یک بار به اصرار تو عاشق شدم ای دل
این‌ بار اگر اصرار کنی
وای به حالت!
#فاضل_نظری

یا وقتی که تو اون غزل معروفش از کتاب آن‌ها میگه:
یک بار به من قرعه عاشق شدن افتاد یک بار دگر،
بار دگر،
بار دگر نه :)

خیلی وقته توی آینه به یکی قول دادم که تو هر نوع ارتباطی آدم هارو به اندازه لیاقتشون دوست داشته باشم؛
به اندازه ای که به خودم آسیب نزنه؛
که خودم رو تو اولویت دوم قرار نده.
به آدم تو آینه قول دادم بیشتر از همه دوسش داشته باشم:)

ظاهر آراسته‌ام در هوس وصل ولی
من پریشان‌تر از آنم که تو می‌پنداری
#فاضل_نظری

هم از سکوت گریزان، هم از صدا بیزار
چنین چرا دلتنگم؟
چنین چرا بیزار!
تمام خانه سکوت و تمام شهر صداست
از این سکوت گریزان
از آن صدا بیزار…
#فاضل_نظری

من آسمان پر از ابر های دلگیرم؛
اگه تو دلخوری از من،
من از خودم سیرم...!
#فاضل_نظری

کوچ تا چند؟
مگر می‌شود از خویش گریخت؟
«بال» تنها غم غربت به پرستوها داد!
#فاضل_نظری

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم؛
یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم!
#فاضل_نظری

گفت: یه عصر رندوم از روزهایی که دیگه شبیه آدم بزرگ ها محتاط و عاقلانه زندگی میکنی و سال های خیلی زیادی از اون روزهای دیوونگیت گذشته یهو تو خیابون یکی رو میبینی که خیلی شبیهشه و فکر میکنی خودشه، قلبت میریزه و یخ میکنی نه مثل آدم عاشقی که معشوقش رو دیده، نه! آدم بزرگ که میشی دیگه اونقدر خالص نیستی و مدت هاست اون حس دوست داشتن تو وجودت قبر شده، دلت برای خودت تنگ میشه ، برای اون خودِ دیوونه خوبی که بودی.
پرسیدم: آدم بزرگ بودن چجوریه؟
سر تا اون لحظه پایینش رو بالا آورد، نگاهم کرد و گفت: آدمایی که انقدر دچار جبرگرایی دنیا شدن که دیگه دوست داشتناشون رو دوست ندارن.
#محیا_زند

@aevien ☁️

مدام در سفر از خویشتن به خویشتنم؛
هزار روحم
و در یک بدن نمی گنجم...
#فاضل_نظری

هنوز غصهٔ خود را به خنده پنهان کن !
بخند!
گرچه تو با خنده هم غم‌انگیزی ...
#فاضل_نظری

گاه اگر از دوست پیغامی نیاید بهتر است
داستان هایی که مردم از تو می گویند
چیست؟
#فاضل_نظری

قلب من اندازه مشت منه؛
مشتم‌رو برای تو باز میکنم:)

📅 ۰۹ آذر ۱۴۰۲ ⏰ ۱۸:۵۷:۱۱

متن پیام: https://t.me/aevien/4189
این پیام رو که از آوین میخوندم، حدس زدم دوباره همین داستانه احتمالا 🤦🏼‍♀
مامان، نمیخوای بیای برامون حرف بزنی یعنی؟ بگی حالت چطوره! این روزات چطور میگذره!

بین پیام ناشناس هام این یکی خیلی ذهنمو درگیر کرد، چون وقتی رفتم به این پیام و بقیه اش رو خوندم دیدم که عه آره پیداش کردم!
تمام این مدت این برام سئوال بود از کی واقعا شروع کردم به ساکت شدن؟ عوض شدن؟ مایا شدن؟
دیدم تو همون روزها بود!
از همون موقع شروع کردم به هجو شدن، به عمدا زیر برف موندن!
و تیکه مزخرف و ناراحت کننده ترش برام اینه که دلم نمیخواد تمومش کنم!
نه اینکه فقط بخاطر عادت باشه یا راحت تر بودنش، نه!
آدما و اجتماع جوری شدن که انگار لیاقتشون همینجوری بودنه:)

برای جبران نامرتب فاضل خونی‌ وپیدا کردن کمی نور برای خودم امروز تک مصرع قشنگ از این عزیزقلبم بخونیم:

به ‌تنهایی گرفتارند مشتی بی‌پناه اینجا...
#فاضل_نظری

جا مانده ایم !
حوصله شرح قصه نیست...
#فاضل_نظری

زخم بیهوده مزن؛
سینه‌ام از قلب تهی است...
#فاضل_نظری

که با اومیتوان نوشیدساغرهای خالی را…
#فاضل_نظری

چشمت به چشم ما
و دلت پیش دیگریست!
#فاضل_نظری