ارائه روشی جدید برای تصویربرداری و کاوش نانومقیاس مغز
سایت NBIC-محققان با تصویربرداری از مغز یک موش در ابعاد نانومتری، ساختارهای موجود در شبکههای عصبی این جاندار را بررسی کردند. آنها از طریق میکروسکوپهای الکترونی با استفاده از برش تکهای از مغز موش تصاویر سه بعدی را بازسازی نمودند. این تصاویر امکان چندین تحلیل بر روی مغز را بدون آنکه آسیبی به آن برسد فراهم میکند. @nanotech1
به گزارش سایت فناوری های همگرا (NBIC) برای جف لیچمن مسئله اساسی این است که محققان چقدر باید از نزدیک مغز را بررسی کنند تا به حقایق آن دست یابند. گروهی از محققان از جمله جرمی نولز با هدایت لیچمن موفق به تصویربرداری در ابعاد نانو از مغز موش شدند. به گفته لیچمن یافتههای این پژوهش میتواند درهایی را به سمت شناخت بهتر مغز و تأثیر یادگیری بر آن باز کند. گروهی از محققان از دانشگاههای معتبری جون هاروارد، MIT و جان هاپکینز برای ساخت تجهیزات مورد نیاز برای تصویربرداری و تحلیل نتایج همکاری کردند.
لیچمن میگوید: «مسئله دیگری که موجب شگفتی ما شد این بود که رشتههای عصبی معمولاً از دو، سه و یا چند اتصال در یک شاخه عصبی تشکیل میشود» وی میافزاید: «باور ما براین بود که گیرندههای عصبی برای جمع آوری اطلاعات از بیشترین رشته عصبی ممکن استفاده کرده اما یافتهها نشان دادند که یک رشته عصبی از گیرندههای مختلف در یک رشته عصبی بهره میبرد.»
نکته جالب توجه این است که رشتههای عصبی که تماس بیشتری با شاخه عصبی دارند، ارتباط قویتری دارند. لیچمن میافزاید : «وقتی از نمای نزدیکتر نگاه کنیم متوجه میشویم که این نتایج ممکن نیست تصادفی بدست آمده باشند. برخی از رشتههای تمایل دارند تا با برخی از شاخههای عصبی نزدیک ارتباط برقرار کرده و با برخی دیگر که شرایط کاملاً مشابه دارند اتصال برقرار نکنند. این مطلب بیانگر این است که حتی در این حجم بسیار کوچک نیز، مغز الگوی خاصی برای دریافت و ثبت اطلاعات دارد.»
این پژوهش نشان داد که رشتههای عصبی بر خلاف باور عمومی به دلیل فعالیت الکتریکی تغییر شکل نمیدهند.
لیچمن میگوید : «شکل گیرندههای عصبی از بلند و نازک تا بسیار کوتاه و ریشه دار تفاوت میکند. تصور میشود که شکل گیرندههای عصبی متأثر از فعالیت الکتریکی بوجود بیاید اما مشاهده چندین گیرنده عصبی با شکلهای متفاوت و فعالیت الکتریکی یکسان صحت این مطلب را نقض میکند.»
این پژوهش نقطه عطفی در فعالیت چندین ساله لیچمن و همکارانش میباشد و علاوه به درک بهتر از مغز، امکان طراحی سامانهای به منظور جمع آوری اطلاعات و تصویر برداری فراهم میسازد.
لیچمن در ادامه تشریح کرد: «بیشترین زمانی که طی این پژوهش صرف شد به منظور ساخت شبکه و خطوط لولهای برای برداشت تصویر شد. بدین منظور نیاز با ساخت ابزاری بود تا برش بسیار نازکی از مغز بدهد. برای این منظور از روشی باید استفاده میشد که تا پیش از این به کار برده نشده بود.»
لیچمن و همکارانش هنگامی که سیستم را در جای خود مستقر ساختند با استفاده از میکروسکوپ الکترونی از بافت مغز تصویربرداری کردند. آنها در ارتباط با همین موضوع روشی را طراحی کردند تا از میان چندین لایه، سلولها را دنبال کنند. این قابلیت امکان ایجاد رشتههای عصبی را در تصاویر سه بعدی امکان پذیر میکند. از این تصاویر به عنوان پایگاه داده برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد اتصالات شبکه عصبی نیز میتوان استفاده کرد.
لیچمن اذعان داشت: «مهمترین قابلیت این پژوهش آن است که از این تصاویر بارها و بارها برای تحلیل و آنالیز میتوان بهره برد بدون آنکه آسیبی به خود مغز وارد شود. برای تولید این تصاویر نیز تنها از بخش بسیار کوچکی از مغز استفاده میشود. ما از مغز در ابعاد 40 در 40 در 40 میکرون تصویربرداری کردیم و نتایج حاصل به صورت موفقیتآمیز در محدوده 1500 میکرون مکعب بازسازی شد که این برابر سه میلیاردیوم اندازه مغز موش میباشد.»
مراکز انتخاب شده در تصویر برداری در سلولهای بزرگ انتخاب میشود تا درک بهتری از نحوه قرار گیری دیگر سلولها کشف شود.
لیچمن در ادامه میگوید: «ما دریافتیم که 1500 سلول عصبی در این حجم بسیار کوچک رشته عصبی را میسازند که درک فوق العاده ای از ساختار شبکه عصبی پستانداران به ما میدهد.»
مشاهدات نشان دادند که در هر میکرون مکعب یک سینپس (اتصال عصبی) وجود دارد. این بدان معنی میباشد که با دقیقترین تصویر برداری ممکن از روش مغناطیسی –رزونانسی که اندازه هر پیکسل یک میلیمتر مکعب میباشد یک میلیارد اتصال عصبی وجود دارد.
لیچمن بیان کرد :«این تصور ساده لوحانه ای خواهد بود که تنها با داشتن اطلاعات بیشتر، درک کاملی از مغز خواهیم داشت. بلکه این مشاهدات نشان داد که هراندازه اطلاعات بیشتری دراینباره پیدا میکنیم بیشتر از حد تصورات ما نیاز است تا به جلو گام برداریم.» @nanotech1
سایت NBIC-محققان با تصویربرداری از مغز یک موش در ابعاد نانومتری، ساختارهای موجود در شبکههای عصبی این جاندار را بررسی کردند. آنها از طریق میکروسکوپهای الکترونی با استفاده از برش تکهای از مغز موش تصاویر سه بعدی را بازسازی نمودند. این تصاویر امکان چندین تحلیل بر روی مغز را بدون آنکه آسیبی به آن برسد فراهم میکند. @nanotech1
به گزارش سایت فناوری های همگرا (NBIC) برای جف لیچمن مسئله اساسی این است که محققان چقدر باید از نزدیک مغز را بررسی کنند تا به حقایق آن دست یابند. گروهی از محققان از جمله جرمی نولز با هدایت لیچمن موفق به تصویربرداری در ابعاد نانو از مغز موش شدند. به گفته لیچمن یافتههای این پژوهش میتواند درهایی را به سمت شناخت بهتر مغز و تأثیر یادگیری بر آن باز کند. گروهی از محققان از دانشگاههای معتبری جون هاروارد، MIT و جان هاپکینز برای ساخت تجهیزات مورد نیاز برای تصویربرداری و تحلیل نتایج همکاری کردند.
لیچمن میگوید: «مسئله دیگری که موجب شگفتی ما شد این بود که رشتههای عصبی معمولاً از دو، سه و یا چند اتصال در یک شاخه عصبی تشکیل میشود» وی میافزاید: «باور ما براین بود که گیرندههای عصبی برای جمع آوری اطلاعات از بیشترین رشته عصبی ممکن استفاده کرده اما یافتهها نشان دادند که یک رشته عصبی از گیرندههای مختلف در یک رشته عصبی بهره میبرد.»
نکته جالب توجه این است که رشتههای عصبی که تماس بیشتری با شاخه عصبی دارند، ارتباط قویتری دارند. لیچمن میافزاید : «وقتی از نمای نزدیکتر نگاه کنیم متوجه میشویم که این نتایج ممکن نیست تصادفی بدست آمده باشند. برخی از رشتههای تمایل دارند تا با برخی از شاخههای عصبی نزدیک ارتباط برقرار کرده و با برخی دیگر که شرایط کاملاً مشابه دارند اتصال برقرار نکنند. این مطلب بیانگر این است که حتی در این حجم بسیار کوچک نیز، مغز الگوی خاصی برای دریافت و ثبت اطلاعات دارد.»
این پژوهش نشان داد که رشتههای عصبی بر خلاف باور عمومی به دلیل فعالیت الکتریکی تغییر شکل نمیدهند.
لیچمن میگوید : «شکل گیرندههای عصبی از بلند و نازک تا بسیار کوتاه و ریشه دار تفاوت میکند. تصور میشود که شکل گیرندههای عصبی متأثر از فعالیت الکتریکی بوجود بیاید اما مشاهده چندین گیرنده عصبی با شکلهای متفاوت و فعالیت الکتریکی یکسان صحت این مطلب را نقض میکند.»
این پژوهش نقطه عطفی در فعالیت چندین ساله لیچمن و همکارانش میباشد و علاوه به درک بهتر از مغز، امکان طراحی سامانهای به منظور جمع آوری اطلاعات و تصویر برداری فراهم میسازد.
لیچمن در ادامه تشریح کرد: «بیشترین زمانی که طی این پژوهش صرف شد به منظور ساخت شبکه و خطوط لولهای برای برداشت تصویر شد. بدین منظور نیاز با ساخت ابزاری بود تا برش بسیار نازکی از مغز بدهد. برای این منظور از روشی باید استفاده میشد که تا پیش از این به کار برده نشده بود.»
لیچمن و همکارانش هنگامی که سیستم را در جای خود مستقر ساختند با استفاده از میکروسکوپ الکترونی از بافت مغز تصویربرداری کردند. آنها در ارتباط با همین موضوع روشی را طراحی کردند تا از میان چندین لایه، سلولها را دنبال کنند. این قابلیت امکان ایجاد رشتههای عصبی را در تصاویر سه بعدی امکان پذیر میکند. از این تصاویر به عنوان پایگاه داده برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد اتصالات شبکه عصبی نیز میتوان استفاده کرد.
لیچمن اذعان داشت: «مهمترین قابلیت این پژوهش آن است که از این تصاویر بارها و بارها برای تحلیل و آنالیز میتوان بهره برد بدون آنکه آسیبی به خود مغز وارد شود. برای تولید این تصاویر نیز تنها از بخش بسیار کوچکی از مغز استفاده میشود. ما از مغز در ابعاد 40 در 40 در 40 میکرون تصویربرداری کردیم و نتایج حاصل به صورت موفقیتآمیز در محدوده 1500 میکرون مکعب بازسازی شد که این برابر سه میلیاردیوم اندازه مغز موش میباشد.»
مراکز انتخاب شده در تصویر برداری در سلولهای بزرگ انتخاب میشود تا درک بهتری از نحوه قرار گیری دیگر سلولها کشف شود.
لیچمن در ادامه میگوید: «ما دریافتیم که 1500 سلول عصبی در این حجم بسیار کوچک رشته عصبی را میسازند که درک فوق العاده ای از ساختار شبکه عصبی پستانداران به ما میدهد.»
مشاهدات نشان دادند که در هر میکرون مکعب یک سینپس (اتصال عصبی) وجود دارد. این بدان معنی میباشد که با دقیقترین تصویر برداری ممکن از روش مغناطیسی –رزونانسی که اندازه هر پیکسل یک میلیمتر مکعب میباشد یک میلیارد اتصال عصبی وجود دارد.
لیچمن بیان کرد :«این تصور ساده لوحانه ای خواهد بود که تنها با داشتن اطلاعات بیشتر، درک کاملی از مغز خواهیم داشت. بلکه این مشاهدات نشان داد که هراندازه اطلاعات بیشتری دراینباره پیدا میکنیم بیشتر از حد تصورات ما نیاز است تا به جلو گام برداریم.» @nanotech1
راهاندازی پایگاه داده محصولات غذایی حاوی نانومواد
این پایگاه داده، حاوی حدود 300 محصول غذایی و محصولات مرتبط با مواد غذایی است که از نانو استفاده میکنند.@nanotech1
مرکز ایمنی غذا (CFS) در ایالات متحده آمریکا، پایگاه داده جدید قابل جستجویی را در زمینه محصولات غذایی مصرفی حاوی فناورینانو راهاندازی کرده است. محصولات غذایی مرتبط مشترک که حاوی فناورینانو هستند، شامل شکلات، شیرخشک بچهها و ظروف پلاستیکی ذخیرهسازی غذا میباشند. فناورینانو یک پلتفورم جدید و قدرتمند برای مشارکت و بازسازی ماهیت مواد در مقیاس ملکولی و اتمی است. این پایگاه داده، حاوی حدود 300 محصول غذایی و محصولات مرتبط با مواد غذایی است که از نانو استفاده میکنند.
به گفته جیدی هانسون، تحلیلگر ارشد سیاستگذاری در مرکز ایمنی غذا، «دانشمندان بر این باورند که نانومواد، حاوی ریسکهای جدیدی است که نیازمند الگوهای جدید آزمایش سمشناسی هستند. اما مقررات و رویههای آزمایش موجود این محصولات جدید، کم بوده و غالبا اطلاعاتی در این زمینه وجود ندارد». «سادگی استفاده از پایگاه داده، گامی برای پرکردن این شکاف اطلاعاتی، آگاه کردن مشتریان از گستردگی این فناوری و بهبود شفافیت در زمینه عرضه مواد غذایی است».
راهاندازی این پایگاه داده به دنبال مطالعهی جدیدی بود که توسط گروه دوستداران زمین (FOE) در کشور استرالیا انجام شد. گروه مذکور وجود نانومواد در 14 محصول غذایی را آزمایش کردند. بر اساس نتایج حاصله، هیچ کدام از این محصولات دارای برچسب حاوی عناصر نانو نبوده و بنابراین دارای مقررات خاص فناورینانو نبودند.
پایگاه داده جدید دربرگیرنده 40 نوع مختلف نانومواد بوده و تنها پایگاه دادهای است که به طور انحصاری بر غذا و محصولات مرتبط با مواد غذایی تمرکز دارد. @nanotech1
این پایگاه داده، حاوی حدود 300 محصول غذایی و محصولات مرتبط با مواد غذایی است که از نانو استفاده میکنند.@nanotech1
مرکز ایمنی غذا (CFS) در ایالات متحده آمریکا، پایگاه داده جدید قابل جستجویی را در زمینه محصولات غذایی مصرفی حاوی فناورینانو راهاندازی کرده است. محصولات غذایی مرتبط مشترک که حاوی فناورینانو هستند، شامل شکلات، شیرخشک بچهها و ظروف پلاستیکی ذخیرهسازی غذا میباشند. فناورینانو یک پلتفورم جدید و قدرتمند برای مشارکت و بازسازی ماهیت مواد در مقیاس ملکولی و اتمی است. این پایگاه داده، حاوی حدود 300 محصول غذایی و محصولات مرتبط با مواد غذایی است که از نانو استفاده میکنند.
به گفته جیدی هانسون، تحلیلگر ارشد سیاستگذاری در مرکز ایمنی غذا، «دانشمندان بر این باورند که نانومواد، حاوی ریسکهای جدیدی است که نیازمند الگوهای جدید آزمایش سمشناسی هستند. اما مقررات و رویههای آزمایش موجود این محصولات جدید، کم بوده و غالبا اطلاعاتی در این زمینه وجود ندارد». «سادگی استفاده از پایگاه داده، گامی برای پرکردن این شکاف اطلاعاتی، آگاه کردن مشتریان از گستردگی این فناوری و بهبود شفافیت در زمینه عرضه مواد غذایی است».
راهاندازی این پایگاه داده به دنبال مطالعهی جدیدی بود که توسط گروه دوستداران زمین (FOE) در کشور استرالیا انجام شد. گروه مذکور وجود نانومواد در 14 محصول غذایی را آزمایش کردند. بر اساس نتایج حاصله، هیچ کدام از این محصولات دارای برچسب حاوی عناصر نانو نبوده و بنابراین دارای مقررات خاص فناورینانو نبودند.
پایگاه داده جدید دربرگیرنده 40 نوع مختلف نانومواد بوده و تنها پایگاه دادهای است که به طور انحصاری بر غذا و محصولات مرتبط با مواد غذایی تمرکز دارد. @nanotech1
ادرس سایت مربوط به مطلب بالا: http://salsa3.salsalabs.com/o/1881/p/salsa/web/common/public/content?content_item_KEY=14112
استفاده از برهمکنش دو نقطه کوانتومی برای ایجاد انرژی
@nanotech1
محققان هلند با استفاده از دو نقطه کوانتومی که با هم در برهمکنش هستند موفق به ارائه سیستم جدیدی برای تولید انرژی شدند. در این سیستم از پدیده ترموالکتریک استفاده شده است.
محققان اخیرا نوع جدیدی از اثر ترموالکتریک را در یک سیستم مشاهده کردهاند که در آنها نقاط کوانتومی به صورت ظرفیتی با هم برهمکنش دارند. این ابزار میتواند برای تولید انرژی مورد استفاده قرار گرفته و همچنین برای توسعه نسل جدید موتورهای گرمایی نانومقیاس چندترمینالی مورد استفاده قرار گیرد.
هولگر تیرشمان از دانشگاه صنعتی دلفت در هلند میگوید: « بیشتر ادوات ترموالکتریک فعلی مبتنی بر سیستم اثر سیبک (Seeback) هستند که در آن هم گرما و هم بار توسط یک حامل (الکترون) منتقل میشود. یکی از مهمترین مشکلاتی که مانع از افزایش کارایی این سیستمها است همین ویژگی بوده که در نهایت مانع استفاده از ادوات ترموالکتریک در حوزههای مختلف میشود.»
تیرشمان میافزاید: « در این دستگاهی که ما ساختیم، موفق شدیم جفت شدن میان گرما و بار را حذف کنیم که این موجب بروز خواص جالب توجهی در این سیستم میشود.»
اولین ویژگی این سیستم آن است که از نظر الکتریکی نیاز نیست که مخزن گرما و مدار الکتریکی به هم مرتبط باشند. این جفت شدن ظرفیتی به قدری است که میتواند موجب جریان انرژی از نقطه گرم به سرد در این سیستمها شود. جریان انرژی میتواند به جریان بار میان دو مخزن سرد و گرم تبدیل شود و از آن برای کار مفید استفاده کرد.
جهتی که جریان بار در آن سمت اتفاق میافتد هیچ وابستگی به گرادیان دما ندارد بنابراین، محققان میتوانند با استفاده از اعمال ولتاژ خارجی به این سیستم، جهت جریان را کنترل کنند. این ویژگی بسیار جدید بوده و استفاده از آن در ادوات ترموالکتریک میتواند مسیرهای تازهای برای به کارگیری از این فناوری در حوزههای مختلف باز کند.
تیرشمان میگوید: « این سیستم ما از دو نقطه کوانتومی که به صورت ظرفیتی با هم برهمکنش دارند تشکیل شده است. یک نقطه به یک مخزن حاوی الکترون داغ متصل است و دیگری میتواند الکترونها را میان دو مخزن مبادله کند. این جایی است که جریان تشکیل میشود.»
نتایج این پروژه در نشریه Nature Nanotechnology منتشر شده است. دسترسی به اصل مقاله: doi:10.1038/nnano.2015.176. @nanotech1
@nanotech1
محققان هلند با استفاده از دو نقطه کوانتومی که با هم در برهمکنش هستند موفق به ارائه سیستم جدیدی برای تولید انرژی شدند. در این سیستم از پدیده ترموالکتریک استفاده شده است.
محققان اخیرا نوع جدیدی از اثر ترموالکتریک را در یک سیستم مشاهده کردهاند که در آنها نقاط کوانتومی به صورت ظرفیتی با هم برهمکنش دارند. این ابزار میتواند برای تولید انرژی مورد استفاده قرار گرفته و همچنین برای توسعه نسل جدید موتورهای گرمایی نانومقیاس چندترمینالی مورد استفاده قرار گیرد.
هولگر تیرشمان از دانشگاه صنعتی دلفت در هلند میگوید: « بیشتر ادوات ترموالکتریک فعلی مبتنی بر سیستم اثر سیبک (Seeback) هستند که در آن هم گرما و هم بار توسط یک حامل (الکترون) منتقل میشود. یکی از مهمترین مشکلاتی که مانع از افزایش کارایی این سیستمها است همین ویژگی بوده که در نهایت مانع استفاده از ادوات ترموالکتریک در حوزههای مختلف میشود.»
تیرشمان میافزاید: « در این دستگاهی که ما ساختیم، موفق شدیم جفت شدن میان گرما و بار را حذف کنیم که این موجب بروز خواص جالب توجهی در این سیستم میشود.»
اولین ویژگی این سیستم آن است که از نظر الکتریکی نیاز نیست که مخزن گرما و مدار الکتریکی به هم مرتبط باشند. این جفت شدن ظرفیتی به قدری است که میتواند موجب جریان انرژی از نقطه گرم به سرد در این سیستمها شود. جریان انرژی میتواند به جریان بار میان دو مخزن سرد و گرم تبدیل شود و از آن برای کار مفید استفاده کرد.
جهتی که جریان بار در آن سمت اتفاق میافتد هیچ وابستگی به گرادیان دما ندارد بنابراین، محققان میتوانند با استفاده از اعمال ولتاژ خارجی به این سیستم، جهت جریان را کنترل کنند. این ویژگی بسیار جدید بوده و استفاده از آن در ادوات ترموالکتریک میتواند مسیرهای تازهای برای به کارگیری از این فناوری در حوزههای مختلف باز کند.
تیرشمان میگوید: « این سیستم ما از دو نقطه کوانتومی که به صورت ظرفیتی با هم برهمکنش دارند تشکیل شده است. یک نقطه به یک مخزن حاوی الکترون داغ متصل است و دیگری میتواند الکترونها را میان دو مخزن مبادله کند. این جایی است که جریان تشکیل میشود.»
نتایج این پروژه در نشریه Nature Nanotechnology منتشر شده است. دسترسی به اصل مقاله: doi:10.1038/nnano.2015.176. @nanotech1
آغاز ثبت نام دوره چهارم برنامه طرحهای نوآورانه
@nanotech1
ثبت نام دوره چهارم برنامه طرحهای نوآورانه آغاز شد. فراخوان اول دوره چهارم این برنامه از 20 آبان لغایت 15 بهمن 1394 است.
فناوران، شرکتها و پژوهشگران علاقهمند به حضور در برنامه طرحهای نوآوانه میتوانند با ورود به سامانه اختصاصی این برنامه از طریق لینک ورودی برنامه طرحهای نوآورانه در سایت، پس از دریافت اطلاعات کاربری، طرح خویش را در صفحه اختصاصی خود بارگذاری نمایند.
لازم به ذکر است طرحهایی که در فراخوان اول این برنامه ثبتنام نموده و پذیرفته شوند شانس حضور در جشنواره نانو سال 1395 را خواهند داشت.
برنامه طرحهای نوآورانه این فرصت را در اختیار محققان، فناوران و شرکتها قرار میدهد تا دستاوردهای نوآورانه خویش را آماده ورود به چرخه صنعت نمایند. تسهیل و تسریع در فرآیند تجاریسازی محصولات و دستاوردها، امکان نمایش محصولات و جذب سرمایهگذار و همچنین بهرهمندی از خدمات و تسهیلات و مشاوره در زمینههای مختلف تجاریسازی از جمله مهمترین ویژگیهای حضور در این برنامه است.
طرحهایی در این برنامه پذیرفته میشوند که نمونه اولیهای از آنها ساخته شده باشد، مبتنی بر نیاز صنعت باشد، نمونه مشابه داخلی نداشته باشد و یا در صورت وجود مشابه، بهبود کیفیت و یا خواص و یا جهش اقتصادی در آن دیده شود. انطباق محصول با تعاریف نانو نیز از دیگر شاخصههای مهم در پذیرش طرحها است.
طرحهای دریافتی در مراحل مختلفی مورد ارزیابی فنی و تجاری قرار میگیرند. آن دسته از طرحهایی که امتیازات اولیه را کسب مینمایند به جلسه مصاحبه حضوری دعوت شده و در مدت زمان مشخصی در حضور داوران فنی و تجاری طرح خویش را ارائه مینمایند و به سوالات پاسخ میدهند. در نهایت تعدادی از طرحها جهت حضور در برنامه انتخاب میشوند.
شایان ذکر است، تاکنون سه دوره از برنامه طرحهای نوآورانه در سالهای 1392، 1393 و 1394 برگزار شده است. در دوره اول 12 طرح و در دوره دوم 22 طرح حائز امتیازات لازم جهت حضور در برنامه شدند. تعدادی از این طرحها با بهرهگیری از فضای فراهم شده، امکانات، تسهیلات و مشاورههای قابل دسترس در این برنامه موفق به جذب سرمایهگذار و یا شروع کسب و کار شدهاند.
در دوره سوم نیز حدود 400 طرح از سراسر کشور دریافت شد که از این میان پس از مراحل مختلف ارزیابی، درنهایت 25 طرح در برنامه پذیرفته شد. طرحهای دوره سوم از حوزههای مختلفی نظیر نفت، بهداشت و پزشکی، کشاورزی، برق و الکترونیک و نساجی اند.
در صورت نیاز به توضیحات تکمیلی دبیرخانه برنامه با شماره 63103435-021 آماده پاسخگویی به سوالات است. همچنین امکان ارسال مکتوب سوالات از طریق ایمیل برنامه به آدرس NanoMatch@nano.ir نیز وجود دارد. @nanotech1
@nanotech1
ثبت نام دوره چهارم برنامه طرحهای نوآورانه آغاز شد. فراخوان اول دوره چهارم این برنامه از 20 آبان لغایت 15 بهمن 1394 است.
فناوران، شرکتها و پژوهشگران علاقهمند به حضور در برنامه طرحهای نوآوانه میتوانند با ورود به سامانه اختصاصی این برنامه از طریق لینک ورودی برنامه طرحهای نوآورانه در سایت، پس از دریافت اطلاعات کاربری، طرح خویش را در صفحه اختصاصی خود بارگذاری نمایند.
لازم به ذکر است طرحهایی که در فراخوان اول این برنامه ثبتنام نموده و پذیرفته شوند شانس حضور در جشنواره نانو سال 1395 را خواهند داشت.
برنامه طرحهای نوآورانه این فرصت را در اختیار محققان، فناوران و شرکتها قرار میدهد تا دستاوردهای نوآورانه خویش را آماده ورود به چرخه صنعت نمایند. تسهیل و تسریع در فرآیند تجاریسازی محصولات و دستاوردها، امکان نمایش محصولات و جذب سرمایهگذار و همچنین بهرهمندی از خدمات و تسهیلات و مشاوره در زمینههای مختلف تجاریسازی از جمله مهمترین ویژگیهای حضور در این برنامه است.
طرحهایی در این برنامه پذیرفته میشوند که نمونه اولیهای از آنها ساخته شده باشد، مبتنی بر نیاز صنعت باشد، نمونه مشابه داخلی نداشته باشد و یا در صورت وجود مشابه، بهبود کیفیت و یا خواص و یا جهش اقتصادی در آن دیده شود. انطباق محصول با تعاریف نانو نیز از دیگر شاخصههای مهم در پذیرش طرحها است.
طرحهای دریافتی در مراحل مختلفی مورد ارزیابی فنی و تجاری قرار میگیرند. آن دسته از طرحهایی که امتیازات اولیه را کسب مینمایند به جلسه مصاحبه حضوری دعوت شده و در مدت زمان مشخصی در حضور داوران فنی و تجاری طرح خویش را ارائه مینمایند و به سوالات پاسخ میدهند. در نهایت تعدادی از طرحها جهت حضور در برنامه انتخاب میشوند.
شایان ذکر است، تاکنون سه دوره از برنامه طرحهای نوآورانه در سالهای 1392، 1393 و 1394 برگزار شده است. در دوره اول 12 طرح و در دوره دوم 22 طرح حائز امتیازات لازم جهت حضور در برنامه شدند. تعدادی از این طرحها با بهرهگیری از فضای فراهم شده، امکانات، تسهیلات و مشاورههای قابل دسترس در این برنامه موفق به جذب سرمایهگذار و یا شروع کسب و کار شدهاند.
در دوره سوم نیز حدود 400 طرح از سراسر کشور دریافت شد که از این میان پس از مراحل مختلف ارزیابی، درنهایت 25 طرح در برنامه پذیرفته شد. طرحهای دوره سوم از حوزههای مختلفی نظیر نفت، بهداشت و پزشکی، کشاورزی، برق و الکترونیک و نساجی اند.
در صورت نیاز به توضیحات تکمیلی دبیرخانه برنامه با شماره 63103435-021 آماده پاسخگویی به سوالات است. همچنین امکان ارسال مکتوب سوالات از طریق ایمیل برنامه به آدرس NanoMatch@nano.ir نیز وجود دارد. @nanotech1
رونمایی از نانودوربینی با کارایی بالا و قیمت کم
@nanotech1
شرکت فاز 1 تکنولوژی اخیرا نانودوربینی به بازار عرضه کرده که دارای سرعت، قدرت تفکیک و کارایی بالا بوده و در عین حال قیمت پایینی دارد.
فاز 1 تکنولوژی (Phase 1 Technology) یکی از شرکتهای پیشرو در حوزه توزیع دوربینهای دیجیتال است. این شرکت اخیرا از نوعی دروبین ارزان، کوچک و باکارایی بالا موسوم به Nano GipE رونمایی کرده است. این دوربین با نام تجاری DALSA در لیست فروش محصولات این شرکت قرار گرفته است.
روستی پونس از مدیران شرکت فاز 1 تکنولوژی میگوید: « با این دوربین جدید ما میتوانیم خدمات جدیدی به بازار ارائه کنیم و در واقع بازار جدیدی به بازار قدیمی اضافه کنیم. در حال حاضر بازار نیاز به محصولی ارزان قیمت داشته که با ابعاد کوچک، قدرت تفکیک بالا، نرخ فریم بالا و همچنین با قابلیت انتقال مطمئن دادهها بتواند نیاز مشتریان را تامین کند. تمامی این ویژگیها در دوربین دیجیتال DALSA وجود دارد.»
فاز 1 تکنولوژی چالشهای سرعت بالا، سبک بوده و ابعاد را در این بازار درک کرده است و از این رو محصولی جدید با چنین قابلیتهایی ارائه کرده است. مدلهای تکفامی ایم محصول بسیار انعطافپذیر بوده و از ویژگیهای ذیل برخوردار است:
در این دوربین از حسگرهای IMX174 و IMX249 CMOS شرکت سونی استفاده شده است.
از فناوری TurboDrive™ برای افزایش سرعت انتقال اطلاعات استفاده شده که تقریبا سرعت را دو برابر افزایش داده است.
پونس دیلئون از مدیران این شرکت میگوید: «کسانی که نیاز به سرعت بسیار بالا داشته باشند میتوانند از گزینههای (آپشنها) مختلف این دوربین نظیر OEM استفاده کنند. وجود فرآیندهایی نظیر بازرسی PCB، بازرسی چاپ و ویفر و راهنمای روباتیک از جمله مزایای این سیستم است. این نانودوربین جدید کاملا با سیستمهای میکروسکوپی قابل انطباق بوده و میتواند در آنها مورد استفاده قرار گیرد. یکی از مزایای این دوربین امکان استفاده از آن در نور کم است به طوری که حساسیت آن نزدیک به دوربینهای CCD است.
برای کسب اطلاعات بیشتری به آدرس http://www.phase1tech.com/Cameras/Dalsa/Genie-Nano-Series مراجعه کنید.
این شرکت در سال 1986 تاسیس شده و یکی از قدیمیترین توزیعکنندگان دوربین در آمریکا است. فاز 1 تکنولوژی در حوزه قطعات دوربین نیز فعالیت دارد.@nanotech1
@nanotech1
شرکت فاز 1 تکنولوژی اخیرا نانودوربینی به بازار عرضه کرده که دارای سرعت، قدرت تفکیک و کارایی بالا بوده و در عین حال قیمت پایینی دارد.
فاز 1 تکنولوژی (Phase 1 Technology) یکی از شرکتهای پیشرو در حوزه توزیع دوربینهای دیجیتال است. این شرکت اخیرا از نوعی دروبین ارزان، کوچک و باکارایی بالا موسوم به Nano GipE رونمایی کرده است. این دوربین با نام تجاری DALSA در لیست فروش محصولات این شرکت قرار گرفته است.
روستی پونس از مدیران شرکت فاز 1 تکنولوژی میگوید: « با این دوربین جدید ما میتوانیم خدمات جدیدی به بازار ارائه کنیم و در واقع بازار جدیدی به بازار قدیمی اضافه کنیم. در حال حاضر بازار نیاز به محصولی ارزان قیمت داشته که با ابعاد کوچک، قدرت تفکیک بالا، نرخ فریم بالا و همچنین با قابلیت انتقال مطمئن دادهها بتواند نیاز مشتریان را تامین کند. تمامی این ویژگیها در دوربین دیجیتال DALSA وجود دارد.»
فاز 1 تکنولوژی چالشهای سرعت بالا، سبک بوده و ابعاد را در این بازار درک کرده است و از این رو محصولی جدید با چنین قابلیتهایی ارائه کرده است. مدلهای تکفامی ایم محصول بسیار انعطافپذیر بوده و از ویژگیهای ذیل برخوردار است:
در این دوربین از حسگرهای IMX174 و IMX249 CMOS شرکت سونی استفاده شده است.
از فناوری TurboDrive™ برای افزایش سرعت انتقال اطلاعات استفاده شده که تقریبا سرعت را دو برابر افزایش داده است.
پونس دیلئون از مدیران این شرکت میگوید: «کسانی که نیاز به سرعت بسیار بالا داشته باشند میتوانند از گزینههای (آپشنها) مختلف این دوربین نظیر OEM استفاده کنند. وجود فرآیندهایی نظیر بازرسی PCB، بازرسی چاپ و ویفر و راهنمای روباتیک از جمله مزایای این سیستم است. این نانودوربین جدید کاملا با سیستمهای میکروسکوپی قابل انطباق بوده و میتواند در آنها مورد استفاده قرار گیرد. یکی از مزایای این دوربین امکان استفاده از آن در نور کم است به طوری که حساسیت آن نزدیک به دوربینهای CCD است.
برای کسب اطلاعات بیشتری به آدرس http://www.phase1tech.com/Cameras/Dalsa/Genie-Nano-Series مراجعه کنید.
این شرکت در سال 1986 تاسیس شده و یکی از قدیمیترین توزیعکنندگان دوربین در آمریکا است. فاز 1 تکنولوژی در حوزه قطعات دوربین نیز فعالیت دارد.@nanotech1
Phase1Tech
Genie Nano Area Scan Cameras by Teledyne DALSA
Purchase DALSA Genie Nano area scan camera models from Phase 1 Technology, vertically integrated industrial vision distributor since 1986. Call 888-732-6474.
آمادگی برای فاز اول آزمون بالینی نانوداروی ضد سرطان
@nanotech1
محققان با استفاده از نانوذرات موفق به ساخت سیستم نانوسل دارویی شدند که قادر است تومور سرطانی را از بین ببرد. محققان شرکت انجین آیسی قصد دارند فاز اول مطالعه بالینی این دارو را آغاز کنند.
شرکت انجین آیسی (EnGeneIC Ltd) اخیرا اعلام کرد سازمان دارو و غذای آمریکا تحقیقات این شرکت را درباره کاربردهای داروی EGFR(EDVs) که با دوکسوروبیسین پر شده تایید کرده است. شرکت انجین اخیرا استفاده از این دارو برای ممانعت از بازگشت تومور سرطان مغز و نخاع را پیشنهاد کرده است.
انجین قصد دارد تا فاز اول مطالعه این دارو را برای بیمارانی که دچار سرطان پیشرفته مغز و نخاع هستند مورد آزمایش قرار دهد. قرار است از داوطلبین این آزمون بالینی تا پایان سال جاری میلادی ثبت نام شود. هدف اولیه این شرکت از انجام فاز اول مطالعه بالینی آن است که ایمنی این ترکیب دارویی در جمعیتی از بیماران مورد آزمایش قرار گیرد. شرکت انجین آیسی پاسخ ضد سرطانی دارو را نیز با استفاده از شاخصهای استاندارد RANO و OS مورد ارزیابی قرار خواهد داد.
براساس اظهارات هیمانشو براهمدهات مدیرعامل شرکت انجین این شرکت تا کنون نشان داده که سیستم دارویی جدید آنها برای استفاده در آزمونهای بالینی مناسب است و نتایج مطالعات اولیه قابل توجه بوده است. این که سازمان غذا و داروی آمریکا ترکیب سه ماده مختلف را داخل یک نانوحامل مجهز به آنتیبادی ضدسرطان پذیرته یک گام بسیار مهم در مسیر تحقق اهداف اولیه این پروژه است. محققان معتقداند که این سیستم دارویی قادر است سلولهای سرطانی غیرقابل ردیابی نظیر گلیوما (سرطان مغز و نخاع) را شناسایی کند. این روش را میتوان به گونهای تغییر داد که داروهای ضدسرطان مخلتف قابل استفاده در این سیستم بوده و از آنها برای درمان طیف وسیعی از سرطانها استفاده کرد.
نانوسلهای مشتق شده از باکتری در واقع نانوذرات دارویی هستند که به گونهای طراح شدهاند که میتوان از آنها برای از بین بردن تومورهای سرطانی استفاده کرد به طوری که کمتری اثر سمی را در بدن داشته باشند. یکی از ویژگیهای این نوع داروها آن است که سیستم ایمنی بدن را به گونهای تحریک میکنند که بتواند پاسخهای ضدسرطان داشته باشد. @nanotech1
@nanotech1
محققان با استفاده از نانوذرات موفق به ساخت سیستم نانوسل دارویی شدند که قادر است تومور سرطانی را از بین ببرد. محققان شرکت انجین آیسی قصد دارند فاز اول مطالعه بالینی این دارو را آغاز کنند.
شرکت انجین آیسی (EnGeneIC Ltd) اخیرا اعلام کرد سازمان دارو و غذای آمریکا تحقیقات این شرکت را درباره کاربردهای داروی EGFR(EDVs) که با دوکسوروبیسین پر شده تایید کرده است. شرکت انجین اخیرا استفاده از این دارو برای ممانعت از بازگشت تومور سرطان مغز و نخاع را پیشنهاد کرده است.
انجین قصد دارد تا فاز اول مطالعه این دارو را برای بیمارانی که دچار سرطان پیشرفته مغز و نخاع هستند مورد آزمایش قرار دهد. قرار است از داوطلبین این آزمون بالینی تا پایان سال جاری میلادی ثبت نام شود. هدف اولیه این شرکت از انجام فاز اول مطالعه بالینی آن است که ایمنی این ترکیب دارویی در جمعیتی از بیماران مورد آزمایش قرار گیرد. شرکت انجین آیسی پاسخ ضد سرطانی دارو را نیز با استفاده از شاخصهای استاندارد RANO و OS مورد ارزیابی قرار خواهد داد.
براساس اظهارات هیمانشو براهمدهات مدیرعامل شرکت انجین این شرکت تا کنون نشان داده که سیستم دارویی جدید آنها برای استفاده در آزمونهای بالینی مناسب است و نتایج مطالعات اولیه قابل توجه بوده است. این که سازمان غذا و داروی آمریکا ترکیب سه ماده مختلف را داخل یک نانوحامل مجهز به آنتیبادی ضدسرطان پذیرته یک گام بسیار مهم در مسیر تحقق اهداف اولیه این پروژه است. محققان معتقداند که این سیستم دارویی قادر است سلولهای سرطانی غیرقابل ردیابی نظیر گلیوما (سرطان مغز و نخاع) را شناسایی کند. این روش را میتوان به گونهای تغییر داد که داروهای ضدسرطان مخلتف قابل استفاده در این سیستم بوده و از آنها برای درمان طیف وسیعی از سرطانها استفاده کرد.
نانوسلهای مشتق شده از باکتری در واقع نانوذرات دارویی هستند که به گونهای طراح شدهاند که میتوان از آنها برای از بین بردن تومورهای سرطانی استفاده کرد به طوری که کمتری اثر سمی را در بدن داشته باشند. یکی از ویژگیهای این نوع داروها آن است که سیستم ایمنی بدن را به گونهای تحریک میکنند که بتواند پاسخهای ضدسرطان داشته باشد. @nanotech1
کرمان: تلاش برای استفاده از MRI به کمک نانوذرات جهت بهبود کیفیت ایمنی درمانی
@nanotech1
پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی کرمان با همکاری محققان هلندی به بررسی تأثیر استفاده از نانومواد مغناطیسی بر امکان تصویربردای MRI در ردیابی سلولهای درمانی پرداختند. به کمک این نتایج میتوان کمک شایانی به بهبود درصد موفقیت ایمنی درمانی در درمان سرطان نمود.
سلول درمانی یکی از مباحث مورد توجه پژوهشگران در پزشکی است. از این میان، سلولهای ایمنی قابلیتهای بسیار امیدوار کنندهای را برای درمان سرطان از خود نشان دادهاند که به این روش ایمنی درمانی گفته میشود. ردیابی سلولها در بدن، با روشهای غیر تهاجمی، جهت آگاهی از میزان پاسخ به درمان و برنامه ریزی درمان بهینه بسیار حایز اهمیت است. یکی از کاربردهای نوین MRI نیز ردیابی سلولها در بدن است.
دکتر هوشنگ امیری در خصوص هدف دنبال شده در این پژوهش عنوان کرد: «اگرچه ایمنی درمانی با هزینههای بسیار بالایی انجام میشود، اما درصد موفقیت این شیوهی درمان بسیار پایین است. لذا استفاده از روشهای غیر تهاجمی برای آگاهی از سرنوشت سلولها در بدن و همچنین بهینه کردن روش آماده سازی و تزریق سلولها، از نیازهای ضروری در این روش است. در این پژوهش هدف ما نشاندار کردن سلولها با مواد نانو مغناطیسی قابل ردیابی در تصویربرداری MRI بوده است.»
برای این منظور دو گونه از سلولهای ایمنی با دو نوع متفاوت از نانو مواد مغناطیسی نشاندار شده و با استفاده از شیوهی MRI F19 تصویربرداری شدند. MRI F19 نسبت به روشهای مرسوم MRI مزیتهای متعددی از جمله فقدان سیگنال پسزمینه در بدن و امکان اندازهگیری کمی سلولهای منتقل شده به بافت مورد نظر را دارد. از نکات شاخص این تحقیق میتوان به مدت زمان کوتاه تصویربرداری (کمتر از ۱۰ دقیقه) و ردیابی همزمان هر دو گروه سلولها اشاره کرد.
به گفتهی امیری، نتایج این پژوهش نشان داده است که ارزیابی سلول درمانی با ردیابی سلولها در بدن امکانپذیر است. لذا میتوان به کمک آن در راستای درمان بهینه گام برداشت و از این طریق باعث کاهش هزینههای بسیار زیاد ایمنی درمانی در بیماری سرطان شد.
وی در ادامه در توضیح دقیقتر نحوهی بررسیها افزود: «در این تحقیق ابتدا سلولهای دندریتیک از خون استخراج شد. همچنین دو گروه از نانو ذرات PLGA با استفاده از دو گونه پرفلورکربن PFCE و PFO با قطر کمتر از ۲۰۰ نانومتر سنتز شدند. سپس سلولهای دندریتیک با استفاده از نانوذرات مغناطیسی نشاندار شدند. خواص سلولها و نانوذرات با استفاده از روشهای مرسوم از جمله فلوسیتومتری و DLS مورد ارزیابی قرار گرفت. در پایان این سلولهای نشاندار شده با استفاده از روش MRI F19 تصویربرداری شدند. همچنین نانوذرات پس از تزریق به موش آزمایشگاهی در MRI قابل مشاهده بودند.»
لازم به ذکر است که افزون بر توانایی مشاهدهی سلولهای مورد نظر، دو نوع نانومواد مغناطیسی بطور همزمان قابل ردیابی هستند. از طرفی نشاندار کردن سلولهای دندریتیک با استفاده از این نانومواد هیچ گونه تأثیر منفی قابل ملاحظهای بر عملکرد سلولها نداشته است. همچنین نانوذرات سنتز شده قابلیت اتصال به مواد دیگر از جمله فلورسنتها را نیز دارا هستند.
نتایج این تحقیقات در مجلهی Nanomedicine (جلد 10، شماره 15، سال 2015، صفحات 2339 تا 2348) منتشر شده و دکتر هوشنگ امیری عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان با همکاری پژوهشگران هلندی آن را به انجام رساندهاند. @nanotech1
@nanotech1
پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی کرمان با همکاری محققان هلندی به بررسی تأثیر استفاده از نانومواد مغناطیسی بر امکان تصویربردای MRI در ردیابی سلولهای درمانی پرداختند. به کمک این نتایج میتوان کمک شایانی به بهبود درصد موفقیت ایمنی درمانی در درمان سرطان نمود.
سلول درمانی یکی از مباحث مورد توجه پژوهشگران در پزشکی است. از این میان، سلولهای ایمنی قابلیتهای بسیار امیدوار کنندهای را برای درمان سرطان از خود نشان دادهاند که به این روش ایمنی درمانی گفته میشود. ردیابی سلولها در بدن، با روشهای غیر تهاجمی، جهت آگاهی از میزان پاسخ به درمان و برنامه ریزی درمان بهینه بسیار حایز اهمیت است. یکی از کاربردهای نوین MRI نیز ردیابی سلولها در بدن است.
دکتر هوشنگ امیری در خصوص هدف دنبال شده در این پژوهش عنوان کرد: «اگرچه ایمنی درمانی با هزینههای بسیار بالایی انجام میشود، اما درصد موفقیت این شیوهی درمان بسیار پایین است. لذا استفاده از روشهای غیر تهاجمی برای آگاهی از سرنوشت سلولها در بدن و همچنین بهینه کردن روش آماده سازی و تزریق سلولها، از نیازهای ضروری در این روش است. در این پژوهش هدف ما نشاندار کردن سلولها با مواد نانو مغناطیسی قابل ردیابی در تصویربرداری MRI بوده است.»
برای این منظور دو گونه از سلولهای ایمنی با دو نوع متفاوت از نانو مواد مغناطیسی نشاندار شده و با استفاده از شیوهی MRI F19 تصویربرداری شدند. MRI F19 نسبت به روشهای مرسوم MRI مزیتهای متعددی از جمله فقدان سیگنال پسزمینه در بدن و امکان اندازهگیری کمی سلولهای منتقل شده به بافت مورد نظر را دارد. از نکات شاخص این تحقیق میتوان به مدت زمان کوتاه تصویربرداری (کمتر از ۱۰ دقیقه) و ردیابی همزمان هر دو گروه سلولها اشاره کرد.
به گفتهی امیری، نتایج این پژوهش نشان داده است که ارزیابی سلول درمانی با ردیابی سلولها در بدن امکانپذیر است. لذا میتوان به کمک آن در راستای درمان بهینه گام برداشت و از این طریق باعث کاهش هزینههای بسیار زیاد ایمنی درمانی در بیماری سرطان شد.
وی در ادامه در توضیح دقیقتر نحوهی بررسیها افزود: «در این تحقیق ابتدا سلولهای دندریتیک از خون استخراج شد. همچنین دو گروه از نانو ذرات PLGA با استفاده از دو گونه پرفلورکربن PFCE و PFO با قطر کمتر از ۲۰۰ نانومتر سنتز شدند. سپس سلولهای دندریتیک با استفاده از نانوذرات مغناطیسی نشاندار شدند. خواص سلولها و نانوذرات با استفاده از روشهای مرسوم از جمله فلوسیتومتری و DLS مورد ارزیابی قرار گرفت. در پایان این سلولهای نشاندار شده با استفاده از روش MRI F19 تصویربرداری شدند. همچنین نانوذرات پس از تزریق به موش آزمایشگاهی در MRI قابل مشاهده بودند.»
لازم به ذکر است که افزون بر توانایی مشاهدهی سلولهای مورد نظر، دو نوع نانومواد مغناطیسی بطور همزمان قابل ردیابی هستند. از طرفی نشاندار کردن سلولهای دندریتیک با استفاده از این نانومواد هیچ گونه تأثیر منفی قابل ملاحظهای بر عملکرد سلولها نداشته است. همچنین نانوذرات سنتز شده قابلیت اتصال به مواد دیگر از جمله فلورسنتها را نیز دارا هستند.
نتایج این تحقیقات در مجلهی Nanomedicine (جلد 10، شماره 15، سال 2015، صفحات 2339 تا 2348) منتشر شده و دکتر هوشنگ امیری عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان با همکاری پژوهشگران هلندی آن را به انجام رساندهاند. @nanotech1
تامین انرژی خودروی برقی با گرافن
@nanotech1
شرکت سانولت انرژی اخیرا موفق به ساخت سیستم تولید ذخیره انرژی برای خودروهای برقی شده است. در این فناوری از گرافن استفاده شده است.
شرکت سانولت انرژی (SUNVAULT ENERGY IN) و ادیسون پاور (Edison Power) اخیرا اعلام کردند که آنها موفق به ساخت خودرو برقی شدند که با استفاده از ابزاری گرافن انرژی آن تامین میشود. این خودرو مجهز به پیل سوختی هیدروژنی گرافنی است.
روبرت ماری اسمیت مدیر سانولت میگوید: «این پیل سوختی با استفاده از واحد تولید هیدروژن میتواند نیاز خود را تامین کند. در این خودرو تنها آب به عنوان سوخت ریخته میشود.»
این خودرو که به « Edison Electron One» شهرت یافته محصول جدید شرکت ادیسون موتور بوده و از سه ماهه اول سال 2016 وارد بازار میشود. این خودرو هیچ گاز گلخانهای منتشر نمیکند در مدت 2 تا 2.2 ثانیه به سرعت 60 مایل در ساعت میرسد. این خودرو در مدت 5 دقیقه شارژ میشود.
ادیسون موتور این خودرو برقی را با سفارش قبلی تولید میکند. سرعت بالا و اقتصادی بودن این خودرو به دلیل طراحی منحصر به فرد آن است به طوری که انرژی به هر چهار چرخ این خودرو وارد میشود. این خودرو قادر به تولید 1000 فوتپوند (1355 نیوتن متر) گشتاور است که تقریبا دو برابر بیشتر از فراری 488GTB است. همچنین گشتاور این خودرو 30 درصد بیشتر از خودرو P85D شرکت تسلا است.
این شرکت معتقد است که در حال حاضر صنعت به دنبال ساخت خودروهای برقی با قابلیت شارژ است که این سیستم ذخیرهسازی جدید میتواند این مسیر را هموار کند. این خودرو تمام مزایای خودروهای برقی تولید شده تا کنون را داراست با این تفاوت که زمان شارژ در این خودرو تنها 5 دقیقه است.
یکی از ویژگیهای بارز این خودرو ایمن بودن آن است به طوری که هیچ احتمال انفجار یا آتشسوزی در مخزن و سیستم سوختی ان نیست در حالی که این مشکل در باتریهای یون لیتم رایج است.
شرکت سانولت سیستم مقرون به صرفهای برای تولید و ذخیرهسازی انرژی به کار گرفته است این فناوری برای اولین بار است که استفاده شده و میتواند هزینه کار را کاهش داده و کارایی را افزایش دهد. @nanotech1
@nanotech1
شرکت سانولت انرژی اخیرا موفق به ساخت سیستم تولید ذخیره انرژی برای خودروهای برقی شده است. در این فناوری از گرافن استفاده شده است.
شرکت سانولت انرژی (SUNVAULT ENERGY IN) و ادیسون پاور (Edison Power) اخیرا اعلام کردند که آنها موفق به ساخت خودرو برقی شدند که با استفاده از ابزاری گرافن انرژی آن تامین میشود. این خودرو مجهز به پیل سوختی هیدروژنی گرافنی است.
روبرت ماری اسمیت مدیر سانولت میگوید: «این پیل سوختی با استفاده از واحد تولید هیدروژن میتواند نیاز خود را تامین کند. در این خودرو تنها آب به عنوان سوخت ریخته میشود.»
این خودرو که به « Edison Electron One» شهرت یافته محصول جدید شرکت ادیسون موتور بوده و از سه ماهه اول سال 2016 وارد بازار میشود. این خودرو هیچ گاز گلخانهای منتشر نمیکند در مدت 2 تا 2.2 ثانیه به سرعت 60 مایل در ساعت میرسد. این خودرو در مدت 5 دقیقه شارژ میشود.
ادیسون موتور این خودرو برقی را با سفارش قبلی تولید میکند. سرعت بالا و اقتصادی بودن این خودرو به دلیل طراحی منحصر به فرد آن است به طوری که انرژی به هر چهار چرخ این خودرو وارد میشود. این خودرو قادر به تولید 1000 فوتپوند (1355 نیوتن متر) گشتاور است که تقریبا دو برابر بیشتر از فراری 488GTB است. همچنین گشتاور این خودرو 30 درصد بیشتر از خودرو P85D شرکت تسلا است.
این شرکت معتقد است که در حال حاضر صنعت به دنبال ساخت خودروهای برقی با قابلیت شارژ است که این سیستم ذخیرهسازی جدید میتواند این مسیر را هموار کند. این خودرو تمام مزایای خودروهای برقی تولید شده تا کنون را داراست با این تفاوت که زمان شارژ در این خودرو تنها 5 دقیقه است.
یکی از ویژگیهای بارز این خودرو ایمن بودن آن است به طوری که هیچ احتمال انفجار یا آتشسوزی در مخزن و سیستم سوختی ان نیست در حالی که این مشکل در باتریهای یون لیتم رایج است.
شرکت سانولت سیستم مقرون به صرفهای برای تولید و ذخیرهسازی انرژی به کار گرفته است این فناوری برای اولین بار است که استفاده شده و میتواند هزینه کار را کاهش داده و کارایی را افزایش دهد. @nanotech1
استفاده از نانوالیاف برای ممانعت از عفونی شدن زخم
@nanotech1
پژوهشگران استرالیایی با استفاده از نانوالیاف موفق به ارائه سیستم جدیدی برای ممانعت از بروز عفونت در زخم شدند. این نانوالیاف قادراند باکتریهای موجود در زخم را از آن جدا کنند.
محققان دانشگاه سوئینبرن موفق به ارائه نانوالیافی شدند که میتواند باکتریهای موجود در زخم را از بین برده و سرعت التیام آن را افزایش دهد. رهبر این گروه تحقیقاتی مارتین آبریگو بوده که موفق به دریافت حمایت مالی تحقیقاتی برای انجام این پروژه شدهاست.
با استفاده از روشی موسوم به الکتروریسندگی، این گروه تحقیقاتی نانوالیافی ساختند که قادر به از بین بردن باکتریها از روی زخم است. الکتروریسندگی فرآیندی است که در آن محلول حاوی پلیمر از نوک یک سوزن به بیرون اسپری شده و تحت یک میدان الکتریکی، نانوالیاف تولید میشود.
در فاز اول این تحقیقات، محققان نوعی باکتری را که موجب بروز عفونت در زخمها میشود، روی سطح فیلمی قرار داده و نشان دادند که با استفاده از این الیاف میتوان باکتریها را از روی فیلم زدود، در واقع باکتری از روی سطح به روی الیاف منتقل میشود.
زمانی که الیاف کوچکتر از ابعاد باکتری باشد، باکتری بعد از اتصال به الیاف در آن گیر افتاده و کشته میشود. در فاز دوم این پروژه، محققان نانوالیاف را با مواد مختلفی پوشش داده و نشان دادند که باکتری چگونه با این الیاف برهمکنش میدهد. این گروه دریافتند که باکتریها، صرف نظر از ابعاد الیاف، به سرعت به روی سطح الیاف پوشیده شده از آلیلامین به دام میافتند، در حالی که اگر سطح الیاف با اسیدآکریلیک پوشش داده شده باشد این اتصال اتفاق نمیافتد.
در فاز سوم این پروژه، محققان از این نانوالیاف روی مدل پوست مهندسی شده استفاده کردند. نتایج یافتههای آنها نشان داد که این الیاف اثر کمی روی بافت زنده دارد. نتایج فاز سوم این پژوهش در حال انتشار در یک نشریه است. نتایج فازهای قبلی در قالب مقالهای با عنوان A paper on bacterial response to meshes with different fibre diameters در نشریه ACS Applied Materials and Interfaces منتشر شدهاست.
این گروه تحقیقاتی معتقداند که این پروژه میتواند منجر به ساخت باندهای زخم با قابلیت ممانعت از عفونت در زخم شود. استفاده از این نانوالیاف برای از بین بردن باکتریها در زخم بسیار ساده است. @nanotech1
@nanotech1
پژوهشگران استرالیایی با استفاده از نانوالیاف موفق به ارائه سیستم جدیدی برای ممانعت از بروز عفونت در زخم شدند. این نانوالیاف قادراند باکتریهای موجود در زخم را از آن جدا کنند.
محققان دانشگاه سوئینبرن موفق به ارائه نانوالیافی شدند که میتواند باکتریهای موجود در زخم را از بین برده و سرعت التیام آن را افزایش دهد. رهبر این گروه تحقیقاتی مارتین آبریگو بوده که موفق به دریافت حمایت مالی تحقیقاتی برای انجام این پروژه شدهاست.
با استفاده از روشی موسوم به الکتروریسندگی، این گروه تحقیقاتی نانوالیافی ساختند که قادر به از بین بردن باکتریها از روی زخم است. الکتروریسندگی فرآیندی است که در آن محلول حاوی پلیمر از نوک یک سوزن به بیرون اسپری شده و تحت یک میدان الکتریکی، نانوالیاف تولید میشود.
در فاز اول این تحقیقات، محققان نوعی باکتری را که موجب بروز عفونت در زخمها میشود، روی سطح فیلمی قرار داده و نشان دادند که با استفاده از این الیاف میتوان باکتریها را از روی فیلم زدود، در واقع باکتری از روی سطح به روی الیاف منتقل میشود.
زمانی که الیاف کوچکتر از ابعاد باکتری باشد، باکتری بعد از اتصال به الیاف در آن گیر افتاده و کشته میشود. در فاز دوم این پروژه، محققان نانوالیاف را با مواد مختلفی پوشش داده و نشان دادند که باکتری چگونه با این الیاف برهمکنش میدهد. این گروه دریافتند که باکتریها، صرف نظر از ابعاد الیاف، به سرعت به روی سطح الیاف پوشیده شده از آلیلامین به دام میافتند، در حالی که اگر سطح الیاف با اسیدآکریلیک پوشش داده شده باشد این اتصال اتفاق نمیافتد.
در فاز سوم این پروژه، محققان از این نانوالیاف روی مدل پوست مهندسی شده استفاده کردند. نتایج یافتههای آنها نشان داد که این الیاف اثر کمی روی بافت زنده دارد. نتایج فاز سوم این پژوهش در حال انتشار در یک نشریه است. نتایج فازهای قبلی در قالب مقالهای با عنوان A paper on bacterial response to meshes with different fibre diameters در نشریه ACS Applied Materials and Interfaces منتشر شدهاست.
این گروه تحقیقاتی معتقداند که این پروژه میتواند منجر به ساخت باندهای زخم با قابلیت ممانعت از عفونت در زخم شود. استفاده از این نانوالیاف برای از بین بردن باکتریها در زخم بسیار ساده است. @nanotech1