روز فراقِ دوستان شب‌خوش بگفتم خواب را…

مقدار یار هم‌نفس چون من نداند هیچ‌کس،
ماهی که بر خشک اوفتد قیمت بداند آب را !

#سعدی
دیوان اشعار / غزلیات / غزل ۸

قدرت عشق بنازم که به یک تیر نگاه
جانِ شیرین بسپارند دو بیگانه به هم 🫂
#سعدی

مرا دردیست اندر دل که گر گویم زبان سوزد
وگر پنهان کنم
ترسم که مغز استخوان سوزد!
#سعدی

‏که هزار درد مرا تنها آغوش تو درمان بود🫂

همه دانند که سودا زده‌ی دلشده را
چاره صبر است
ولیکن چه کند؟
قادر نیست.
#سعدی

قدر وصالش اکنون دانی که در فراقی!
#سعدی

همه اسمند و تو جسمی
همه جسمند و تو جانی
#سعدی

تو که یک روز پراکنده نبوده‌ست دلت
صورت حال پراکنده‌دلان کی دانی؟
#سعدی

یا اینکه:

تو را که درد نباشد، ز درد ما چه تفاوت؟
‏تو حال تشنه ندانی، که بر کناره ی جوی!
#سعدی

تحمل می‌کنم با زخم!
چون مرهَم نمی‌بینم…
#سعدی

یا اینکه:

‏دل نهادم به صبوری
که جز این چاره ندارم ...
#سعدی

شب
چنان گریه کنم بی تو
که همسایه به روز دست من گیرد
و بیرون کشد از آب مرا…
#سعدی

امشب بارون آسمون دچارم کرده؛ پس دارم ترکیب سعدی با کلمه شب رو میخونم:

مارا همه شب نمیبرد خواب؛
ای خفته روزگار دریاب !
#سعدی

رسیدم به این بیت و تمام روزهای ۹۵ از جلوی چشم هام گذشت، یه ماگ بنفش داشتم که این بیت روش نوشته بود، تمام اون شب های عجیب نودوپنجی که شروع سفر بزرگ شدن برای من بود با همین ماگ و شعر طی شد.

تو شبی در انتظاری ننشسته‌ای چه دانی
که چه شب گذشت بر منتظران ناشکیبت!
#سعدی

هر کسی گو به حال خود باشید
ای برادر که حال ما دگر است!

تو که در خواب بوده‌ای همه شب
چه نصیبت ز بلبل سحر است؟
#سعدی