کُدام زِنده ماندَن؟
بِمیرَم
زِنده تَرَم این نَفَس هایِ بی تو را!
#محیا_زند

@aevien 🍁 🍂

مواظب دنیای دختر ها باشیم...
دنیای دختر ها فقط لاک های رنگی
لباس های گل گلی
کلکسیون رژ های قرمز و صورتی نیست
مواظب دنیای بعد از دَوازدِه شب دختر ها باشیم...
دنیای بعد از دَوازدِه ها
نه صورتیست
نه گل گلی
دنیای بعد از دَوازدِه ها
سیگار دارد
گریه دارد
تنفر دارد
عشق دارد
چشم های نخ شده دارد
پیش خودمان بماند
دخترها تو دنیای بعد از دَوازدِه هایشان
نه عاشق لاک هایشان هستند
نه خرس های صورتیشان
منتظر یک کم دوستت دارم
یک دلم تنگت نیست
یک برو اند
تا سرد شوند
سنگ شوند
بی احساس شوند
متنفر شوند
مواظب دنیای بعد از دَوازدِه دخترها باشیم!!!

#محیا_زند

@aevien

از #نوستالژیک های پوشه مورد علاقه 💜
@aevien

زیاد هم نه...
فقط آنقدر باش
که هروقت دلم خواست نام کوچکت را صدا بزنم
تو بگی جانم؟
و من بگم هيچی، فقط دردات به جونم دلبر!
تو بخندی و من کیف کنم از قربانت رفتن!
#محیا_زند

@aevien 🍁 🍂

نشسته بودیم لب پشته بوم خونه باغ کودکی هامون و پامون رو آويزون کرده بودیم. آسمون از همون احوال های ماه پشت ابر داشت که دلو میگرفت. پاشو یکم تو هوا تکون داد و گفت: از ارتفاع میترسم...!
گفتم: من اما نه... جرأت ریسک کردن و پریدن رو بهم میده. دوست دارم حسش رو..
پوزخند زد و گفت: منم یه روز همین بودم. عاشق ارتفاع. عاشق ریسک کردن. همیشه میشستم لب پنجره اتاقم و از ارتفاع طبقه هفتم پامو آويزون میکردم. به قول تو جرأت پریدن بهم میداد. و بعد میدونی چیشد؟ عاشقش شدم. هر روز میشستم لب پنجره چشماش و با خنده پامو تو هوا تکون میدادم. بهم جرأت پریدن داده بود. جرأت دوست داشتن. بودنش آرامش محض بود و مطمئنم کرده بود قراره همیشگی باشه این آرامش. و بعد یه روز بی هوا از ارتفاع چشماش پرتم کرد پایین.
همیشه وقتی لب پنجره اتاقم میشستم پیش خودم فکر میکردم اگر پرت شم پایین میمیرم و هیچ دردی نداره. اما از ارتفاع چشماش که پرت شدم پایین نمردم. فقط فلج شدم. خنده هام، آرامشم، حس خوبم، دوست داشتنم... همه فلج شدن.
فلج بودن زجرش بیشتره. مثل اینه که روزی هزار بار پرت بشی و بمیری.
از چشماش که افتادم روزی هزار بار دارم میمیرم.

#محیا_زند
@aevien

میبخشید حضرتِ دل بر
اما
شما جز دل بری
دل تنگی هم بلدين؟
#محیا_زند
@aevien 🍁 🍂

برایم یکرنگ نیستی
تورا دیده ام در
سبزی شاد درختان
آبی مرموز دریا
نارنجی گنگ غروب خورشید
تلو میخورم از این همه رنگ
کمی یکرنگ شو برایم
کمی قرمزِ عشق شو!
#محیا_زند

@aevien 🍁 🍂

دانشجوی سالِ آخر ادبیات بودم . با همان شور و حالی که آدم در این سال ها دارد .
عاشق و شیدا
عصرها توی بالکن خانه ای که اجاره کرده بودم می نشستم و می خواندم ... غرق می شدم .
شعر ، نامه های عاشقانه ی چاپ شده و ...

چشم هایم را بستم ، یک بیت را سه بار تکرار کردم . با صدای بلند تکرار کردم که صدای افتادن کیسه ای به زمین آمد .
چشم هایم را باز کردم . زنِ صاحب خانه بود . طوبی خانم . کیسه را برداشت نگاهی به بالا انداخت ، چشم هایش داشت اشکی میشد که سرش را پایین انداخت و در حالی که پاهایش را روی زمین می کشید رفت .
از دیدن این صحنه چنان یکه خوردم که چند لحظه خیره به جای ایستادن طوبی خانم ماندم ، طوبی خانم زنِ مقرراتی و خشکی بود که تا به حال نه خنده به لبش دیده بودم و نه آشفته حالی
و هرگز ندیده بودم کسی به خانه اش رفت و آمد کند.
چه رسد به اینکه با یک بیت اینطور به هم بریزد .
تا صبح هزار جور حدس زدم که حتما جلوی در چیزی شده یا کسی از اقوامشان فوت کرده یا ...
صبح داشتم درِ خانه را می بستم که از واحد روبرو صدایم زد .
_ شیرین خانم . وقت داری چند لحظه ؟
وقت نداشتم ولی کنجکاو تر از آن بودم که بی خیال شوم .
- راستش خواستم کتابِ دیروزت رو بهم قرض بدی .
با شیطنت جواب دادم : بله قابل شما رو که اصلا نداره .
از بچگی زبانم زهر داشت . انگار با این جمله به پیرزن گفته بودم فقط تو یک نفر مانده شعر بخواند .
کتاب را دادم دستش و تا عصر تمام فکرم مشغولش بود .
عصر که برگشتم صدای گریه اش توی راهرو می آمد .
با پررویی تمام در زدم ، در باز بود آنقدر عجیب بود که به خودم اجازه ی داخل شدن دادم .
طوبی خانم از فرط گریه صورتش کبود شده بود .
عذر خواهی کردم و لیوانی آب دستش دادم . بی هیچ حرفی در آغوشش کشیدم .
با صدای خفه ای گفت : دوستش داشتم . هنوزم دارم . سال ها بود هیچ کتابی نخریده بودم ، هیچ شعری نخونده بودم اما وقتی اون بیتُ تکرار کردی یه چیزی لرزید .
خودش بود ...
شعرِ خودش..
#معصومه_خدادادی
@aevien💙

یه میزون کردی دیگه:)💜
@aevien

خب چرا کردی ها انقدر جذابن؟
چه لهجه شیرینشون
چه فرهنگ شادشون
چه لباسای رنگیشون
چه قیافه مشکیشون
و چه اسم هاشون... مخصوصا اسم هاشون:) آوین هم یه اسم کردیه...به معنای عشق:)💜

میخوام انقدر خوشبخت بشیم که تو هفتاد سالگی...
تو رویِ تختِ چوبیِ کنار حوض بشینی، شاملو بخونی و پیپ بکشی.
من با پیرهن چین دار بلندِ گلگلی و دوتا فنجون چای دارچين بیام کنارت بشینم.
تو شاملو بخونی و من با قیچی و شونه کوچیکم موهایِ یکدست سفیدت رو مرتب کنم و شنلِ رویِ دوشم رو بپیچم دورت تا سردت نشه.
تو شاملو نخونی و از وضعِ کارِ پسرمون تعریف کنی و من ها کنم رو شیشه های گردِ عینکت و با گوشه پیرهنم تمیزش کنم.
تو شاملو نخونی و چای دارچینت رو با نبات مزه مزه کنی و من خبر بارداری دختر کوچیکمون رو بهت بدم.
میخوام انقدر خوشبخت بشیم که تا هفتاد سالگی پا به پایِ هم موسفید کنیم و آرامش نفس بکشیم. از همون خوشبخت هایِ واقعی که برای سردرد همدیگه هم دلهره میگیرن، حرفی از رفتن و نبودن نمیزنن. دعوا و درد هم دارن اما نمک زندگیشونه.
که تو شاملو بخونی و من چایی دارچین برات دم کنم.
دلبر جان
تو بمان...
خوشبخت شدنت با من.
#محیا_زند

@aevien 🍁 🍂

+دلم تنگ شده واسه پاییز بخصوص غروبایِ لعنت شده ش...
.
*پَ فک کردی کیه؟وسط پاییزیما
.
+خیلی وقته ندیدمش!
.
*واهمین سر ظهردیدیش که! خوبه خودم دیدما
.
+اونو نمیگم
...پاییزو میگم ..
هواگرگ و میش شه
عطرِسناتورالبالویی بپیچه
دلم بگیره ...
پیچ و تاب بخوره بین ادما...
چشام با خوندن هرخزعبل عاشقونه ای راجع پاییز پرشه...
.
*خُ اخه مفسد فی‌الارض این کوفتی دل تنگی داره؟
بعدشم الان دقیقا وسط همیناییما!
چشاتُ وا کن عطر چای ترش
و برگای خیس ُ
سناتور البالویی شهرُپوشونده!
.
+نَ دِ،نگرفتی خیلی ساله مسخِ پاییزنمیشم!
.
*زیرسَر‍ِ دلبرتِ؟
.
+صدو شصت و دوبار نگفتم!اسمش دلبر نی؟
.
*پَ چیه همین بود دیگه دل داشت توش یادمه‌
دِل دِل...
.
+دل دل نکن تُ پیچید بهم دلم از بس دل نشناسی
اسمش دلدارِ
حضرتِ دلدار
.
*فرقشون چیه اینا؟
همشون یه درد و تداعی میکنن دیگه
.
+بگی بشین بگم
دلبر‌اونیه که دل تُ برده و تُ تو نبودش‌مست پاییز
و غرقِ دونفره های تو کوچه خیابونایی
اما دلدار...
دلدار اونیه که کلید ته کیفش با کلید ته جیبت یه درُ باز میکنه
بدچیزی عه ناکِس
.
*پَ کِ اینطور‌درمون درد پاییز دلدار
ِهمه عطر و بو و خش خش و میشوره میبره همراش...
بی‌‍ کس منم که بی‌دلبر و دلدار مانده ام!
.
+آها! یه هوا آب بندی شدی از‌قبل همچین دل نشناسم نیستی...
.
*آب بندی که نه! ولی صفرکیلومترم نیستم ...
.
+دلبرِ یا دلدار؟
.
*گفتی دل دل ...
دلدار کدوم بود؟
.
+دلدار اونی عه ک از وقتی اومده تو زندگیم پاییزلابه لای موهاش پنهون شده، جراتِ نیگا‌کردنِ بهمونُ نداره
گهگاهی میاد یه خودی نشون بده میگیم دلدار میخنده میونِ قهقه ش شکوفه باهاری میبینیم
حالا شوما چن چندی؟
.
*با این تفاسیر همون دلبرو فاکتور بگیر ببریمش
.
.
#معصومه_خدادادی
@aevien
🍂💙

دستشو زد زیر چونه اش و خیره بهش گفت: ولی خیلی دیوونه بوده که تونسته از خیر چشمات بگذره.
جواب داد: بقیه هم ميگن، ولی خب من عاشق همین دیوونه بودنش شدم. و دیوونه تر از اون منم... منی که میدونم دوستم نداره و جونم براش میره.
گفت: یادته یبار گفتی من و تو خیلی شببه هميم؟
سرتکون داد که یعنی آره.
ادامه داد: من حتی از تو و اون آدمی که رفته هم دیوونه ترم!
گفت: چطور؟
دستشو از زیر چونه اش برداشت و نگاهشو انداخت روی دستاش: دوستت دارم!
#محیا_زند

@aevien 🍁 🍂

اصلا وکیل هم که شوم!
با کیف شبیه ،
کیسه و کفش های پاشنه دارهم مدام پله های دادگاه را زیر پایم بگزارم....

وحق این را از آن و حق این را از آن
و حضانت این را به پدرش و حضانت دیگری را به مادرش
و صلاحیت و
عدم صلاحیت هزاران نفر را به میلیون ها دادگاه در سطح ایران و بین الملل هم که ثابت کنم...

این همه کار که بکنم و این همه راه هم که بروم...
بازهم

دل تنگ دم کردن چای در خانه توام

وحضانت تورا از «او»نمی توان گرفت

وحق همه درمشت من و حق من در
آغوش دیگریست.... #معصومه_خدادادی

@aevien
💙🎒