شهر پر از فتنه شد از روی تو
جان چو کمان از خم ابروی تو
چشم‌سیه هر چه که در عالم است
وام گرفته‌است ز گیسوی تو

راه نشانم بده تا رگ به رگ
جوی شوم، جوی بلاجوی تو
آنکه به دنبال شه و شاهدست
خیمه‌ برافراخته پهلوی تو

بر تن هر بدنظر یاوه‌گو
لرزه درانداخته یاهوی تو
فاتح خیبر اسدالله علی
لعنت الله به بدگوی تو

شیرزنی کو که بِزاید چُنان
شکل حسین‌بن‌علی در جهان
غیرت الله تویی یا علی
رحمت الله به بانوی تو

غیر حلال از الکت رد نشد
خصمِ حرام است، ترازوی تو
ای نه خدا، ای نه بشر، غیر شر
کِی بِبُرد تیزیِ چاقوی تو؟

رنگ ندارد شب من یا علی
عِطر تو، روح است به‌ تن یا علی
رد شو ز شهرم صنما تا رسد
نافه‌ی مردانه‌ی خوشبوی تو

به مناسبت ولادت مولا

مستِ عشق

در اهمیت رازداری

اگه میخوای به هدفت برسی، نباید قبل از رسیدن به مقصود، از هدفت پیش کسی حرف بزنی.

یونسکو شاهنامه فردوسی را یکی از سه اثر برجسته جهان معرفی کرده است.

دنیا دارِ مکافات است.
کارما داشتیم وقتی کارما مُد نبود.

زیبایی دردسر دارد...

تعریف بعضی شاعران از عشق
مولانا:
در نگنجد عشق در گفت و شنید
عشق دریایی ست قعرش ناپدید

هرچه گویم عشق را شرح و بیان
چون به عشق آیم خجل باشم از آن

عقل در شرحش چو خر در گل بخفت
شرح عشق و عاشقی هم عشق گفت

سعدی:
آن نه عشق است که از دل به زبان می آید
و آن نه عاشق که ز معشوق به جان می آید
(عشق در شرح و بیان نمیگنجد)

حافظ:
سخن عشق نه آن است که آید به زبان
ساقیا مِی دِه و کوتاه کن این گفت و شنود

در جایی دیگر گوید:
در ره عشق نشد کس به یقین محرم راز
هرکسی بر حسب فکر گمانی دارد

عطار:
عشق چیست؟ از خویش بیرون آمدن
غرقه در دریای پرخون آمدن

گر بدین دریا فرو خواهی شدن
نیست هرگز رویِ بیرون آمدن

ظاهربین نبودن و توجه به باطن امور و حکمت خداوند

اگر حرف زدن بلد نیستی، حرف نزدن که بلدی؛ حرف نزن!

امیرِ بی گزند

برای آبادانی، ابتدا باید ویران شوی!
تا رنج تحمل نکنی گنج نبینی...

به هر کسی یا هر چیزی اعتماد نکنید...

مولانا چه زیبا میگوید:

و در جایی دیگر میفرماید: