ناآمده سیل تر شدستیم
نارفته به دام پای بستیم

شطرنج ندیده‌ایم و ماتیم
یک جرعه نخورده‌ایم و مستیم

همچون شکن دو زلف خوبان
نادیده مصاف ما شکستیم

دیوان شمس / حضرت مولانا

بگذار تا مقابل روی تو بگذریم
دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم

شوق است در جدایی و جُور است در نظر
هم جُور به که طاقت شوقت نیاوریم

روی ار به روی ما نکنی حکم از آن توست
بازآ که روی در قدمانت بگستریم

ما را سری‌ست با تو که گر خلق روزگار
دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم

گفتی ز خاک بیشترند اهل عشق من
از خاک بیشتر نه که از خاک کمتریم

ما با توایم و با تو نه‌ایم، اینت بلعجب
در حلقه‌ایم با تو و چون حلقه بر دریم

نه بوی مهر می‌شنویم از تو ای عجب
نه روی آن که مهر دگر کس بپروریم

از دشمنان برند شکایت به دوستان
چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟

ما خود نمی‌رویم دوان در قفای کس
آن می‌برد که ما به کمند وی اندریم

سعدی تو کیستی؟ که در این حلقهٔ کمند
چندان فتاده‌اند که ما صید لاغریم

سعدی

از آمدنم نبود گردون را سود
وز رفتن من جلال و جاهش نفزود

وز هیچ کسی نیز دو گوشم نشنود
کاین آمدن و رفتنم از بهر چه بود

خیام

وقتی گریبان عدم
با دست خلقت می‌درید
وقتی ابد
چشم تو را
پیش از ازَل می‌آفرید
من عاشق چَشمَت شدم..

«افشین یدالهی»

کِلْکِ مَشّاطِهٔ صُنعَش نَکِشد نقشِ مراد
هر که اقرار بدین حُسنِ خداداد نکرد

با صدای محسن چاوشی بشنوید.

"در باب دعا کردن و طلب شفاعت"

ما نبودیم و تقاضامان نبود
لطف تو ناگفتهٔ ما می‌شنود

مولانا

با هجر تو چندی‌ست به سر می‌شود ایّام
برگو که به گوشت نرسید آن همه پیغام؟

فرهاد ندیدی که اجل دست گرفتش؟
تلخ است چو او عاقبتِ عاشقِ ناکام

ما هیچ نخواهیم در این عالم فانی
جز آنکه ببینیم رخت بر لب این بام

بسیار ستم کردی و عهدی بشکستی
رحمی تو به مجنون بکن ای یار گل‌اندام

از کعبه دل باز نشانی چو بیاید
تعجیل ‌کند عاشق تو بستن احرام


غزل جدیدم❤️❤️

رامین علی‌زاده

به نظر شما شاه‌بیت این غزل بیت دومه یا بیت آخر؟

به زخم‌خورده حکایت کنم ز دست جراحت
که تندرست، ملامت کند چو من بخروشم

مرا مگوی که سعدی طریقِ عشق رها کن
سخن چه فایده گفتن چو پند می‌نَنیوشم؟

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
وگر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

سعدی

گرش ببینی و دست از ترنج بشناسی
روا بُوَد که ملامت کنی زلیخا را

سعدی

اگه یک نفر به من بگه قدرت سعدی رو در شاعری با یک بیت از خودش نشونم بده، بدون درنگ این بیت رو می‌خونم...

اگه شما بودید چه بیتی رو انتخاب می‌کردید؟

فال من آمد وصالِ یار، یارم در بر است
لیک ناز و عشوه اش بسیار، دستش بر در است

آتشی را می‌گدازد باز پنهان می‌شود
گو بیا، این سوختن عشّاق را نیکوتر است

عشق گفتی چیست؟ بی‌شک پایه های عالم است
رنگ بازد یا نباشد، روز روزِ محشر است

زیور و زینت بیاراید تمام خلق را
چیست یارم را بیاراید؟ که او خود زیور است

مثل او اندر زمین و عالم بالا نبود
در میان خوبرویان دو عالم مفخر است

گر تو رامین غرقه‌ی دریای عشقی شاد باش
آنکه در این بحر ساحل را گزیند کافر است

غزل جدیدم❤️
رامین علی زاده

عاشق، جز معشوق را نمی‌بیند...

مذهب اگر عاشقی‌ست، سنّت عشّاق چیست؟
دل که نظرگاه اوست، از همه پرداختن

سعدی

تا مرا با نقش رویش آشنایی اوفتاد
هرچه می‌بینم به چشمم نقش دیوار آمده‌ست

سعدی

وقتی به سعدی میگن چرا اینقدر به زیبارویان نگاه می‌کنی، اینجوری جواب می‌ده:

گر تو انکار نظر در آفرینش می‌کنی
من همی‌گویم که چشم از بهر این کار آمده‌ست