وه که گر من بازبینم روی یار خویش را
تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را
همچنان امید میدارم که بعد از داغ هجر
مرهمی بر دل نهد امیدوار خویش را
رای رای توست خواهی جنگ و خواهی آشتی
ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش را
سعدی
تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را
همچنان امید میدارم که بعد از داغ هجر
مرهمی بر دل نهد امیدوار خویش را
رای رای توست خواهی جنگ و خواهی آشتی
ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش را
سعدی
❤4❤🔥3👍2
هر که را جامه ز عشقی چاک شد
او ز حرص و عیبْ کُلّی پاک شد
شاد باش ای عشق خوش سودای ما
ای طبیبِ جمله علّتهای ما
ای دوای نَخوت و ناموس ما
ای تو افلاطون و جالینوس ما
با لبِ دمسازِ خود گر جفتمی
همچو نی من گفتنیها گفتمی
هر که او از همزبانی شد جدا
بیزبان شد گرچه دارد صد نوا
چون که گُل رفت و گلستان درگذشت
نشنوی زان پس ز بلبل سَرگذشت
جمله معشوق است و عاشق پَردهای
زنده معشوق است و عاشق مردهای
چون نباشد عشق را پروای او
او چو مرغی ماند بی پَرْ وایِ او
من چگونه هوش دارم پیش و پس
چون نباشد نورِ یارم پیش و پس
مثنوی معنوی / حضرت مولانا
او ز حرص و عیبْ کُلّی پاک شد
شاد باش ای عشق خوش سودای ما
ای طبیبِ جمله علّتهای ما
ای دوای نَخوت و ناموس ما
ای تو افلاطون و جالینوس ما
با لبِ دمسازِ خود گر جفتمی
همچو نی من گفتنیها گفتمی
هر که او از همزبانی شد جدا
بیزبان شد گرچه دارد صد نوا
چون که گُل رفت و گلستان درگذشت
نشنوی زان پس ز بلبل سَرگذشت
جمله معشوق است و عاشق پَردهای
زنده معشوق است و عاشق مردهای
چون نباشد عشق را پروای او
او چو مرغی ماند بی پَرْ وایِ او
من چگونه هوش دارم پیش و پس
چون نباشد نورِ یارم پیش و پس
مثنوی معنوی / حضرت مولانا
❤8❤🔥2👍2
شکر ایزد را که دیدم روی تو
یافتم ناگه رهی من سوی تو
چشم گریانم ز گریه کُند بود
یافت نور از نرگس جادوی تو
غزلیات شمس / حضرت مولانا
یافتم ناگه رهی من سوی تو
چشم گریانم ز گریه کُند بود
یافت نور از نرگس جادوی تو
غزلیات شمس / حضرت مولانا
❤11❤🔥4👍3
در طریق عشقبازی امن و آسایش بلاست
ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی
اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست
رهروی باید، جهان سوزی، نه خامی بیغمی
غزل شماره ۴۷۰ / حضرت حافظ
ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی
اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست
رهروی باید، جهان سوزی، نه خامی بیغمی
غزل شماره ۴۷۰ / حضرت حافظ
❤🔥4❤2💔1
Irane Man
Homayoun Shajarian & Sohrab Pournazeri
آن مهر جاویدان تویی
ای در رگانم خون وطن
ای پرچمت ما را کفن
دور از تو بادا اهرمن
ایران من ایران من 💔
ای در رگانم خون وطن
ای پرچمت ما را کفن
دور از تو بادا اهرمن
ایران من ایران من 💔
💔11👍1
شبی دشمن کینه خواه پلید
به خامی به جنگی لباسی درید
به موشک به تعداد استارگان
دمادم بیافزود بر آسمان
شبی پر تلاطم، شبی پر هراس
زمین بر خلایق شده ناسپاس
از این سو به آن سو کشاکش بُوَد
ز میهن مبادا که سازش بُوَد
به آتش همه خصم بریان شود
کسی نیست باقی که گریان شود
چنان مورچه لانه اش پر ز آب
گریزد سراسیمه همچون دواب
نبینیم یک لحظه غفلت ز کار
که رایت نیافتد در این کارزار
《دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود》
این شعر رو دیشب نوشتم اما اینترنت ضعیف بود نتونستم ارسال کنم.
زنده باد ایران و ایرانی 🇮🇷
رامین علیزاده
به خامی به جنگی لباسی درید
به موشک به تعداد استارگان
دمادم بیافزود بر آسمان
شبی پر تلاطم، شبی پر هراس
زمین بر خلایق شده ناسپاس
از این سو به آن سو کشاکش بُوَد
ز میهن مبادا که سازش بُوَد
به آتش همه خصم بریان شود
کسی نیست باقی که گریان شود
چنان مورچه لانه اش پر ز آب
گریزد سراسیمه همچون دواب
نبینیم یک لحظه غفلت ز کار
که رایت نیافتد در این کارزار
《دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود》
استارگان: ستارگان( بیت داخل پرانتز از فردوسی تضمین شده * )
خصم: دشمن
رایت: پرچم
کارزار: میدان نبرد
این شعر رو دیشب نوشتم اما اینترنت ضعیف بود نتونستم ارسال کنم.
زنده باد ایران و ایرانی 🇮🇷
رامین علیزاده
🔥23👍2❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در چنان هنگامه ای، آدمی مورچه ای را مانَد که آب در خانه اش افتاده...
تزویر به شما امان میدهد که مقاومتتان را بشکند؛
پس از غلبه، شک نکنید، شک نکنید، گردنتان را خواهد شکست...
👌11
ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است
ببین که در ستمت حال مردمان چون است
چگونه شاد شود اندرون مجروحم
به اختیار؟ که از اختیار بیرون است
حافظ
ببین که در ستمت حال مردمان چون است
چگونه شاد شود اندرون مجروحم
به اختیار؟ که از اختیار بیرون است
حافظ
😢5💔5❤1👍1
به صبر کوش تو ای دل که حق رها نکند
چنین عزیز نگینی به دست اهرمنی...
حافظ
چنین عزیز نگینی به دست اهرمنی...
حافظ
❤8
یوسفِ گم گشته بازآید به کنعان، غم مخور
کلبهٔ احزان شَوَد روزی گلستان، غم مخور
ای دل غمدیده، حالت بِه شود، دل بَد مکن
وین سرِ شوریده باز آید به سامان غم مخور
گر بهارِ عمر باشد باز بر تختِ چمن
چتر گل در سر کَشی، ای مرغِ خوشخوان غم مخور
دورِ گردون گر دو روزی بر مرادِ ما نرفت
دائماً یکسان نباشد حالِ دوران غم مخور
هان مَشو نومید چون واقِف نِهای از سِرِّ غیب
باشد اندر پرده بازیهایِ پنهان غم مخور
ای دل اَر سیلِ فنا بنیادِ هستی بَرکَنَد
چون تو را نوح است کشتیبان، ز طوفان غم مخور
در بیابان گر به شوقِ کعبه خواهی زد قدم
سرزنشها گر کُنَد خارِ مُغیلان غم مخور
گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید
هیچ راهی نیست کآن را نیست پایان، غم مخور
حافظ
کلبهٔ احزان شَوَد روزی گلستان، غم مخور
ای دل غمدیده، حالت بِه شود، دل بَد مکن
وین سرِ شوریده باز آید به سامان غم مخور
گر بهارِ عمر باشد باز بر تختِ چمن
چتر گل در سر کَشی، ای مرغِ خوشخوان غم مخور
دورِ گردون گر دو روزی بر مرادِ ما نرفت
دائماً یکسان نباشد حالِ دوران غم مخور
هان مَشو نومید چون واقِف نِهای از سِرِّ غیب
باشد اندر پرده بازیهایِ پنهان غم مخور
ای دل اَر سیلِ فنا بنیادِ هستی بَرکَنَد
چون تو را نوح است کشتیبان، ز طوفان غم مخور
در بیابان گر به شوقِ کعبه خواهی زد قدم
سرزنشها گر کُنَد خارِ مُغیلان غم مخور
گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید
هیچ راهی نیست کآن را نیست پایان، غم مخور
حافظ
❤12
Alaj
Mohsen Chavoshi
علاج
مردم علاج در وطن است...
مردم خدا مراقب ماست...
شعر: کاظم بهمنی
خواننده: چاوشی
با تکههای پیکرمان
با گیسوان دخترمان
میخواستید چه کار کنید؟
ما زندهایم مثل امید
این چندروزه را بروید
بر کشتن افتخار کنید
شیپور جنگ را زده و
یکباره صلح میطلبید
ابلیسزادگان پلید
ای بدترینِ اهل زمین
با ما رسیدگان به یقین
پس مایلید قمار کنید
مردم علاج در وطن است
دنیا فقط لب و دهن است
این جنگ، جنگ تن به تن است
آزادگان کل جهان!
فکری برای تربیتِ
اقوام بردهدار کنید
این ظلمهای بیحدشان
افکار تیره و بدشان
آژیرهای ممدتشان
سوراخهای گنبدشان
این موشهای شبزده را
ای گربهها شکار کنید
کودککشان ورطهی نیست
بزدلتر از شما چه کسیست؟
ما در مسیر آمدنیم
جرثومگان ظلم و ستم
وقت است تا به همت هم
از خانهها فرار کنید
صحبت نه از زیاد و کم است
شمشیر خشم ما دو دم است
یک ضربه نیز مغتنم است
این تیغ، تیغ روز جزاست
کعبه ورای فهم شماست
سجده به ذوالفقار کنید
مردم خدا مراقب ماست
مردم علاج در وطن است...
مردم خدا مراقب ماست...
شعر: کاظم بهمنی
خواننده: چاوشی
❤5❤🔥2
عشق الهی
لوح زرینم دهید ای عاقلان
هیچ پندی نشنوم از ناصحان
من ز هریک از شما عاقل ترم
چون به درگاه خدا واصل ترم
زان که عشق پاک را بگزیده ام
از سراسر رنگ ها ببریده ام
از ره این عشق دین کامل بُوَد
هر رهی جز عاشقی باطل بُوَد
من به بحر زندگانی بی ثبات
تا بداد آن کشتی عشقم نجات
من میان سایه ها گم کرده ره
برد یارم رنگ تاریکی چو مه
من اسیر افتاده در زندان تن
داد تیشه، گفت: این آهن شکن
من کویری خشک بودم، بینشان
چشمه های عشق بر من شد روان
من ندانستم چرا در دل نشست
لیک هم پایم و هم دستم ببست
از بدایت تا نهایت راه نیست
لیک عاری این رهت از چاه نیست
گر گریزی از سراسر دام ها
عاقبت نوشی تو از آن جام ها
این مثنوی از خودمه؛ در باب عشق الهی و ثمرات آن
رامین علی زاده
❤12❤🔥2👏1💯1🍓1