در ليالى قدر قرآن به دل كن، نه فقط قرآن به سر، كه اولى جوهر ذات تو گردد و دومى خارج از گوهر توست.

#علامه_حسن_زاده_آملی
@aeshraq

تبعیت، لازمه محبت است
ای علی دوست؛ بشنو و بفهم!

#سبک_زندگی_علوی
#ولایت_مداری

#امام_موسی_صدر
@aeshraq

گفتم به دل:‌ زمانه چه دارد زگیر و دار؟
خندید و گفت‌: «آن‌چه نیاید به‌ کارِ ما»

#بیدل_دهلوی
@aeshraq

به دیگران هم فکر کن!

#محمود_درویش
@aeshraq

تقریبا همه ما در «حباب اطلاعاتی» گیر افتاده ایم!
@aeshraq

‏آدمیزاد گاهی به یک نظر هواخواه کسی می شود
گاهی هم صد سال اگر با کسی دمخور باشد دلش بار نمی دهد که با او دست به یک کاسه ببرد

#کلیدر
#محمود_دولت‌آبادی
@aeshraq

‏و ما بين فصل الخريف, وفصل الشتاءْ
هنالكَ فصلٌ أسميهِ فصلَ البكاءْ
تكونُ به النفسُ أقربَ من أيّ وقتٍ مضى للسماءْ

#نزار_قبانی
@aeshraq

‏بين پائيز و زمستان فصلي است به نام فصل گريه، كه در آن روح بيشتر از هر وقت ديگرى به آسمان نزديک است...

‌‎السلام علی فصل البکاء...

دعاء وداع شهر رمضان المبارك
الشيخ حسين الأكرف
#SoundCloud
https://soundcloud.com/voicevideoshia/duaa-wedaa-ramadan

هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست
ما به فلک می‌رویم عزم تماشا که راست

ما به فلک بوده‌ایم یار ملک بوده‌ایم
باز همان جا رویم جمله که آن شهر ماست

خود ز فلک برتریم وز ملک افزونتریم
زین دو چرا نگذریم منزل ما کبریاست

گوهر پاک از کجا عالم خاک از کجا
بر چه فرود آمدیت بار کنید این چه جاست

بخت جوان یار ما دادن جان کار ما
قافله سالار ما فخر جهان مصطفاست

از مه او مه شکافت دیدن او برنتافت
ماه چنان بخت یافت او که کمینه گداست

بوی خوش این نسیم از شکن زلف اوست
شعشعه این خیال زان رخ چون والضحاست

در دل ما درنگر هر دم شق قمر
کز نظر آن نظر چشم تو آن سو چراست

خلق چو مرغابیان زاده ز دریای جان
کی کند این جا مقام مرغ کز آن بحر خاست

بلک به دریا دریم جمله در او حاضریم
ور نه ز دریای دل موج پیاپی چراست

آمد موج الست کشتی قالب ببست
باز چو کشتی شکست نوبت وصل و لقاست

#غزلیات_شمس
#مولانا
@aeshraq

‏علم، در نهان به هنر حسادت می‌کند!

ما به فلک بوده‌ایم یار ملک بوده‌ایم...

عید نمی‌دهد فرح بی‌نظر هلال تو

#مولانا
@aeshraq

#مراكش جزو کشورهایی بوده که ایرانی ها کمتر به آنجا رفت و آمد داشته اند. حتی تا همین چند سال پیش هم ویزایی برای رفت و آمد صادر نمی شد. ریشه اختلاف ها شاید به سال‌های اول انقلاب برمی گردد؛ زمانی که ملک حسن، پادشاه مراکش، محمدرضا پهلوی را پس از سقوطش در رباط پناه داد. از همان موقع بود که ملک حسن هم مثل ملک حسین پادشاه اردن، و انور سادات رییس جمهور مصر، رفت توی لیست سیاه و ۳۵ سال طول کشید تا فراموشی تاریخ به داد برقراری ارتباط مجدد بین مردم دو کشور برسد.

حالا خوشبختانه آبها از آسیاب افتاده و مراکش هم به فهرست جاهایی که به ایرانی ها ویزا می دهند اضافه شده است. گرچه گرفتن این ویزا پردردسر است. نه از باب حساسیت روی ایرانی ها، بلکه از این جهت که سفارت یکباره با درخواست های فراوانی مواجه شده و مدیریت این همه تقاضا گاهی دردسر آفرین می شود. هرچند مهربانی خانمی مراکشی که در سفارت مشغول به کار بود بخشی از مشکلات را حل می کرد، با این حال فراموش نمی کنم که به من تذکر داده شد با توجه به اینکه روزنامه نگار هستم، حق ندارم با دوربین حرفه ای عکاسی کنم؛ چون ممکن است خودم و دوربینم دستگیر شویم!

#چای_نعنا
#سفرنامه_مراکش
#منصور_ضابطیان
@aeshraq

وقتی قرار است برای مخاطب ایرانی درباره کشور #مراکش بنویسی با یک گرفتاری بزرگ روبه رو می شوی و آن هم اسم کشور مراکش است. ما در جهان تنها مردمانی هستیم که به این کشور می گوییم مراکش.

مراکش در واقع نام چهارمین شهر بزرگ کشور Morocco است. خودشان و بقیه مردم جهان با این نام آشناترند. ایرانی ها هم تا همین چند دهه پیش بیشتر واژه #مغرب را به کار می بردند، اما از آنجایی که مغرب به بخش بزرگتری از آفریقا (مراکش، الجزایر و تونس) اطلاق می شده، در همه منابع نام مراکش جایگزین آن شده است. جالب است که کشور ترکیه هم تنها کشوری ست که به کشور مراکش می گوید کشور #فس (فس نام سومین شهر بزرگ مراکش است).

نوشته های این کتاب حاصل یک سفر تقریبا بیست روزه در بهار ۱۳۹۶ به کشور مراکش است که بیشتر بخش های مرکزی و شمالی آن را دربر می گیرد. جنوب مراکش خود حدیثی دیگر دارد و برای سفر، زمانی دیگر را می طلبد. زمانی که هوای مناسب تری برای رفتن به صحرا باشد.

#چای_نعنا
#سفرنامه_مراکش
#منصور_ضابطیان
@aeshraq

کشور #مراکش سرزمین شگفتی هاست. چیزهای عجیبی که شاید برای اولین بار بشود تجربه کرد. حالا که مدتی بعد از سفر شروع کرده ام به نوشتن کتاب، دارم در ذهنم مرور میکنم که نخستین صحنه ای که در آنجا مرا شگفت زده کرد چه بود. عکس ها و یادداشت ها و ویدئوها را مرور می کنم و می‌رسم به غروب اولین روز که یونس( راهنمای محلی) مرا به #مدینا برد. مدينا بخش قدیمی شهر است. تقریبا همه شهرهای مراکش، چنین بخشی دارند؛ جایی شبیه یک بازار قدیمی، با کوچه پس کوچه‌های تودرتو که شهر به شهر وسعتش فرق می کند. وقتی در مدینا هستید تنها به یک مکان جغرافیایی دیگر پا نمی گذارید، انگار پرتاب می شوید به یک زمان تاریخی دیگر که از امروز، سال ها دور است.

#چای_نعنا
#سفرنامه_مراکش
#منصور_ضابطیان
@aeshraq

در ایران هر کدام از دوستانم که می پرسید کجا می‌روی و می‌گفتم کازابلانکا، فریادی سر می داد و می‌گفت خوش به حالت، #کازابلانکا
وای چه شهری! و وقتی می پرسیدم مگر رفته ای؟ می‌گفت نه، ولی باید جای خوبی باشد. شک ندارم برخی از شما می گویید تلقی آنها به خاطر یادآوری خاطره فیلم کازابلانکاست، اما من این فرضیه را رد می کنم. چون می‌دانم که اولا بسیاری از کسانی که چنین فریادی سر می دادند، اساسا روح شان هم از این فیلم خبر نداشت و از طرفی دیگر فضای فیلم کازابلانکا به رغم عاشقانه بودنش، هیچ تصویر دلپذیری از کازابلانکا ارائه نمی دهد که آدم بخواهد عاشق این شهر بشود.
بعضی اسم ها اساسا دهان پرکن اند. کلا تلفظش یا معنایی که به ذهن متبادر می‌کند، ذهن آدم را به سمت دیگری منحرف می‌کند.

#چای_نعنا
#سفرنامه_مراکش
#منصور_ضابطیان
@aeshraq