همیشه توی زندگیم چیپس‌هامو نخوردم تا بعداً سر فرصت بخورم. فیلم‌هامو ندیدم تا روزش برسه. بیرون نرفتم تا موقعش،کتاب‌هامو نخوندم تا یه روز بهتر بخونمشون.
یعنی همیشه زندگی نکردم به امید زندگی‌کردن. و اما اون روزا هیچوقت از راه نرسیدن؛بدتر اینکه فرصتهایی که داشتمم از دست دادم

تا آخر عمر همیشه نگران خواهی بود که باز هم مثل دفعه‌ پیش تو را فراموش کند. همیشه این را می‌دانی که حال او بدون تو صددرصد خوب است...

واژه‌هایی در اعماق آبی دریا - کت کرولی

خو کرده‌یِ قفس را میلِ رها شدن نیست..

میدونم خیلی وقته کارتون‌ها دیگه کارتونای سابق نیستن.
میدونم خیلی وقته فیلم‌هایی که خودمو جزو اونا میدونستم  تموم شدن.
میدونم اون بازیگرا یا خاک شدن یا غریبه.
ولی قلبم هنوز هنوزه باور نکرده و فریاد میزنه که تو رو خدا "نههههه😭"

ولی خب حتی از امشب، فوتبالم برام تموم شد .
اون ترکیب طلایی،خاص، غرور، اشتیاق— یهو هیچ شدن ...
ولی خب هنوز فوتبال برام با نام و دوره ی طلایی اوناس که معنی میشه

میترسم از روزی که هیچکی یادش نیاد چی داشتیم.
میترسم فیلما و کارتونایی که باهاشون گریه کردیم و خندیدیم،
دیگه هیچوقت تکرار نشن.
و ما تنها بمیریم با خاطره‌هاشون:)
و حتی بدتر کسی نمیفهمه چقدر برامون مهم بودن.

گریه کنی اگر که آفتاب را ندیده ای
ستاره را هم نمی‌بینی.

تراپی؟
نه تا وقتی پیاده روی هس...

همه ی اون پیاما و حرفا رو تو ذهنم و تو گوشیم دارم فقط واسه اینکه یادم نره چقدر آدما میتونن رنگ عوض کنن

دقیقا آدما همونجورین که ادعا میکنن نیستن

تمام روزای جوونیم برای سیاست های بی معنیِ دنیا سوخت.

برق حق طبیعی ماس ولی تو وسط ظهر تو اصل گرما حداقل دو ساعت برق نداریم.
آب حق طبیعی ماس ولی خیلی از شهرامون آب ندارن.
هوا حق طبیعی ماس ولی تهران و خیلی از جاهای دیگه هوای سالم ندارن واسه نفس کشیدن.
طبیعت حق طبیعی ماس ولی هیچ جنگل و درخت و رود و دریایی نیس که سالم باشه .
آرامش حق طبیعی ماس ولی هر روز داریم خبر جنگ و مرگ و میر و قتل و اعدام و زلزله و هزار تا کوفت و زهرمار دیگه رو میشنویم:)
رفاه حق طبیعی ماس ولی با دلار ۲۰۰ تومنی خیلیا حتی نون ندارن ببرن سر سفرشون.
آموزش حق طبیعی ماس ولی اینه کیفیت آموزشمون؛ اینه وضع سلامت روانی ای که واسه دانش آموزا ساختن.
عدالت حق طبیعی ماس اینه وضع سهمیه های کنکور،اینه وضع شغلهای این و اون، اینه وضع آدمای عادی و آدمایی که با پارتی بازی رسیدن به خیلی جاها.
آزادی حق طبیعی ماس ولی ما حتی آزادی بیان نداریم.
نظر دادن و انتخاب کردن حق طبیعی ماس ولی کسی واسه نظر ما تره هم خرد نمیکنه و بقیه برامون تصمیم میگیرن .
زندگی حق طبیعی ماس ولی ما هیچ کدوممون زندگی نمیکنیم.
نمیدونم تو همه این جمله ها مشکل کلمه های اولن مشکل تو "حق " عه یا مشکل "ما"ییم

من به شدت آدم حساس،احساسی،وابسته و اهمیت ده ای هستم . پس یا وارد زندگیم نشو یا اگه شدی همیشه باهام یجور باش

اونی واقعیه که تو روزای سختت باهات باشه که با هم بسازین روزای قشنگو؛نه اینکه تو روزای سختت ازت خبر نداشته باشه به امید اینکه یه روزی تو روزای خوب پیش هم باشین

یه دیالوگ غمگین هست که میگه :
"کاری نکن ازت متنفر بشم ، دوست داشتنت ب اندازه کافی دردناک هست :)"      

‏یکی از عجیب ترین اتفاق ها، فرآیند غریبه شدن آدما با همه.

در پرده‌ی دل فقط خیال تو رقص کند.
-مولانا.

فک نمیکنم تنهایی هیچ موقع گزینه ی دوست داشتنی ای بوده باشه برام یا حتی ایده آل؛ ولی خب لااقل امنه :)