روزگاری گر به صد محنت بسی نالان شوم دوست می‌دارم به درد عشق تو درمان شوم سرنوشت عشق را عالم مقدر کرده است پیش آن زیبا صفت باید که من قربان شوم در فراق یار بودن رسم عشق و عاشقی‌ست من نبازم رسم را در کلبه کنعان شوم خانه جانم به سنگ عشق مستحکم شده باشد آیا…

سرّ پنهان است اندر صد غلاف ظاهرش با توست و باطن بر خلاف مولانا

دوزخست آن خانه کان بی روزنست اصل دین ای بنده روزن کردنست مثنوی معنوی

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران رفتم از کوی تو لیکن عقبِ سر، نگران شهریار

در بستر ِبیماریِ عشقش چو گرفتار باشم، نَبُوَد روی رهانیدنم از یار تا نور رخش، در پس و در پیش عیان است هرگز نَبُوَد شمع در این بزم جلودار گر ناوک چشمش بزند تیر بر اندام چون دوست زده نیست مرا طاقت تیمار جز او که سرش هست به زیر قدم یار نَبوَد به ره عشق کسی…

اگر مرا می‌شناسی و مرا دیدی، ناخوشی را چرا یاد کنی؟... ۷ مهر، روز بزرگداشت شمس تبریزی گرامی باد. #شمس_تبریزی @jaliyat @jaliyat

☀️ زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا چه گرمیم چه گرمیم از این عشق چو خورشید چه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایا #مولانا ۸ مهر، روز بزرگداشت مولانا گرامی باد. @jaliyat @jaliyat