کانال نانوتکنولوژی: @nanotech1
*کتاب، مقاله، عکس، مطالب جدید و اطلاع رسانی در حیطه های مختلف نانو
*نانوشیمی، نانوفیزیک، نانومواد، نانوپزشکی
*کتاب، مقاله، عکس، مطالب جدید و اطلاع رسانی در حیطه های مختلف نانو
*نانوشیمی، نانوفیزیک، نانومواد، نانوپزشکی
همکاری مشترک برای تولید نمایشگر 4K با نقاط کوانتومی
@nanotech1
شرکت TCL با استفاده از نقاط کوانتومی تولید شده توسط شرکت کیودی ویژن اقدام به ساخت نمایشگرهایی با استاندارد رنگ 2020 کرده است. این نمایشگرها به دلیل وجود نقاط کوانتومی و تعداد رنگ بیشتر کیفیت بالاتری نسبت به فناوریهای موجود در بازار دارد.
شرکت تیسیال (TCL) اخیرا همکاری تازهای با شرکت کیودیویژن (QD Vision) آغاز کرده است که در این همکاری قرار است با استفاده از نقاط کوانتومی شرکت کیودیویژن، نمایشگرهایی با استاندارد رنگ 2020 تولید شود. این نمایشگرهای اولترا اچدی با استفاده از فناوری نقاط کوانتومی بدست میآید. نمونه اولیه این نمایشگرها قرار است در غرفه تیسیال در نمایشگاه IFA به نمایش گذاشته شود.
میزان رنگ این نمایشگرها دو برابر بیشتر از نمایشگرهای استاندارد موجود در بازار است که با این کار میتوان میلیونها رنگ مختلف را در نمایشگر نمایش داد که این کار، پیش نیاز ساخت تلویزیونهای UHD یا 4K است. در حال حاضر هیچ نمایشگری در بازار وجود ندارد که قادر به نمایش 2020 رنگ باشد.
فناوری نقاط کوانتومی تنها فناوری موجود در بازار برای تولید نمایشگرهای نسل جدید است. کیودیویژن با تولید نقاط کوانتومی به توسعه این فناوری کمک میکند. ماحصل این همکاری، تولید نمایشگرهای کارا، قابل اعتماد، ارزان قیمت و با کیفیت است.
الکس ژیانگ از مدیران شرکت TCL میگوید: « مشتریان ما لایق بهترین کیفیت رنگ بوده که ما با افتخار اعلام میکنیم که این همکاری مشترک منجر به تولید چنین محصولاتی میشود. نمایشگر سری H9700 دارای قابلیت بالایی در ارائه تصویر زیبا بوده و با قیمت رقابتپذیر میتواند رضایت مشتریان را برآورده سازد.»
مت مازوچی از مدیران بخش کسب و کار شرکت کیودیویژن میگوید: « کیودیویژن از شرکتهای پیشرو در بازار است. ما با همکاری شرکت TCL قصد داریم توانمندی نسل جدید نمایشگرها را به اثبات برسانیم. ما در مسیر اثبات استاندارد 2020 هستیم و مشتاقانه منتظر تداوم این همکاری خواهیم بود.»
فناوری رنگ 2020 در نسل جدید تلویزیونها وجود دارد. در دهه 1990 میلادی رنگ استاندارد 709 رنگ بود که در این فناوری جدید این مقدار رنگ 90 درصد افزایش یافته است. @nanotech1
@nanotech1
شرکت TCL با استفاده از نقاط کوانتومی تولید شده توسط شرکت کیودی ویژن اقدام به ساخت نمایشگرهایی با استاندارد رنگ 2020 کرده است. این نمایشگرها به دلیل وجود نقاط کوانتومی و تعداد رنگ بیشتر کیفیت بالاتری نسبت به فناوریهای موجود در بازار دارد.
شرکت تیسیال (TCL) اخیرا همکاری تازهای با شرکت کیودیویژن (QD Vision) آغاز کرده است که در این همکاری قرار است با استفاده از نقاط کوانتومی شرکت کیودیویژن، نمایشگرهایی با استاندارد رنگ 2020 تولید شود. این نمایشگرهای اولترا اچدی با استفاده از فناوری نقاط کوانتومی بدست میآید. نمونه اولیه این نمایشگرها قرار است در غرفه تیسیال در نمایشگاه IFA به نمایش گذاشته شود.
میزان رنگ این نمایشگرها دو برابر بیشتر از نمایشگرهای استاندارد موجود در بازار است که با این کار میتوان میلیونها رنگ مختلف را در نمایشگر نمایش داد که این کار، پیش نیاز ساخت تلویزیونهای UHD یا 4K است. در حال حاضر هیچ نمایشگری در بازار وجود ندارد که قادر به نمایش 2020 رنگ باشد.
فناوری نقاط کوانتومی تنها فناوری موجود در بازار برای تولید نمایشگرهای نسل جدید است. کیودیویژن با تولید نقاط کوانتومی به توسعه این فناوری کمک میکند. ماحصل این همکاری، تولید نمایشگرهای کارا، قابل اعتماد، ارزان قیمت و با کیفیت است.
الکس ژیانگ از مدیران شرکت TCL میگوید: « مشتریان ما لایق بهترین کیفیت رنگ بوده که ما با افتخار اعلام میکنیم که این همکاری مشترک منجر به تولید چنین محصولاتی میشود. نمایشگر سری H9700 دارای قابلیت بالایی در ارائه تصویر زیبا بوده و با قیمت رقابتپذیر میتواند رضایت مشتریان را برآورده سازد.»
مت مازوچی از مدیران بخش کسب و کار شرکت کیودیویژن میگوید: « کیودیویژن از شرکتهای پیشرو در بازار است. ما با همکاری شرکت TCL قصد داریم توانمندی نسل جدید نمایشگرها را به اثبات برسانیم. ما در مسیر اثبات استاندارد 2020 هستیم و مشتاقانه منتظر تداوم این همکاری خواهیم بود.»
فناوری رنگ 2020 در نسل جدید تلویزیونها وجود دارد. در دهه 1990 میلادی رنگ استاندارد 709 رنگ بود که در این فناوری جدید این مقدار رنگ 90 درصد افزایش یافته است. @nanotech1
رفع چالشهای کلان پیشروی توسعه رایانهها با استفاده از فناورینانو. @nanotech1
رفع چالشهای کلان پیشروی توسعه رایانهها با استفاده از فناورینانو
@nanotech1
با ترکیب نوآوریهای حوزههای فناورینانو، علوم رایانه و علوم اعصاب، باید رویکردهای کاملا جدیدی را توسعه داد تا بتوان سختافزار و نرمافزاهایی که بتوانند رایانههای توانمند را ایجاد کنند، خلق کرد.
بشر به دنبال خلق انواع جدیدی از رایانه است که بتواند به طور فعالانه دادهها را تفسیر و تعبیر کرده و از آنها یادگیری داشته باشد، مسائل ناشناخته را با استفاده از آنچه که آموخته، حل نماید و به کارایی انرژی مغز انسان عمل کند.
این موضوع یکی از اولویتهای ملی برای ارتقای محاسبات دیجیتال رایج است. فناوریهای کنونی از نظر منطق، تواناییهای حل مساله و مصرف کمتر انرژی، نسبت به مغز انسان پایینتر است. بسیاری از کارشناسان پیشبینی میکنند که محدودیتهای فیزیکی بنیادی، مانع تحقق این ویژگیها از طریق فناوری ترازیستور میشود. این چالش کلان، مهندسان و دانشمندان رشتههای مختلف را گردهم آورده تا از رویکرد قدیمی دهههای گذشته در حوزه رایانه که مبتنی بر ساختار وُن نیومن (Von Neumann architecture) بوده و براساس پردازشگرهای مبتنی بر ترازیستور عمل میکنند، فراتر رفته و مسیری را طراحی کنند که مسیر سریع نوآوری را سریعتر از دهه گذشته طی نمایند.
برای رفع این چالش، باید در حوزه تجهیزات پایه که اطلاعات را ذخیره و پردازش میکنند و روشی که یک رایانه صداها، تصاویر و الگوها را تعبیر و تفسیر میکند و از دادهها میآموزد و با اتکا بر آنها، مسائل را شناسایی و حل میکند، پیشرفتهای اساسی صورت گیرد.
در این راستا، با ترکیب نوآوریهای حوزههای فناورینانو، علوم رایانه و علوم اعصاب، باید رویکردهای کاملا جدیدی را توسعه داد تا بتوان سختافزار و نرمافزاهایی که بتوانند رایانههای توانمند را ایجاد کنند، خلق کرد. @nanotech1
@nanotech1
با ترکیب نوآوریهای حوزههای فناورینانو، علوم رایانه و علوم اعصاب، باید رویکردهای کاملا جدیدی را توسعه داد تا بتوان سختافزار و نرمافزاهایی که بتوانند رایانههای توانمند را ایجاد کنند، خلق کرد.
بشر به دنبال خلق انواع جدیدی از رایانه است که بتواند به طور فعالانه دادهها را تفسیر و تعبیر کرده و از آنها یادگیری داشته باشد، مسائل ناشناخته را با استفاده از آنچه که آموخته، حل نماید و به کارایی انرژی مغز انسان عمل کند.
این موضوع یکی از اولویتهای ملی برای ارتقای محاسبات دیجیتال رایج است. فناوریهای کنونی از نظر منطق، تواناییهای حل مساله و مصرف کمتر انرژی، نسبت به مغز انسان پایینتر است. بسیاری از کارشناسان پیشبینی میکنند که محدودیتهای فیزیکی بنیادی، مانع تحقق این ویژگیها از طریق فناوری ترازیستور میشود. این چالش کلان، مهندسان و دانشمندان رشتههای مختلف را گردهم آورده تا از رویکرد قدیمی دهههای گذشته در حوزه رایانه که مبتنی بر ساختار وُن نیومن (Von Neumann architecture) بوده و براساس پردازشگرهای مبتنی بر ترازیستور عمل میکنند، فراتر رفته و مسیری را طراحی کنند که مسیر سریع نوآوری را سریعتر از دهه گذشته طی نمایند.
برای رفع این چالش، باید در حوزه تجهیزات پایه که اطلاعات را ذخیره و پردازش میکنند و روشی که یک رایانه صداها، تصاویر و الگوها را تعبیر و تفسیر میکند و از دادهها میآموزد و با اتکا بر آنها، مسائل را شناسایی و حل میکند، پیشرفتهای اساسی صورت گیرد.
در این راستا، با ترکیب نوآوریهای حوزههای فناورینانو، علوم رایانه و علوم اعصاب، باید رویکردهای کاملا جدیدی را توسعه داد تا بتوان سختافزار و نرمافزاهایی که بتوانند رایانههای توانمند را ایجاد کنند، خلق کرد. @nanotech1
ساخت آزمایشگاهی نانوکاتالیستی ارزان جهت تصفیهی پسابهای حاوی مواد آلی و رنگی. @nanotech1
تبریز: ساخت آزمایشگاهی نانوکاتالیستی ارزان جهت تصفیهی پسابهای حاوی مواد آلی و رنگی
@nanotech1
محققان دانشگاه تبریز نانوکاتالیستهایی را جهت تصفیهی پسابهای حاوی مواد رنگزا طراحی نمودهاند که قادر است بازده تصفیه را افزایش دهد. نانوکاتالیست پیشنهادی از مواد اولیهای ارزان که به وفور در کشور وجود دارد و به روشی ساده تهیه شده است. این تحقیقات در مقیاس آزمایشگاهی صورت گرفته است.
در صورتی که پسابهای رنگی بدون تصفیه به محیط زیست تخلیه شوند، میتوانند به طرق مختلف اکوسیستم آبی را بطور نامطلوبی تحت تأثیر قرار دهند و به مرور زمان سبب تخریب محیط زیست گردند. در حال حاضر چندین روش مانند لخته سازی، فیلتراسیون غشایی، جذب سطـحی و جذب توسط کربن فعـال برای تصفـیهی پساب حاوی آلایندههای آلی و رنگزا به کار میروند. ولی این فرآیندها نمیتوانند راه حل قاطعی برای حذف آلایندههای آلی از آب باشند.
دکتر علیرضا ختائی در خصوص هدف دنبال شده در این طرح به منظور تصفیهی بهتر پسابهای رنگی عنوان کرد: « فرآیند سونوکاتالیستی هتروژن از جمله فرآیندهای کارآمد اکسایش پیشرفته است. این فرایند به دلیل واکنش با طیف وسیعی از ترکیبات آلی و عدم ایجاد مواد آلایندهی سمی در حین واکنش اکسیداسیون، روشی بسیار مؤثر در حذف آلایندههای مقاوم از محیط آبی به شمار میرود. فرایند سونوکاتالیستی هتروژن نسبت به سایر روشهای ذکر شده مقرون به صرفهتر و سادهتر است. در این طرح به ساخت و بررسی نانوکاتالیستی کاربردی برای این فرایند پرداخته شد. این نانوکاتالیست از سنگ معدن طبیعی پیریت تهیه شده است.»
از آنجا که سنگ معدن پیریت در ایران به فراوانی یافت میشود، هزینهی پایینتری در مقایسه با استفاده از سایر کاتالیستهای سنتزی دارد. از طرفی با کاهش ابعاد پیریت و تبدیل آن به نانوساختارهای مربوطه، امکان افزایش مساحت سطح و به تبع آن بالا بردن کارایی این کاتالیست وجود دارد.
به گفتهی این محقق در این کار پژوهشی از روش ساده، ارزان و بی ضرر پلاسما برای تولید نانوساختارهای پیریت از سنگ معدن مربوطه استفاده شده است. طبق نتایج حاصل شده راندمان رنگزدائی در حضور نانوساختارهای پیریت فرآوری شده با پلاسما نسبت به پیریت طبیعی بیشتر است.
از آنجا که پیریت فراوانترین سولفیـد فلـزی روی سطـح زمیـن بوده و در ایران نیز به فراوانی یافت میشود، لذا امکان تکمیل فاز مطالعاتی و دستیابی به تولید انبوه این نانوکاتالیست دور از انتظار نیست. در این صورت میتوان از فرآیند سونوکاتالیستی هتروژن با استفاده از نانوساختارهای پیریت در حذف مواد رنگزای موجود در فاضلاب خروجی صنایع نساجی و رنگرزی و یا آلایندههای آلی مختلف، که در برابر سایر روشهای تصفیه مقاومند، استفاده کرد.
ختائی درادامه به نحوهی ساخت و بررسی نانوکاتالیست پیریت پرداخت و افزود: «در این کار تحقیقاتی، میکروذرات پیریت طبیعی به روش پلاسمای تخلیهی تابان گاز آرگون فرآوری شده و به نانوساختارهای مربوطه تبدیل گردید. به منظور بررسی خواص این نانوساختار و نیز تعیین مشخصات آن از تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، آزمونهای پـراش اشـعه ایکـس (XRD)، طیـف سنجـی تبـدیل فـوریه مـادون قرمـز (FT-IR) و روش برانوار- امت- تلر (BET) بهره گرفته شده است. در ادمه از نانوساختارهای پیریت به دست آمده در فرآیند سونوکاتالیستی هتروژن جهت تخریب مادهی رنگزای راکتیو قرمز 84 استفاده شد. تأثیر پارامترهای عملیاتی مانند pH اولیهی محلول، غلظت کاتالیست، غلظت مادهی رنگزا، قدرت امواج فراصوت و حضور نمکهای معدنی بر راندمان رنگزدائی راکتیو قرمز 84 بررسی شد و در نهایت پایداری و امکان استفادهی مجدد از کاتالیست و حدواسطهای ناشی از این فرآیند نیز تعیین شد.»
نتایج این کار تحقیقاتی در مجلهی Ultrasonics Sonochemistry (جلد 29، سال 2016، صفحات 213 تا 225) به چاپ رسیده است. دکتر علیرضا ختائی- عضو هیأت علمی دانشگاه تبریز، پیمان غلامی-دانشجوی کارشناسی ارشد شیمی این دانشگاه و دکتر بهروز وحید- عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز در انجام این طرح همکاری داشتهاند. @nanotech1
@nanotech1
محققان دانشگاه تبریز نانوکاتالیستهایی را جهت تصفیهی پسابهای حاوی مواد رنگزا طراحی نمودهاند که قادر است بازده تصفیه را افزایش دهد. نانوکاتالیست پیشنهادی از مواد اولیهای ارزان که به وفور در کشور وجود دارد و به روشی ساده تهیه شده است. این تحقیقات در مقیاس آزمایشگاهی صورت گرفته است.
در صورتی که پسابهای رنگی بدون تصفیه به محیط زیست تخلیه شوند، میتوانند به طرق مختلف اکوسیستم آبی را بطور نامطلوبی تحت تأثیر قرار دهند و به مرور زمان سبب تخریب محیط زیست گردند. در حال حاضر چندین روش مانند لخته سازی، فیلتراسیون غشایی، جذب سطـحی و جذب توسط کربن فعـال برای تصفـیهی پساب حاوی آلایندههای آلی و رنگزا به کار میروند. ولی این فرآیندها نمیتوانند راه حل قاطعی برای حذف آلایندههای آلی از آب باشند.
دکتر علیرضا ختائی در خصوص هدف دنبال شده در این طرح به منظور تصفیهی بهتر پسابهای رنگی عنوان کرد: « فرآیند سونوکاتالیستی هتروژن از جمله فرآیندهای کارآمد اکسایش پیشرفته است. این فرایند به دلیل واکنش با طیف وسیعی از ترکیبات آلی و عدم ایجاد مواد آلایندهی سمی در حین واکنش اکسیداسیون، روشی بسیار مؤثر در حذف آلایندههای مقاوم از محیط آبی به شمار میرود. فرایند سونوکاتالیستی هتروژن نسبت به سایر روشهای ذکر شده مقرون به صرفهتر و سادهتر است. در این طرح به ساخت و بررسی نانوکاتالیستی کاربردی برای این فرایند پرداخته شد. این نانوکاتالیست از سنگ معدن طبیعی پیریت تهیه شده است.»
از آنجا که سنگ معدن پیریت در ایران به فراوانی یافت میشود، هزینهی پایینتری در مقایسه با استفاده از سایر کاتالیستهای سنتزی دارد. از طرفی با کاهش ابعاد پیریت و تبدیل آن به نانوساختارهای مربوطه، امکان افزایش مساحت سطح و به تبع آن بالا بردن کارایی این کاتالیست وجود دارد.
به گفتهی این محقق در این کار پژوهشی از روش ساده، ارزان و بی ضرر پلاسما برای تولید نانوساختارهای پیریت از سنگ معدن مربوطه استفاده شده است. طبق نتایج حاصل شده راندمان رنگزدائی در حضور نانوساختارهای پیریت فرآوری شده با پلاسما نسبت به پیریت طبیعی بیشتر است.
از آنجا که پیریت فراوانترین سولفیـد فلـزی روی سطـح زمیـن بوده و در ایران نیز به فراوانی یافت میشود، لذا امکان تکمیل فاز مطالعاتی و دستیابی به تولید انبوه این نانوکاتالیست دور از انتظار نیست. در این صورت میتوان از فرآیند سونوکاتالیستی هتروژن با استفاده از نانوساختارهای پیریت در حذف مواد رنگزای موجود در فاضلاب خروجی صنایع نساجی و رنگرزی و یا آلایندههای آلی مختلف، که در برابر سایر روشهای تصفیه مقاومند، استفاده کرد.
ختائی درادامه به نحوهی ساخت و بررسی نانوکاتالیست پیریت پرداخت و افزود: «در این کار تحقیقاتی، میکروذرات پیریت طبیعی به روش پلاسمای تخلیهی تابان گاز آرگون فرآوری شده و به نانوساختارهای مربوطه تبدیل گردید. به منظور بررسی خواص این نانوساختار و نیز تعیین مشخصات آن از تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، آزمونهای پـراش اشـعه ایکـس (XRD)، طیـف سنجـی تبـدیل فـوریه مـادون قرمـز (FT-IR) و روش برانوار- امت- تلر (BET) بهره گرفته شده است. در ادمه از نانوساختارهای پیریت به دست آمده در فرآیند سونوکاتالیستی هتروژن جهت تخریب مادهی رنگزای راکتیو قرمز 84 استفاده شد. تأثیر پارامترهای عملیاتی مانند pH اولیهی محلول، غلظت کاتالیست، غلظت مادهی رنگزا، قدرت امواج فراصوت و حضور نمکهای معدنی بر راندمان رنگزدائی راکتیو قرمز 84 بررسی شد و در نهایت پایداری و امکان استفادهی مجدد از کاتالیست و حدواسطهای ناشی از این فرآیند نیز تعیین شد.»
نتایج این کار تحقیقاتی در مجلهی Ultrasonics Sonochemistry (جلد 29، سال 2016، صفحات 213 تا 225) به چاپ رسیده است. دکتر علیرضا ختائی- عضو هیأت علمی دانشگاه تبریز، پیمان غلامی-دانشجوی کارشناسی ارشد شیمی این دانشگاه و دکتر بهروز وحید- عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز در انجام این طرح همکاری داشتهاند. @nanotech1
استفاده از نانوسیم نقره و گرافن برای ساخت الکترود شفاف
@nanotech1
محققانی از کرهجنوبی موفق شدند با ترکیب نانوسیم نقره، گرافن و نوعی پلیمر، پلیمر شفاف رسانایی تولید کنند که میتواند جایگزین اکسید قلع ایندیم در ادوات الکترونیکی شود.
تصور کنید که روشنایی فضای منزل را با یک پنل صاف ارزان قیمت که زیستسازگار بوده و به دلیل تولید حرارت کم، بسیار کم مصرف است، تامین میکنید. حالا تصور کنید که این پنلها میتوانند از جنس کاغذ یا پارچه باشند و به هر شکلی که مایل باشید در آیند. بنابراین، به راحتی میتوان آن را در فضای داخل منزل جا داد و به اشکال دلخواه در آورد. این سیستمهای روشنایی را میتوان درون خودروها و حتی لباسها قرار دارد.
اخیرا مقالهای با عنوان "Flexible organic light-emitting diodes (OLEDs) for solid-state lighting" در نشریه Journal of Photonics for Energy منتشر شده که در آن محققان کرهای دانشگاه علوم و فناوری کرهجنوبی جزئیات مربوط به دستاوردهای خود در ساخت الکترودهای انعطافپذیر، روشهای کپسوله کردن انعطافپذیر و زیرلایههای انعطافپذیر را برای ساخت چنین پنلی ارائه کردهاند.
OLEDها یکی از گزینههای دانشمندان برای تولید نور در سیستمهای روشنایی است. دلیل این، امر نازک بودن، سبک بودن و مصرف انرژی پایین در این سیستمها است. شرکتهایی نظیر فیلیپس و الجی ساخت پنلهای OLED را آغاز کردهاند که میتواند نور عاری از پرتو فرابنفش تولید کند که گرمای بسیار کمی داشته و نیاز به لامپ ندارد.
فرانکی سو از دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی میگوید: « روند رو به توسعه OLEDها به سمتی است که در آینده نزدیک آنها را میتوان روی زیرلایههای پلاستیکی، سبک و با دوام قرار داد. در این مقاله، محققان به بررسی چالشها و راهکارهای این پروژه پرداختهاند.»
مین هو پارک از محققان این پروژه به بررسی الکترودهای شفاف مختلف پرداخته است تا از آن بهعنوان گزینه جایگزین برای اکسید قلع ایندیم استفاده کند. اکسید قلع ایندیم به دلیل شکنندگی و قیمت بالا محدودیتهایی دارد. به همین دلیل محققان به دنبال ساخت الکترودهای کم نقص، انعطافپذیر، رسانا و تابع کار بالا هستند.
این گروه تحقیقاتی با استفاده از ترکیب نانوسیم نقره، پلیمر رسانا و گرافن با ساختار چند لایه دیالکتریک-فلز-دیالکتریک موفق به ارائه الکترود انعطافپذیر جدید شدند. @nanotech1
@nanotech1
محققانی از کرهجنوبی موفق شدند با ترکیب نانوسیم نقره، گرافن و نوعی پلیمر، پلیمر شفاف رسانایی تولید کنند که میتواند جایگزین اکسید قلع ایندیم در ادوات الکترونیکی شود.
تصور کنید که روشنایی فضای منزل را با یک پنل صاف ارزان قیمت که زیستسازگار بوده و به دلیل تولید حرارت کم، بسیار کم مصرف است، تامین میکنید. حالا تصور کنید که این پنلها میتوانند از جنس کاغذ یا پارچه باشند و به هر شکلی که مایل باشید در آیند. بنابراین، به راحتی میتوان آن را در فضای داخل منزل جا داد و به اشکال دلخواه در آورد. این سیستمهای روشنایی را میتوان درون خودروها و حتی لباسها قرار دارد.
اخیرا مقالهای با عنوان "Flexible organic light-emitting diodes (OLEDs) for solid-state lighting" در نشریه Journal of Photonics for Energy منتشر شده که در آن محققان کرهای دانشگاه علوم و فناوری کرهجنوبی جزئیات مربوط به دستاوردهای خود در ساخت الکترودهای انعطافپذیر، روشهای کپسوله کردن انعطافپذیر و زیرلایههای انعطافپذیر را برای ساخت چنین پنلی ارائه کردهاند.
OLEDها یکی از گزینههای دانشمندان برای تولید نور در سیستمهای روشنایی است. دلیل این، امر نازک بودن، سبک بودن و مصرف انرژی پایین در این سیستمها است. شرکتهایی نظیر فیلیپس و الجی ساخت پنلهای OLED را آغاز کردهاند که میتواند نور عاری از پرتو فرابنفش تولید کند که گرمای بسیار کمی داشته و نیاز به لامپ ندارد.
فرانکی سو از دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی میگوید: « روند رو به توسعه OLEDها به سمتی است که در آینده نزدیک آنها را میتوان روی زیرلایههای پلاستیکی، سبک و با دوام قرار داد. در این مقاله، محققان به بررسی چالشها و راهکارهای این پروژه پرداختهاند.»
مین هو پارک از محققان این پروژه به بررسی الکترودهای شفاف مختلف پرداخته است تا از آن بهعنوان گزینه جایگزین برای اکسید قلع ایندیم استفاده کند. اکسید قلع ایندیم به دلیل شکنندگی و قیمت بالا محدودیتهایی دارد. به همین دلیل محققان به دنبال ساخت الکترودهای کم نقص، انعطافپذیر، رسانا و تابع کار بالا هستند.
این گروه تحقیقاتی با استفاده از ترکیب نانوسیم نقره، پلیمر رسانا و گرافن با ساختار چند لایه دیالکتریک-فلز-دیالکتریک موفق به ارائه الکترود انعطافپذیر جدید شدند. @nanotech1