بيا برگرديم به روزِ اول، به همونجايى كه تو كتابخونه دانشگاه بينِ قفسه هاىِ ادبيات كلاسيك چشم تو چشم شديم، بدونِ قصد و اتفاقى دست جفتمون رفت سمت هملتِ شكسپير و باز لبخند و چشم تو چشم شدن!
به باردوم، باز اتفاقى هم رو ديدن بينِ همون قفسه ها، همصحبت شدن راجع به تموم كتاب هاىِ جهان!
به بارِ سوم، قهوه خوردن تو كنج كافه محبوبت ، اول حرف زدن راجع به كتاب ها و بعد راجع به خودمون و علايقمون!
به بارِ چهارم، راه رفتن رو لبه جدول خيابون، خنديدن و تماما حرف زدن راجع به خودمون!
به بارِ هفتم، زيرِ بارون ديدن برقِ چشمات تو نورِ بيجونِ چراغِ كوچه و حرمتِ اولين دوستت دارم!
به بارِ دهم، خيابونِ فرعى گل ها، حريمِ امنِ اولين بغل!
به بارِ سيزدهم، نقطه بلند ِ شهر، صداىِ شب، روشنايى ستاره ها، بلند شدن رو انگشت هاىِ پا ، تركيبِ حُرمِ مقدسِ نفس ها و اولين بوسه!
به بارِ نوزدهم، اولين كادو تولد!
به بارِ بيست و سوم، اولين سفر، پابرهنه راه رفتن رو شن هاىِ ساحل موقع طلوع خورشيد، روياىِ مشترك ساختن براىِ آينده و قولِ هميشه موندن و بودن!
به بار فلان و چندم، اولين دعوا...
چه ميدونم، بيا برگرديم به يكى از اين بار هاىِ لامصب، به يكى از اين اولين ها!
بيا برگرديم به يكى از اين اولين ها و جلوىِ همه چيز رو بگيريم!
بيا بزنيم تو گوشِ هم و بگيم بيدار شو از رويا، جلوتر نرو، آخر اين جاده رسيدن نيست، درده!
چندتا اولين رو چندمين كرديم تا سرمون به سنگ بخوره و بفهميم عشق، پتياره افسونگريه كه به مسلخ درد ميكشه آدم رو؟!
چند نفر مثلِ ما بايد جاده بارها رو برن جلو و به انتهاىِ جاده نرسن تا عشق سيرابِ قربانى كردن بشه؟!
عشق؛ پتياره غمگين، بس نيست اين همه قربانى؟!
#محیا_زند
@aevien 💫
به باردوم، باز اتفاقى هم رو ديدن بينِ همون قفسه ها، همصحبت شدن راجع به تموم كتاب هاىِ جهان!
به بارِ سوم، قهوه خوردن تو كنج كافه محبوبت ، اول حرف زدن راجع به كتاب ها و بعد راجع به خودمون و علايقمون!
به بارِ چهارم، راه رفتن رو لبه جدول خيابون، خنديدن و تماما حرف زدن راجع به خودمون!
به بارِ هفتم، زيرِ بارون ديدن برقِ چشمات تو نورِ بيجونِ چراغِ كوچه و حرمتِ اولين دوستت دارم!
به بارِ دهم، خيابونِ فرعى گل ها، حريمِ امنِ اولين بغل!
به بارِ سيزدهم، نقطه بلند ِ شهر، صداىِ شب، روشنايى ستاره ها، بلند شدن رو انگشت هاىِ پا ، تركيبِ حُرمِ مقدسِ نفس ها و اولين بوسه!
به بارِ نوزدهم، اولين كادو تولد!
به بارِ بيست و سوم، اولين سفر، پابرهنه راه رفتن رو شن هاىِ ساحل موقع طلوع خورشيد، روياىِ مشترك ساختن براىِ آينده و قولِ هميشه موندن و بودن!
به بار فلان و چندم، اولين دعوا...
چه ميدونم، بيا برگرديم به يكى از اين بار هاىِ لامصب، به يكى از اين اولين ها!
بيا برگرديم به يكى از اين اولين ها و جلوىِ همه چيز رو بگيريم!
بيا بزنيم تو گوشِ هم و بگيم بيدار شو از رويا، جلوتر نرو، آخر اين جاده رسيدن نيست، درده!
چندتا اولين رو چندمين كرديم تا سرمون به سنگ بخوره و بفهميم عشق، پتياره افسونگريه كه به مسلخ درد ميكشه آدم رو؟!
چند نفر مثلِ ما بايد جاده بارها رو برن جلو و به انتهاىِ جاده نرسن تا عشق سيرابِ قربانى كردن بشه؟!
عشق؛ پتياره غمگين، بس نيست اين همه قربانى؟!
#محیا_زند
@aevien 💫
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بغلم کن که جهان کوچک و غمگین نشود
بغلم کن که خدا دورتر ازاین نشود
#حامد_ابراهیم_پور
#okeanelzy 🗣
#obiymy 🎼
@aevien 💫
بغلم کن که خدا دورتر ازاین نشود
#حامد_ابراهیم_پور
#okeanelzy 🗣
#obiymy 🎼
@aevien 💫
بهم گفت: " نميگم اگه بگى دوستم ندارى و منو نميخواى ميرم سر به بيايون ميزارم و ميميرم!
نه!
واقعيت اينه هيچ آدمى از لحاظ جسمى از نبودِ كسى نميميره؛ اما خب بحث روح جداست!
فقط ميگم ببين اگه باشى، اگه دوستم داشته باشى صبح ها قشنگ تر شروع ميشن، شب ها راحت خوابم ميبره، كابوس نميبينم، همه چيز رويا ميشه!
ديگه هشت صبح ها قيل و قالِ گنجيشك هاىِ روىِ درخت حياط اعصاب خورد كن نيست!
اخماىِ آقاىِ مدير قشنگ ميشه برام!
تو زمستون ها بارون مثلِ خورشيد گرمم ميكنه، تو تابستونا گرماىِ خورشيد باد خنك ميشه رو تنم!
روزنامه ها و اخبار اقتصادى جهان هم اندازه شعراىِ مولانا و شاملو عاشقانه ميشن!
حتى ميتونم خوردن خورشت كرفس رو هم تحمل كنم!
هيچ خيابون و مسافتى براىِ قدم زدن طولانى نيست!
هيچ كارى خسته كننده نيست!
هيچ موسيقى اى هجو نيست!
هيچ رنگى زشت نيست!
هيچ غذايى بدمزه نيست!
ببين دلربا، نميگم نباشى ميميرم ولى اگه باشى من ميتونم واقعا زندگى كنم! "
من ساكت مونده بودم تا نفس ام بالا بياد و بگم: ديوآنه، من مدت هاست كه شيفته انقدر صادقآنه ديوآنه بودنت شدم!
#محیا_زند
@aevien 💫
نه!
واقعيت اينه هيچ آدمى از لحاظ جسمى از نبودِ كسى نميميره؛ اما خب بحث روح جداست!
فقط ميگم ببين اگه باشى، اگه دوستم داشته باشى صبح ها قشنگ تر شروع ميشن، شب ها راحت خوابم ميبره، كابوس نميبينم، همه چيز رويا ميشه!
ديگه هشت صبح ها قيل و قالِ گنجيشك هاىِ روىِ درخت حياط اعصاب خورد كن نيست!
اخماىِ آقاىِ مدير قشنگ ميشه برام!
تو زمستون ها بارون مثلِ خورشيد گرمم ميكنه، تو تابستونا گرماىِ خورشيد باد خنك ميشه رو تنم!
روزنامه ها و اخبار اقتصادى جهان هم اندازه شعراىِ مولانا و شاملو عاشقانه ميشن!
حتى ميتونم خوردن خورشت كرفس رو هم تحمل كنم!
هيچ خيابون و مسافتى براىِ قدم زدن طولانى نيست!
هيچ كارى خسته كننده نيست!
هيچ موسيقى اى هجو نيست!
هيچ رنگى زشت نيست!
هيچ غذايى بدمزه نيست!
ببين دلربا، نميگم نباشى ميميرم ولى اگه باشى من ميتونم واقعا زندگى كنم! "
من ساكت مونده بودم تا نفس ام بالا بياد و بگم: ديوآنه، من مدت هاست كه شيفته انقدر صادقآنه ديوآنه بودنت شدم!
#محیا_زند
@aevien 💫
گاهى شبا از خودم ميپرسم
من اسيرِ غمم يا غم اسير من؟!
پيچيده اس جواب...
من اسيرِ غمم يا غم اسير من؟!
پيچيده اس جواب...
بيشتر از تنفر، ميترسم!
من از اين "گاهى شبا" ميترسم!
همين شبايى كه خوب نيستى، يه مشت خواب آور ميخورى، زود ميرى تو رخت خواب به اميد خواب آور ها كه بخوابى!
غلت رو دنده چپ
فكر
غلت رو دنده راست
فكر
پهلو به پهلو
فكر
گذر ساعت ها و بيدارى!
من از دردِ اين شبايى كه خواب آورها هم بى تاثير ميشن ميترسم!
از مغز دردى كه دوا نداره!
من از اين "گاهى شبا" ميترسم!
همين شبايى كه خوب نيستى، يه مشت خواب آور ميخورى، زود ميرى تو رخت خواب به اميد خواب آور ها كه بخوابى!
غلت رو دنده چپ
فكر
غلت رو دنده راست
فكر
پهلو به پهلو
فكر
گذر ساعت ها و بيدارى!
من از دردِ اين شبايى كه خواب آورها هم بى تاثير ميشن ميترسم!
از مغز دردى كه دوا نداره!
زن هايى مثلِ من تنها يكبار جرأت ميكنند زنِمعمولیِ خانه مردى شوند!
همين زن هاىِ بلند پروازى كه خيالِ تنهايى فتح كردن را تنهايى دارند و مدعى اند يك تنه مرد زندگى خودشان هستند!
همين هايى كه در سينه شان مشتى شعر پنهان شده، شورِ هنر در سرشان غلغله راه انداخته و دغدغه شان خيلى بيشتر از ست كردن رنگ لاك و ماتيك و سايه پشت چشم با لباس هايشان هست!
همين زن هاىِ در ظاهر قوى اى كه قلبِ گنجشك دارند و احساساتشان ...امان از آتشفشانِ احساسِ قلبشان!
زن هايى مثلِ من تنها يكبار جرأت ميكنند زنِمعمولیِ خانه مردى شوند!
يكبار عميقاً عاشق ميشوند!
و يكبار ميخواهند سر پر از غوغا و بلند پروازشان را در آشپزخانه مردى آرام كنند!
بجاىِ فتح كردن دنيا آغوش مردشان را فتح كنند!
يكبار نميترسند و به جان ميخرند كه زن خانه مردى شوند كه بجاىِ سركاررفتن خانه را تميز كنند، بجاى فقط دويدن دنبال روياهايشان غذاىِ محبوب مردشان را درست كنند، بجاىِ اينكه قلبشان را محبوس در سينه كنند توىِ دست هاىِ مردانه يكنفر پنهانش كنند!
زن هايى مثلِ من فقط يكبار جرأت ميكنند!
ميفهمى؟!
#محیا_زند
@aevien 💫
همين زن هاىِ بلند پروازى كه خيالِ تنهايى فتح كردن را تنهايى دارند و مدعى اند يك تنه مرد زندگى خودشان هستند!
همين هايى كه در سينه شان مشتى شعر پنهان شده، شورِ هنر در سرشان غلغله راه انداخته و دغدغه شان خيلى بيشتر از ست كردن رنگ لاك و ماتيك و سايه پشت چشم با لباس هايشان هست!
همين زن هاىِ در ظاهر قوى اى كه قلبِ گنجشك دارند و احساساتشان ...امان از آتشفشانِ احساسِ قلبشان!
زن هايى مثلِ من تنها يكبار جرأت ميكنند زنِمعمولیِ خانه مردى شوند!
يكبار عميقاً عاشق ميشوند!
و يكبار ميخواهند سر پر از غوغا و بلند پروازشان را در آشپزخانه مردى آرام كنند!
بجاىِ فتح كردن دنيا آغوش مردشان را فتح كنند!
يكبار نميترسند و به جان ميخرند كه زن خانه مردى شوند كه بجاىِ سركاررفتن خانه را تميز كنند، بجاى فقط دويدن دنبال روياهايشان غذاىِ محبوب مردشان را درست كنند، بجاىِ اينكه قلبشان را محبوس در سينه كنند توىِ دست هاىِ مردانه يكنفر پنهانش كنند!
زن هايى مثلِ من فقط يكبار جرأت ميكنند!
ميفهمى؟!
#محیا_زند
@aevien 💫
ميگم دلبر...كرختيم!
همچين تا انتهاىِ وجود كرختيم!
خوشحال و ناراحت هستيم، اما واقعا نيستيم!
ميخنديم، گريه ميكنيم اما همش نمايش تنه!
حالا تو هى بگو بهاره، عيده!
خب كه چى؟!
بهاره كه چى؟!
ما بهارو چندسالى هست به زمستون فروختيم!
سرماىِ زمستون با كرختىِ تن ما هم سازتره...
@aevien 🌱
همچين تا انتهاىِ وجود كرختيم!
خوشحال و ناراحت هستيم، اما واقعا نيستيم!
ميخنديم، گريه ميكنيم اما همش نمايش تنه!
حالا تو هى بگو بهاره، عيده!
خب كه چى؟!
بهاره كه چى؟!
ما بهارو چندسالى هست به زمستون فروختيم!
سرماىِ زمستون با كرختىِ تن ما هم سازتره...
@aevien 🌱