.: آویـــــــــــــــــن :.
Photo
@aevien
دست هايش را گرفتم...سرد بود،
آرام توى گوشش زمزمه کردم:
"يعنى مى خواهم بدانى؛وقتى هستى،همه چيز خيلى غيرطبيعى خوب است...
يک جور عجيب که باورم نمى شود!
دائم منتظرم کسى داد بزند:کااات!
اصلن خواب مى بينم انگار...."
دست هايش را تکان دادم....سرد بود...
گفتم:تو بگو خواب نيست...
خنديد؛
جواب داد:چرا!
داد زدم:چرا؟!چرا چى؟!چرا دست هات گرم نمى شوند توى دستم؟!
خنديد...
بعد انگار همه چيز سرد بود...
بعد انگار دست هاش نبود....
#مريم_خسروى
.
.
پ.ن:شب عاشقان #بى_دل چه شبى دراز باشد...
@aevien💚
دست هايش را گرفتم...سرد بود،
آرام توى گوشش زمزمه کردم:
"يعنى مى خواهم بدانى؛وقتى هستى،همه چيز خيلى غيرطبيعى خوب است...
يک جور عجيب که باورم نمى شود!
دائم منتظرم کسى داد بزند:کااات!
اصلن خواب مى بينم انگار...."
دست هايش را تکان دادم....سرد بود...
گفتم:تو بگو خواب نيست...
خنديد؛
جواب داد:چرا!
داد زدم:چرا؟!چرا چى؟!چرا دست هات گرم نمى شوند توى دستم؟!
خنديد...
بعد انگار همه چيز سرد بود...
بعد انگار دست هاش نبود....
#مريم_خسروى
.
.
پ.ن:شب عاشقان #بى_دل چه شبى دراز باشد...
@aevien💚
.: آویـــــــــــــــــن :.
Photo
اصلا درست که زن ها مقصرند
من و من ها سیب را دندان زده کردیم که آدم هبوط کرد به زمین
اما اگر سیبی دندان نمیزدیم
این دوست داشتن ها
تصدق چشمت رفتن ها
دست گرفتن ها
شعرهای شاعران این قرن های دیوانه حیف نمیشدند؟
قبول کن
ما زنها اشتباهات عاقلانه ای میکنیم
مثلا همین که دوستت دارم
بزرگترین حماقت انديشمندانه من است!
#محیا_زند
#آه_اگر_سیب_نبود_عشق_چه_باید_میکرد
@aevien
من و من ها سیب را دندان زده کردیم که آدم هبوط کرد به زمین
اما اگر سیبی دندان نمیزدیم
این دوست داشتن ها
تصدق چشمت رفتن ها
دست گرفتن ها
شعرهای شاعران این قرن های دیوانه حیف نمیشدند؟
قبول کن
ما زنها اشتباهات عاقلانه ای میکنیم
مثلا همین که دوستت دارم
بزرگترین حماقت انديشمندانه من است!
#محیا_زند
#آه_اگر_سیب_نبود_عشق_چه_باید_میکرد
@aevien
" با چشمهایش میخندید "
بارون همچنان سرسختانه ادامه داشت و داشت سنگ میزد به شیشه خاطراتش. پرسیدم:
+یعنی دوست داشت و رفت؟!
_آره...! منطق مردها توی دوست داشتن با ما زن ها متفاوته. به نبردها و جنگ ها کاری ندارم، واقعیت اینه که ما زن ها توی عشق جنگنجوهای خیلی بهتری هستیم. عاشق که میشیم چشم هامون رو میبندیم و فقط شمشیر میزنیم برای پیروز شدن و رسیدن به دست های یار. مردها نه... عاشق که میشن چشم باز تر از همیشه محتاط قدم برمیدارن و زمین جنگ رو سبک سنگین میکنن که ببینن چقدر احتمال پیروز شدن دارن، بیشتر وقت ها هم میترسن از زخمی شدن و میکشن عقب.
هوزان دوستم داشت، اما ترسید و کشید عقب.
من موندم و یه میدون جنگ زده تو قلبم که فاتحش فراری شده بود.
لیوان نسکافه شو دوباره پر کرد و اینبار یه نفس سر کشید. ادامه داد:
_از اون شهر لعنتی برای همیشه رفتم، با قلبی که دیگه احساس ازش پریده بود برگشتم خونه. با تموم دوستای دانشگاهم قطع ارتباط كرده بودم و فقط جواب تلفن های گلرخ رو میدادم. آخر شهریور ماه عقد گلرخ و فرهاد بود و من با تمام جیغ های گلرخ گفته بودم که نمیرم. نمیتونستم برم چشم تو چشم هوزانی بشم که بدون خداحافظی زیر بارون تو اون برهه لعنتی از زندگیم تنهام گذاشته بود. هوزانی که بخاطر اونطوری پشت خالی کردنش باید ازش متنفر میشدم اما دل لعنتیم اینحرفا حالیش نمیشد و فقط بلد بود براش ضعف بره.
نرفتم و بخاطر این نرفتن گلرخ باهام قهر کرد. سه ماه نه اون زنگی زد، نه من. طاقت نیاوردم، بعد سه ماه واسه تولدش بهش زنگ زدم تا بهش تبریک بگم. وقتی جواب داد صدای دست و جیغ میومد. فکر کردم براش تولد گرفتن اما گفت تو جشن عروسی یکی از دوستاشه و وقتی پرسیدم کی؟ یکم من من کرد و گفت: هوزان!
تا حالا مردن یه آدم رو از نزدیک دیدی؟ جسمش نه ها، روحش. من دیدم! اونشب جلوی آینه نشسته بودم و داشتم با گلرخ حرف میزدم که اون خبرو بهم داد. تو صدم ثانیه دیدم که روح تو کل تنم مرد، دفن شد، سوم و هفتم و چهلمش هم گذشت.
با دخترعمه اش ازدواج کرده بود و مثل اینکه یکسالی بود شیرینی خورده هم بودن و هوزان هیچی نگفته بود. اینارو یه هفته بعد که از حالت اغما بیرون اومدم گلرخ زنگ زد و بهم گفت. بعدش کم کم با گلرخ هم قطع ارتباط کامل کردم. با تمام آدم هایی که ممکن بود خبری از هوزان بهم بدن قطع ارتباط کردم.
میدونی آدم ها با امید زنده ان، تو وحشتناک ترین حال ممکن هم که باشن اگر امید داشته باشن یه روزنه واسه زنده موندنشون هست.
هوزان وقتی من رو زیر بارون تو اون یازده صبح تنها گذاشت هنوز یه روزنه امید برای برگشتنش مونده بود تو وجودم. ولی وقتی خبر ازدواجش رو شنیدم اون یه ذره امیدم کشته شد و تمام روزنه ها گل گرفته شده و من... مردم!
#با_چشمهایش_میخندید
#محیا_زند
#پارت_یازدهم
@aevien
بارون همچنان سرسختانه ادامه داشت و داشت سنگ میزد به شیشه خاطراتش. پرسیدم:
+یعنی دوست داشت و رفت؟!
_آره...! منطق مردها توی دوست داشتن با ما زن ها متفاوته. به نبردها و جنگ ها کاری ندارم، واقعیت اینه که ما زن ها توی عشق جنگنجوهای خیلی بهتری هستیم. عاشق که میشیم چشم هامون رو میبندیم و فقط شمشیر میزنیم برای پیروز شدن و رسیدن به دست های یار. مردها نه... عاشق که میشن چشم باز تر از همیشه محتاط قدم برمیدارن و زمین جنگ رو سبک سنگین میکنن که ببینن چقدر احتمال پیروز شدن دارن، بیشتر وقت ها هم میترسن از زخمی شدن و میکشن عقب.
هوزان دوستم داشت، اما ترسید و کشید عقب.
من موندم و یه میدون جنگ زده تو قلبم که فاتحش فراری شده بود.
لیوان نسکافه شو دوباره پر کرد و اینبار یه نفس سر کشید. ادامه داد:
_از اون شهر لعنتی برای همیشه رفتم، با قلبی که دیگه احساس ازش پریده بود برگشتم خونه. با تموم دوستای دانشگاهم قطع ارتباط كرده بودم و فقط جواب تلفن های گلرخ رو میدادم. آخر شهریور ماه عقد گلرخ و فرهاد بود و من با تمام جیغ های گلرخ گفته بودم که نمیرم. نمیتونستم برم چشم تو چشم هوزانی بشم که بدون خداحافظی زیر بارون تو اون برهه لعنتی از زندگیم تنهام گذاشته بود. هوزانی که بخاطر اونطوری پشت خالی کردنش باید ازش متنفر میشدم اما دل لعنتیم اینحرفا حالیش نمیشد و فقط بلد بود براش ضعف بره.
نرفتم و بخاطر این نرفتن گلرخ باهام قهر کرد. سه ماه نه اون زنگی زد، نه من. طاقت نیاوردم، بعد سه ماه واسه تولدش بهش زنگ زدم تا بهش تبریک بگم. وقتی جواب داد صدای دست و جیغ میومد. فکر کردم براش تولد گرفتن اما گفت تو جشن عروسی یکی از دوستاشه و وقتی پرسیدم کی؟ یکم من من کرد و گفت: هوزان!
تا حالا مردن یه آدم رو از نزدیک دیدی؟ جسمش نه ها، روحش. من دیدم! اونشب جلوی آینه نشسته بودم و داشتم با گلرخ حرف میزدم که اون خبرو بهم داد. تو صدم ثانیه دیدم که روح تو کل تنم مرد، دفن شد، سوم و هفتم و چهلمش هم گذشت.
با دخترعمه اش ازدواج کرده بود و مثل اینکه یکسالی بود شیرینی خورده هم بودن و هوزان هیچی نگفته بود. اینارو یه هفته بعد که از حالت اغما بیرون اومدم گلرخ زنگ زد و بهم گفت. بعدش کم کم با گلرخ هم قطع ارتباط کامل کردم. با تمام آدم هایی که ممکن بود خبری از هوزان بهم بدن قطع ارتباط کردم.
میدونی آدم ها با امید زنده ان، تو وحشتناک ترین حال ممکن هم که باشن اگر امید داشته باشن یه روزنه واسه زنده موندنشون هست.
هوزان وقتی من رو زیر بارون تو اون یازده صبح تنها گذاشت هنوز یه روزنه امید برای برگشتنش مونده بود تو وجودم. ولی وقتی خبر ازدواجش رو شنیدم اون یه ذره امیدم کشته شد و تمام روزنه ها گل گرفته شده و من... مردم!
#با_چشمهایش_میخندید
#محیا_زند
#پارت_یازدهم
@aevien
.: آویـــــــــــــــــن :.
Photo
مردها شجاع ترند...
در جنگ
در عرق ریختن زیر افتاب
در تاریکی شب
اما در عشق نه؛ زن ها جنگجوی واقعی اند.
وقتی دو طرف عاشق میشوند
مردها رو به رویت مینشینند،میخندند، قربان صدقه ات میرون و بعد...
وقتی تنها میشوند فکر میکنند به تفاوت ها و دردسرها، دلشوره میگیرند از نداشتن هاو بعد...
میترسند و پا پس میکشند.
زن ها اما نه
رو به رويت مینشینند، میخندند،خودشان را لوس میکنند، قربان صدقه ات میروند و بعد که تنها شدند فکر میکنند به تفاوت ها و دردسر ها، دلشوره میگیرند از نداشتن ها. اما باز میخندند و قربان صدقه میروند.
شجاع میشوند و آماده جنگ، با اینکه طرفی که بیشتر ضربه میخورد خودشان هستند و زخم هایشان عمیق تر است.
مگر چند بار توى زندگى عاشق مى شويم که اين همه پا پس مى کشيم و مى ترسيم؟ چند بار در تمام اين سال ها قرار است دلمان بلرزد با خنده هاى يک نفر؟!
ببین عزیزم
عشق مال عاقل های ترسو نیست
عاشق بودن "مرد" میخواهد
مردهایی که جنگیدن را بلد باشند
پابه پاى زن ها
عاشقانه و صادقانه.
#محیا_زند
@aevien
در جنگ
در عرق ریختن زیر افتاب
در تاریکی شب
اما در عشق نه؛ زن ها جنگجوی واقعی اند.
وقتی دو طرف عاشق میشوند
مردها رو به رویت مینشینند،میخندند، قربان صدقه ات میرون و بعد...
وقتی تنها میشوند فکر میکنند به تفاوت ها و دردسرها، دلشوره میگیرند از نداشتن هاو بعد...
میترسند و پا پس میکشند.
زن ها اما نه
رو به رويت مینشینند، میخندند،خودشان را لوس میکنند، قربان صدقه ات میروند و بعد که تنها شدند فکر میکنند به تفاوت ها و دردسر ها، دلشوره میگیرند از نداشتن ها. اما باز میخندند و قربان صدقه میروند.
شجاع میشوند و آماده جنگ، با اینکه طرفی که بیشتر ضربه میخورد خودشان هستند و زخم هایشان عمیق تر است.
مگر چند بار توى زندگى عاشق مى شويم که اين همه پا پس مى کشيم و مى ترسيم؟ چند بار در تمام اين سال ها قرار است دلمان بلرزد با خنده هاى يک نفر؟!
ببین عزیزم
عشق مال عاقل های ترسو نیست
عاشق بودن "مرد" میخواهد
مردهایی که جنگیدن را بلد باشند
پابه پاى زن ها
عاشقانه و صادقانه.
#محیا_زند
@aevien
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
تنها واکنش من موقع دیدن نیکلاوس ری💜 یه عاااااالمه جیغ بنفش بود.
جیپسی کینگ عه خیلی جان 😍 💜
جیپسی کینگ عه خیلی جان 😍 💜
" با چشمهایش میخندید "
_من مُردَم! مردن که فقط به سرد شدن بدن و از کار افتادن گردش خون تو رگ ها نیست. مردن میتونه بی حسی، از هیچی لذت نبردن، نخندیدن، گریه نکردن...باشه تا تبدیلت کنه به مرده متحرک.
حدودا یکسال بعد از فارغ التحصيل شدنم بابام بخاطر همون سکته لعنتی که کار دست قلبش داده بود فوت کرد. دوتا مرد عزیز زندگیم پشتم رو خالی کرده بودن و من بدجور خورده بودم زمین. پدرم بی اختیار و هوزان با اختیار. خوردم زمین و شدم یه مرده متحرک.
یه آتلیه کودک زدم و تمام روزهامو پرکردم از صدای دکمه شاتر و خنده ی بچه ها.
شیش سال گذشت، از کجاشو نمیدونم اما گلرخ پیدام کرد. طبق معمول اون روزهای یخ زده داشتم تو آتلیه عکاسی میکردم که گوشیم زنگ خورد. وقتی جواب دادم باورم نمیشد صدایی که دارم میشنوم صدای جیغ جیغوی گلرخ باشه. گفت که اومده شهرمون و باید میزبانش بشم. میخواستم نرم، میخواستم اون رشته قطع شده رو همونجور نگه دارم. اما دلم طاقت نیاورد، با گلرخ چهارسال خاطره ساخته بودم و بی معرفتی بود نمیرفتم سراغش.
همون گلرخ بود، با همون استایل، همون صدای نازکش و خنده های از ته دلش. بعد شیش سال پر از حرف بی حرفی بودیم. کلی گلایه کرد، کلی نق زد. حق داشت، منم حق داشتم، حتی هوزان بی رحم منم حق داشت که بره. هممون متهم های حق داری بودیم که دنیا حقمون رو خورده بود و به ریشمون میخندید.
منم دلم ميخواست ازش گلایه کنم و بگم: آخ گلرخ اگه هوزان دوست صمیمی فرهاد نبود، اگه خنده هات دل از فرهاد نمیبرد، اصلا اگه اون روز اول دانشگاه سر جا دعوامون نمیشد که بخاطرش بعدا بشیم رفیق گرمابه گلستان هم شاید هیچکدوم از اینا اتفاق ها نمیفتاد. که من دلم بپیچه به دل هوزان و بمونم بی یار. بعضی آدم ها بدون اینکه بخوان یا نقش اصلی زندگیت باشن گره های بزرگی به سرنوشتت میندازن و گلرخ از همون آدم ها تو زندگی من بود.
گلایه هاش که تموم شد شروع کرد از خودش تعریف کردن. آمار تک به تک بچه های قدیم و دانشکده رو بهم داد و تمام مدت حواسش بود چیزی از هوزان نگه. یعنی تا اومد چیزی ازش بگه من جوری بحث رو عوض کردم که خودش فهمید باید لام تا کام راجبش صحبت نکنه پیش دلِ مرده من.
#با_چشمهایش_میخندید
#محیا_زند
#پارت_دوازدهم
@aevien
_من مُردَم! مردن که فقط به سرد شدن بدن و از کار افتادن گردش خون تو رگ ها نیست. مردن میتونه بی حسی، از هیچی لذت نبردن، نخندیدن، گریه نکردن...باشه تا تبدیلت کنه به مرده متحرک.
حدودا یکسال بعد از فارغ التحصيل شدنم بابام بخاطر همون سکته لعنتی که کار دست قلبش داده بود فوت کرد. دوتا مرد عزیز زندگیم پشتم رو خالی کرده بودن و من بدجور خورده بودم زمین. پدرم بی اختیار و هوزان با اختیار. خوردم زمین و شدم یه مرده متحرک.
یه آتلیه کودک زدم و تمام روزهامو پرکردم از صدای دکمه شاتر و خنده ی بچه ها.
شیش سال گذشت، از کجاشو نمیدونم اما گلرخ پیدام کرد. طبق معمول اون روزهای یخ زده داشتم تو آتلیه عکاسی میکردم که گوشیم زنگ خورد. وقتی جواب دادم باورم نمیشد صدایی که دارم میشنوم صدای جیغ جیغوی گلرخ باشه. گفت که اومده شهرمون و باید میزبانش بشم. میخواستم نرم، میخواستم اون رشته قطع شده رو همونجور نگه دارم. اما دلم طاقت نیاورد، با گلرخ چهارسال خاطره ساخته بودم و بی معرفتی بود نمیرفتم سراغش.
همون گلرخ بود، با همون استایل، همون صدای نازکش و خنده های از ته دلش. بعد شیش سال پر از حرف بی حرفی بودیم. کلی گلایه کرد، کلی نق زد. حق داشت، منم حق داشتم، حتی هوزان بی رحم منم حق داشت که بره. هممون متهم های حق داری بودیم که دنیا حقمون رو خورده بود و به ریشمون میخندید.
منم دلم ميخواست ازش گلایه کنم و بگم: آخ گلرخ اگه هوزان دوست صمیمی فرهاد نبود، اگه خنده هات دل از فرهاد نمیبرد، اصلا اگه اون روز اول دانشگاه سر جا دعوامون نمیشد که بخاطرش بعدا بشیم رفیق گرمابه گلستان هم شاید هیچکدوم از اینا اتفاق ها نمیفتاد. که من دلم بپیچه به دل هوزان و بمونم بی یار. بعضی آدم ها بدون اینکه بخوان یا نقش اصلی زندگیت باشن گره های بزرگی به سرنوشتت میندازن و گلرخ از همون آدم ها تو زندگی من بود.
گلایه هاش که تموم شد شروع کرد از خودش تعریف کردن. آمار تک به تک بچه های قدیم و دانشکده رو بهم داد و تمام مدت حواسش بود چیزی از هوزان نگه. یعنی تا اومد چیزی ازش بگه من جوری بحث رو عوض کردم که خودش فهمید باید لام تا کام راجبش صحبت نکنه پیش دلِ مرده من.
#با_چشمهایش_میخندید
#محیا_زند
#پارت_دوازدهم
@aevien
.: آویـــــــــــــــــن :.
Photo
پرسید: اصلا بهش گفتی که دوسش داری؟
چندتا خط نامفهوم با انگشتم روی میز جلوم کشیدم و گفتم: نه! اما از حرفام، رفتارام، نگاهام حتما فهمیده بود ديگه!
یه پوزخند زد و گفت: اشتباه شما زنا همینجاست! فکر میکنید ما مردا مثل خودتون بلدیم از چشما و کاراتون بفهمیم که دوسمون دارین یا نه!
یادمه هر وقت بهش میگفتم "دوست دارم" سرشو مینداخت پایین و میخندید. فکر میکردم از شرم و حیاشه که نمیگه: "منم"، اما وقتی رفت فهمیدم از شرمش نبود، از دوست نداشتنش بود!
حالا اگه دوسش داری بهش بگو، دوسش نداری هم بگو.
ما مردا تو عشق گیج تر از این حرفاییم. راه بلد میخوایم تا نخوریم زمین!
#محیا_زند
راستی گفته بودم که دوستت دارم؟
@aevien
چندتا خط نامفهوم با انگشتم روی میز جلوم کشیدم و گفتم: نه! اما از حرفام، رفتارام، نگاهام حتما فهمیده بود ديگه!
یه پوزخند زد و گفت: اشتباه شما زنا همینجاست! فکر میکنید ما مردا مثل خودتون بلدیم از چشما و کاراتون بفهمیم که دوسمون دارین یا نه!
یادمه هر وقت بهش میگفتم "دوست دارم" سرشو مینداخت پایین و میخندید. فکر میکردم از شرم و حیاشه که نمیگه: "منم"، اما وقتی رفت فهمیدم از شرمش نبود، از دوست نداشتنش بود!
حالا اگه دوسش داری بهش بگو، دوسش نداری هم بگو.
ما مردا تو عشق گیج تر از این حرفاییم. راه بلد میخوایم تا نخوریم زمین!
#محیا_زند
راستی گفته بودم که دوستت دارم؟
@aevien
Salar Aghili - Doostat Daram
Channel: @MusiceSal
ای سرزمین من در دست های تو
بی سرزمین مکن این خسته را مرو
آرام میشم در آرزوی تو
می آورد مرا این ره به سوی تو
@aevien 💜 👌
بی سرزمین مکن این خسته را مرو
آرام میشم در آرزوی تو
می آورد مرا این ره به سوی تو
@aevien 💜 👌