تا در نفس بلبل این باغ نوا هست بر عاشق بیچاره بسی جور و جفا هست معشوق ندارد سر آزار خلایق خواهد که بداند به سراپرده گدا هست؟ مجنون اگر از رنج و ستم تاب ندارد لیلی چه بدانست که رنگی ز وفا هست شلاق غم عشق خراشید تنش را با این همه بر عاشق صادق چه صدا هست؟…

ترتیب ابیات رو عوض کردم. به نظرم بهتر شد❤️

گُلعِذاری ز گلستانِ جهان ما را بس زین چمن سایهٔ آن سروِ روان ما را بس من و همصحبتیِ اهلِ ریا دورَم باد از گرانانِ جهان، رَطلِ گران ما را بس قصرِ فردوس به پاداشِ عمل می‌بخشند ما که رندیم و گدا، دیرِ مُغان ما را بس بنشین بر لبِ جوی و گذرِ عمر ببین کاین اشارت…

دگر از وصل وجودت اثری نیست که نیست در شب تیره و تارم قمری نیست که نیست رامین علی‌زاده

همه شب چشم به راهم که بیینم رویت پسِ شب های امیدم سحری نیست که نیست

گر تو قصد سفر خانه اغیار کنی بجز از راه رجوعت نظری نیست که نیست

دانه بودم چو درختی شده ام با عشقت لیک چون باز نیایی ثمری نیست که نیست