خداوند دیوانگان را برای شرمنده کردن عقلا آفرید!

یادِ بعضی آدما هیچ‌وقت تمومی نداره؛
با اینکه نیستن، با اینکه رفتن، ولی هیچ وقت خاطره شون تموم نمیشه

بودنِ بعضی از آدما، تازه از نبودنشون شروع میشه

پیچک‌‌ِ یادِ تو پیچیده به پایِ دلِ من🍃

دکتر #باستانی_پاریزی مجموعه نوشته‌ای دارد به نام #نون_جو_دوغ_گو

این کتاب نهصد صفحه ای! وصفِ حالِ نان‌جو خورهای تاریخ است! یک دائره المعارف کامل از نان جو خورها!

اسم کتاب اشاره دارد به ضرب المثل « نون جو و دوغ گو سردی می آورد» که داستان مفصلی دارد. و به قول استاد این نون جوی که برای خوانندگان پخته است یک آسیای هفت سنگ می خواهد که آن را آرد کند!

استاد در بخشی از این کتاب به بزرگانی اشاره می کند که از باب قناعت و ترک دنیا، ازدواج نکردند...

آدمی مثل مولانا محمد خافی اصلا زن نمی‌گرفت و می‌فرمود؛ سلسله ولادت از آدم عليه السلام به این ضعیف رسیده می‌خواهد که یک سر سلسله در دست آدم باشد و سر دیگر در دست این ضعیف!

در میان علماء هم بسیار کسان داشته ایم که در همان حجراتِ مدرسه به تجرد زندگی کردند و فقط به علم پرداختند...

مرحوم ادیب نیشابوری در تابستان یک هندوانه می‌خرید و به حجره می‌برد و خود می‌خورد و درسش را می‌داد. گویند به توصیه شاگردان، ضعیفه‌ای اختیار کرد، و همان روز اول دو هندوانه خرید و چون می‌خواست بردارد نمی‌توانست، تا به زحمت زیادی هندوانه را برداشته بود، به عوض اینکه به خانه برود به مدرسه آمده بود، از مدرسه، کاغذ بخشیدن مدت آن زن را فرستاده بود، که زنی که اینطور مایه زحمت باشد لازم نیست!
در تمام عمر همان بود. در واقع استاد خوب متوجه شده بود که با یک دست نمی‌شود دو هندوانه برداشت!
@aeshraq

گویا مرحوم جلوه زواره ای، هم ولایتی استاد محیط طباطبائی نیز، همان روز دوم زنی را که اختیار کرده بود طلاق داد و گفت: معلوم شد که او از جنس ما نیست!
@aeshraq

مجردهای دیگری هم داشته ایم مثل ادیب پیشاوری که می‌گفت:
چو فرزند مریم سپردم جهان
نه شامم مهيا و نه چاشتم

هم از این گروه بودند مرحوم هیدجی، مرحوم ملامحمد کاشی، مرحوم خراسانی، مرحوم جهانگیرخان قشقائی، و همین روزها استادانی مثل مرحوم عباس اقبال آشتیانی داشتیم که مجرد زیست، و نصرالله فلسفی که مجرد دنیا را گشت...

دکتر محمد خوانساری که مجرد ماند
و تنها با منطق ارسطوئی ازدواج کرد!

عباس فرات که زن و بچه نداشت و فؤاد کرمانی که زن و بچه داشت ولی قسمت عمده آخر عمر خود را در کاروانسرا زندگی می‌کرد، و فرصت شیرازی که مجرد زیست‌...

یکی از راه‌های معنا بخشیدن به زندگی ؛ درک و دریافتن کس دیگری از راه عشق است که موجب می‌شود انسان از خود فراتر رود.

@illusionism1
#ویکتور_فرانکل

هر که معشوق برانگیخت گوارایش باد...

تغییر آسون نیست اما بخشی از زندگیه!

#عصر_یخبندان_پنج

زندانبان به يوسف گفت: من، تو را دوست دارم.
يوسف گفت: هر بلايى به من رسيده، از دوست داشتن است؛ خاله‌ام دوست ام داشت، مرا دزديد. پدرم مرا دوست داشت، برادرانم به من حسادت ورزيدند. همسر عزيز مصر، مرا دوست داشت، به زندان ام انداخت

#حكمت‌نامه_جوان
#محمدی_ری‌شهری
@aeshraq

و گفته‌‏اند كه يوسف را دو كمال بود؛
يكى حُسن‏ خلقت، ديگر علم و فطنت.
حُسنِ‏ خلقت،‏ جمالِ صورت است و علم و فطنت كمالِ معنى. پس ربّ العزّة، تقدير چنان كرد كه جمال وى سبب بلا گشت و علم وى سبب نجات
تا عالميان بدانند كه علمِ نيكو به از صورتِ‌‌‌ نيكو

#کشف_الاسرار
#احمد_بن_محمد_میبدی
@aeshraq

کسی که موضوع را از #زاویه_دید مخالفان ببیند، حتی اگر نظرش تغییر نکند، حتماً برخوردش عوض خواهد شد!
@aeshraq