز توضیح دلیل‌های این احتمالات از حوصله خوانندگان کانال کوچکم خارج است.

آسوده باشید و بر بدبختی‌های واقعی و مجازی خود بیهوده چیزهایی نیفزایید واقعاً زیان‌هایش بسیار بیشتر است. چون بیش از دو دهه پیش این فشار روانی و جسمی را کشیدم و می‌دانم چقدر تلخ، واقعی و نابود کننده است هر چند هنوز فضای مجازی به این شکل امروزی هنوز رشد نکرده بود و روشن است وضعیت کنونی می‌تواند بدتر باشد. اگر درباره هر کدام بخش‌های این نوشته یا مثال‌های آن علاقه‌مند بودید می‌توانم بیشتر توضیح دهم.

چگونه در کنار پیگیری سیاست، آرامش داشته باشیم(۳)
پرهیز از ترکیب احساسات با سیاست با نمونه‌ای از یک آهنگ عامه‌پسند

بسیاری از فشارها و ناراحتی‌های ما برخلاف تصور عموم فقط در دنبال کردن سیاست ریشه ندارد و در بسیاری از چیزهای دیگر است که کوشیدم در پیام نخست و نوشته‌های پیشین به آن بپردازم که شعر، آهنگ و نماهنگ جایگاه ویژه‌ای در این زمینه دارد. شاید گمان کنید منظورم اشعار یا نماهنگ‌های مستقیماً مربوط به سیاست است ولی اصلاً منظورم اینها نیست و به گمانم نیازی به اندیشیدن ندارد تا بتوان امروزه این نماهنگ‌ها، نوحه‌ها و حماسه‌سرایی‌های سیاسی را تحلیل کرد زیرا امروزه پس از شور و شعاری از هر سمتی برخی خلاف آن را با توانایی‌های خود عرضه می‌کنند که شاید بهتر از هر تحلیلی پاسخ‌گو باشد.

در زمینه شعر و آهنگ و بطور کلی هنر، تخصصی نداشته و ندارم تا بتوانم خودم نمونه یا نمونه‌های خوبی را بشکافم ولی همیشه محتوای تلخ و سیاه برخی از آهنگ‌های بسیار پرطرفدار، مرا آزار می‌داد و دست بر قضا افزون بر صدای اغلب خوب خواننده، متن ناامیدکننده شعر آهنگ برای بسیاری در این سال‌ها پرطرفدار بوده است. یکی از این خوانندگان مشهور و به نظرم سیاه‌خوان سیاوش قمیشی است. خوشبختانه سید مهدی موسوی را دنبال می‌کنم و ایشان به خوبی به زندگی سراسر کثیف و دو رویی یغما گلرویی شاعر شعر نقاب با خوانندگی قمیشی ( و احتمالاً خوانندگان دیگر) می‌پردازد. به گمانم در این ویدئو موسوی به خوبی نشان می‌دهد سراینده نقاب خود مستحق همین شعر است زیرا از درون کثافتی چون آن شاعر بیرون آمده است و به نظر من، خوانندگان نان به نرخ خون خوری چون قمیشی آن را خوانده‌اند تا با لجن پراکنی در این فضای پردرد به ناراحتی بیشتر میان مردم دامن بزنند و افراد را هر چه بیشتر بهم بدبین کنند و روبروی هم قرار دهند و افسرده سازند. همزمان در فرد احساس دانستگی بالا و تحلیل روانشناسانه فخرفروشانه‌ای را القاء کنند. این دست ژاژگویی‌ها متأسفانه از دیدگاه برخی‌ها سیاسی ژرف نیز تلقی می‌شود و با چوب دو سر سوخته آن، سیاست را می‌آزمایند و در آخر با پنداری خودبزرگ‌بینانه و احتمالاً با پکی به چیزی یا خوردن چیزی همراه آن بیشتر به آن بالاها یا پایین‌های سیاست، انسانیت و اندیشه می‌رسند!!

چند ماه است می‌دانستم اگر توافقی انجام شود به دلیل رانت شدید در ایران اجازه سودبری به شرکت‌های امریکایی داده نخواهد شد و توافق باز بی‌معنا خواهد شد و دیر یا زود ورق برخواهد گشت. با این حال کشورهای اروپایی زودتر از آن می‌خواهند گفتگوهایی را که در آن نیستند بهم بزنند. چند ساعت پیش آژانس انرژی اتمی در گزارشی بسیار متفاوت از گزارش‌های چند سال گذشته خود، حکومت ایران را متهم کرد که با اورانیوم غنی شده در دست خود می‌تواند ده بمب اتم بسازد.

از چند ماه پیش روشن بود اروپا با امریکا مشکل بیشتری پیدا کرده است و گفتگوی مستقیم امریکا و ایران را به سود خود نمی‌داند ولی گمان نمی‌رفت این چنین چرخشی را انجام دهد و از این کارت نیز بهره ببرد.

گرچه سال‌ها پیش به چپ (ملی مذهبی تا ۸۴ سپس آنارشیسم چپ تا ۵ سال پیش) باور داشتم ولی مدت‌هاست به دلیل وضعیت ویژهٔ اغلب چپ‌ها در ایران، چندان روی خوشی به چپ ندارم. باز برخی از کارهای چپ منطقی را دنبال می‌کنم زیرا در زمینه‌هایی بسیار توانمند هستند.

برای نمونه بد نیست به ویدئوی زیر درباره کشته شدن فعال دست راستی در امریکا گوش کنید که از دیدگاه چپ، موضوع را تحلیل می‌کند و به گمانم در موقعیت کنونی برای چپ دیدی اندیشمندانه است که به درد هر کسی با هر دیدگاه سیاسی بویژه در غرب می‌خورد.
https://youtu.be/caI1PVW7nfg?si=1wVZSmFRRFZHBF-V

محمد خاتمی ننگی برای همهٔ فصول
https://t.me/abdollahshahbazi/5666

چرا دربارهٔ خاتمی بد می‌نویسم ولی دربارهٔ بقیه کمتر می‌نویسم؟

چون من نادان سال ۱۳۷۶ به این فلان فلان شده رأی دادم و به او اعتماد کردم در حالی که ملی مذهبی‌ها می‌گفتند نباید در رأی‌گیری شرکت کنیم ولی با این که طرفدارشان بودم ولی رفتم رأی دادم. به بقیه رأی نداده‌ام که نگران مسئولیت آن باشم اصلا بعد از ۱۳۷۷ هرگز به این حکومت رأی ندادم. برای همین هم بیشتر به این موجود حساس هستم و هر گند جدید از او می‌یابم به شدت می‌خواهم بیشتر پخش شود.

همین است که می‌گویم اگر چیزی حتی کوتاه مدت به نظر خوب برسد ولی بعد فرد بفهمد کلا دروغ بوده است برگشت از آن بسیار بدتر خواهد بود.

چگونه در کنار پیگیری سیاست، آرامش داشته باشیم(۴)
واقع‌بینی سیاه‌بینی نیست.

شاید برخی از پیام‌های این کانال به نظر برخی‌ها سیاه‌بینی بود و آن زمان دفاع از نوشته‌هایم دشوار بود و نمی‌خواستم چیزهایی اشتباه شود و باعث این نشوم تا دیگران سیاه‌بین شوند ولی حالا برعکس است و نه تنها نیازی به دفاع از نوشته‌ها و گفته‌های قدیمی‌ام نیست بلکه باید برعکس بیشتر توضیح دهم چرا اینها سیاه‌بینی نیست.

واقع‌بینی برابر با سیاه دیدن نیست سیاه‌بینی فکری و شخصی موضوع متفاوت است آنان‌که سیاه‌بین هستند یعنی همه چیز در زندگی را این گونه می‌بینند و کلا چیز خوبی نمی‌بینند و این هیچ ارتباطی به وضع اجتماعی، سیاسی و حتی شخصی ندارد یعنی این آدم‌ها را در بهترین شرایط نیز بگذارید همیشه نق خواهند زند. حالا از این بگذریم که بسیاری از این‌ها اصولا این سیاه‌نمایی را فقط نمایش می‌دهند تا در میان دیگران جای خود را باز کنند وگرنه در زندگی شخصی به هیچ روی این گونه نیستند. مهم‌ترین ویژگی این‌ها تفاوت میان حرف‌ها و شعارهای‌شان و عمل آنها است.

پس این که در موضوع‌هایی باید واقع‌بین بود و بی‌جهت ساده‌لوحانه خوش‌بین نبود به معنای سیاه‌بینی نیست. در بسیاری از چیزها باید خوش‌بین بود و بدبینی بد بوده و هست. دست برقضا این که آدمی از هر چیزی بیزار شده باشد و به همه چیز بدبین شود بسیار برای سیاست خودکامه خوب نیز هست. این فقط مربوط به ایران و فرهنگ ما نیست و جاهای دیگری نیز هست.

وضعیت رابطه قیمت دلار نسبت به قیمت بقیه جنس‌ها در حال برگشتن به پیش از سال ۹۵ است بنابراین با ادامه این روند می‌توان با مقایسه روند تغییرات بقیه اجناس به طور تقریبی قیمت نهایی دلار را حدس بزنید.

زیرا به احتمال فراوان و به دلایل گوناگون روند معکوس آغاز شده است و برای دنبال کردن روند تغییرات اولیه پیام زیر را یادآوری کنید که نشان داده بودم چگونه رابطه دلار با قیمت بقیه اجناس قطع شده بود ولی اکنون در حال برگشت به وضعیت پیش از آن است.
https://t.me/ahmadyoosofan/245

اکنون باید برای همه طرفداران حکومت عزیزمان روشن شده باشد که برجام و نتیجه‌های آن و هرچه با آن همراه بود مانند همین جدا شدن قیمت دلار از بقیه اجناس در بلند مدت کاملاً به زیان بقای حکومت بوده است اگر برجام برقرار نمی‌شد و حکومت همان راه پیشین را برای انرژی اتمی ادامه می‌داد می‌توانست در آن زمان نتیجه‌های بهتری را بگیرد و طبیعتاً فشار کنونی نیز کمتر به آن وارد می‌شد. آن زمان حتی برخی مانند من نیز گمان می‌کردند که برجام در هر حال به سود حکومت بود و به نوعی توانمندی دولت روحانی و وزیر امور خارجه‌اش را نشان می‌داد که کاملاً اشتباه بود در واقع اکنون کمتر از ۱۰ سال بعد به خوبی روشن شد که در وضعیتی بدتر از پیش، حکومت قرار گرفته است و این طرف‌های مقابل بودند که با دوراندیشی هزینه خود را برای مقابله با حکومت ما کم کردند و اکنون توقعات بسیار بالاتری دارند که عملاً حکومت امکان پذیرش آنها را ندارد زیرا با پذیرش آنها به نوعی باید تغییر خود را بپذیرد که چنین چیزی شدنی نیست. در واقع پذیرش برجام چیزی جز فدا کردن حفظ بلند مدت حکومت در برابر سود آقازاده‌ها و بقیه هزینه‌های جانبی اضافی حکومت نبود و این فقط انتخاب بخشی از حاکمیت نبود.

چگونه در کنار پیگیری سیاست، آرامش داشته باشیم(۵)
خواسته‌ها و آرزوهای خود را با سیاست اشتباه نگیرید که سرخوردگی زیادی ایجاد می‌کند.

وقتی برخی از کانال‌ها و شبکه‌های تلویزیونی را نگاه می‌کنید به خوبی می‌بینید که حتی سیاستمداران کارکشته‌ای در حال نشان دادن آینده بر پایه آرزوهای خود هستند و این را به عنوان تحلیل سیاسی و آینده نگری به خورد ملت می‌دهند. از این بگذریم که در چند سال گذشته افرادی ناگهان به صورت قارچ گونه‌ای شروع به پراکندن گفته‌های خود می‌کنند و به روش‌های گوناگون نیز مشهور می‌شوند. منظور من در اینجا حتی آنها نیست که برخی از آنها واقعاً تخیلی حرف می‌زنند در اینجا از کسانی صحبت می‌کنم که چند دهه است تحلیل سیاسی می‌کنند.

مجبور هستم مثالی کاملاً به روز را بیان کنم که در چند ماه گذشته در جاهایی به صورت شفاهی گفته بودم ولی از اینکه در اینجا بنویسم پرهیز می‌کردم ولی هرچه نگاه می‌کنم این را اکنون بهترین مثال می‌دانم و باید بنویسم.

در خلال جنگ ۱۲ روزه و پس از آن برخی با بزرگنمایی در اپوزیسیون حکومت عزیزمان برای حمله بعدی زمان‌بندی اعلام می‌کردند و از سوی دیگر رئیس جمهور کنونی آمریکا را مسئول پایان آن جنگ می‌دانستند که در واقع برعکس این است یعنی فشار ظاهری به اسرائیل بهانه یا کمکی به آن بود تا عملیات خود را پایان دهد زیرا به اهدافی که می‌خواست رسیده بود و ادامه آن نیز برایش هزینه ساز بود پس توقف آن کاملاً روشن بود. روشن است که هیچ دلیلی وجود ندارد بخواهد در زمینه حمله بعدی عجله کند و اگر تغییر ناگهانی بزرگی رخ ندهد تا چند ماه دیگر نیز حمله دیگری نخواهد کرد گرچه پیش بینی حمله در آینده کمتر از یک سال منطقی است و احتمال انجام آن تا دو سال آینده زیاد است اما در چند ماه آینده نزدیک چنین چیزی رخ نمی‌دهد گذشتن زمان کاملاً به نفع آنها است آن چیزی که به زیان آنهاست یک جنگ کوتاه مدت دوباره است که پس از آن باز حکومت عزیزمان بتواند باقی بماند.

نکته بعدی اینکه افزایش فشار اقتصادی و تعطیلی بازار تهران نیز به هیچ روی به جنبش بزرگی تبدیل نخواهد شد و برعکس فشار اقتصادی بیشتر به خاموش شدن مردم خواهد انجامید. حکومت به خوبی می‌داند که با افزایش قیمت دلار و کارهایی از این دست بخشی از طرفداران خود را در میان بازاریان قدیمی از دست خواهد داد ولی این بهایی است که باید پرداخت کند تا بتواند هزینه‌های بیشتری را در زمینه‌های دیگر انجام دهد به هر حال نیاز حکومت به بازاریان بر خلاف چند دهه گذشته بسیار کاهش یافته است و عملاً نبض اقتصادی کشور به طور کامل در اختیار جناح‌های حکومتی قرار گرفته است.

دقیقاً همین الان عنوان تحلیلی را خواندم که برعکس این را نشان می‌داد یعنی اینکه اعتصاب بازار تهران را نشانه‌ای از آغاز جنگ بعدی می‌دانست آن را در آینده نزدیک در حد چند روز یا هفته پیش‌بینی می‌کرد. در چند ماه گذشته بارها چنین عنوان‌هایی از تحلیلگران گوناگون دیدم که به روشنی باعث افزایش نگرانی طرفداران چنین دیدگاه‌هایی به ویژه در ایران شده و می‌شود و بی‌اعتمادی و افسردگی را برای برخی به دنبال خواهد داشت بنابراین لطفاً خیالات و آرزوهای خود را به سیاست گره نزنید بدتر این که پیش بینی‌های خیالی دیگران را پایه خوشحالی یا ناراحتی خود نکنید.

شتاب تغییرها بیشتر از گذشته شده است افزون بر خبرهای عمومی که شنیده‌اید خبر فرستاده شدن وسیله‌هایی از روسیه برای حکومت عزیزمان بر پایه منبع زیر و پیام ترامپ می‌تواند بخشی از پیام پیشین مرا نادرست کند گرچه هنوز قطعی نیست. استدلال جالبی در ویدئوی زیر درباره تفاوت این بار اعتراض‌ها با گذشته گفته شده است که بر پایه ناتوانی حکومت عزیزمان برای درست کردن مشکل در کوتاه‌مدت است که با بخشی از پیام پیشینم هماهنگی دارد. در ویدئو نیز تأکید می‌کند بازهم روشن نیست تغییرات شدید در کوتاه‌مدت رخ دهد. به هر حال مانند همیشه اگر مطمئن شوم بخشی از پیام پیشینم نادرست بوده است آن را برنخواهم داشت و باقی می‌گذارم زیرا نگهداری و یادآوری اشتباه گذشته و پنهان نکردن آن از خود و دیگران پیشرفت خودم و خوانندگان نوشته‌هایم را به همراه دارد.
https://youtu.be/WUBdxFUWwjU?si=JwT3bMYWT4GDT5FS

گفتن و نوشتن در این روزها برایم دشوار است بویژه زمانی بیشتر ناراحت کننده است که پیش‌بینی‌های قدیمی‌ام دربارهٔ سیاه‌تر شدن اوضاع درست درآمد دربارهٔ حمله نشدن در آینده نزدیک درست درآمد درباره نیاز به آن برای تغییر درست درآمد کافی است پیام‌های گذشته‌ام را بررسی کنید. از این گذشته پس از دو هفته قطعی کامل اینترنت و در حالی که هنوز وضعیت اینترنت به پیش از این برنگشته است و با هزار جور ترفند باید وصل شد و اینجا پیامی گذاشت کار دشواری است.

در این وضعیت دو بخش زیر را می‌نویسم که بعید است دیگران به این شکل بگویند یا بنویسند.

۱. در چند ماه آینده حتماً جنگ خواهد شد حتی اگر ترامپ بمیرد و به فرض محال دوباره باراک حسین اوباما رییس جمهور آمریکا شود بدون شک جنگ خواهد شد و حداکثر سه یا چهار ماه عقب بیفتد. مگر اینکه چین یا هند با آمریکا وارد جنگ شوند که بسیار بعید است. اکنون و در چند ماه آینده چین توان چنین کاری را ندارد. هند هم گرچه بسیار بعید است با آمریکا وارد جنگ شود ولی همان وضعیت چین را دارد با این تفاوت بزرگ که قدرت ارتش زمینی هند بسیار بیشتر از چین است و شاید ژنرال‌های هندی بدشان هم نیاید عقدهٔ چند دههٔ گذشته تحقیر از سوی چین را در جاهای گوناگون از جمله تبت سر چین خالی کنند. به تبلیغات بی‌خود چینی‌ها درباره تعداد سربازان ارتش زمینی آن توجه نکنید بخش بزرگی از سربازان چینی مانند ایران سرباز اجباری و موقت هستند در حالی که در هند سربازی اجباری وجود ندارد بلکه یک شغل بسیار آبرومند با درآمد به نسبت دیگران مناسب و مطمئن است. به طور ساده اگر جنگ زمینی میان هند و چین صورت بگیرد سربازان هندی بسیار بهتر عمل خواهند کرد. از نظر اقتصادی و بازار کار شرکت‌های بزرگ غربی نیز دارند هند و دیگر کشورها را با نقش کارگران چینی جایگزین می‌کنند بنابراین نگرانی چین از هند در کوتاه‌مدت و بلندمدت بیشتر از نگرانی‌اش درباره آمریکا است.

۲. از دولت‌های عربی بویژه عربستان باید سپاسگزاری کرد که به خاطر منافع خودشان مخالف حملهٔ موقت و سرسری آمریکا برای رفع تکلیفی‌اش شدند. عربستان به خوبی در ۲۰۱۹ دید که موشک‌های ایران شرکت آرامکو را هدف گرفتند و آمریکا بر خلاف قول چند دهه‌ای خود ( از حدود دهه هفتاد میلادی) از عربستان محافظت نکرد. پس عربستان در همین دو هفته اخیر، شدیداً مخالف حملهٔ آمریکا بود و حتی اعلام کرد مسیر هوایی خود را بر روی هواپیماهای جنگی آمریکایی می‌بندند و این امر سران آمریکا را ناراحت کرد چون آنها دلخوش بودند بتوانند با چند حملهٔ هوایی به نسبت کم هزینه برای خودشان، سر و ته قول‌های خود را هم بیاورند و ژست کار درستی نیز بگیرند بدون اینکه کار پایه، نهایی و پر هزینه را انجام دهند ولی عربستان خوشبختانه مجبورشان کرد تا آن نمایش سرگرمی را انجام ندهند و به هزینه بیشتر دادن تن بدهند و نیروی کامل برای جنگ تمام عیار بیاورند. بعید است عربستان در جنگ تمام عیار کنار و کمک یار آمریکا نشود.

این آخر هم بنویسم که مرده‌شور سران برخی کشورها و در رأس آنها اردوغان را ببرند.

تا یادم نرفته است باز هم ادامه دهم.

۳. وضعیت هرگز مانند ونزوئلا نخواهد شد و تغییر کامل رخ خواهد داد. خدای ناکرده دکتر روحانی یا نعوذ بالله محمد خاتمی رهبر نخواهند شد. این پیش‌بینی بسیار خوبی برای طرفداران جناح مثلاً اصول‌گرا است زیرا اگر یکی از این موجودات جبهه مثلاً اصلاح‌طلب قدرت کامل را در دست بگیرند به کوچک و بزرگ مثلاً اصول‌گرایان رحم نخواهند کرد و اصول‌گرایان( به‌ویژه پایین‌ترهای‌شان در سلسله قدرت) در بلندمدت آرزو خواهند کرد خود شمر بیاید و نجات‌شان دهد که دست‌کم فقط مردان‌شان را سرببرد و به زنان و بچه‌های‌شان رحم کند.

با اینکه اغلب عزیزان‌مان در ایران به اینترنت دسترسی ندارند پیشنهاد می‌کنم هر زمان توانستید گفته‌های جناب آقای البرز سلیمی را گوش نمایید.

https://youtu.be/P2RP0TAhZRs?si=PxouQGjZGIkMmEvo

آمریکا برای فشار بر روی چین و پیشگیری از توانایی روزافزون موشکی و پهبادی حکومت ایران و دخالت‌های منطقه‌ای و جهانی‌اش، به جنگ وارد شد احتمالاً دلیل‌های بیشتری نیز داشته باشند. روشن است آمریکا و اسرائیل به خاطر منافع خودشان به حکومت ما حمله کردند اما معنایش این نیست که کار آنها به سود ما نیست.

لطفاً از زیادی روشنفکر و اندیشمندنما شدن پرهیز نمایید. همیشه از احتمال تبدیل شدن به رائفی‌پوری دیگر(۱) به هر شکلی بیمناک باشید و هیچگاه عمل‌ها و رفتارهای حکومت عزیزمان را در ۵ دههٔ گذشته فراموش نکنید. شاید ویدیوهای زیر نیز کمک کننده باشند.

https://youtu.be/XyUt-JcuXCE?si=MhO3LoYO6CqSgjBK

https://youtu.be/frht9C-pSf0?si=vnuy-yWwtNaZw3BN

https://youtu.be/Jcre991mX7o?si=2lauL0kyoRxguzhs

https://youtu.be/_cM8o8AxR0I?si=bOI4fRznjs60Eb0z

https://youtu.be/5f9Iz408aDU?si=MO_jjX1aQoM6AOyj

https://youtu.be/DNBaNmREqbs?si=QJH-iCAPAxcDUFJh

https://youtu.be/FDXh71Sy1mk?si=TWQGsMk8ecDtdawc

https://youtu.be/8wpn8UCxM9w?si=vpFucstKBztv9Ejx

(۱) منظور از رائفی پور نشدن یعنی زیاد دنبال تئوری توطئه نیفتید. آنچنان دنبال سرنخ‌های پنهان و پشت صحنه نباشید که روی صحنه و گذشته و حال آشکار اطراف خود را فراموش کنید و آنها را مهم ندانید و فقط همه چیز را در دلیل‌های پشت صحنه نیابید خیلی چیزها کاملاً روی صحنه و آشکار است. وقتی سال‌ها پیش یکی از خویشاوندان، CD از سخنرانی‌های رائفی‌پور را آورد و روی کامپیوتر گذاشت تا به بقیه نشان دهد پس از دیدن کمی از آن، خنده‌ام گرفت گفتم اگر می‌خواستم این‌ها را بگویم خیلی منطقی‌تر و پذیرفتنی‌تر می‌توانستم بیان کنم زیرا سال‌ها پیش از آن در این موضوعات بسیار خوانده بودم. سال‌ها تئوری توطئه را از نوشته‌ها و گفته‌های داخل و خارج ایران دنبال کرده‌ام و به خوبی می‌دانم از چه چیزی می‌گویم و به اندازه کافی با برخی از مثلاً پشت صحنه‌ها و تاریخچه‌ها آشنا هستم و نتیجه‌گیری‌های جالبی نیز داشته‌ام که گمان نمی‌کنم اکنون به سود شما باشد بخواهم بیشتر توضیح دهم.

آمریکا و اسرائیل نمی‌خواهند مشکلاتی را که در عراق و افغانستان بعداً پیش آمد در اینجا داشته باشند پس به جای اینکه حکومت را سریع جابجا کنند می‌خواهند کاری کنند تا آخرین افراد طرفدار نظام که دست به اسلحه و خواهان کشتار هستند از میان بروند تا برای آینده حضورشان در ایران مشکلی به وجود نیاید.

در فراگیری اولیه داعش سازمان‌های امنیتی کشورهای غربی نیز دخالت داشتند زیرا نیاز داشتند تا ته مانده مهاجران و کسانی که که واقعاً خواهان دست بردن به اسلحه و کشتار برای برگشت به اسلام سیاسی بودند در یک جا جمع کنند و آنها را یکجا نابود کنند بنابراین عملیات عضوگیری داعش در کشورهای غربی با نوعی چشم پوشی یا حتی کمک سازمان‌های اطلاعاتی آنها نیز بوده است تا هرچه زودتر این افراطی‌های عاشق کشتار از کشورهایشان خارج شوند و بتوانند آنها را یکجا نابود کنند.

بر پایه گفته‌های آقای فؤاد پاشایی در تلویزیون میهن و عبدالله شهبازی در کانال تلگرامی‌اش و دیگر رخدادهای این دو هفته به این نتیجه رسیدم که هدف صرفاً جابجایی حکومت نیست بلکه مانند داعش این‌ها می‌خواهند کسانی را که حاضرند تا آخر بایستند و بجنگند به طور کامل شناسایی و نابود کنند برای همین است که به جای تسخیر کشور زمینه را آماده می‌کنند تا هم فرصتی برای پشیمانان مسلح باشد تا کنار روند و خود را نجات دهند و هم باقی ماندگان را کامل جدا کنند تا بتوانند پیش از تغییر کامل حکومت آنها را شناسایی و نابود کنند.

یادآوری می‌کنم هیچ اطلاعات پنهان و پشت صحنه‌ای ندارم و فقط با مرور خبرها و تحلیل‌های این مدت این موضوع را می‌نویسم. شاید برگشت به خواندن برخی از بحث‌های متفاوت تئوری توطئه نیز پس از پیام پیشینم در این نگاهم بی‌اثر نبوده باشد. پس از سال‌ها درباره برخی از آن‌ها نوشتم گمان نمی‌کنم سودی داشته باشد تا اینجا قرار بدم. فقط برای این می‌گویم که شاید این فضای فکری هم در این نظر بی‌اثر نبوده باشد.

سال نو را تبریک می‌گویم و امیدوارم سال خوبی داشته باشید.

رسانه‌هایی چون بی‌بی‌سی و سی‌ان‌ان و همانند آن با تبلیغات خود در این روزها باعث شده‌اند تا برای رئیس جمهور آمریکا جز ادامه جنگ راهی وجود نداشته باشد زیرا آنها این گونه نشان می‌دهند که اگر جنگ بدون سرنگونی کامل به پایان برسد آمریکا شکست خورده است مخالفان رئیس جمهور آمریکا نیز همین خط را دنبال می‌کنند.

اگر به فرض محال اسرائیل و آمریکا اکنون جنگ را رها کنند بدون شک کشورهای اطراف و همپیمانان آنها پس از در معرض موشک و پهباد قرارگرفتن، دست از حکومت ایران بر نخواهند داشت و حمله خواهند کرد تا دیگر اثری از آن باقی نماند. در همان چند روز نخست حملهٔ آنها، همهٔ زیرساخت‌های سوخت، گاز، برق، آب، تلفن، بانک‌ها و همانند آن را خواهند زد تا راه برای ورود زمینی و پیروزی کامل آنها هموار گردد تا حتی سوخت برای تانک‌ها، ماشین‌ها و موتورهای حکومتی نیز باقی نماند و نتوانند روبروی آنها بایستند. بنابراین برخلاف تصور با پایان جنگ بدون سرنگونی حکومت از سوی آمریکا و اسرائیل وضعیت بدتری به وجود خواهد آمد زیرا برخلاف آنها که کمی در زدن اهداف غیرنظامی رعایت می‌کنند؛ ارتش‌های کشورهای اطراف چنین کاری را نخواهد کرد تا بتوانند زودتر به نتیجه برسند و خیال خود را برای همیشه از همسایه دردسرساز خود راحت کنند.

پس ایستادگی نیروهای حکومتی امروز در برابر اسرائیل و آمریکا چه دلیل‌هایی می‌تواند داشته باشد. نخستین و روشن‌ترین دلیل برای دسته‌ای از طرفداران حکومت است که به راستی شعارهای حکومت در این پنج دهه را باور کرده‌اند و برای همین ایستادگی می‌کنند. فرماندهان میانی و بسیار بدتر از آنها روشنفکرانی که ایده ایستادگی را در ذهن این نظامیان بیشتر پرورش می‌دهند آنها سود خود را از روسیه، چین و دیگر جاهایی که از طولانی شدن این جنگ در کوتاه مدت و بلند مدت سود می‌برند خواهند گرفت. همچنین نباید مخالفان ترامپ در آمریکا را نیز فراموش کرد که با آغوش گرم از این فرماندهان میانی و مثلاً روشنفکران پذیرایی خواهند کرد زیرا شکست رئیس جمهور آمریکا هدف آنان است که به خاطرش دست به هر کاری می‌زنند. آقای شهبازی در گفتگوی دو روز پیش خود به مسئله اقتصادی نیز اشاره کرد که ادامه جنگ به سود شرکت‌های بزرگ آمریکایی و احتمالاً غیر مستقیم خود رئیس جمهور آمریکا نیز خواهد بود صوت آن را در گروه تلگرامی این کانال دو روز پیش گذاشتم. می‌توانید از کانال تلگرامی آقای شهبازی نیز آن را گوش کنید.

بدترین گروه، مثلاً روشنفکرانی هستند که در این سال‌ها و روزهای اخیر در خارج از کشور به شدت به یاری این حکومت به شکل‌های گوناگون شتافته‌اند. برخی از این‌ها احتمالاً در آینده با منت به ایران برگردند و مردم نیز از آنها استقبال کنند زیرا دارای مدرک‌های دهان پرکن و بعضاً تخصصی هستند. برای فراموش نشدن نمونه‌ای از این‌ها را در پایین می‌فرستم امیدوارم کسانی که بعداً پیگیر هستند نام تک تک سخنران‌های جاهایی از این دست را به خوبی نگه دارند و حافظه تاریخی فراموش‌شان نشود.

برای عضو شدن در گروه وابسته به این کانال تلگرامی اکنون باید دست کم ۵ ماه عضو کانال بوده باشید و خوشبختانه تلگرام به خوبی زمان عضویت هر فرد را نشان می‌دهد. این کار فقط برای جلوگیری از پیام‌های زودگذر و هرزنامه‌ها نیست بلکه کمک می‌کند تا به کسانی که زودتر به کانال پیوستند و مدت طولانی عضو آن بودند اولویت بیشتری داده شود. در آینده نزدیک به جای ۵ ماه ۶ ماه زمان نیاز خواهد بود و به صورت تدریجی این زمان را افزایش خواهم داد. این قاعده هیچ ارتباطی به نظرهای افراد ندارد و هم اکنون نیز در این گروه کوچک، کسانی با نگرش‌های کاملاً متفاوت حضور دارند و نظر خود را می‌گویند. این بسیار خوب است و امیدوارم آینده کشورمان نیز به همین شکل با نظرهای گوناگون ولی در صلح با همدیگر در عین رعایت حقوق همدیگر وجود داشته باشد و باز با تمرکزی به شکلی دیگر روبرو نشویم.


https://t.me/sokhanranihaa/56306
هوش مصنوعی و علوم انسانی | جلسه اول
هوش مصنوعی: عرصهٔ بیم‌ و امید
با حضور: دکتر حسین کمالی
Aug 23 شنبه ۱۴۰۴/۰۶/۰۱
🆔 @sokhanranihaa 🆔 @didgahenochannel

جلوگیری از قطع آب و برق و دیگر امکانات پایه برای زندگی در ایران یکی از نتیجه‌های خوب این آتش بس موقت است. امیدوارم به زودی اینترنت نیز برای همه در ایران باز شود تا بتوانیم از حال خویشاوندان ساده‌تر با خبر شویم.

اینکه در آینده چه تغییری ایجاد می‌شود به گمانم کاملاً روشن است نیازی به تکرار پیام‌های پیشین خود ندارم و همواره از توضیح‌های اضافی و هیجان‌سازی کوشیدم تا پرهیز کنم. سرعت زیاد برای تغییرات به همان شدت بد است که سرعت بسیار کم برای بهبود بد است. در نظر گرفتن واقعیت‌های صحنه نیز خیلی اهمیت دارد.


سوئیس کشوری است که همواره از آن به عنوان جایی امن در جنگ‌ها حرف زده می‌شود ولی همان گونه که ماه‌ها پیش در گروه تلگرامی این کانال نوشتم تقریباً همگان مهم‌ترین عامل این ثبات را خواسته یا ناخواسته نمی‌گویند. قرن‌هاست سوئیسی‌ها داشتن اسلحه را مجاز می‌دانند و از نوجوانی به همه آموزش می‌دهند تقریباً همه بدون توجه به سن و سال و جنسیت سالانه حداقل چند روز دوره به کارگیری اسلحه و شلیک آن را مرور می‌کنند این جدای از به کارگیری اسلحه و آموزش آن به صورت روزمره است. بنیانگذاران آمریکا دقیقاً بر پایه همین دیدگاه سوئیس، داشتن اسلحه را در قوانین اساسی آمریکا گذاشتند. مهم‌ترین دلیل آن را جلوگیری از استبداد داخلی بیان کردند و همین یکی از دلیل‌های پایداری نظام آن حکومت است. همانگونه که دیدیم در جنگ جهانی اول و دوم کشوری به سوئیس بی‌طرف حمله نکرد زیرا هم اسلحه به دو طرف می‌فروخت و هم توان نظامی مردمی بالایی داشت. بدون شک واگذاری اسلحه در میان مردم در کوتاه مدت می‌تواند مشکلاتی را ایجاد کند ولی در بلند مدت به سود همه است.

متأسفانه در ایران خواست معطوف به استبداد همیشه زیاد بوده است و اغلب همه و به ویژه روشنفکران می‌خواستند همه تغییرها و بهبودها خیلی سریع انجام شود و این وسط بسیاری از چیزها فدا شد. پایدار ماندن حاکمیت ملی یک کشور بیش از آنکه به استبداد وابسته باشد به ارتباط خوب و همکاری چند جانبه بخش‌های گوناگون یک کشور وابسته است به گونه‌ای که همه گروه‌ها از طیف‌های گوناگون از کنار هم بودن بیشتر خوشحال باشند و سود ببرند نه اینکه برعکس با زور بسیار و استبداد بخواهند آنها را کنار هم نگه دارند. بر این باورم بخش‌هایی از ایران بر خلاف تصور همه در همان دوران صفویه از دست رفت پس از آن جنگ‌های نادر و آقا محمد خان قاجار ته مانده ارتباط خوب را با قسمت‌های دیگر از میان برد. بدون شک این جمله‌ها برای بسیاری بحث برانگیز است و نیاز به توضیح فراوان دارد.

امروز در ایران بخش بزرگی را از جامعه داریم که برای برآورده شدن خواسته‌های خود امکاناتی ندارند و به همین دلیل، تنها راه تغییر را از بیرون می‌دانیم ولی همزمان باید به تبعات آن نیز توجه کنیم. از کسانی که در رسانه‌های گوناگون بازارگرمی می‌کنند باید پرهیز کنیم و فقط یک جمله باید به آنها بگوییم شما برای تغییر چه امکانات واقعی در زمین دارید و اگر ندارید لطفاً کمتر با احساسات مردم بازی کنید یا از آن سوء استفاده کنید. واقع‌بین و روراست بودن یکی از کمبودهای بزرگ سیاستمداران ایرانی کنونی است.