"+او"
آخرین باری که یه پسر تونسته بود لبخند رو لبام بیاره کی بود؟یادم نبود!
_بیا دیگه!
+ماشینو که به امون خدا نمیتونم همینجوری اینجا ول کنم!پلیس هم که تکلیفو روشن نمیکنی میخوای بگی بیاد یا نه! نه میتونم ماشین رو تکون بدم نه میتونم ولش کنم!
_تکون بده ببر اون سمت خیابون پارکش کن!
+پلیس پس چی؟
َ_ای بابا... من فکر میکردم تو بدبخت شدی گیر من افتادی نگو من بدبخت شدم که گیر تو افتادم!
دست کشید تو فر های بهم ریخته موهاش و بهم ریخته ترش کرد. چند قدم برداشت و اومد جلوم وايساد! هم نگاهش جدی شد هم لحنش!
_ببین خنگ خدا وقتی میگم شکایت ندارم پس پلیس نمیخواد! تعارف ندارم که باهات... حسابی باشه خودمون باهم کنار میایم سرش!
نمیدونم از خنگ خدا گفتنش باید تعحب میکردم یا از انقدر کوتاه اومدنش!
+چرا شکایت نمیکنی؟
_من خوش ندارم سر یه خسارت ساده پای دختر مردم رو به کلانتری و دادگاه که جای هزارتا آدم ناجوره باز کنم! که دختر مردم بیاد پله هارو بخاطر کارای اداری مسخره جلوی صدتا مرد بالا و پایین کنه! خودمون حلش میکنیم باهم!
فکر کردم یکی از همون مسخره بازی هاشه...اما تو روشنی چشماش صداقت داشت موج میزد! به ظاهرش نمیخورد اون همه مردونگی و معرفت ! رنگ روشن چشم هاش زیر اون ابروهای دست نخورده مردونه اش با اون همه مردونگی عجیب داشت به دل میشست!
+پس خسارتت چی میشه؟!
_وای از دست این دختره... ببین تو زدی به ماشین من ها! فکر کنم اشتباه گرفتی! الان من باید هی خسارت رو بکوبم تو کله ات نه تو! زیر این افتاب مارو نگه داشته هی خسارت خسارت میکنه!
به زور جلوی لبخند زدنم رو گرفته بودم!
+خب پس تکلیف رو زودتر روشن کن!
_ ماشین رو جا به جا کن بیا تو کافه مثل دوتا آدم با فهم و شعور حرف بزنیم!
و خودش دستشو کرد تو جیبش و رفت! این دیگه چطور ادمی بود؟ سبز فرفری احمق!!!
بعد از جابه جا کردن ماشین رفتم سمت همون کافه ای که میگفت! سر یکی از میزها نشسته بود و به سیگار بین لب هاش پک های سنگین میزد!
_بیا اینجا خسارت خسارت کردنتو ادامه بده !
انقدر از رفتارهاش تعجب کرده بودم که داشت عادی میشد خل بازی هاش!نشستم جلوش!
_چایی یا قهوه؟
+چایی! قهوه نمیخورم هیچوقت...هميشه بوش حالمو بهم زده!
و خودم نفهمیده بودم چرا براش توضیح دادم که قهوه نمیخورم! لبخندی زد و از دوستش خواست دوتا چایی با کیک بیاره!
+خب؟
_خب و زهرمار بزار دو دیقه چایی مونو با خیال راحت بخوریم ... نترس پولشو از حلقت میکشم بیرون...!
+تو چرا اینطوری ای؟
_چطوری؟
+دیوونه!
_نمیدونم!
یه لبخند ناخودآگاه دیگه اومد رو لبم! لبخند های امروزم داشتن زیاد میشدن!
#محیا_زند
#پارت_سیزدهم
@aevien
آخرین باری که یه پسر تونسته بود لبخند رو لبام بیاره کی بود؟یادم نبود!
_بیا دیگه!
+ماشینو که به امون خدا نمیتونم همینجوری اینجا ول کنم!پلیس هم که تکلیفو روشن نمیکنی میخوای بگی بیاد یا نه! نه میتونم ماشین رو تکون بدم نه میتونم ولش کنم!
_تکون بده ببر اون سمت خیابون پارکش کن!
+پلیس پس چی؟
َ_ای بابا... من فکر میکردم تو بدبخت شدی گیر من افتادی نگو من بدبخت شدم که گیر تو افتادم!
دست کشید تو فر های بهم ریخته موهاش و بهم ریخته ترش کرد. چند قدم برداشت و اومد جلوم وايساد! هم نگاهش جدی شد هم لحنش!
_ببین خنگ خدا وقتی میگم شکایت ندارم پس پلیس نمیخواد! تعارف ندارم که باهات... حسابی باشه خودمون باهم کنار میایم سرش!
نمیدونم از خنگ خدا گفتنش باید تعحب میکردم یا از انقدر کوتاه اومدنش!
+چرا شکایت نمیکنی؟
_من خوش ندارم سر یه خسارت ساده پای دختر مردم رو به کلانتری و دادگاه که جای هزارتا آدم ناجوره باز کنم! که دختر مردم بیاد پله هارو بخاطر کارای اداری مسخره جلوی صدتا مرد بالا و پایین کنه! خودمون حلش میکنیم باهم!
فکر کردم یکی از همون مسخره بازی هاشه...اما تو روشنی چشماش صداقت داشت موج میزد! به ظاهرش نمیخورد اون همه مردونگی و معرفت ! رنگ روشن چشم هاش زیر اون ابروهای دست نخورده مردونه اش با اون همه مردونگی عجیب داشت به دل میشست!
+پس خسارتت چی میشه؟!
_وای از دست این دختره... ببین تو زدی به ماشین من ها! فکر کنم اشتباه گرفتی! الان من باید هی خسارت رو بکوبم تو کله ات نه تو! زیر این افتاب مارو نگه داشته هی خسارت خسارت میکنه!
به زور جلوی لبخند زدنم رو گرفته بودم!
+خب پس تکلیف رو زودتر روشن کن!
_ ماشین رو جا به جا کن بیا تو کافه مثل دوتا آدم با فهم و شعور حرف بزنیم!
و خودش دستشو کرد تو جیبش و رفت! این دیگه چطور ادمی بود؟ سبز فرفری احمق!!!
بعد از جابه جا کردن ماشین رفتم سمت همون کافه ای که میگفت! سر یکی از میزها نشسته بود و به سیگار بین لب هاش پک های سنگین میزد!
_بیا اینجا خسارت خسارت کردنتو ادامه بده !
انقدر از رفتارهاش تعجب کرده بودم که داشت عادی میشد خل بازی هاش!نشستم جلوش!
_چایی یا قهوه؟
+چایی! قهوه نمیخورم هیچوقت...هميشه بوش حالمو بهم زده!
و خودم نفهمیده بودم چرا براش توضیح دادم که قهوه نمیخورم! لبخندی زد و از دوستش خواست دوتا چایی با کیک بیاره!
+خب؟
_خب و زهرمار بزار دو دیقه چایی مونو با خیال راحت بخوریم ... نترس پولشو از حلقت میکشم بیرون...!
+تو چرا اینطوری ای؟
_چطوری؟
+دیوونه!
_نمیدونم!
یه لبخند ناخودآگاه دیگه اومد رو لبم! لبخند های امروزم داشتن زیاد میشدن!
#محیا_زند
#پارت_سیزدهم
@aevien
.: آویـــــــــــــــــن :.
Photo
دوتایی نشسته بودن تو دنج ترین جای طبقه دوم کافه !تو خلوت ترین ساعت روز!
همان کافه همیشگی با همان دوتا چایی و کیک همیشگی... همان نگاه و احساس همیشگی...اما حرف های تازه! پر از حرف بودن... پر از نگفته هایی که آرزو میکردن کاش بتونن باز نگفته نگهشون دارن! اما نمیشد! وقت اون تیکه فرود لعنتی همه رابطه ها رسیده بود! جفتشون خیره بودن به نم نم بارون تو اون عصر لعنتی بهاری! پسر یه نخ مالبرو بیرون کشید و گذاشت بین لب هاش! دختر با صدای فندک چشماشو از بیرون گرفت و دوخت به پسره! منتظر بود یه نخ هم به اون بده... کار همیشگی شون بود...دختر قول داده بود زیاده روی نکنه به شرط اینکه پسر هروقت کشید بزاره اونم همراهیش کنه!
پسر بیخیال پک های سنگین شو زد! دختر با حرص دست برد طرف پاکت که خودش یه نخ برداره اما پسر زودتر دست برد و پاکت رو برداشت!
+قرار بود هربار میکشی همراهت باشم!
_میخوام عادت کنی!
+به چی؟
_به اینکه دیگه همراهی نکنی... چون دیگه همراهی نیست که بخوای همراهیش کنی!
ضربان طبیعی قلب چند بود؟ هفتاد یا هشتاد؟ حاظر بود قسم بخوره ضربانش رو صد و خورده ای! ضربان قلب جفتشون! گفتن حرف های نگفتنی شروع شده بود! پسر خودش طاقت نیاورد...عادت کرده بود به همراهی شدن! سیگارشو با حرص خاموش کرد! زل زد به دختر با تمام تلاش برای بیخیال نشون دادنش که فایده ای نداشت! چشم های دختر رو بغض گرفته بود اما یه قطره هم توش جمع نشده بود! پسر دید اون همه عذاب رو تو چشماش!
_ د نکن اینجوری لعنتی... بغض نکن اینطوری!خفه میکنه... هم منو... هم تورو! حداقل گریه کن...!
+ میدونی که نمیتونم... میدونی که خیلی وقته گریه ام نمیگیره! فقط مثل یه غده سرطانی تو گلوم چمبره میزنه!
_بگو چکار کنم واست تا چشمات اینطوری نباشه؟
+زودتر حرف بزن... همون حرف هایی که امروز براش اومديم اینجا... حال یه اعدامی قبل حکم رو دارم! زودتر راحتم کن!
_واژه ها گم شدن تو سرم...از کجا شروع کنم؟! د اینجوری بغض دار نفس نکش...بزار تمرکز کنم...!
+میدونم حرفاتو... میخوای بگی میخوام برم!
_میخوام نه! میخوان برم! این دنیای لعنتی میخواد برم!میدونی که نمیشه بمونم! میدونی که موندنم عذابه واسه جفتمون!
+به کی بگم این عذاب رو دوست دارم؟
_به خدا... منم گفتم بهش! اما هیچکس گوشش بدهکار نیست! همه فقط میگن تا بدتر نشده برو! همه میگن ما واسه هم نیستیم! همه میگن ما به درد هم نمیخوریم!
+گور بابای همه... میخواستیم به حرف همه گوش کنیم که الان هیچکدوم اینجا نبودیم! زندگی مون میشد شبیه همون همه! نه من آدم شبیه همه بودنم نه تو!
_پای رفتنم رو شل نکن... بلاخره باید برم یه روزی!
+بزار همون یه روز نگران نبودنمون بشیم! بزار تو این آشوب دنیا یجور آروم بگیریم!بزار تو لحظه زندگی کنیم... همین لحظه که رو به روی همیم!
_این همه بودن تو روزهای نبودن آدمو میکشه! باید دوزش رو بیاریم پایین تا راه نفس کشیدن بمونه برامون تو اون روزهای پر از درد لعنتی!
+اصلا چرا نبودن؟! چرا نمیجنگی برام؟!
_خوردم نکن...زیر سوالم نبر ...بخاطر خودته!میدونم جنگیدنم بیشتر از من تورو زخمی میکنه! میدونم اگه من داشته ات میشم کلی نداشته میاد تو زندگیت!
+اگه با جنگیدنت فکر میکنی زخمی میشم بدون با نبودنت میمیرم!
_انقدر بی رحمی نکن باهام... بزار یکم عاقلانه رفتار کنم! بزار پای رفتن داشته باشم!بزار جون بمونه تو روزهای بعد تو سیگار بکشم تنهایی!
+باشه... من دیگه هیچی نمیگم...بزار دنیای ما هم بشه مثل همه... بزار ماهم تن بدیم به شریک های اجباری برای زندگی مون!
_...........!
+...........!
#محیا_زند
@aevien
همان کافه همیشگی با همان دوتا چایی و کیک همیشگی... همان نگاه و احساس همیشگی...اما حرف های تازه! پر از حرف بودن... پر از نگفته هایی که آرزو میکردن کاش بتونن باز نگفته نگهشون دارن! اما نمیشد! وقت اون تیکه فرود لعنتی همه رابطه ها رسیده بود! جفتشون خیره بودن به نم نم بارون تو اون عصر لعنتی بهاری! پسر یه نخ مالبرو بیرون کشید و گذاشت بین لب هاش! دختر با صدای فندک چشماشو از بیرون گرفت و دوخت به پسره! منتظر بود یه نخ هم به اون بده... کار همیشگی شون بود...دختر قول داده بود زیاده روی نکنه به شرط اینکه پسر هروقت کشید بزاره اونم همراهیش کنه!
پسر بیخیال پک های سنگین شو زد! دختر با حرص دست برد طرف پاکت که خودش یه نخ برداره اما پسر زودتر دست برد و پاکت رو برداشت!
+قرار بود هربار میکشی همراهت باشم!
_میخوام عادت کنی!
+به چی؟
_به اینکه دیگه همراهی نکنی... چون دیگه همراهی نیست که بخوای همراهیش کنی!
ضربان طبیعی قلب چند بود؟ هفتاد یا هشتاد؟ حاظر بود قسم بخوره ضربانش رو صد و خورده ای! ضربان قلب جفتشون! گفتن حرف های نگفتنی شروع شده بود! پسر خودش طاقت نیاورد...عادت کرده بود به همراهی شدن! سیگارشو با حرص خاموش کرد! زل زد به دختر با تمام تلاش برای بیخیال نشون دادنش که فایده ای نداشت! چشم های دختر رو بغض گرفته بود اما یه قطره هم توش جمع نشده بود! پسر دید اون همه عذاب رو تو چشماش!
_ د نکن اینجوری لعنتی... بغض نکن اینطوری!خفه میکنه... هم منو... هم تورو! حداقل گریه کن...!
+ میدونی که نمیتونم... میدونی که خیلی وقته گریه ام نمیگیره! فقط مثل یه غده سرطانی تو گلوم چمبره میزنه!
_بگو چکار کنم واست تا چشمات اینطوری نباشه؟
+زودتر حرف بزن... همون حرف هایی که امروز براش اومديم اینجا... حال یه اعدامی قبل حکم رو دارم! زودتر راحتم کن!
_واژه ها گم شدن تو سرم...از کجا شروع کنم؟! د اینجوری بغض دار نفس نکش...بزار تمرکز کنم...!
+میدونم حرفاتو... میخوای بگی میخوام برم!
_میخوام نه! میخوان برم! این دنیای لعنتی میخواد برم!میدونی که نمیشه بمونم! میدونی که موندنم عذابه واسه جفتمون!
+به کی بگم این عذاب رو دوست دارم؟
_به خدا... منم گفتم بهش! اما هیچکس گوشش بدهکار نیست! همه فقط میگن تا بدتر نشده برو! همه میگن ما واسه هم نیستیم! همه میگن ما به درد هم نمیخوریم!
+گور بابای همه... میخواستیم به حرف همه گوش کنیم که الان هیچکدوم اینجا نبودیم! زندگی مون میشد شبیه همون همه! نه من آدم شبیه همه بودنم نه تو!
_پای رفتنم رو شل نکن... بلاخره باید برم یه روزی!
+بزار همون یه روز نگران نبودنمون بشیم! بزار تو این آشوب دنیا یجور آروم بگیریم!بزار تو لحظه زندگی کنیم... همین لحظه که رو به روی همیم!
_این همه بودن تو روزهای نبودن آدمو میکشه! باید دوزش رو بیاریم پایین تا راه نفس کشیدن بمونه برامون تو اون روزهای پر از درد لعنتی!
+اصلا چرا نبودن؟! چرا نمیجنگی برام؟!
_خوردم نکن...زیر سوالم نبر ...بخاطر خودته!میدونم جنگیدنم بیشتر از من تورو زخمی میکنه! میدونم اگه من داشته ات میشم کلی نداشته میاد تو زندگیت!
+اگه با جنگیدنت فکر میکنی زخمی میشم بدون با نبودنت میمیرم!
_انقدر بی رحمی نکن باهام... بزار یکم عاقلانه رفتار کنم! بزار پای رفتن داشته باشم!بزار جون بمونه تو روزهای بعد تو سیگار بکشم تنهایی!
+باشه... من دیگه هیچی نمیگم...بزار دنیای ما هم بشه مثل همه... بزار ماهم تن بدیم به شریک های اجباری برای زندگی مون!
_...........!
+...........!
#محیا_زند
@aevien
"+او"
لبخندمو به زور جمع کردم! دستشو زد زیر چونه اش و گفت:
_تو چرا اینجوری ای؟
+چجوری!
_چشمات... حالتش حرف نداره... اما هیچ روحی توش نیست! مثل یه شهر متروکه اس!
تکرای نبود حرفش! تو این دوسال زیاد شنیده بودم این حرفو! تعجبم از این همه زود فهمیدنش بود!
+میگن بخاطر بی حسی ای که کل وجودمو گرفته؟! عصب هام سر شدن!
_میفهمم!
+نمیفهمی...چون جام نیستی!
_میفهمم چون جات نیستم اما شبیهت چرا! روشنی چشمام رو نبین... کدرن سبزهاش!
راست میگفت... سبزهاش روح داشتن اما درد هم داشتن!
فنجون چایی شو برداشت و یه قلپ ازش خورد! نگاهی بهم کرد و با اشاره چشم های روشنش بهم گفت که منم چایی مو بخورم! بدون هیچ استرسی واسه حفظ کردن پرستیژ یا بهم نریختن رژ لبم فنجون چایی مو برداشتم و هورت کشیدم! خودم هم دلیل اون همه راحت بودن جلوش رو نمیفهمیدم! چاییش که تموم شد جفت دستاش رو گذاشت روی میز و تو هم قلابشون کرد! چشمای روشنش دوباره جدی شده بودن!
_خب... ببین دختره پای پلیس اینارو که کلا نمیکشیم وسط! چراشم بهت گفتم! خسارت اينه شکسته هم که معلومه چقدره!
+نه... خسارت بدنه هم هست... خوشم نمیاد به کسی مدیون بمونم!
_سرتقی از بس... امروز که من درگیرم.فردا یا پس فردا باهم میریم یه تعمیرگاه تا میزان خسارت رو تعین کنه! خوبه اینجوری؟
+آره
کیفمو برداشتم و از جام بلند شدم!
_تشریف داشتین حالا!
+ به اندازه کافی دیرم شده! باید برم.
_ شمارتو بده!
+جاااانم؟
_هول نکن... ریلکس... نفس عمیق بکش... آفرين! سرتق خنگ مگه نمیخوای فردا بریم خسارت رو مشخص کنیم؟ میخوای بیای دم کافه سوت بزنی باهام هماهنگ کنی؟
دلم میخواست از دستش پا بکوبم زمین و جیغ بزنم! چشم غره غلیظی بهش رفتم و شمارمو بهش دادم! چیزی تایپ کرد و گوشی رو جلوم گرفت! اسمم رو دختره سرتق سیو کرده بود! باز از همون لبخند های احمقانه داشت میومد رو لبم! خداحافظ گفتمو از کافه اومدم بیرون!داشتم سوار ماشینم میشدم که یه میسکال از شماره غریبه برام افتاد! شک نداشتم خودشه! از همون لبخند های زیاد شده ام زدم و به اسم "سبز فرفری" سیوش کردم!
شب موقع خواب... وقتی ذهنم از تمام روزمرگی هام خالی شد بی اختیار به فکر همون سبز فرفری افتادم و مدت زیادی رو برای تحلیل شخصیتش صرف کردم!
اخرین بار کی ذهنم انقدر درگیر یه پسر شده بود؟!
با صدای پیامک گوشیم برش داشتم! اسم سبز فرفری افتاده بود رو صفحه نمایش! پیام رو باز کردم، نوشته بود:
_سرتق فردا من وقتم خالیه... بریم خسارت رو از حلقت بکشم بیرون؟
و باز یکی دیگه از همون خنده ها بود که اومد رو لبم! لبخندم رو با تشر به خودم جمع کردم و براش فرستادم:
+بریم...سبز فرفری!
#محیا_زند
#پارت_چهاردهم
@aevien
لبخندمو به زور جمع کردم! دستشو زد زیر چونه اش و گفت:
_تو چرا اینجوری ای؟
+چجوری!
_چشمات... حالتش حرف نداره... اما هیچ روحی توش نیست! مثل یه شهر متروکه اس!
تکرای نبود حرفش! تو این دوسال زیاد شنیده بودم این حرفو! تعجبم از این همه زود فهمیدنش بود!
+میگن بخاطر بی حسی ای که کل وجودمو گرفته؟! عصب هام سر شدن!
_میفهمم!
+نمیفهمی...چون جام نیستی!
_میفهمم چون جات نیستم اما شبیهت چرا! روشنی چشمام رو نبین... کدرن سبزهاش!
راست میگفت... سبزهاش روح داشتن اما درد هم داشتن!
فنجون چایی شو برداشت و یه قلپ ازش خورد! نگاهی بهم کرد و با اشاره چشم های روشنش بهم گفت که منم چایی مو بخورم! بدون هیچ استرسی واسه حفظ کردن پرستیژ یا بهم نریختن رژ لبم فنجون چایی مو برداشتم و هورت کشیدم! خودم هم دلیل اون همه راحت بودن جلوش رو نمیفهمیدم! چاییش که تموم شد جفت دستاش رو گذاشت روی میز و تو هم قلابشون کرد! چشمای روشنش دوباره جدی شده بودن!
_خب... ببین دختره پای پلیس اینارو که کلا نمیکشیم وسط! چراشم بهت گفتم! خسارت اينه شکسته هم که معلومه چقدره!
+نه... خسارت بدنه هم هست... خوشم نمیاد به کسی مدیون بمونم!
_سرتقی از بس... امروز که من درگیرم.فردا یا پس فردا باهم میریم یه تعمیرگاه تا میزان خسارت رو تعین کنه! خوبه اینجوری؟
+آره
کیفمو برداشتم و از جام بلند شدم!
_تشریف داشتین حالا!
+ به اندازه کافی دیرم شده! باید برم.
_ شمارتو بده!
+جاااانم؟
_هول نکن... ریلکس... نفس عمیق بکش... آفرين! سرتق خنگ مگه نمیخوای فردا بریم خسارت رو مشخص کنیم؟ میخوای بیای دم کافه سوت بزنی باهام هماهنگ کنی؟
دلم میخواست از دستش پا بکوبم زمین و جیغ بزنم! چشم غره غلیظی بهش رفتم و شمارمو بهش دادم! چیزی تایپ کرد و گوشی رو جلوم گرفت! اسمم رو دختره سرتق سیو کرده بود! باز از همون لبخند های احمقانه داشت میومد رو لبم! خداحافظ گفتمو از کافه اومدم بیرون!داشتم سوار ماشینم میشدم که یه میسکال از شماره غریبه برام افتاد! شک نداشتم خودشه! از همون لبخند های زیاد شده ام زدم و به اسم "سبز فرفری" سیوش کردم!
شب موقع خواب... وقتی ذهنم از تمام روزمرگی هام خالی شد بی اختیار به فکر همون سبز فرفری افتادم و مدت زیادی رو برای تحلیل شخصیتش صرف کردم!
اخرین بار کی ذهنم انقدر درگیر یه پسر شده بود؟!
با صدای پیامک گوشیم برش داشتم! اسم سبز فرفری افتاده بود رو صفحه نمایش! پیام رو باز کردم، نوشته بود:
_سرتق فردا من وقتم خالیه... بریم خسارت رو از حلقت بکشم بیرون؟
و باز یکی دیگه از همون خنده ها بود که اومد رو لبم! لبخندم رو با تشر به خودم جمع کردم و براش فرستادم:
+بریم...سبز فرفری!
#محیا_زند
#پارت_چهاردهم
@aevien
.: آویـــــــــــــــــن :.
Photo
.: آویـــــــــــــــــن :.
Photo
_جنگ همینه...یا میکشی یا کشته میشی!
+اره... اما طرف جنگ مهمه! کسی که میکشیش و کسی که میکشت!
_تو با کی جنگ داری که اینطوری بی جون شدی؟!
+با بزرگترین طرف جنگ دنیای همه! "خودم"! و درد بزرگ جنگ با خودت میدونی چیه؟ برد و باخت در کار نیست... در هر صورت این خودتی که کشته میشی! چه تو بکشی و چه باز خودت بکشی!
و من این روزها آخرای مقاومتمه! به همین زودي تیر خلاص شلیک میشه!
#محیا_زند
@aevien
+اره... اما طرف جنگ مهمه! کسی که میکشیش و کسی که میکشت!
_تو با کی جنگ داری که اینطوری بی جون شدی؟!
+با بزرگترین طرف جنگ دنیای همه! "خودم"! و درد بزرگ جنگ با خودت میدونی چیه؟ برد و باخت در کار نیست... در هر صورت این خودتی که کشته میشی! چه تو بکشی و چه باز خودت بکشی!
و من این روزها آخرای مقاومتمه! به همین زودي تیر خلاص شلیک میشه!
#محیا_زند
@aevien
شعرانه امشب :) 💜
دنیای بدون شعر به نظرم مثل بهار بی بارون میشد... ما آدما بدون شعر چطور قرار بود زنده بمونیم ؟💜
@aevien
دنیای بدون شعر به نظرم مثل بهار بی بارون میشد... ما آدما بدون شعر چطور قرار بود زنده بمونیم ؟💜
@aevien
.: آویـــــــــــــــــن :.
Nicole Scherzinger – On the Rocks
You're all out there
Waiting, to break my heart again
😑👌
Waiting, to break my heart again
😑👌
"+او"
روز بعد سر همون ساعتی که قرار داشتیم با یه تیپ ساده و صورتی که دوسالی میشد حوصله آرایش کردنشو نداشتم رفتم تعمیرگاه مورد نظر که پیشنهاد من بود! ماشین هم همون دیروز آورده بودم همین تعمیرگاه! اومد... با همون تیپ اسپرت خاصی که درکش نمیکردم! ماشین رو برد داخل و تعمیرکار مشغول بدنه اش شد ومیزان خسارت رو گفت! چند ملیونی برام اب میخورد! با سبزفرفری اومدیم بیرون و اون دست خیابون وايستاديم! جفتمون بدون ماشین شده بودیم و باید تاکسی میگرفتیم! نگاهش کردم... نیمرخش بهم بود! سرشو انداخته بود پایین و عجیب تو فکر بود! این همه ساکت بودن به سبز فرفری دیروز نمیخورد! طاقت نیاوردم اون همه ساکت بودن رو! از قضیه "او" به بعد از سکوت کردن و حرف نزدن متنفر شده بودم!
+ خب حالا من خسارت رو چطور بهت بدم؟ نقدی یا چک هم قبوله؟
_باز تو اومدی خسارت خسارت کردنتو شروع کردی؟
+خب تو هیچی نمیگی راجبش... تعارف که نداریم... زودتر قال قضیه کنده بشه واسه جفتمون بهتره!
_ببین سرتق جان من امروز به اندازه کافی بی اعصاب هستم تو ديگه اذیت نکن!
ساکت شدم... سکوتم مجبورش کرد بلاخره سرشو بیاره بالا و نگاهم کنه و قیافه درهمم رو ببینه!
_وقت داری؟
+آره
_از همینجا یه دربست میگیرم میریم کافه ما خسارت رو بهم بده!
+خب همینجا هم میتونم... فقط باید بگی کارت به کارت کنم برات یا چک بنویسم!
_کدوم رو راحت تری؟
این پسر زیاد معرفت داشت واقعا یا من داشتم زیاد برداشت میکردم؟
+چک راحت ترم... چون نمیخوام پای بابام رو باز کنم به قضیه و میخوام از حقوق خودم بدم!
_یه سرتق خنگ که سعی داره مستقل باشه...جالبه! خب همینجا چک رو میدی یا میای کافه؟
میتونستم همونجا هم چک رو بدم اما...! این اما ها همیشه کار دست ما ادما میدن! این سبزفرفری داشت روزمرگی های تکراریم رو بهم میزد!
+میام کافه!
یه لبخند زد و یه دربست گرفت. تا کافه راجب کار ورشته تحصیلیمون حرف زدیم! فهمیدم دوترم عکاسی خونده و باو وجود علاقه ی زيادش بخاطر یه سری مشکلات دیگه نتونسته ادامه بده!
تو کافه درست همون جای قبلی نشستیم با همون سفارش قبلی! سکوتش همچنان ادامه داشت! و این سکوتش با اون همه بی حسی که داشتم عجیب اذیتم میکرد! دست زدم زیر چونه و یه نگاه تو کافه چرخوندم و بعد خیره موندم رو سبز فرفری. سنگینی نگاهمو که حس کرد سراورد بالا و بهم خیره شد. هیچکدوم نمیخواستیم از رو بریم ! همونطور تو سکوت خیره مونده بودیم بهم!سبزهاش عجیب گرفته و خسته بودن امروز! یه چیزی شده بود!
_تو هم عاشق این سبزی چشمای من شدی؟!
+هه... توهمای قشنگی هم میزنی!
_انکار نکن... همه عاشقشن...توهم یکیشون!
شوخی تو صداش برگشته بود!
+من همه نیستم...از چشم های سبز اصلا خاطره خوبی ندارم... منفورترین آدم زندگیم چشماش سبزه!
_کی؟
با اون همه بی حسی و پوچی وجودم یه لحظه دلم پيچ وتاب خورد از یاد اوریش!
+همسر مردی که یه زمانی عاشقش بودم!
#محیا_زند
#پارت_پانزدهم
@aevien
روز بعد سر همون ساعتی که قرار داشتیم با یه تیپ ساده و صورتی که دوسالی میشد حوصله آرایش کردنشو نداشتم رفتم تعمیرگاه مورد نظر که پیشنهاد من بود! ماشین هم همون دیروز آورده بودم همین تعمیرگاه! اومد... با همون تیپ اسپرت خاصی که درکش نمیکردم! ماشین رو برد داخل و تعمیرکار مشغول بدنه اش شد ومیزان خسارت رو گفت! چند ملیونی برام اب میخورد! با سبزفرفری اومدیم بیرون و اون دست خیابون وايستاديم! جفتمون بدون ماشین شده بودیم و باید تاکسی میگرفتیم! نگاهش کردم... نیمرخش بهم بود! سرشو انداخته بود پایین و عجیب تو فکر بود! این همه ساکت بودن به سبز فرفری دیروز نمیخورد! طاقت نیاوردم اون همه ساکت بودن رو! از قضیه "او" به بعد از سکوت کردن و حرف نزدن متنفر شده بودم!
+ خب حالا من خسارت رو چطور بهت بدم؟ نقدی یا چک هم قبوله؟
_باز تو اومدی خسارت خسارت کردنتو شروع کردی؟
+خب تو هیچی نمیگی راجبش... تعارف که نداریم... زودتر قال قضیه کنده بشه واسه جفتمون بهتره!
_ببین سرتق جان من امروز به اندازه کافی بی اعصاب هستم تو ديگه اذیت نکن!
ساکت شدم... سکوتم مجبورش کرد بلاخره سرشو بیاره بالا و نگاهم کنه و قیافه درهمم رو ببینه!
_وقت داری؟
+آره
_از همینجا یه دربست میگیرم میریم کافه ما خسارت رو بهم بده!
+خب همینجا هم میتونم... فقط باید بگی کارت به کارت کنم برات یا چک بنویسم!
_کدوم رو راحت تری؟
این پسر زیاد معرفت داشت واقعا یا من داشتم زیاد برداشت میکردم؟
+چک راحت ترم... چون نمیخوام پای بابام رو باز کنم به قضیه و میخوام از حقوق خودم بدم!
_یه سرتق خنگ که سعی داره مستقل باشه...جالبه! خب همینجا چک رو میدی یا میای کافه؟
میتونستم همونجا هم چک رو بدم اما...! این اما ها همیشه کار دست ما ادما میدن! این سبزفرفری داشت روزمرگی های تکراریم رو بهم میزد!
+میام کافه!
یه لبخند زد و یه دربست گرفت. تا کافه راجب کار ورشته تحصیلیمون حرف زدیم! فهمیدم دوترم عکاسی خونده و باو وجود علاقه ی زيادش بخاطر یه سری مشکلات دیگه نتونسته ادامه بده!
تو کافه درست همون جای قبلی نشستیم با همون سفارش قبلی! سکوتش همچنان ادامه داشت! و این سکوتش با اون همه بی حسی که داشتم عجیب اذیتم میکرد! دست زدم زیر چونه و یه نگاه تو کافه چرخوندم و بعد خیره موندم رو سبز فرفری. سنگینی نگاهمو که حس کرد سراورد بالا و بهم خیره شد. هیچکدوم نمیخواستیم از رو بریم ! همونطور تو سکوت خیره مونده بودیم بهم!سبزهاش عجیب گرفته و خسته بودن امروز! یه چیزی شده بود!
_تو هم عاشق این سبزی چشمای من شدی؟!
+هه... توهمای قشنگی هم میزنی!
_انکار نکن... همه عاشقشن...توهم یکیشون!
شوخی تو صداش برگشته بود!
+من همه نیستم...از چشم های سبز اصلا خاطره خوبی ندارم... منفورترین آدم زندگیم چشماش سبزه!
_کی؟
با اون همه بی حسی و پوچی وجودم یه لحظه دلم پيچ وتاب خورد از یاد اوریش!
+همسر مردی که یه زمانی عاشقش بودم!
#محیا_زند
#پارت_پانزدهم
@aevien
.: آویـــــــــــــــــن :.
Photo
.: آویـــــــــــــــــن :.
Photo
_خدا با این همه عادل بودنش چرا غم ها روتقسیم نکرده؟ بی حوصله یه مشت غم پاشیده تو زندگی یه نفر يه مشت شادی رو تو زندگی یه نفر دیگه!
+ما آدم ها یاد گرفتیم فقط بر اساس دیده ها و شنیده هامون که نمیدونیم چه واقعیتی پشتش هست قضاوت کنیم! تو فقط خنده ها و داشته های یه نفرو میبینی پس حق قضاوت شو نداری!
_خب همون داشته هایی که ما نداریم! مثلا خود تو... یکی یه دونه دختر یه خانواده مرفه با یه موقعیت اجتماعی عالی و چهره و دانشگاه خوب... هرچی بخوای برات فراهمه... چی کم داری تو زندگیت؟
+یه چیز خیلی بزرگ...اختیار! تا حالا فکر کردی همه این شرایطی که میگی چقدر انتظار بقیه رو ازت میبره بالا؟ اینکه یکی یه دونه دختر یه خانواده به قول تو مرفه باشی میدونی چقدر نگاه ها رو میاره رو تو؟ همه منتظر کوچیکترین اشتباه از طرف تو ان برای زمین زدنت! حق نداری اونطور که میخوای بپوشی... حق نداری همه کارایی رو که دوست داری انجام بدی...حق نداری آدمی رو که واقعا عاشقشی داشته باشی چون موقعیت اجتماعيش به تو نمیخوره... حتی حق جنگیدن هم نداری براشون چون بیشتر زمین میخوری! کم نداشته نیستن اینا!
همه ما آدم ها نداشته های مخصوص خودمون رو داریم! حتی آدم های به ظاهر خوشبخت!
مهم نداشته هامون نیست... مهم چطور استفاده کردن از داشته هامونه!
#محیا_زند
@aevien
+ما آدم ها یاد گرفتیم فقط بر اساس دیده ها و شنیده هامون که نمیدونیم چه واقعیتی پشتش هست قضاوت کنیم! تو فقط خنده ها و داشته های یه نفرو میبینی پس حق قضاوت شو نداری!
_خب همون داشته هایی که ما نداریم! مثلا خود تو... یکی یه دونه دختر یه خانواده مرفه با یه موقعیت اجتماعی عالی و چهره و دانشگاه خوب... هرچی بخوای برات فراهمه... چی کم داری تو زندگیت؟
+یه چیز خیلی بزرگ...اختیار! تا حالا فکر کردی همه این شرایطی که میگی چقدر انتظار بقیه رو ازت میبره بالا؟ اینکه یکی یه دونه دختر یه خانواده به قول تو مرفه باشی میدونی چقدر نگاه ها رو میاره رو تو؟ همه منتظر کوچیکترین اشتباه از طرف تو ان برای زمین زدنت! حق نداری اونطور که میخوای بپوشی... حق نداری همه کارایی رو که دوست داری انجام بدی...حق نداری آدمی رو که واقعا عاشقشی داشته باشی چون موقعیت اجتماعيش به تو نمیخوره... حتی حق جنگیدن هم نداری براشون چون بیشتر زمین میخوری! کم نداشته نیستن اینا!
همه ما آدم ها نداشته های مخصوص خودمون رو داریم! حتی آدم های به ظاهر خوشبخت!
مهم نداشته هامون نیست... مهم چطور استفاده کردن از داشته هامونه!
#محیا_زند
@aevien