انسانِ بدون عشق آسیب پذیر است.

چنگیز

روز تولدم یکم بیکار شدم، نشستم شعر گفتم 🙂
بماند به یادگار...🌃
امیدوارم خوشتون بیاد ❤️

رسیدم در بیابانی که عشق از وی پدید آید
بیابد پاکی مطلق در او هر چه پلید آید

نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شد
آواره عشق ما آواره نخواهد شد

آن را که منم خرقه عریان نشود هرگز
وان را که منم چاره بیچاره نخواهد شد

بیمار شود عاشق اما بنمی میرد
ماه ار چه که لاغر شد استاره نخواهد شد

خاموش کن و چندین غمخواره مشو آخر
آن نفس که شد عاشق اماره نخواهد شد

به باور مولانا انسان ها پیش از عاشق شدن در حقیقت مُرده ای بیش نیستند و با وصول به درجه عشق حقیقی زنده می‌شوند.
همچنین به باور او عشق انسان را به کمال می‌رساند.

در باب اتکا کردن به خداوند

کجا بودی شبایی که غما می‌کشتنم بی تو
نگاه کن تو چشای خیس تنهاییم منم بی تو

تو اون آغوشی که تنها پناه گریه هام بودی
شبایی که من این زخمارو می‌شمردم کجا بودی

تماشا کن تو این دردو به دنیای من آوردی
تماشا کن تویی که خنده هامو با خودت بردی

نمی خوام مثل من تنها بشی با گریه ها
اما منو یادت بیار هرجا تو تنهایی زمین خوردی

هنوزم اون شبای گریه‌ی مستی رو یادم هست
کجا موهاتو وا کردی کجا بستی رو یادم هست

تو حق داری اگه رفتی اگه حرفامو یادت نیست
ولی من این که گفتی عاشقم هستی رو یادم هست

در باب آسانی پس از دشواری

غزل جدیدم 🙂
امیدوارم خوشتون بیاد ❤️🤝

در باب حکمت خداوند و وصول به روشنی پس از ظلمت