بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی
شب و روز در خیالی و ندانمت کجایی..

سعدی

وقتی دل سودایی، می‌رفت به بُستان‌ها
بی‌خویشتنم کردی، بوی گُل و ریحان‌ها

گَه نعره زدی بلبل! گَه جامه دریدی گل!
با یاد تو افتادم، از یاد برفت آن‌ها

ای مِهر تو در دل‌ها، وی مُهر تو بر لب‌ها
وی شور تو در سَرها، وی سِرّ تو در جان‌ها

تا عهدِ تو دربستم، عهدِ همه بشکستم
بعد از تو روا باشد، نقض همه پیمان‌ها

تا خارِ غمِ عشقت، آویخته در دامن
کوته‌نظری باشد، رفتن به گلستان‌ها

آن را که چنین دردی، از پای دراندازد
باید که فروشوید، دست از همه درمان‌ها

گر در طلبت رنجی، ما را برسد، شاید
چون عشقِ حرم باشد، سهل است بیابان‌ها

هر تیر که در کیش است، گر بر دلِ ریش آید
ما نیز یکی باشیم، از جملهٔ قربان‌ها

هر کاو نظری دارد، با یار کمان‌ابرو
باید که سپر باشد، پیش همه پیکان‌ها

گویند: «مگو سعدی! چندین سخن از عشقش»
می‌گویم و بعد از من، گویند به دوران‌ها

سعدی

روزگاری گر به صد محنت بسی نالان شوم
دوست می‌دارم به درد عشق تو درمان شوم

سرنوشت عشق را عالم مقدر کرده است
پیش آن زیبا صفت باید که من قربان شوم

در فراق یار بودن رسم عشق و عاشقی‌ست
من نبازم رسم را در کلبه کنعان شوم

خانه جانم به سنگ عشق مستحکم شده
باشد آیا یک زمان در عاشقی ویران شوم؟

از شراب عشق دُردی هم اگر مارا رسد
نیست یک‌دم طاقتی، از جمله مستان شوم

غزل جدیدم❤️
امیدوارم لذت ببرید❤️❤️

رامین علیزاده

دُرد: تَه‌مانده شراب

سرّ پنهان است اندر صد غلاف
ظاهرش با توست و باطن بر خلاف

مولانا

تو مبین که بر درختی یا به چاه
تو مرا بین که منم مفتاح راه

مولانا

دوزخست آن خانه کان بی روزنست
اصل دین ای بنده روزن کردنست

مثنوی معنوی

یکی از ملوکِ بی‌انصاف پارسایی را پرسید؛ از عبادت‌ها کدام فاضل‌تر است؟ گفت: تو را "خوابِ نیمروز" تا در آن، یک‌نفس خلق را نیازاری.

ظالمی را خفته دیدم نیمروز
گفتم این فتنه است، خوابش برده، بِه

وآنکه خوابش بهتر از بیداری است
آنچنان بد زندگانی، مُرده به

گلستان سعدی

گر از غم عشق عار داریم
پس ما به جهان چه کار داریم؟

مولانا

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقبِ سر، نگران

شهریار

از کوی یار رفتم اما پشت سرمو نگاه می‌کردم...

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان و دگران وای به حال دگران

اگر مرا می‌شناسی و مرا دیدی، ناخوشی را چرا یاد کنی؟...


۷ مهر، روز بزرگداشت شمس تبریزی گرامی باد.

#شمس_تبریزی

@jaliyat
@jaliyat

اندر دل هر کس که از این عشق اثر نیست
تو ابر در او کش که به جز خصم قمر نیست

در صورت هر کس که از آن رنگ بدیدی
می‌دان تو به تحقیق که از جنس بشر نیست

هر نی که بدیدی به میانش کمر عشق
تنگش تو به بر گیر که جز تنگ شکر نیست

شمس الحق تبریز چو در دام کشیدت
منگر به چپ و راست که امکان حذر نیست

دیوان شمس | حضرت مولانا

☀️
زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا
چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا

چه گرمیم چه گرمیم از این عشق چو خورشید
چه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایا


#مولانا

۸ مهر، روز بزرگداشت مولانا گرامی باد.


@jaliyat
@jaliyat

تا در نفس بلبل این باغ نوا هست
بر عاشق بیچاره بسی جور و جفا هست

معشوق ندارد سر آزار خلایق
خواهد که بداند به سراپرده گدا هست؟

مجنون اگر از رنج و ستم تاب ندارد
لیلی چه بدانست که رنگی ز وفا هست

شلاق غم عشق خراشید تنش را
با این همه بر عاشق صادق چه صدا هست؟

یک روز بیاید به در خانه رامین
این عشق که آوازه آن در همه جا هست

غزل جدیدم❤️
اميدوارم خوشتون بیاد❤️❤️

رامین علی‌زاده