دوربین ها همون چشم ها هستند...اما کمی زیرک تر...بی رحم تر...باهوش تر...!!!
دلت میخواد نگاهش کنی...روی لب خندش چند لحظه مکث کنی...چشم هاشو...با اون حالت های خاصش ساعت ها زیر نظر بگیری...رنگ لباسشو تجزیه تحلیل کنی که ببینی به رنگ گندمی صورتش میاد یا نه...!!! چشم ها نميتونن...چشم ها لوت میدن...انقدر بی جنبه ان که تمام احساساتتو میشینن با آب و تاب براش تعریف میکنن و تمام آواز دوستت دارم هایی که توی قلبت به زنجیر کشیدی رو براش میخونن!!! اما دوربین ها حرفه ای ترن...چطور حرف زدنو خوب بلدن...میگن:
_ببین چندتا سوژه عکاسی عالی وخاص رسیده به ذهنم...چند لحظه وایسو اینجا ببینم میتونم اجراشون کنم....

اونطور که میخای میمونه...زوم میکنی روش...حواست به تنها چیزی که نیست ژست و منظره پشتشه...!!!

_خب حالا بخند... بیشتر...میخام چال لپت معلوم بشه تو عکس...آها...حالا اونطوری نگاه کن که وقتی حرصت میگیره...چشمات خمار میشه....آره آره همینجوری خوبه...حالا دستت رو بزار کنار صورتت..بالاتر...استین لباست معلوم بشه...اخه رنگش خیلی بهت میاد!
چیک چیک...عکس هایی رو که میخای میگیری...با یه منظره افتضاخ و عکس هایی که فقط فوکوس ان روی خنده اش و حالت چشماش...!!!
دوربین ها
همون چشم ها هستند
اما عاشقی رو بهتر بلدن.

#محیا_زند

@aevien


کلی روزتون فرخنده عکاس های عزیز 💜

" با چشمهايش میخندید "

_تا بشه آخر هفته صدبار تو آینه به خودم گفتم غلط کردم، صدبار خواستم به گلرخ زنگ بزنم و بگم شرمنده رفیق نمیام، صدبار با خودم کلنجار رفتم که برم یا نه.
آخر سرهم رفتم، یعنی راستش وسوسه دیدن هوزان با چشم هایی که میخندید پیچیده بود تو سلول به سلول تنم. آخر سرهم رفتم... رفتم به نیت با دیده قصاص کردن خودم.
پنجشنبه شب بود مراسمشون. گلرخ هر چی زنگ زد که زودتر بیا نرفتم. میخواستم تا اونجا که میشه دیر برسم. اونقدر دیر که همه اومده باشن. آخه اگه زودتر میرفتم باید انتظار میکشیدم تا اومدن هوزان و مثل یه اعدامی قبل قصاص هر لحظه هزار بار میمیردم. ولی وقتی دیر میرفتم و یهو میدیدمش مثل کسی که یهو به مغزش شلیک کنن میمیردم و راحت میشدم.
دیر رفتم تا راحت تر بمیرم. وارد سالن که شدم تیکه به تیکه دلم داشت تا چشمام بالا ميومد از استرس دیدن چشمهایی که میخندید. گلرخ اومد استقبالم و بردم سر میزی که همکلاسی های قدیمیمون بودن و همچنان داشت تمام اجزای شکمم تو دهنم بالا میومد از استرس. بیشتر از اون طاقت نياوردم و زیر لب به گلرخ گفتم: کجاست؟ با چشماش به سمت راست اشاره کرد و گفت: صندلی پنجم میز راستیمون. میخواستم آروم باشم، آروم نگاهش کنم و آروم فقط به رسم آشنایی براش سری تکون بدم. اما نشد... اون همه دوست داشتن خاک گرفته تو قلبم همراه با اجزای شکمم تو دهنم داشت چرخ میخورد و نزاشت آروم بمونم. مثل روح زده ها برگشتم به سمت راست و چشم تو چشم مردی شدم که خیره بهم داشت با چشمهاش میخندید. همینجوری مات هم بودیم. انگار کل سالن هم مات ما بود، بعد از شیش سال شکنجه شدن تو زندون دلم داشتم میدیدمش و نمیشد اون درد شیش ساله رو آروم نگه دارم تو تنم.
گلرخ که دید ما مات همیم و یه سالن مات ما برای اینکه بدتر نشه دستمو کشید برد سمت فرهاد و دخترشون تا باهاشون سلام و علیک کنم. گلناز رو تو بغلم گرفته بودم و خودمو مشغول حرف زدن با فرهاد و گلرخ کرده بودم که صدای گرم و قدیمی لعنتیش گفت: سلام!
دیدی وقتی از یه جای گرم یهو وارد یه جای سرد میشی چطوری تموم تنت شروع به گز گز میکنه؟ از درون هنوز گرمی ولی پوستت منجمد میشه؟ از درون پر از آتشفشان بودم و از بیرون رشته کوه های هيماليا. تمام روحم به گزگز افتاده بود. گلناز رو دادم دست فرهاد چون نمیتونستم بیشتر از اون لرزش دست هامو آروم نگه دارم. گیج و مات برگشتم به پشت. اول خودش رو دیدم با چشمهایی که هنوز میخندید اما نه مثل سابق گرم و تماشایی...و بعد نگاهم کشیده شد سمت دست چپش که انگشت حلقش خالی بود و بجاش یه دست کوچیک پرش کرده بود. دست کوچیک یه دختر چهار،پنج ساله که موهای مشکیش یه فر بهم ریخته داشت و چشم هایی که حالت دار و کشیده بود اما مثل پدرش بلد بود باهاشون بخنده. هوزان دختر رو بیشتر سمت خودش کشید و با لبخندی که اینبار با لب هاش زد و اصلا شبیه لبخند نبود گفت: هورین دخترم!

#با_چشمهایش_میخندید
#محیا_زند
#پارت_چهاردهم

@aevien

کلی عذرخواهی ازتون بخاطر بدقولی این چند وقت و یه شب در میون نوشتن این داستان. به "خیر" این چند وقت خیلی سرم شلوغ بود و جون نوشتن نمیزاره برام. ولی شما کلی ببخشین 💜

@aevien 💜 👌

365 عکس سلفی یک خانم از اولین روز زندگی مشترکش.
وقتی میگم زن ها با چشم هاشون زنده ان دروغ نیست. تو عکس های آخر فقط مرگ تو چشماش جیغ میکشه.
@aevien

من ساده نبودم... نیستم!
از اون آدم هایی که عشق را سرما میخورن و بعد از یه مدت تبش از سرشون میافته.
عشق در من چند غده به جا گذاشته و سرطان گرفتمش.
من سرطان گرفتمت.
خنده هایت را زندگی کردم
نفس هایت را به جان کشیدم
حرف هايت را نماز کردم
و... نبودنت را مردم.
دارم نبودنت را میمیرم عزیزم
وقتش است مسیحای این قلب سرطان زده شوی.
من را جدی بگیر عزیزم...
#محیا_زند

@aevien

کیمیایِ عزیز
کاش تمام هم نه... اما نیمی از دختران کشورت این راهی که رفتی رو بلد بودند. اما همسن های هجده ساله ات، کوچیکتر از تو، بزرگتر از تو، اصلا خود من... همه مون زدیم به بیراهه، به ناکجا آبادی که انتهایش باز هم ناکجا آباد است.
دغدغه مون شده ست کردن رژمون با تم رنگی لباس و لاکمون. دغدغه مون شده متر کردن کافه و رستوران های مختلف و عکسشون رو گذاشتن تو صفحه های مجازی. دغدغه مون شده بزور نشون دادن زندگی لاکچری ای به بقیه که واقعا نیست. دغدغه مون شده باد هوا و آب تو هاون کوبیدن.
کیمیایِ عزیز
کاش دختران کشورت به جای بالا و پایین کردن فالورهای صفحه مجازیشون، عکس های کویین وار با لباس های نصفه و نیمه که جلوی دماغشون رو گرفتن، عجیجم گفتن به جنس مخالفي که چند وقت بعد تو همین بیراهه تنهاشون میزاره و بعد با گریه سرخ نگه داشتن صورتشون براش و کمی بعدتر دیگری رو جایگزینش کردن...
کاش دختران سرزمینت به جای تمام این ها توبودن رو یاد میگرفتن که تو هجده سالگی اولین مدال آور خانم کشورت شدی و رکورد کوچیکترین مدال آور ایران رو زدی.
کاش تو بودن رو یاد میگرفتیم
انوشه انصاری
پروین اعتصامی
سیمین دانشور شدن رو.
کاش یاد میگرفتیم که زن بودن موی بلند هست، زیبایی هست، ادا و اطوار هست اما بزرگ بودن و قوی بودن هم هست. کاش اصلا یکیمون همت میکرد هیلاری کلینتون بعدی ایران باشه. اصلا ایران چرا... هیلاری کلینتون بعدی جهان باشه که یک دنیا زیر دست های زنانه اش با همون لاک ها بچرخه.
آخ کیمیایِ عزیز... کاش دختران سرزمینت تا این حد زنانگی را به زمین نزنند و کمی تو شوند.

#محیا_زند
بیایندکمی مردانه تر زن باشیم 💜

@aevien

@aevien 💜 👌

" با چشمهايش میخندید "

_هورین دخترم! همین دوکلمه مثل خوناشام آخرین خون تو رگ هامو مکید و مردم. قبلتر هم مرده بودم با رفتنش اما اونموقع انگار یجورایی سند مردنم زده شد.
آدم با امید زنده است، تمام این مدت مثل مازوخیسمی ها به پای خودم میپیچیدم و امید الکی به خودم میدادم که دروغه! هوزان ازدواج نکرده و تمام این ها یه سوتفاهم بزرگ و مسخره است.
احمق نبودم... عشق فریبکار قشنگیه. فریبم داده بود به تلقین و امید واهی.
خوناشام کوچولو نگاهی به باباش کرد و با تکون دادن سر پدرش به معنای تاکید دستشو دراز کرد سمتم و گفت: سلام.
فرض کن، خوناشام کوچولو معشوقه سابقت دستشو سمتت دراز کنه و بگه سلام. وحشت نمیکنی؟ ضعف نمیکنی؟
به دست کوچیک دراز شده سمتم نگاه کردم و بعد به اون چشم های حالت دار لعنتیش که خندیدن رو بلد بود. وحشت زده چند قدم برداشتم عقب و رفتم سمت سرویس بهداشتی. بغض تو گلوم مثل یه دیوونه زنجیری داشت دست و پا میزد.
بعد چند دقیقه گلرخ اومد سراغم و بردم ته سالن که هیچکس نبود. یه لیوان آب یخ داد دستم و گفت: ببخشید توروخدا، فکر نمیکردم هنوز لکه اش انقدر عمیق رو قلبت مونده باشه.
آب خنک رو سر کشیدم و گیج پرسیدم: مامان خوناشام کوچولو کجاست؟
چشماشو گرد کرد و گفت: مامان کی؟!
گفتم: زن هوزان، مادر دخترش کجاست؟
گلرخ دست و پاچه شد. نشوندم رو صندلی و یه لیوان آب یخ دیگه داد دستم. گفت: هی میخواستم بهت بگم نزاشتی، بحث عوض کردی. هوزان طلاق گرفته. دوساله که طلاق گرفته و با هورین تنها زندگی میکنه.
انگار امید همراه با خون تو رگ هام باز به حرکت داشت درمیومد.

#با_چشمهایش_میخندید
#محیا_زند
#پارت_پانزدهم

@aevien 💜 👌

@aevien 💜 👌

از سری موزیک های:
#خز_بزور_شاد_کن
همون قضیه آهنگ رو با صدای بلند بزار و برو جلو آینه...👯
#کلی_بخندین 🙂
#بجنگید_برای_خنده_هاتون 💜
@aevien

" با چشمهايش میخندید "

_تا آخر مراسم خودم رو مشغول کردم به حرف زدن با دوست های قدیمیم، نمیخواستم حتی واسه یک لحظه هم چشم تو چشم هوزان و دخترش بشم.
مراسم تموم شد. جلوی در سالن با گلرخ وایساده بودم و از بقیه خداحافظی میکردم که اومد جلوم. خودم تو خودم غش کردم از اون حضور ناگهانیش. دستای کوچولوی هورین تو دستش بود و پای راستش رو عصبی میکوبید رو زمین. زل زدم بهش که یعنی: امرتون؟ یکم من من کرد و گفت: هورین بهونه گیر شده که نریم خونه. میخوام ببرمش بام. میای؟
دوباره تو خودم غش کردم. این مرد با اون خوناشام کوچولوش قصد جون من رو کرده بود امشب. یه پوزخند زدم و گفتم: فکر نمیکنی یکم زیادی داری پرویی میکنی؟
چشماشو بست و یه آه بلند کشید. هورین بی حوصله پاشو کوبید زمین و شروع کرد به نق نق کردن. هوزان بهش توپید و گفت: دِ صبر کن دیگه بچه، جون به لبم کردی.
حرصم گرفت از دستش. این چه طرز صحبت با بچه کوچیکش بود؟ جلوی هورین زانو زدم و موهای فرشو از تو پیشونیش زدم کنار و گفتم: خاله جون الان که وقت بیرون رفتن نیست، باید بری خونه بخوابی.
و خودم چقدر سوختم از خاله جون گفتنم. اگر هوزان نميترسید و پس نمیکشید، نسبتم برای بچه اش مادر میشد و هیچکدوم تو این حال نبودیم. هورین چشای حالت دارشو که احتمال زیاد به مادرش برده بود رو گرد کرد و گفت: مامانمو میخوام... قول داده بود امشب برام اون عروسک بزرگه رو میخره.
به هوزانی که گنگ نگاهم میکرد گفتم: مامان این بچه کجاست پس؟
و اصلا به روی خودم نیاوردم که از قضیه طلاقشون چیزی میدونم.
شونه بالا انداخت و گفت: نمیدونم، احتمالا با نامزدش تو یکی از کافه ساحلی های ترکیه نشسته.
و یه لبخند تلخ تحویلم داد. کپ کردم، نامزد؟
هورین چشماش اشکی شد و گفت: یعنی مامان امشب هم نمیاد؟
امان از بعضی مادرهای بی فکر لعنتی. فراموش کردم که خوناشام کوچولوی معشوقه قبلیمه، بغلش کردم و گفتم: خاله جون بریم عروسک فروشی هر کدوم رو که دوست داشتی خودم میخرم برات. فقط گریه نکن دیگه.
با چشم هاش خندید، همزمان با پدرش که دست به جیب داشت نگاهمون میکرد.

#با_چشمهایش_میخندید
#محیا_زند
#پارت_شانزدهم

@aevien

@aevien 💜 👌

عکسارو از تو دستم کشید بیرون و گفت: فکر کن مرده اصلا... بس کن عذاب دادن خودتو!
پوزخند زدم و گفتم: دوسش دارم...
تو که میگی مرده من زیر لب زبون گاز میگیرم و میگم خدا نکنه.
اصلا به فرض هم که خدایی نکرده مرده... من هنوز مادربزرگم رو که سال هاست مرده دوست دارم
دوست داشتن، این حس نامیرای عجیب الخلقه فقط با مردن خود آدم تموم میشه!

#محيا_زند

@aevien

بیا عین بقیه مهدی جهانی گوش بدیم و اون قسمتش که میگه ~باتوآرومم خانومم~
تو باهاش همخونی کنی و زُل بزنی توچشمام،
منم از ذوق بقیشو باهات همراهی کنم
نه مثل حالا که رفتی
مثل حالا هم اصلا نه...
مثل قبلنا که بشینیم فریب حامد نیک پی رو گوش بدیم و وقتی میگه|بوسه ها از لب یارم به رقیبم دادی داروی کشتن من یاد طبیبم دادی|بدون هیچ حرفی اشک ازچشمای جفتمون بریزه...
اصلا بیا بریم کافه پنیرک بخوریم و توبرام عاشقونه شعر بخونی...
نه مثل قبلنا که میگفتی دارچین ازتو، تی بگ‌از من، ابجوش از دکه و آخرش بیخیال میشدیم و نه تو تی بگ میاوردی نه من دارچین.
بیا من عین بقیه بیست و هفت تا میسکال بندازم روگوشیت و‌کلی پیام که قرارمون و فراموش نکنی!
نه عین قبلنا که هی منتظر زنگ هم میموندیم و اخرشم هیچکدوم زنگ نمیزدیم و به روی هم نمیاوردیم که قرار داشتیم...!
بیا جای اینکه بگی شعر فلان صفحه ی گریه های امپراطور و خوندی بگو :دوست دارم
منم جای اینکه بگم ولی فلان صفحه ی اقلیت قشنگ تره میگم: منم خیلی دوست دارم
اصلا شعر فاضل سخته ،گنگه .
بیااین دفعه فقط خزعبل بخونیم!
میدونی تو خزعبل راحت میشه دوست دارم هارو پیداکرد!
تو برگرد....
برکرد تا این دفعه معمولی باشیم!
چون این دفعه که رفتی میتونیم کلی پست دپ بزاریم و پروفایلامونُ دل نوشته بزاریم و اصلا هموبلاک کنیم
وخالی شیم ...
نه مثل حالا که پستای عاشقونه میزاریم و همو لایک میکنیم انگارکه هیچی نشده!
بیا یه بار هم که شده معمولی باشیم اونطوری میتونیم وقتی دلمون تنگ شد با یه تلفن دوباره شروع کنیم...
اما حالاچی ...
من هیچی
تو هیچی
و هیچ رابطه ای نبوده انگار!
انگار از اول همه چی هیچی بوده!

#معصومه_خدادادی
@aevien