راستش من از اعتماد کردن نمیترسم از ناامید شدن میترسم، از اینکه یه آدم رو باور کنم و بهم ثابت کنه که اشتباه کردم خیلی میترسم.

نمیدونم موضوع چیه که اینقدر واسه همه "میشه" ولی واسه ما نه.

اگه بغضم بترکه سیل میاد😭

من که نتونستم بگم ولی کاش یکی بهتون بگه "به شما چه؟"

حتی تو ناراحتیامم نمیتونم به حال بقیه فکر نکنم.

دوست دارم که خودم رو بنویسم. از عمیق‌ترین ترس‌ها و تنفرهام بگم. چیزهایی که هیچ‌کس جرئت بیان کردنش رو نداره. همه چیز رو خط به خط شرح بدم؛ انگار که توی اتاق بازجویی نشسته باشم و کسی کاغذ و خودکار جلوم گذاشته باشه. یک بار برای همیشه، دلم می‌خواد هیولای درونم رو به «رهایی» دعوت کنم و مثل یک مرد مغرور که دست بانوی زیباش رو گرفته تا همراهیش کنه، پنجه‌های زشت این هیولا رو بگیرم و با غرور همراهیش کنم تا با هم برقصیم و هیچ پرتوی قضاوتی به ما نفوذ نکنه. انگار که از سنگیم. و دلم می‌خواد این رقص رو، این متن بدون سانسور و خالی از ترس رو بدم به کسی که امنه، عزیزه و همیشه چشم‌های منو دیده. کسی که اگر هیولای من رو دید، پا به فرار نذاره. بمونه و بشه تنها کسی که از مهمونی نرفت. بمونه و بشه تنها کسی که من رو کامل دید، پذیرفت و کنارم موند.

نیاز دارم یه مدت طولانی برم یه جایی که خبری از هیچکس نباشه فقط خودم باشم و خودم.

چطوری بقیه اینقدر همه ی کاراشون رو رواله؟چیجوری اینقدر خوب به همه‌ی کاراشون میرسن؟واقعا چطوری😭

چرا سوگ تموم نمیشه؟ داری زندگیتو میکنی یهو انگار یکی میزنه تو گوشت و بهت یادآوری میکنه یکی که باید می‌بود دیگه نیست، گریه کن.

‏خیلی ناعادلانس که من برای چیزی باید بحنگم که بقیه نجنگیده دارنش و جنگیدن من تضمین موفقیتمم نیست حتی.

دور باشی؛ عزیزی .

موقع هایی که حتی آهنگم حالمو خوب نمیکنه یعنی وضعیت اصلا جالب نیس.

فقط کافیه استرس بگیرم تو اون تایم هر کاری ازم بر میاد💅

برگشت به شرایطی که کلی تلاش کرده بودی ازش فرار کنی <<<<<<<<

تو0001.......0/0 ثانیه مودم سر مزخرف ترین چیزا عوض میشه، ولی یه هفته طول می‌کشه برگردم به تنظیمات کارخونه🎀

با بغض گفت:
امیدوارم گیر آدمای ناسپاس مثل خودتون نیوفتین:)