خدا را دریابید...

این جفای خلق با تو در جهان
گر بدانی گنج زر آمد نهان

خلق را با تو چنین بدخو کنند
تا تو را ناچار رو آن سو کنند

دفتر پنجم / مثنوی معنوی / حضرت مولانا

تا که عشقِ تو حاصل افتادَست
کارِ ما سخت، مشکل افتادست

آب از دیده‌ها از آن باریم
کِآتشِ عشق، در دل افتادست

در ازل پیش از آفرینشِ جسم
جان به عشقِ تو مایل افتادست

جان نه تنهاست عاشقِ رویت
پای دل نیز در گِل افتادست

سالکانِ یقینِ روی تو را
بارگاهِ تو منزل افتادست

من رسیدم به وصلِ بی وَصفَت
عقل را رایِ باطل افتادست

عطار نیشابوری

در ازل بود که پیمان محبت بستند
نشکند مرد اگرش سر برود، پیمان را

سعدی

ما امانت‌دار عشقیم از ازل
آنچه گردون برنتابد بار ماست

فیاض لاهیجی

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن
تو چو روی باز کردی دَرِ ماجرا ببستی

نظری به دوستان کن که هزار بار از آن بِه
که تحیّتی نویسی و هدیتی فرستی

دل دردمند ما را که اسیر توست یارا
به وصالْ مرهمی نِه چو به انتظار خستی

نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هَیجا
تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی

برو ای فقیه دانا به خدای بخش ما را
تو و زهد و پارسایی من و عاشقی و مستی

دل هوشمند باید که به دلبری سپاری
که چو قبله‌ایت باشد بِه از آن که خود پرستی

چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد
چه کنند اگر زبونی نکنند و زیردستی

گِله از فراق یاران و جفای روزگاران
نه طریق توست سعدی کم خویش گیر و رستی

سعدی

هنوز نقش وجود مرا به پرده هستی
نبسته بود زمانه كه دل به مهر تو بستم

صدای استاد با صدای موج دریا بالا پایین میشه.
واقعا به به

تو چه ارمغانی آری که به دوستان فرستی؟
چه از این به ارمغانی که تو خویشتن بیایی؟

سعدی

آن را که تو از سفر بیایی
حاجت نبود به ارمغانی

گر ز آمدنت خبر بیارند
من جان بدهم به مژدگانی

سعدی

خاص مثل سعدی
جان عزیزش رو به عنوان مژدگانی تقدیم معشوق می‌کنه❤️

اگر دمی ز تو بویی به من رساند باد
هزار جان و جهانم فدای آن دم باد..

بهای وصل تو گر جان بُود خریدارم
که جنس خوب مبصر به هر چه دید خرید..

مردم نگرانند گرفته قمری را
جز ماه نباشد نظری هر بصری را

در شهر دو سه عاشقِ دل‌خستهِ رنجور
دیدند به کرّات از او بِه اثری را

تعبیر فراوان که چرا ماه چنین است
یاقوت گرفته‌ست به رو معتبری را؟

بس علت باطل بشنیدم ز خلایق
لیکن نَبُوَد فاش چنین راز سری را

یک قوم بداند که سبب چیست قمر را
اماّ نکند فاش سبب هر بشری را

"گویند که شد سرخ به خون دل عشاق"
جز عشق نباشد دگران را هنری را



نگران: ۱. نگاه کننده
۲. پریشان، آشفته

متناسب با شرایط...❤️

رامین علی‌زاده

جز یاد عزیزت نبُوَد هیچ به خاطر
مردم نبُود جز به رخ ماه تو ناظر

گر قصد کنی جان بستانی ز خلایق
عاشق تو ببینی که به میدان شده حاضر

دل وصف تو را امر بفرمود به لب‌ها
لب ها همه با دیدن رویت شده قاصر

این شعر و غزل در خور تحسین کسی نیست
هرکس که بدیده‌ست رخت، شاعر فاخر

رامین بنما صبر که این درد فراقش
با عمر به درمان برسد گر رسد آخر

غزل جدیدم ❤️
امیدوارم خوشتون بیاد ❤️

جز یاد تو بر خاطر من نگذرد ای جان..

زلیخا گشت بازاری که پیدا کرد یوسف را
مرا باشد خریداری که یک دکان نمی‌داند

رامین علی‌زاده

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند
لاغر صفتان زشت خو را نکشند

گر عاشق صادقی ز کشتن مگریز
مردار بود هر آنکه او را نکشند

خاقانی