ابر می‌بارد و من می‌شوم از یار جدا
چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا

ابر و باران و من و یار ستاده به وداع
من جدا گریه کنان، ابر جدا، یار جدا

@aeshraq

هرگز به آسمان نگریسته‌ای به انتظار برف، تا آن را بر صورت بنشانی و گرمای درون فرو نشانی؟!

من دخترِ شیرین سخنِ دورهٔ قاجار
تو پُست مدرنی و مضامینِ دل آزار

من اهلِ دل و چایِ هل و لعلِ نگارم
تو اهلِ شب و شعرِ سپید و لبِ سیگار

من فلسفهٔ عشقم و اشراقیِ محضم
تو عقلگرا چون رنه و نیچه و اِدگار

من پنجره ای رو به غزل خواجهٔ شیراز
تو سخت پر از خشتی و مانند به دیوار

با این همه عاشق شده ام دستِ خودم نیست
من دخترِ شیرین سخنِ دوره ی قاجار

#زهرا_اقبال
@aeshraq

در اندرون من خسته دل ندانم کیست
که من خموشم و او در فغان و در غوغاست

#حافظ
@aeshraq

#رهش، شهری است به هم ریخته و واژگون! چیزی شبیه امضای امیرخانی!

@aeshraq

حاجی آقامون بعضی از کتاباش رو به هیشکی عاریه نمیده. میگه می برن می خونن از خودت باسوادتر می شن و حریف ادعاشون نمی شی!!

#مجله_سه_نقطه
#امرالله_احمدجو
@aeshraq

ای پر از عاطفه در قحط محبت با من
کاش می‌شد بگشایی سر صحبت با من

هیچ‌کس نیست که تقسیم شود در اینجا
درد تنهایی و بی‌برگی و غربت با من

از خروشانی امواج نگاهت دیری است
باد نگشوده لبش را به حکایت با من

خواستم پر بزنم با تو به معراجِ خیال
آسمان دور شد از روی حسادت با من

بعد از این شور غزل‌های شکوفا با تو
بعد از این مرثیه و غربت و حسرت با من

گرچه کوچیدی از این باغ، ولی خواهد ماند
داغ چشمان تو تا روز قیامت با من

#جلیل_صفربیگی
@aeshraq

فلسفۀ غرب، فلسفۀ چین، فلسفۀ هند، و فلسفۀ اسلامی. وقتی به یکی‌ از آنها علاقه‌مند می‌شویم، هزار دلیل می‌تراشیم تا آن یکی را از اعتبار بیندازیم. آنگاه آنچنان قلمروِ تفکر را محدود می‌کنیم تا ناخواسته اعتراف کنیم: «فقط فلان فیلسوف چیز می‌فهمید!»

پیتر آدامسون، استاد فلسفۀ دانشگاه ماکسیمیلین مونیخ، تمام عمرش را به ‌پای مبارزه با این نوع نگاه گذاشته و پروژۀ خود را «تاریخ فلسفه بدون شکاف» نامیده است. گزیده‌ای از مطالب پراکنده پیتر آدامسون را در ترجمان بخوانید👇

tarjomaan.com/report/8865
@aeshraq

باران که ببارد
تو هم عاشق می شوی!
@aeshraq

بسم الله
مدتی نبودم. واقعا نبودم. دو ماهی شد. نیمی از این مدت را در بیمارستان شریعتی تهران و نیمی دیگر را در بیمارستان نمازی شیراز گذراندم. بی آنکه بدانم می مانم یا می روم #مرگ حتی دیده بوسی هم کرده بود...
حيرانش بودم تا رهایم کرد. در سه سال اخیر بار سومی بود که تجربه اش کردم. نمی توانم چیزی بگویم. کاش هر کسی یک بار تجربه کند. زندگی اش دگرگون می شود. دلهره ی رنج شیرین "کنده شدن" از هر چه و هر که... تنهای تنها... همانگونه که آمدم؛
خدایا ممنونم! پیش از آنکه بمیرم مرا میراندی! خدایا ممنونم!
در تمام این مدت جاذبه‌ی آسمان و زمین، مرتب بالا و پایین ام می کرد. جزر و مدی که در هر افت و خیزش، شهد نفس گرم دعای دوستانم را در کام تشنه‌ی روحم می ریخت. سپاسگزار مهر و وفای هر کسی هستم که به هر شکلی برایم "بودن" خواست. خواه به نگاهی و خواه به اشک و آهی! بگذرید و نرنجید اگر از سر بی اطلاعی این فقیر، نام وفاداران رفاقت، در قید امتنان نمی آید.
یا علی مددی.

#محمد_توکلی
از صفحه اینستاگرام مرحوم/ ۴ مهر ۱۳۹۴
@aeshraq

‏ز بعد ما نه غزل، نِی قصیده می‌ماند
ز خامه‌ها دو سه اشک چکیده می‌ماند

ثباتِ عیش‌ که دارد که چون پَرِ طاووس
جهان به شوخیِ رنگ پریده می ‌ماند...

#بیدل
@aeshraq

دزد از بی‌نظمی نان می‌برد!
امور منزل و دولت و شهر و مملکت ندارد. چه آشپزخانه باشد، چه کتابخانه سلطنتی، فرقی ندارد. خرمن را به هم بریز، انبار را در هم کن، بازار را آشفته کن، طبّاخ را شاخ کن برای کلّه‌پز، پتکِ چلینگر را هوار کن سرِ کلیدساز، رنگرز و خیاط را بگو تنبان بزاز را جر بدهند، لحاف‌دوز و نمدمال را بینداز سر لواف، تنباکوفروش و زغال‌فروش را آتش کن برای بقال و خودت از آن بالا بر مسند بنشین و کمچه چوبی‌ات را بزن به دل این آش شله‌قلمکار و قرابه‌ات را پر کن، ببین چه نفعی می‌بری!

#بی_کتابی
#محمدرضا_شرفی
@aeshraq

شاید مردی به گلی نگاه کند و خود بپژمرد!
شاید به ابری فکر کند و خود ببارد.
مگر عشق جز این است؟

@aeshraq

تو می‌روی و دیدهٔ من مانده به راهت
ای ماهِ سفرکرده خدا پشت و پناهت

#شفیعی_کدکنی
@aeshraq

داغ است دل لاله و نیلی‌ست بَرِ سرو
کـز باغ جهان، لاله‌عذاران همه رفتند

#محمد_تقی_بهار
@aeshraq

از بزم جهان، باده‌گساران همه رفتند...
ما با که نشینیم چو یاران همه رفتند؟

#غزالی_مشهدی
@aeshraq

کاشکی تو رو سرنوشت ازم نگیره...
#مادر
@aeshraq

هم دیانت، فاطمه است
هم سیاست، فاطمه است
@aeshraq

مورخ، آدم‌ها را براساسِ تاریخِ کنش‌ها و گفته ها و نوشته‌های‌شان بازمی‌آفریند: #تاریخ_هیاهو. اما کاش می‌شد تاریخِ سکوت هم داشت: چه کسی، چه زمانی، در چه شرایطی، چرا سکوت کرد؟

تاریخِ سکوت، صرفاً تاریخِ بی‌عملی نیست، چون سکوت انواعِ گوناگون دارد: سکوت به مثابۀ «گریز از کنش»، سکوت به مثابۀ «من نمی‌دانم»، و سکوت به مثابۀ «غرقه شدن در خویشتن».

با درنظر گرفتن این تفکیک، می‌توان سه نوع #تاریخ_سکوت نگاشت: تاریخِ سکوتِ سیاسی، تاریخِ سکوتِ فلسفی، و تاریخِ سکوتِ وجودی. من سکوت می‌کنم، پس «به نحوی آرام» هستم. صدای من در سکوتِ من شناور است.

#تاریخ_سکوت
#ابراهیم‌_سلطانی
@aeshraq

بدترین قرنها، قرنی است که در آن سیر اندیشه‌ها منقطع گردد و درهای مکاشفات بسته و راه‌های مشاهدات مسدود گردد...

#شهاب_الدین_سهروردی
#شیخ_اشراق🌿
@aeshraq