‍ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
🏷 گزارش اعلان نتایج و توزیع جوایز مسابقه نویسندگی
📆 سه شنبه ۱۵ ثور ۱۴۰۵

بخش فرهنگی مدرسه احیاء العلوم هرات با فرارسیدنِ فصل بهار، مسابقه‌ای در زمینۀ نویسندگی زیر نام «فصلِ سرزندگی» برای طلاب دورۀ عالی این مدرسه برگزار کرد که در پیوند به آن، روز سه شنبه ۱۵ ثور ۱۴۰۵ هجری شمسی ضمن تدویر برنامه‌ای با حضور اساتید و عموم طلاب مدرسه به هدف فهم اهمیت و ارزش این فصل، نتایج این مسابقه را اعلان و جوایز برندگان آن را توزیع نمود.

📌 اسامی حایزان مقام‌های اول، دوم و سوم صنوف سه‌گانۀ دورۀ عالی به قرار زیر معرفی گردید:

🔸 سید محب الله سادات حایز مقام اول صنف دوازدهم؛
🔸 سید اسحاق سادات حایز مقام اول صنف یازدهم؛
🔸 محمد عاکف فاضلی حایز مقام اول صنف دهم؛

🔸احمد فیصل نوری حایز مقام دوم صنف دوازدهم؛
🔸ذبیح الله سعیدی حایز مقام دوم صنف دوازدهم؛
🔸 خلیل الله خبیر حایز مقام دوم صنف یازدهم؛
🔸 محمد حنیف رحیمی حایز مقام دوم صنف یازدهم؛
🔸 بسم الله مخلص حایز مقام دوم صنف دهم؛
🔸 مطهر جامی حایز مقام دوم صنف دهم؛

🔸 الیاس سادات حایز مقام سوم صنف دوازدهم؛
🔸 حمیدالله عظیمی حایز مقام سوم صنف دوازدهم؛
🔸 میرویس محمودی حایز مقام سوم صنف دوازدهم؛
🔸 عبدالقیوم سادات حایز مقام سوم صنف یازدهم؛
🔸 محمود مختار حایز مقام سوم صنف یازدهم؛
🔸 محمد رضا حمیدی حایز مقام سوم صنف دهم؛
🔸 محمد جواد راشد حایز مقام سوم صنف دهم.


#فصل_سرزندگی
#مدرسه_احیاءالعلوم_هرات
@Aehyaa

🌙دهه ی اول ذوالحجه؛ فرصتی که شاید دیگر تکرار نشود!🌟

✍️تقدیم: ضیاءاحمد فاضلی، مسئول مدرسه احیاءالعلوم هرات

🤲 سپاس بی‌پایان خدای بزرگی را که در میان روزها و شب‌های زندگی، موسم‌هایی از رحمت، مغفرت و بیداری قرار داده است؛ موسم‌هایی که در آن درهای آسمان گشوده‌تر، اشک‌ها عزیزتر، دعاها شنیده‌تر، و قدم‌های بندگان به سوی بهشت نزدیک‌تر می‌شود. و در میان همه‌ی این موسم‌های نورانی، «دهه‌ی نخست ذوالحجه» جایگاهی دارد که رسول خدا (ص) آن را برترین روزهای دنیا خوانده‌اند.
🌿 این روزها، روزهای انتخاب الهی‌اند؛ روزهایی که الله متعال به آن‌ها سوگند یاد کرده است:
﴿وَالْفَجْرِ * وَلَيَالٍ عَشْرٍ﴾
✨ بسیاری از مفسران گفته‌اند که مراد از این شب‌های دهگانه، شب‌های عشر ذوالحجه است؛ شب‌هایی که عطر توحید، اخلاص، قربانی، دعا، اشک، و بندگی در آن موج می‌زند.
🕋 این روزها، روزهایی‌اند که در آن، میلیون‌ها دل در عرفات می‌تپد؛ لبیک‌ها آسمان را می‌شکافد؛ اشک‌های توبه بر گونه‌ها می‌ریزد؛ و خاطره‌ی بزرگ‌ترین صحنه‌های ایمان و فداکاری زنده می‌شود؛ خاطره‌ی ابراهیم خلیل علیه السلام که آماده شد عزیزترین چیزش را در راه الله قربان کند، خاطره‌ی اسماعیل علیه السلام که تسلیم فرمان پروردگار شد، و خاطره‌ی هاجر علیها السلام که با توکل و یقین، در وادی خشک مکه سرچشمه‌ی زمزم را به جهان هدیه کرد.
🌺 عشر ذوالحجه تنها چند روز تقویمی نیست؛ مدرسه‌ی ایمان است، میدان مسابقه‌ی نیکان است، و فرصتی طلایی برای آنان که می‌خواهند پرونده‌ی زندگی‌شان را با نور عبادت، خدمت، توبه و محبت پر کنند. در این روزها، یک ذکر کوچک، یک قطره اشک، یک صدقه پنهانی، یک رکعت نماز شب، یا حتی برداشتن اندوه از دل مسلمانی، نزد الله ارزشی بزرگ می‌یابد.
📖 رسول الله ﷺ فرمودند: «هیچ روزی نیست که عمل صالح در آن نزد الله محبوب‌تر از این ده روز باشد.»
💎 چه موسم بزرگی!
روزهایی که بازار عبادت گرم است، فرشتگان شاهدند، رحمت‌ها جاری است، و دل‌های مؤمنان بوی عید، قربانی، عرفه، تکبیر و بازگشت به الله را احساس می‌کند. خوشا به حال کسی که این روزها را غنیمت بشمارد؛ پیش از آن‌که دفتر عمر بسته شود و حسرتِ «ای کاش!» باقی بماند.
🌷 پس بیاییم این روزهای نورانی را تنها با تبریک و ظاهر عید سپری نکنیم؛ بلکه با توبه‌ای راستین، عبادتی عاشقانه، و اصلاح رابطه‌ی خود با الله و بندگان او، روح خویش را دوباره زنده کنیم.

🌟 ده پیشنهاد مهم و حیاتی برای احیای عشر ذوالحجه:

⚖️ ۱. حفظ حقوق بندگان و رهایی از مظالم
اگر حق کسی بر گردن ماست، این روزها بهترین فرصت برای ادای آن است؛ قرض، غصب مال، تأخیر در پرداخت مزد کارگر، ظلم به همسر و فرزند، یا شکستن دل مردم. حتی یک پیام عذرخواهی یا برگرداندن حقی کوچک، ممکن است سبب نجات ما نزد الله شود.

🚫 ۲. اجتناب جدی از گناهان و محرمات
عشر ذوالحجه تنها زمان افزایش عبادت نیست؛ بلکه زمان ترک معصیت نیز هست. نگاه حرام، غیبت، دروغ، رشوه، فریب در معامله، ظلم در قضاوت، تحقیر دیگران و ضایع‌کردن وقت در فضای مجازی، از گناهانی‌اند که نور این روزها را خاموش می‌سازند.

🌱 ۳. تقوای الهی در امور مهم زندگی
تقوا تنها در مسجد نیست؛ در بازار، اداره، خانه و تعامل با مردم نیز هست. انصاف در خرید و فروش، رعایت امانت، عدالت میان فرزندان، پاکی درآمد، و پرهیز از خیانت و سوءاستفاده، نمونه‌های زنده‌ی تقوای واقعی‌اند.

🤝 ۴. ترحم و مهربانی به بندگان الله
بهترین عبادت‌ها آن است که اشک نیازمندی را پاک کند. سر زدن به والدین و خویشاوندان، کمک به همسایه نیازمند، دستگیری از یتیمان و بیوه‌زنان، مهربانی با کارگران و مستضعفان، و حتی لبخند و سخن نرم با مردم، از بزرگ‌ترین اعمال این روزهاست.

🕌 ۵. توجه ویژه به نمازها و محافظت بر جماعت
نماز ستون دین است و این روزها فرصت تجدید عهد با الله می‌باشد. محافظت بر نمازهای پنج‌گانه، اهتمام به تکبیر اول، حضور قلب، و افزودن نوافل، انسان را به الله نزدیک می‌کند و برکت را به زندگی بازمی‌گرداند.

🌌 ۶. زنده‌داشتن شب‌ها با تهجد و نوافل
چند رکعت نماز در دل شب، اشک پنهانی، و دعای سحرگاهی، از ارزشمندترین عبادات این ایام است. تهجد دل را زنده می‌کند و انسان را در سختی‌های زندگی به الله پیوند می‌دهد.

📿 ۷. کثرت ذکر و تلاوت قرآن
این روزها، روزهای «ذکر الله» است. تکرار «الله اکبر، الله اکبر، لا إله إلا الله، والله أكبر ولله الحمد»، استغفار، درود شریف، و تلاوت قرآن، خانه و قلب انسان را نورانی می‌سازد و روح ایمان را زنده می‌کند.

🌙 ۸. روزه‌های نافله به‌ویژه روز عرفه
روزه در این ایام فضیلتی بزرگ دارد، و روزه عرفه جایگاهی ویژه؛ زیرا رسول الله (ص) فرمودند که "کفاره گناهان یک سال گذشته و یک سال آینده می‌شود". چه زیباست که انسان این روز را با روزه، ذکر، دعا و توبه سپری کند.

🐑 ۹. احیای شعیره قربانی و آداب آن
قربانی یادگار فداکاری‌های حضرت ابراهیم و خاندان پاک او علیهم السلام است. شایسته است مسلمان برای این شعیره برنامه‌ریزی کند و اگر توفیق به قربانی دارد، از آغاز ذوالحجه تا روز عید از گرفتن مو و ناخن خودداری نماید؛ کاری که در شباهتِ تمام، با حجاج بیت الله است؛ تا در احساس و عاطفه، سهمی از حال و هوای حج بیت الله را درک کند.

🤲🌍 ۱۰. کثرت دعا برای خود و امت اسلامی
این روزها موسم دعا و اجابت است. برای توبه و اصلاح خود، هدایت و سعادت فرزندان، رحمت برای والدین، امنیت و عزت سرزمین ما، و نجات مظلومان امت اسلامی دعا کنیم؛ و از الله بخواهیم شر ظالمان، مستکبران و دشمنان دین را از سر مسلمانان دفع فرماید.

🌸✨ پیام پایانی؛ هنوز درهای رحمت باز است…✨🌸
ای برادر و خواهر مؤمن!
شاید بارهای سنگینی از غفلت، گناه، خستگی و اندوه بر دل ما نشسته باشد؛ اما عشر ذوالحجه آمده است تا به ما یادآوری کند که راه بازگشت هنوز باز است، درهای آسمان هنوز بسته نشده، و رحمت الله هنوز بندگانش را صدا می‌زند. 🤲
🌿 چه بسا انسانی که با یک توبه صادقانه در این روزها، سرنوشتش دگرگون شود.
🌿 چه بسا اشکی در سحر، گناه سال‌ها را بشوید.
🌿 و چه بسا قدم کوچکی به سوی الله، سبب نجات ابدی انسان گردد.
💎 مبادا این روزهای عظیم همچون نسیمی بگذرد و ما تنها تماشاگر باشیم!
این روزها، هدیه‌ای الهی‌اند؛ فرصتی برای تولدی دوباره، برای آشتی با الله، برای پاک‌کردن دل، و برای ساختن آینده‌ای روشن‌تر در دنیا و آخرت.
🌙 اگر نمی‌توانیم مانند حاجیان در عرفات باشیم، دست‌کم دل‌های خود را در عرفات توبه و دعا حاضر کنیم.
✨ پس این روزهای مبارک را غنیمت بشماریم؛
با نماز، با قرآن، با اشک، با صدقه، با مهربانی، با ترک گناه، و با امیدی بزرگ به پروردگاری که بندگانش را هرگز ناامید نمی‌کند.
🤲 الهی از فضل خویش یاری مان کن!
🔰مدرسه احیاء -با اساتید و صدها دانش آموز زحمتکشش- را با دعاهای مخلصانه تان یاری رسانید.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
اندیشه‌های ناب


#پیام_هفته
#مدرسه_احیاءالعلوم_هرات
@Aehyaa

💬 سخنِ صبح... (۷)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
گذشت خوب است و بخشش زیبا؛ اما یادمان باشد پاره‌ای از زخم‌ها حتی بعد از بخشش نیز التیام نخواهند یافت و آثارشان بدون درد نیز باقی خواهند ماند و فراموش نخواهند شد؛ حتی اگر ضارب، حتی اگر قاتل، حتی اگر باعث بخشیده شود. به قول یعقوب حمدونی؛

وَ قَدْ يُرجىٰ لِجُرحِ السيفِ برءٌ
وَ لا برءٌ لِما جَرَحَ اللسانُ
جِراحات السِّنانِ لها التِئامٌ
وَ لا يلتامُ ما جَرَحَ اللسانُ
وَ جرحُ السيفِ تدملُهُ فَيَبْرىٰ
وَ يبقىٰ الدهرُ ما جَرَحَ اللسانُ

یعنی:

«شاید امید درمانی برای زخمِ شمشیر باشد،
امّا برای زخم زبان درمانی نیست. زخم‌های نیزه التیام خواهند یافت، اما آنچه زبان زخم زند، بهبود نخواهد یافت. زخمِ شمشیر به مرور، پیش آمده و خوب می‌شود، امّا زخمی که زبان می‌زند، برای همیشه می‌ماند.»

و یا به قول تولستوی؛

«وقتی به تو خیانت می‌کنند، گویا دست‌هایت را بریده‌اند، می‌توانی از آن‌ها درگذری؛ اما نمی‌توانی آن‌ها را در بغل بگیری.»

📆 یکشنبه؛ ۲۷ ثور ۱۴۰۵ خورشیدی


#امروز...
#سخن_صبح
@Em_Roozam

📋 به قلم شما...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
🏷 ذوالحجه؛ ماهی که آسمان به زمین نزدیک‌تر می‌شود...
✍ انوارالحق مولوی زاده

ذوالحجه که می‌آید، گویی زمان رنگ دیگری می‌گیرد؛ بوی بندگی در کوچه‌های دل می‌پیچد و آسمان، پنجره‌های رحمتش را سخاوتمندانه‌تر می‌گشاید. این ماه، تنها برگ دیگری از تقویم نیست؛ ذوالحجه، فصلی از عاشقی است؛ فصلی که انسان را از هیاهوی دنیا جدا می‌کند و به سمت خویشتنِ گمشده‌اش می‌برد.

چه رازی در این ماه نهفته است که دل‌ها بی‌اختیار نرم می‌شوند؟ چه سِرّی در نسیم روزهایش جاری است که حتی دل‌های خسته، هوس بازگشت می‌کنند؟ شاید ذوالحجه، ماهِ آمــــدن باشد؛ آمدن به سوی خدا، پیش از آن‌که دیر شود؛ برگشتن به آغوش مهربانی، پیش از آن‌که فاصله‌ها عادت شوند.

در روزهای آغازینش، زمین شاهد نجواهای عاشقانه‌ی بندگان است؛ روزهایی که خداوند به آن سوگند یاد کرده است، گویی می‌خواهد بگوید: «ای بنده! این لحظه‌ها را آسان از دست مده؛ این‌ها فرصت‌اند، نه تکرار.» و چه بسیار دل‌هایی که در همین روزها از خاکستر غفلت برخاستند و دوباره جوانه زدند.

ذوالحجه، ماه ابراهیم است؛ ماهی که در آن، درسِ بریدن آموخته می‌شود. ابراهیم آموخت که گاهی برای رسیدن به خدا، باید از عزیزترینِ دل گذشت؛ و اسماعیل نشان داد که عشقِ حقیقی، در تسلیم نهفته است. قربانی، تنها بریدن گلوی گوسفند نیست؛ گاهی باید غرور را قربانی کرد، گاهی گناه را، گاهی وابستگی‌هایی را که میان ما و خدا دیوار شده‌اند.

و آن‌سوتر، میلیون‌ها دل سپیدپوش در صحرای عرفات می‌ایستند؛ جایی که تفاوت‌ها فرو می‌ریزند و انسان، تنها با حقیقت خویش روبه‌رو می‌شود. هیچ‌کس بزرگ‌تر از دیگری نیست؛ همه محتاج‌اند، همه امیدوار، همه با دستی خالی و دلی پر از آرزو.

ذوالحجه، ماهِ بیداری است؛ ماهی که درِ آسمان اندکی بیشتر باز می‌شود و خدا نزدیک‌تر از همیشه صدای شکسته‌ی بندگانش را می‌شنود. خوشا به حال آنان که در این روزها دل‌هایشان را غبارروبی می‌کنند، زبانشان را به ذکر، چشمشان را به اشک، و دست‌هایشان را به دعا می‌آرایند.

شاید ذوالحجه آمده است تا به ما یادآوری کند: هنوز دیر نشده؛ هنوز می‌توان از نو آغاز کرد؛ هنوز می‌توان از میان شلوغی دنیا، راهی به سوی خدا پیدا کرد.

ذوالحجه آمد؛ ماهی که بوی ابراهیم می‌دهد، صدای لبیک در آن می‌پیچد و دل‌های خسته را دوباره به آسمان پیوند می‌زند.


#به‌قلم‌شما
#سال_اندیشه_ابتکار
@Alefba99 | الفباء

📌‍ مقالات برتر مسابقه مقاله‌نویسی "فصل سرزندگی"
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
🍀 یک صبح بهاری با پدرم...
✍ سید محب الله سادات
⭐️ حایز مقام اول صنف دوازدهم

بعد از نماز صبح است و خورشید به فراز فروغ سرودش رسیده است؛ در حال آمدن که ترنم باران رساتر از هر صداست، با زمزمه‌های روشن‌تر هر کلمه هوش و گوش از سرمان می‌رباید، ذهنم لبالب از سوال بود، از سوال‌های وراج که در من جوانه زده بودند.

«پدرجان! این کدام فصل است از فصل‌های سال و چرا این قدر زیباست و از فصل‌های دیگر متفاوت است؟»

پدرم رو به من کرد و نگاه کودکانه و جستجوگرانه‌ام را دید. با چهرۀ درخشان و لبخند پهناور که از نگاه نافذ و چهرۀ آفتاب‌سوخته‌اش یکباره با چشم‌هایم گره خورده بود، گفت:

«فرزندم! هر فصل از فصل‌های سال زیبایی‌های خودش را دارد؛ اما این فصل که از زیبایی‌های زیادتری برخوردار است، ثمرۀ فصل‌های گذشته است که از تلاش و زحمات آن‌ها، این فصل و زیبایی‌هایش به ارمغان آمده است و این که به فصل بهار نامیده می‌شود، از خود حکمتی دارد. فصل بهار، یعنی فصل سرزندگی، فصل طراوت، فصل دیدن حاصل زحمات فصل‌های گذشته، فصل مهربانی، فصل مسرت و شادی، فصل دیدن حاصل عرق جبین، فصل کنار گذاشتن کینه و کدورت‌ها، و فصل همدگرپذیری.»

گویا خاطرات گذشته‌ برایش بیدار شده بود؛ لذا ادامه داد:

«فصلی که درختان و گل‌ها و گیاهان هم با پوشیدن لباس جدید و زیبا، استقبال می‌کنند و رقص‌کنان به استقبالش می‌روند و پرندگان هم با نواختن نغمه‌های بهاری با هم از این فصل تجلیل می‌کنند.»

نگاهم با نگاهش تلاقی کرده بود و به نگاه پرفروغش خیره شده بودم؛ راسخ و جدی بود. سکوت کرده بود. سکوتی ژرف، بین من و او حاکم شد. صدای پرندگان در آرامشِ راه می‌پیچید. ناگاه این سکوتی که آرامش را به وجود هر انسان می‌نشاند، توسط رعد و برق مهیب که نوید یک روز بارانی را می‌داد شکست؛ رعد و برقی که بر تن رعشه می‌انداخت و برایم رعب‌آور بود. در همین حال پدرم با گفتنِ فرزندم مرا در بغل گرفت و راهی خانه شدیم.


#فصل_سرزندگی
#مدرسه_احیاءالعلوم_هرات
@Aehyaa

الله اكبر الله اكبر
لا اله الا الله
الله اكبر الله اكبر
ولله الحمد ❤️

🏷 فرصتی بی‌نظّیر و کم‌یابّ.
✍ استاد بصیراحمد قاضی‌زاده

از امروز نخستین روز ماه مبارکهٔ ذی‌الحجة‌الحرام آغاز می‌گردد. ماهی که به شهادت عامهٔ مفسران وعلمای عزیز، ده روز نخستین‌اش همان ایام‌العشری هستند که خداوند ج در آغازین سورهٔ فجر از آن‌ها یاد نموده است،  آنگاه که می‌فرماید: و َالْفَجْرِ ۝ وَلَيَالٍ عَشْرٍ. و رسول الله صل الله علیه وسلم پیرامون آن فرمودند: هیچ ایامی نیست که انجام عمل صالح به نزد الله ج محبوب‌تر باشد ازین ایام - دههٔ نخست ذی‌الحجة‌الحرام-.

در فضیلت این ده روز گفته‌ها بسیار است و پاداش اعمال درین شب وروز‌ها فراوان؛ اما این ده روز نیز بسان سایر فرصت‌ها غایب می‌شوند و از نزد ما رَختِ سفر می‌بندند، بماند که آیا دوباره حیات ما گنجایش دست‌یابی به این فرصت‌های بی‌نظیر وکم‌یاب را خواهد داشت یا خیر؟
بیایید دم را غنیمت شمرده و از این روزها نهایت بهره و استفاده را ببریم و این فرصت طلایی را با انجام چنین اعمالی به سر برسانیم:

۱- پایبندی به فرایض و اداء نمازها به جماعت: بطور خاص نماز صبح که شاید کوتاهیِ شب‌ها، خواب سحرگاهان را به ما شیرین جلوه دهد و خستگی تن، مانع لذت بردن از عبادت صبح‌گاهی‌مان شود.

۲- انجام نوافل به اندازهٔ توان: چه خوبست با انجام نوافل به اندازهٔ توان خویش، قرب الهی را برای خود به ارمغان آوریم و اعضاء وجوارح خویش را ربّانی ورحمانی بگردانیم.

۳- تلاوت قرآن‌کریم: شایستهٔ انسان مسلمان است که کتاب خدا را از محوریّت زندگی‌اش دور نساخته و همه روزه در اقیانوس برگه‌ها و پیام‌هایش غوطه‌ور گردیده و از رهنمودهای نجات‌‌بخش آن مستفید گردد.

۴- ذکر ویاد الله ج: خواندن اذکار صبح وشام، اوراد مسنونهٔ نبوی، تسبیحات و ادعیهٔ شرعی موجب کسب رحمت وبرکت الهی در زندگی گردیده و انسان را از بلایا وآفات در امان خداوند ج قرار می‌دهد.

۵- صدقه و کمک به فقرا ومساکین: درین ایام تلاش کنیم تا به قدر توان در رفع مشکلات فقرا ونیازمندان نقش ایفاء نماییم. شاید وسع وتوان ما به بالا بالاها و اعداد و ارقام زیاد نکشد، اما از دادن قرص نان و پُرس غذای ولو برای یک یا چند نفر نیز کوتاهی نکنیم. چه بسا همان یک‌دانه نان موجب نجات ما و سبب رضایت الهی گردد.

۶- روزهٔ نفلی: بسیاری از ما فکر می‌کنیم شاید بغیر از رمضان نتوانیم روزه بگیریم، چون حال و هوای روزه‌ گرفتن در آن ماه مبارکه همهٔ وجودمان را در بر می‌گیرد، حال آنکه چه بسا روز‌های با ارزشی که ما می‌توانیم با روزه گرفتن در آن روزها مزدی فراوان و جایگاهی درخشان در بارگاه ایزد رحمان، برای خود به ارمغان آوریم. و ازین روزها همین ایام عشر نخستین ذی‌الحجه می‌باشند و خاصتا روز عرفه که پاداش بزرگی دارد.

درین شکی نیست که؛ مصروفیت‌‌ها ودل‌مشغولی‌های فراوان، سستی‌ها وکسالت‌های بی‌پایان، و وساوس و مکایِد شیطانیِ بی‌امان، مانع استفاده و بهره‌بری از فرصت‌های این‌چنینی می‌گردند و درین حالات هست که اگر لذت انجام اعمال صالح از انسان گرفته شده و یا شیرینیِ دوّام وقوّامِ تکرارَ اعمال نیک از انسان سَلب گردیده است، به خود رجوع کند و با استغفار و توبه و طلب بخشش از بارگاه خدای لایزال، توفیق عبادت و شرف قبولیت برای خویش بخواهد.
خداوند ج برای همهٔ ما توفیقات مزیدی برای انجام اعمال و عبادات صالحانه و خالصانه نصیب بگرداند.
آمین.

#دهه_ذوالحجه
#مدرسه_احیاءالعلوم_هرات
@Aehyaa