3D graphene with high surface area and large mesopore volume

Read more: 3D graphene with high surface area and large mesopore volume

3D graphene with high surface area and large mesopore volume
(Nanowerk Spotlight) The performance of batteries and supercapacitors depends on the density at which they can store energy and the speed at which they can be charged and discharged. These functions critically depend on the nanostructured electrodes that are used in these energy systems.
Porous carbon nanomaterials are widely employed as electrodes for supercapacitors and electrodes in commercial lithium ion batteries. Porous carbon, such as activated carbon, microporous carbon, and mesoporous carbon, usually has very high surface area and tunable porous structure but very poor electrical conductivity.
In contrast, sp2 carbon – graphene, fullerenes, and carbon nanotubes – exhibit high electrical conductivity but limited surface area.
"A carbon material with high electrical conductivity, high specific surface area, tunable pore structure, mechanically robust framework, and high chemical stability is an important requirement for advanced electrochemical energy storage," Dr. Qiang Zhang, an associate professor at the Department of Chemical Engineering at Tsinghua University, tells Nanowerk. "However, neither porous carbon or sp2 carbon can full meet these requirements yet."
How to create a conductive carbon material with especially large pore volume, and hence large surface area, has therefore been a key focus in electrode research.

Read more: 3D graphene with high surface area and large mesopore volume
http://www.nanowerk.com/spotlight/spotid=41510.php

Nano-Explosions – Color-enhanced scanning electron micrograph of an overflowed electrodeposited magnetic nanowire array (CoFeB)

Read more: Nanotechnology Images and Pictures

Climatic change on carbon nanotubes

Climatic change on carbon nanotubes – Carbon nanotubes have many characteristics that promise to revolutionize the world of structural materials. There are different ways to grow carbon nanotubes, especially the CVD technique, which allows obtaining SWCNT’s on a silicon surface. These SWCNT can be carried from the silicon surface to another surface, as HOPG, without suffering changes on their properties. That means nanomanipulation of carbon nanotubes. (Mr Miguel Ângel Fernández Vindel, Universidad Autonoma de Madrid/Spain)

Read more: Nanotechnology Images and Pictures

The imaged object is a single crystalline diamond grain that is anisotropically etched by hot spheres of molten nickel (red).

Read more: Nanotechnology Images and Pictures

The imaged object is a single crystalline diamond grain that is anisotropically etched by hot spheres of molten nickel (red). Self-organized nickel particles are obtained by sintering a thin Ni film (100 nm) that is evaporated on a polished diamond substrate. Self-organisation and etching are conducted by the following annealing procedure: 1000°C in 500 mbar H2, 24 h. (Image: Waldemar Smirnov, Fraunhofer Institut Angewandte Festkörperphysik, Germany)

Read more: Nanotechnology Images and Pictures

Nano PacMan made of copper oxide.

Nano PacMan made of copper oxide. Scanning electron microscope image of a copper oxide cluster, 3.5 microns in diameter, prepared by evaporation and condensation over an alumina substrate. The smiley nose and eye are present in the original SEM image, which has only been color-enhanced. (Image: Elisabetta Comini, University of Brescia, Italy)

Read more: Nanotechnology Images and Pictures

کانال نانوفناوری را به دوستان خود معرفی بفرمایید🌹🌹🌹🌹🌹🌹

دانشکده علوم و فناوری­های پزشکی شیراز در نظر دارد یک نفر عضو هیأت علمی به صورت ضریب K یا قرارداد آموزشی جهت گروه نانوفناوری پزشکی با شرایط زیر استخدام نماید.

1. فارغ­التحصیل دکترای نانوفناوری پزشکی (افراد در حال تحصیل در صورتی که حداکثر تا تاریخ 30/9/94 فارغ­التحصیل شوند مجاز به شرکت در فراخوان می­باشند).

2. دارای شرایط عمومی استخدام باشند.

3. دانشگاه هیچ­گونه تعهدی نسبت به تبدیل وضعیت به پیمانی را ندارد.

4. تمدید قرارداد در انتهای سال اول منوط به فعالیت علمی قابل قبول سالانه و رضایت دانشکده و گروه آموزشی مربوطه می­باشد. اطلاعات بیشتر: http://www.sums.ac.ir/fa/index.html?module=notice&uri=/fa/modules/notice/notice_0180.html

عنوان خبر : پاسخنامه های دکتری 95 وزارت بهداشت

پاسخنامه های دکتری 95 وزارت بهداشت

با سلام و خسته نباشید، به تمامی داوطلبان عزیز که آزمون دکترای تخصصی وزارت بهداشت را دادند. به امید کسب پیروزی بر این عزیزان.

از دوستان خواهشمند است جهت قرار گرفتن پاسخ های تشریحی بر روی این سایت و استفاده رایگان اکثریت داوطلبان از پاسخنامه های تشریحی سوالات را برای ما ایمیل و یا تصاویرشان را برای ما تلگرام کنند.
آدرس ما در تلگرام:

آدرس کانال آموزشی جهت عضویت در تلگرام:

https://telegram.me/ysgeir
ایمیل:

bahri.mosa@gmail.com

از جمله دکترای نانوفناوری.....

ارائه‌ی مدلی گرافیکی از برهمکنش داروی ضد ایدز با ویروس عامل این بیماری


محققان دانشگاه پیام نور شیراز، مدلی گرافیکی ارائه کرده‌اند که قادر است برهمکنش داروی ضد ایدز را با ویروس عامل ایجاد کننده‌ی این بیماری با دقت بالایی در اختیار قرار دهد. بدین ترتیب می‌توان با پیش بینی عملکرد این دارو، در جهت افزایش اثربخشی آن و کاهش عوارض جانبی این دارو گام برداشت.
ویژگی‌های خاص فولرین و مشتقاتش، آن‌ را در زمینه‌ی پزشکی بسیار کاربردی نموده است. از این مواد می‌توان در انتقال ژن، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی و تحویل دارو استفاده کرد. با این وجود، کاربردهای فولرین در محیط‌های زیستی به دلیل حلالیت بسیار کم آن در حلال‌های قطبی محدود شده است.
به گفته‌ی دکتر سارا فخرایی، یکی از مهم‌ترین کاربرد‌های مشتقات فولرین، مهار ویروس نقص ایمنی بدن (HIV) است. در این طرح چند نانوساختار از مشتقات فولرین به عنوان داروی ضد ایدز معرفی گردیده و میزان تمایل آن‌ها به اتصال به آنزیم ایدز به صورت تئوری مورد مطالعه قرار گرفته است. همچنین عملکرد این داروهای پیشنهادی با داروهای متداول مقایسه شده است. اگرچه این داروها به عنوان پتانسیل‌های مؤثر دارویی به طور تئوری معرفی گردیده است، اما با توجه به پیشرفت‌های اخیر آزمایشگاهی و تجربی در سنتز نانو داروها این مواد قابلیت سنتز در آزمایشگاه را خواهند داشت.
نتایج این تحقیق نشان داده که نانو داروهای پیشنهادی به عنوان پتانسیل‌های دارویی بازدارنده‌ی ایدز عملکرد مناسب‌تری دارند. نکته‌ی جالب توجه در این پژوهش ارائه‌ی روش گرافیکی دقیق برای بررسی برهمکنش داروها با بافت یا سلول هدف مثل آنزیم‌هاست. با توجه به سمی بودن مولکول فولرین بدون استخلاف، به کارگیری روش نظری ارائه شده به جای آزمایش‌های تجربی، می‌تواند ضمن افزایش اثر بخشی دارویی نانوساختار پیشنهادی، از اثرات مضر و مخرب این دارو جلوگیری کند.
فخرایی در ادامه در خصوص محاسبات صورت گرفته افزود: «این طرح، علاوه بر توصیف کیفی، یک توصیف کمی و نیز نمایش گرافیکی از دانسیته‌ی الکترونی مسؤول در برهمکنش‌های درون مولکولی و بین مولکولی ارائه می‌دهد. با این نظریه دید دقیق‌تری از نحوه‌ی عملکرد داروها بر آنزیم‌ها و یا عوامل بیماری‌زا حاصل می‌گردد. از این رو پیش بینی عملکرد ترکیبات دارویی در محیط‌های زیستی با صحت بیشتری همراه خواهد بود. استفاده از روش این تحقیق می‌تواند به عنوان یک روش تکمیلی، باعث تسریع مطالعات بر روی خواص داروها گردد. این روش سبب کاهش هزینه‌های حاصل از روش‌های تجربی می‌شود. در ضمن می‌توان همانند مدلی که برای داروهای ضد ایدز ارائه داده شد، مدلسازی داروهای دیگر با اثر بخشی زیاد را برای سایر بیماری‌ها نیز انجام داد.»
این تحقیقات حاصل تلاش‌های دکتر سارا فخرایی- عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور مرکز شیراز- و مریم سوری- دانشجوی دکترای شیمی-فیزیک دانشگاه پیام نور مشهد و عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور مرکز بندر کنگان- است. نتایج این طرح در مجله‌ی Journal of Molecular Modeling (جلد 20، شماره 11، سال 2014، صفحات 2486 تا 2495) به چاپ رسیده است.

نانوپوششی برای محافظت از رنگ اپوکسی در تانکرها


یک شرکت تولیدکننده نانوپوشش اقدام به انجام آزمون تابش پرتو فرابنفش کرده است. با توجه به نتایج قابل قبول این آزمون، از این نانوپوشش می‌توان برای محافظت از رنگ تانکرها استفاده کرد.
بسیاری از تولیدکنندگان تانکر هزینه و زمان زیادی را صرف طراحی و ساخت محصولات خود می‌کنند تا محصولی استاندارد به بازار عرضه شود. اما معمولاً کیفیت پایین رنگ موجب بروز مشکلاتی در کار آن‌ها می‌شود. رنگ‌های رایج معمولاً نسبت به پرتو فرابنفش حساس بوده و این پرتوها موجب اکسید شدن سطح و کاهش خاصیت محافظتی رنگ می‌شود. صاحبان این تانکرها معمولاً توسط کارفرمایان مختلف خود مورد بازرسی قرار می‌گیرند و امکان صرف هزینه مجدد و دوره‌ای برای رنگ کردن تانکر به منظور عبور از سد بازرسی‌ها وجود ندارد. بنابراین، این شرکت‌ها به رنگی نیاز دارند که در طول زمان دچار زوال نشده و عملکرد خوب خود را از دست ندهد.
شرکت اینداستریال سلوشنز (Industrial Solutions) طی دو سال اخیر محصول جدیدی به بازار عرضه کرده است که می‌تواند برای رفع این مشکل مورد استفاده قرار گیرد. این شرکت محصولی با عنوان Nano-Clear® که یک نانوپوشش محافظ است را در میشیگان تولید می‌کند.
این نانوپوشش به صورت اسپری روی تانکرها پاشیده می‌شود. این نانوپوشش دو کاربرد مختلف دارد: اول این که آن را می‌توان برای تانکرهای دارای پوشش اکسید شده قرار داد و دومین کاربرد آن استفاده روی تانکرهای تازه رنگ شده است.
این شرکت اخیراً اقدام به انجام آزمون‌هایی روی این نانوپوشش کرده است. هدف از این آزمون‌ها، یافتن بهترین راهکار درازمدت برای حفاظت از رنگ‌های اپوکسی از گزند اکسید شدن است. در این آزمون رنگ‌های اپوکسی مشکی مورد استفاده در بدنه تانکر، به صورت مداوم در معرض پرتوهای فرابنفش قرار می‌گیرند.
پوشش‌های اکسید شده اپوکسی در مقابل خوردگی، مواد شیمیایی و سایش مقاومت بسیار کمی دارند. نتایج این آزمون‌ها نشان داد که هیچ تغییر رنگی در پوشش‌ها ایجاد نشده و همچنین تورق و جداشدن از سطح در پوشش‌ها بعد از 1500 ساعت تابش (معادل 18 ماه کارکرد تانکر) دیده نشد. این آزمون توسط دو مرکز مستقل مختلف انجام شده‌است.
این نانوپوشش در اعماق حفره‌های رنگ نفوذ کرده و موجب بهبود آن در مقابل پرتوهای فرابنفش می‌شود. با این کار هزینه نگهداری این تانکرها کاهش چشمگیری می‌یابد.

امکان ساخت فیلتر مبتنی بر نانولوله‌ کربنی برای نمک‌زدایی از آب

امکان ساخت فیلتر مبتنی بر نانولوله‌ کربنی برای نمک‌زدایی از آب


محققان چینی با مطالعه برهم‌کنش میان یون‌های نمک در آب با دهانه نانولوله کربنی نشان دادند که این یون‌ها نمی‌توانند از میان نانولوله عبور کنند و در نتیجه امکان ساخت فیلتر مبتنی بر نانولوله کربنی برای نمک‌زدایی از آب وجود دارد.
امیدهای تازه‌ای برای تولید فیلترهای تصفیه آب با استفاده از نانولوله‌های کربنی ایجاد شده‌است؛ فیلترهایی که می‌تواند در جداسازی نمک از آب مورد استفاده قرار گیرد. شبیه‌سازی‌های انجام شده توسط محققان چینی نشان می‌دهد که ساخت چنین فیلترهایی قابل انجام است.
بررسی‌های اخیر محققان نشان می‌دهد که نانولوله‌های کربنی گزینه مناسبی برای ساخت فیلترهای تصفیه و شیرین‌سازی آب است. محققان نشان دادند که آب می‌تواند به راحتی از میان نانولوله‌ها عبور کند در حالی که نمک پشت این سد به دام افتاده و اجازه عبور نخواهد داشت. یون‌های نمک به دلیل محاط شدن با مولکول‌های آب، ابعاد بسیار بزرگی پیدا می‌کنند، در نتیجه قادر به عبور از میان نانولوله کربنی نیستند. هر چند این غشاء نازک به‌گونه‌ای ساخته شده که نانولوله‌های کربنی توخالی آن را پرکرده باشند اما این غشاء امکان عبور انتخابی یون‌های نمک را ندارد.
هایگینگ فانگ و همکارانش از مؤسسه فیزیک کاربردی شانگهای می‌گوید: «مشکل استفاده از نانولوله‌های کربنی این است که اگر نانولوله‌ها به قدری نازک باشند که بخواهیم به‌صورت انتخابی یون‌ها را جداسازی کنیم، برخی یون‌ها موجب مسدود شدن نانولوله شده و آب امکان عبور از میان نانولوله را نخواهد داشت. ما در پروژه قبلی برهم‌کنش میان یون و نانولوله را به خوبی بررسی نکرده بودیم به همین خاطر در آن پروژه مشکلاتی به وجود آمد.»
معمولاً اینگونه فرض می‌شود که میان نانولوله کربنی و یون‌ها برهم‌کنش تنها از نوع واندروالسی است. اما فانگ و همکارانش وجود برهم‌کنش الکتریکی از طریق ابر الکترونی اوربیتال π را نیز تجربه کردند. زمانی که محققان این برهم‌کنش را نیز در محاسبات خود لحاظ کردند، دریافتند که یون‌های نمک به دهانه 8 آنگسترومی نانولوله کربنی متصل می‌شود و مسیر لوله را مسدود می‌کند.
این گروه دو راه برای باز کردن مسیر ارائه کردند: اول این که با تغییر شیمیایی حلقه آروماتیک از برهم‌کنش میان یون و نانولوله ممانعت شود و دوم این که پیوند π را در این دهانه از بین برد.
این گروه امیدوارند به زودی نتایج این پروژه برای ساخت غشاءهای نانولوله کربنی مورد استفاده قرار گیرد.

ساخت نانوماشین مبتنی بر DNA برای شناسایی بیماری


سایت NBIC: محققان با استفاده از DNA موفق به ساخت نانوماشینی شدند که می‌توان از آن برای شناسایی آنتی‌بادی استفاده کرد. این گروه به دنبال بهبود حساسیت و کوچک‌سازی این نانوماشین برای قرار دادن آن در تلفن همراه هستند.
به گزارش سایت فناوری های همگرا (NBCI)، روش‌های فعلی برای تشخیص آنتی‌بادی بسیار کند و آهسته است؛ بنابراین برای شناسایی آلودگی با HIV این روش‌ها چندان مناسب نیستند. اخیراً یک نانوماشین مبتنی بر DNA ساخته شده که می‌تواند این فرآیند را در حد چند دقیقه کاهش دهد.
این نانوماشین‌ مبتنی بر DNA به‌گونه‌ای طراحی شده‌است که بتواند به یک آنتی‌بادی ویژه در بدن متصل شود. این نانوماشین در سیالات بسیار پیچیده بدن نظیر خون که تراکم بالایی دارد نیز قابل استفاده است. با این نانوماشین می‌توان آنتی‌بادی‌های موجود در بدن را هدف قرار داد. با اتصال این ساختار با آنتی‌بادی، تغییراتی در ساختار آنتی‌بادی به وجود می‌آید که در نهایت، قابل شناسایی با دستگاه‌های طیف‌سنجی هستند.
در حال حاضر از روش‌های کاغذی و گرانقیمت استفاده می‌شود که بسیار پیچیده بوده و ساعت‌ها زمان نیاز دارد. در حالی که این روش جدید در مدت 5 دقیقه نتایج را ارائه می‌کند.
هر قدر زمان تشخیص بیماری توسط پزشک سریع‌تر باشد، فرآیند درمان اثربخش‌تر خواهد بود. علاوه براین، این نوع نانوماشین‌ها می‌توانند به سادگی به‌گونه‌ای اصلاح شوند که قادر به تشخیص آنتی‌بادی‌های مختلف باشند.
والی بلیس، از محققان دانشگاه مونترال، می‌گوید: «ماژولی که ما طراحی کرده و ساخته‌ایم مزایای زیادی نسبت به سیستم‌های فعلی در شناسایی آنتی‌بادی‌ها دارد. این روش بسیار سریع بوده و نیاز به مواد شیمیایی خاصی ندارد. از این فناوری می‌توان در حوزه‌های مختلف از تشخیص گرفته تا تصویربرداری استفاده کرد.»
این گروه تحقیقاتی امیدوارند که این فناوری در آینده بتواند به‌گونه‌ای توسعه یابد که دقت و حساسیت آن افزایش یابد. برای مثال، بتوان از آن در تلفن‌های همراه استفاده کرد. سایمون رانالو، از محققان دانشگاه رم، می‌گوید: «با توسعه این فناوری و کوچک‌سازی آن، هر کسی می‌تواند از این فناوری استفاده کند. ما در حال کار روی این ایده هستیم و امیدواریم این کار بتواند شرکت‌های فعال در حوزه تشخیص طبی را وارد این حوزه کند.»