@aevien 💫

بنشین به تماشایِ جنونم...

و این نیمچه رپ فرانسوی عزیزم💜
با اینکه فقط یه جاهاییش رو‌ متوجه میشم ولی چندساله عمیقا دوسش دارم.

@aevien

قبل از اینکه انقدر در بند موزیک روسی باشم یه علاقه ریز و‌ ممتد و طولانی ای به موزیک اسپانیایی ها داشتم( جیپسی ها💜) و بعدش فرانسه بخاطر لهجه شون و البته که لارا فابین هم نقش خیلی به سزایی داشت تو این علاقه.

@aevien 🌱

@aevien 🌱

میدونی چیه؟!
جاىِ خالىِ بعضي از ادم ها هيچوقت پر نميشه!
حتى با گذر زمان و عبورِ آدماىِ مختلف!
جاىِ خالىِ بعضي ادم ها درست مثل اين ميمونه كه روىِ يه چاله رو با مشتى شاخه و برگ بپوشونى تا جلوي چشم نباشه!
اما يك روز وقتى حواست نيست پا ميزارى روش و داخلش سقوط ميكنى!

در اخر میخوام بهت بگم فرقی نداره زمان و آدم هاىِ مختلف چقدر روىِ جاىِ خاليت رو با خاك و برگ بپوشونن!
مهم اينه من هربار با يه عطر شبيه عطرت
يه اسم شبيه اسمت
يه اهنگ
يه شعر
دوباره و دوباره سقوط ميكنم تو گودالِ سياهِ نبودنت!
#محیا_زند
#خسرو_بخواند

راستی این آهنگ هم به بهونه روز بزرگداشت سعدی جان دل گوش بدید 🌱

...💜

میخواستم این چشمه یروز؛
با چشمات دریا بشه...
دنیا فقط یک ثانیه ؛
پیش تو زیبا بشه...
@aevien 🌱

@aevien

#آیه_حضورت
پارت شصت
#محیا_زند
حضور آیه در من اونشب انقدر پررنگ بود که به محض اینکه پامو تو حیاط گذاشتم همه دیدنش، بعد از خیلی سال ها!
دیدم نگاه بابا و حاج بابا تا چند لحظه رو نازدونه از دست رفته شون خیره مونده بود ، دیدم مامان با چه حسرتی بغلم گرفت و بعد کشیدم کنار خانوم جون که کنار دیگ آش رو‌صندلی نشسته بود و دستاش رو باز کرده بود تا بغلم کنه؛ آیه رو... و بعد ملاقه دسته بلند رو داد دستم تا مثل بقبه به رسم هم بزنم اش نذری رو و حاجت رواشم.
پر از حس های ضد و نقیض بودم و تا بینهایت رقیق وقتی شروع کردم به هم زدن آش و همونموقع صدای اذون مغرب بلند شد، باید دعا میکردم مثل بقیه؟ دعا نداشتم، انقدر حس غریبگی میکردم با خدا که نمیتونستم چیزی ازش بخوام، بی اختیار زیر لب زمزمه کردم: دلم برات تنگ شده، خیلی تنگ شده خدایا...
و یه قطره اشک از چشمم سریع افتاد تو دیگ آش.

این رقیق شدن رو دوست داشتم ولی ترسناک بود برام. حس میکردم همه زیر چشمی دارن این رقیق شدگی مو برانداز میکنن، سر بالا اوردم و چشم تو چشم امیرحافظی شدم که به حرفای حاج بابا گوش میداد اما تمام حواسش اینجا بود، نگاه گیجم رو که دید به نشونه تایید سری تکون داد و لبخند اروم همیشگیش رو زد و همون باعث اروم گرفتن دلم شد.

شب عجیبی بود، بعد از سال ها آیه بدون خجالت یا تشر آنه داشت خودی نشون میداد، تو کشیدن غذا کمک کردم، با بقیه حرف زدم و خندیدم و مهمون داری کردم، مثل همون نازدونه سابق سراج ها.

فقط وقتی بعد از افطار مرصاد با دریا و دخترشون صدف به مجلس اومدن چند لحظه خودمو باختم و خواستم فرار کنم تو خونه که امیرحافظ جلوم سبز شد و مانع شد.
_ بزار برم، میخوام یذره استراحت کنم.

+ برو استراحت کن، البته بعد از سلام تبریک گفتن به دریا و مرصاد بخاطر تولد فرزندشون.

_ خدایا امیرحافظ چطور انقدر ظالمی؟!

چیزی نگفت و با اشاره دست به جلو اشاره کرد.

_ تو قول دادی مواظبم باشی!

+ دقیقا دارم همین کارو میکنم، به من اعتماد کن ، مرصاد نباید ببینه دختر من جلوش ضعف نشون میده یا هنوز روش حساسه.

و همون لبخند متقاعد کننده ارومش رو زد، لعنت به نفوذ کلامت امیرحافظ!
راه افتادم سمت قسمتی که مرصاد و دریا با دخترشون نشسته بودن و پذیرایی میشدن و شنیدم که امیرحافظ زیر لب گفت:افرین دختر خوب من...

چشم های دریا ریز شد که خب امرتون؟!
و چشم های مرصاد درشت و ترسیده که چکار داری یعنی؟!
امیر حافظ صحبت رو دست گرفت و تبریک گفت و با مکثش منم مجبور کرد تا تبریک بگم و بعد عذرخواهی کرد که نتونستیم برای جشن اسم گذاری صدف بریم و سرمون خیلی شلوغ بوده و بعد دست کرد تو جیبش و دوتا پاکت پول دراورد از طرف من و خودش به مرصاد به عنوان کادو تولد داد، این بقول خودش پیرمرد فکر اینجا هم کرده بود. هم من رو بزرگ کرد جلوی دریا هم فشاری نزاشت بهم وارد شه.
و تمام!
اندفعه دیگه واقعا همه چی تمام، اخرین رشته محبتم به این مرد با دیدن بچه تو بغلش بریده شد.


پرواز برگشتمون به تهران برای ساعت هفت غروب بود ، دوساعت مونده به پرواز امیرحافظ بهم زنگ زد و گفت که پرواز جابه جاشده و افتاده برای ساعت نه شب.
و گفت خودش با اژانس میاد دنبالم و لازم نیست کسی بیارتم فرودگاه.
رأس هشت و نیم تو فرودگاه بودیم، روی تابلو اعلانات دنبال وضعیت پرواز به تهران بودم که چمدون کوچیکم رو کشید سمت گیتی که پرواز به مشهد بود.
_ امیرحافظ داری اشتباه میری.

+ کاملا دارم درست میرم!

@aevien

روسی...
@aevien 🌱

@aevien 🌱

میگم دلبر
من میدونم از ما بودن من و تو مدت هاست گذشته؛
میدونم به حرمت تموم‌رنجی که از تو کشیدم؛
به حرمت قلب صبور و رنجورم باید راهمو کج کنم از جایی که تو برای بار هزارم برگشتی بهش و برای بار هزار و یکم قراره دوباره بری؛ اما... با وسوسه حس دوست داشتن کسی چه باید بکنم؟!
با وسوسه حس غرق شدن برای کسی...
#محیا_زند
#خسرو_بخواند

ولی کلا حس یه جراح قلب خیلی پیر رو دارم که موقع جراحی دستش میلرزه و کیفیت کارش رو خیلی میاره پایین و باید جراحی رو کناره بزاره با وجود تموم علاقه اش؛
دستم شبیه سابق نیست تو نوشتن...

@aevien

#آیه_حضورت
پارت شصت و یک
#محیا_زند

چندلحظه آنالیزم طول کشید، جابه جایی پرواز منظورش همین بود؟!
جیغ خفه ای کشیدم: _ داریم میریم مشهد؟! بدون اینکه باهام هماهنگ کنی؟!

+ تو معالمه مون قرار شد به ازای آیه شدن سوپرایز شی!

_ نه متچکرم، من این سوپرایز رو نمیخوام! فردا صبح کلی کار داریم جفتمون، یادت رفته؟!

+ با یه روز مرخصی دنیا بهم نمیریزه، عجله کن دختر، گیت داره بسته میشه!

_ دلم میخواد بزنمت امیرحافظ سراج !

+ باشه دختر، بعدا تا دلت بخواد میتونی اینکارو کنی ولی فعلا عجله کن تا گیت بسته نشده.

و دسته ساکمو کشید تا بره سمت گیت اما تکون نخوردن من رو که دید به اجبار سر جاش وایساد، دست به سینه و طلبکار زل زدم بهش.
+ آیه...

_ نه امیرحافظ، نه! دیشب به هرسازی که خواستی رقصیدم ولی دیگه نه، نباید به جای جفتمون تصمیم میگرفتی!

+ حق با توئه، ولی قصدم سوپرایزت بود، خوشحال کردنت.

_ این سفر یهویی باعث خوشحالی من نمیشه، کلی کار دارم و از طرفی...

سکوت کردم، دنباله سکوتمو گرفت:
+ حوصله حرم و زیارت و اینجور چیزهارو نداری؟

_بحث حوصله نیست، بحث آمادگیه، غریبیه، نمیدونم دقیقش رو راستش خودمم!

از بلندگو اخرین اخطار برای سوار شدن به هواپیما داده شد.
+ به من اعتماد داری؟!

_ بحث رو از کجا به کجا میکشونی اخه؟!

+ جواب منو بده، اعتماد داری؟!

به چشمای ساده و مهربونش که ارامش توش موج میزد دقیق شدم، به چشمایی که چندماهی بود پناه من شده بود تو غربت بی پناه اینجا !

_ اره دارم...

+ پس ازت میخوام، یعنی ازت خواهش میکنم این یبار هم به ساز من برقصی دختر، باشه؟!

پوفی کشیدم و سری به نشونه تایید تکون دادم، لبخند عمیقی زد و به اجبار باهاش همراه شدم تو این توفیق اجباری هرچند کل مدت پرواز ، وقتی به عنوان شام همونجا یه کیک و قهوه خوردیم، موقعی که داشتیم ساک هارو تحویل امانت فرودگاه میدادیم و توی تاکسی از فرودگاه به حرم مثل برج زهرمار سروسنگین بودم باهاش ولی وقتی تاکسی وارد خیابون امام رضا شد و چشمام به گلوله طلایی گمبد افتاد و جلوی باب الجواد ایستاد حواسم پرت شد از دلخور بودن.
ساعت نزدیک دوازده شب بود، از ورودی یه چادر سفید گرفتم و از گیت بازرسی رد شدم، تموم خاطرات خوب بچگیم از این جا جلوی چشمم تند تند رد میشدن، تو خلسه بودم اونقدر که یادم رفت باید منتظر امیرحافظ بمونم، فقط پا تند کرده بودم که برسم به رواق آزادی، عجیب این بود که بعد از این همه سال هنوز یادم بود مسیرش رو.

@aevien

💜...
@aevien

@aevien

#آیه_حضورت
پارت شصت و دو
#محیا_زند
وارد رواق ازادی که شدم و جلوی ایوون طلاش وایسادم تازه تونستم نفس حبس شده مو‌ بدم بیرون، تازه فهمیدم چقدر دلم تنگ بوده...
همونجا نشستم و خیره شدم به ضریح و تو‌ دلم حرف زدم، غر زدم، گریه کردم... اما نه هق هق، نه پر از درد ، اروم و قطره قطره... و با هر قطره ای که از چشمم ریخت بیرون انگار یه تیکه از اتیش دلم بیرون ریخت!
چه مدت بود اینطور گریه نکرده بودم؟! از همین دست گریه هایی که بعدش احساس سبکی میکنی، من سال های سال بود که فقط برای حمله های عصبیم گریه کرده بودم و در بقیه موارد گریه رو به خودم حروم اعلام کرده بودم ولی حالا با کمال رضایت داشتم عهد شکنی میکردم با خودم.
نمیدونم چقدر ساعت گذشته بود که یه لیوان اب گرفته شد سمتم.

+ گفتم شاید بعد از این همه حرف زدن با این اقا رضای ما گلوت خشک شده باشه.

لبخندی زدم و لیوان رو گرفتم از امیرحافظی که تمام این مدت اروم و صبور پا به پام اومده بود و ساکت اونطرف تر از من نشسته بود و تماشا کرده بودم.

_ راستش خودمم نمیدونستم انقدر باهاش حرف دارم.

دستمالی به سمتم گرفت و گفت:
+ ولی من میدونستم، دیشب مطمئنم کردی.

دستمال رو گرفتم و فکری که باعث لبخندم شده بود رو بهش گفتم:
_ فکر کنم اولین باره گریه آدمیزادی منو میبینی، همیشه جوری وحشیانه بوده که بعدش از حال رفتم!

خندید:
+ فرقی نداره، هنوز همونقدر زشت میشی!

شده بود ورژن امیرحافظ به وقت دیوونگی هامون، چشمامو درشت کردم و زدم تو بازوش:
_ خیلیم خوشگلم خیلیم دلت بخواد اصلا !

اخی گفت و دست گذاشت رو بازوش:
+ ترس جونمو دارم وگرنه دلم که خیلی خوبم میخواد...

و یک لحظه چشم تو چشم شدیم و بعد سریع خودمون رو زدیم به اون راه از این حرف امیرحافظ که نخود نپخته آش بحث جدی مون شده بود.
چند لحظه سکوت شد بینمون...

_ میدونی، دیشب با دیدن صدف تو بغل مرصاد اخرین رشته محبتم نسبت بهش پاره شد، آیه کوچولو باور کرد که همه چیز تموم شده، مدت ها پیش تموم شده یعنی و چقدر راه بیهوده رفتم بخاطر این مرد من!

+ شاید لازم بوده اون راه هارو بری تا به اینجا برسی خانم دکتر، که این همه مایه افتخار باشی.

_ نه امیرحافظ، من واسه این خانم دکتر شدن تقاص زیادی دادم، خیلی اشتباه کردم، مخصوصا سال اولی که انگلیس بودم اگر شیخ لوس ام نبود خدا میدونه چه بلایی سرم می اومد!


و حواسم بود مثل همیشه که اسم عامر میومد سعی داره تغیر چهره نده که یعنی اخر من نفهمیدم این شیخ دقیقا تو زندگی تو‌ چکاره است؟!

+ هرکس دیگه ای جای تو بود شاید همین اشتباهات یا بدترش رو میکرد بنظرم تو خیلی خوب مدیریتش کردی، میتونستی بشینی کنج خونه منتظر شوهر بشی تا با یه ازدواج خوب خودتو ثابت کنی یا چیزای کلیشه اینطوری، ولی تو رو پای خودت وایسادن رو انتخاب کردی و این خیلی قابل تحسینه، دختر من نباید
خودشو انقدر دست کم بگیره.

لب هام با رضایت کش اومد :
_ تو از من تعریف نکنی کی بکنه؟!

+ بازم من، بازترم من که طرفدارتم!

@aevien

@aevien 🌱

تا بچسبه به مغز و روحتون 🌱

@aevien

شما گیلانی باشی یا ساکنش یا چیزی که مربوط باشه به رشت و گیلان با آهنگ “آخرین بوسه” شاهین دچاره یه غربت شاد و غریب و پر از حسرت میشی!
یه بساط عجیبی خلاصه!

@aevien 🌱

سخت و غریبانه گذر کردیم شب‌ها را
شامِ غریبان بود و می‌خوردیم لب‌ها را
با قلب‌های خسته‌ی حالی به حالی‌مان
با آن نگاه و لهجه‌یِ بغضِ شمالی‌مان
 #مزدک_نظافت