New On-Chip Material that Transmits Light at Infinite Speeds Developed. @nanotech1

New On-Chip Material that Transmits Light at Infinite Speeds Developed
@nanotech1
Signal transmission using electrons is expected to quickly become a thing of the past. Photonic devices, which use light to rapidly transmit large volumes of information are expected to enhance, and replace, the electronic devices that we use on a daily basis. However, researchers still need to determine how to effectively manipulate light at the nanoscale before photonic devices can be integrated into computers and tellecommunications systems. @naotech1 http://www.azonano.com/news.aspx?newsID=34138

ارائه فناوری تولید نانوکامپوزیت پلیمر/نانوساختار کربنی. @nanotech1

یک شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۴



ارائه فناوری تولید نانوکامپوزیت پلیمر/نانوساختار کربنی


شرکت انگلیسی هایدال اخیرا نتایج یافته‌های خود را در مورد استفاده از نانوساختارهای کربنی برای تقویت کامپوزیت‌ها منتشر کرده است. این شرکت روشی با کارایی بالا برای ساخت این نوع نانوکامپوزیت‌ها ارائه کرده است.
شرکت هایدال (Haydal) در حاشیه کنفرانس بین‌المللی مواد کامپوزیتی (ICCM) اقدام به ارائه نتایج بدست آمده از پروژه اخیر این شرکت موسوم به Developing Component-Scale Hierarchical Composites Using Nanocarbons کرده است.@nanotech1
نانومواد کربنی نظیر گرافن و نانولوله کربنی به شدت مورد توجه محققان بوده و بسیاری به دنبال استفاده از این نانوساختارها در مواد کامپوزیتی هستند. مطالعات نظری نشان می‌دهد که استفاده از این نانومواد کربنی موجب بهبود استحکام و سختی کامپوزیت می‌شود. برخلاف بسیاری از کاربردهای این نانوساختارها، هنوز به دلیل تکرارناپذیری فرآیند تولید و همچنین مشکلات موجود در مسیر تولید انبوه محصولات، تجاری‌سازی این فناوری‌ها به مرحله نهایی نرسیده است. بنابراین، در حال حاضر بسیاری از دستاوردها در حد کارهای آزمایشگاهی باقی‌مانده است.
در این پروژه جدید که محققان دانشگاه کاردیف و شرکت هایدال انجام دادند روشی را برای تولید ساختارهای سلسله مراتبی با استفاده از جوش سیالی ارائه کردند. این گروه، از گرافن و نانولوله کربنی برای این کار استفاده کردند. از راکتور پلاسمای منحصر به فرد شرکت هایدال برای عامل‌دار کردن نانوساختارهای کربنی استفاده شد. بعد از عامل‌دار کردن، محققان این نانوساختارها را با رزین ترکیب کردند.
مطالعه رئولوژیکی نشان داد که مورفولوژی، گروه‌های عاملی و وزن ماده تقویت کننده (نانوساختارهای کربنی) روی ویسکوزیته رزین اپوکسی تاثیرگذار است. با استفاده از این رزین‌های نانوکامپوزیتی، این گروه موفق به ارائه روشی برای اتصال رزین شدند. مطالعه جریان رزینی نشان داد که چیدمان بهینه برای رسیدن به بهترین کیفیت چیست و چگونه می‌توان خواص مکانیکی را افزایش داد.
با این روش جدید می‌توان کامپوزیت‌های حاوی نانوساختارهای کربنی را در مقیاس انبوه تولید کرد. محققان این شرکت نشان دادند که روش عامل‌دار کردن پلاسمایی گرافن، ترکیب رزین و فرآیند جوش رزین شرکت هایدال عملکرد خوبی دارد و می‌تواند برای تولید انبوه نانوکامپوزیت‌ها استفاده شود. این پیشرفت در حوزه مواد کامپوزیتی می‌تواند برای صنایع خودروسازی و هوافضا بسیار جالب توجه باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره این فناوری به آدرس www.haydale.com/developing-component-scale-composites-using-nanocarbons/ مراجعه کنید. @nanotech1

استفاده از نانوبلورها برای تشخیص سلول سرطانی. @nanotech1

یک شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۴

اخبار مهم



استفاده از نانوبلورها برای تشخیص سلول سرطانی
@nanotech1
پژوهشگران چینی موفق به تولید نانوبلورهایی شدند که از آنها می‌توان برای تشخیص سلول سرطانی استفاده کرد. محققان معتقداند که این نانوبلورها برای ایجاد روشنایی نیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد و از آنها در LEDها استفاده کرد.
محققان چینی موفق به ساخت نانوبلورهای جدیدی شده‌اند که می‌توان از آنها در تصویربرداری از سلول‌های سرطانی استفاده کرد. نتایج این پژوهش در نشریه Applied Materials Today منتشر شده است. در این مقاله، محققان نشان دادند که چگونه از فیلم‌های نانوبلوری مبتنی بر فلزات لانتانیوم و یوروپیوم می‌توان برای این کار استفاده کرد.
این گروه تحقیقاتی از دانشگاه جیائوتونگ چین روشی برای تولید نانوبلورهای اکسی بروماید لانتانیوم با کیفیت بالا ارائه کردند. در این ساختار می‌توان به جای لانتانیوم از یوروپیوم، گادولونیم یا تربیوم استفاده کرد. محققان این پروژه با گرم کردن مواد اولیه موجود، اقدام به ترکیب عناصر با هم کرده و در نهایت عنصر سه ظرفیتی یوروپیوم به‌عنوان تقویت کننده وارد ساختار نانوبلورهای LaOBr می‌شود.
در این پروژه پژوهشگران نشان دادند که چگونه می‌توان ابعاد و شکل نانوبلورها را با دقت بالایی تنظیم کرد. با این کار نانوبلورهایی بدست می‌آید که درصورت قرار گرفتن در معرض پرتو فرابنفش یا اعمال الکتریسیته می‌تواند نور مشخصی ایجاد کند.
محققان با استفاده از میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) از نانوبلورها که به صورت فیلم در آمده‌اند تصویربرداری کرده و نشان دادند که چیدمان اتمی در این ساختار کاملا یکنواخت است. بلورشناسی اشعه ایکس و طیف‌سنجی فرابنفش اطلاعات بیشتری درباره ساختار بلوری این ماده در مقیاس اتمی ارائه می‌دهد.
این گروه بعد از سنتز نانوبلورها از آنها به عنوان عامل شناسایی سرطان مورد استفاده قرار دادند. نتایج یافته‌های محققان نشان داد که سلول‌های سرطانی این نانوبلورها را جذب کرده در حالی که سلول‌های سالم با آنها برهم‌کنش نمی‌دهند.
محققان این پروژه معتقداند که می‌توان از این نانوبلورها برای ایجاد روشنایی نیز استفاده کرد به طوری که این نانوبلورها را می‌توان جایگزین لامپ‌های فلورسانس یا دیودهای نشر نوری (LED) کرد.
مانیش چوهوالا از دانشگاه روتگرز و از ویراستاران نشریه‌ای که این مقاله در آن چاپ شده می‌گوید: « نتایج بدست آمده از این پروژه می‌تواند اثر بسیار مهمی در حوزه تصویربرداری پزشکی و صنعت روشنایی داشته باشد.» @nanotech1

فراخوان انتشار مقاله در مجله JWENT. @nanotech1

فراخوان انتشار مقاله در مجله JWENT


،مجله بین المللی Journal of Water and Environmental Nanotechnology (JWENT)از دریافت مقالات علمی پژوهشی اصیل و مروری اعضاء محترم هیات علمی، محققین و دانشجویان گرامی، بطور عام در زمینه بکار گیری علوم و فناوری نانو در حوزه آب و محیط زیست استقبال می‌نماید.
پس از برگزاری اولین کنگره بین المللی مجمع آسیا و اقیانوسیه نانو در اسفند ماه 1393 درجزیره کیش (www.anfc2015.net) به همت ستاد نانو و انجمن مواد جهش زای زیست محیطی، مجله بین المللی Journal of Water and Environmental Nanotechnology -JWENT با اعضای هیئت تحریریه معتبر و بین المللی در این حوزه آغاز به فعالیت نموده است.

این مجله از دریافت مقالات علمی پژوهشی اعضاء هیات علمی، محققین و دانشجویان، بطور عام در زمینه بکار گیری علوم و فناوری نانو در حوزه آب و محیط زیست استقبال می‌نماید.

پایان زمان دریافت مقالات شماره اول مجله 15 دسامبر 2015 بوده و پیش‌بینی می‌شود تا شماره مذکور ابتدای سال 2016 میلادی منتشر شود.@nanotech1

لازم به ذکر است هیچگونه هزینه‌ای بابت داوری مقالات و انتشار مقالاتی که برای این مجله ارسال می‌شود، دریافت نخواهد شد.

شایان ذکر است‏، براساس آیین‌نامه ستاد نانو، در صورت چاپ مقاله علمی ـ پژوهشی در مجلات داخلی با عنوان نانو و تایید آن توسط کمیته علمی ستاد نانو، حمایت تشویقی به مبلغ ۸،۰۰۰،۰۰۰ ریال تعلق می‌گیرد. @nanotech1

سی و هفتمین استاندارد ملی ایران در حوزه فناوری نانو منتشر شد. @nanotech1

سی و هفتمین استاندارد ملی ایران در حوزه فناوری نانو منتشر شد
@nanotech1
37 امین استاندارد ملی ایران در حوزه فناوری نانو با شماره استاندارد 19816-1 و با عنوان "فناوری نانو- مدیریت ریسک شغلی نانو مواد مهندسی شده قسمت1 – اصول و رهیافت ها" به چاپ رسید.
هدف از تدوین این استاندارد ارائه راهنمایی در مورد معیارهای سلامت و ایمنی شغلی در رابطه با نانومواد مهندسی‏ شده است که شامل: استفاده از کنترل‏‌های مهندسی و تجهیزات حفاظت فردی مناسب، راهنمایی در مورد ریخت‌و‌پاش و رهایش تصادفی نانو‏مواد و دفع ایمن آن‌ها است.

این استاندارد برای استفاده افرادی مانند مدیران سلامت و ایمنی، مدیران تولید، مدیران محیط زیست، متخصصین بهداشت صنعتی/حرفه‌ای و سایر افراد با مسئولیت ایمن‌سازی تولید، جابجایی، فرآوری و دفع نانومواد مهندسی‌شده کاربرد دارد.
@nanotech1
این استاندارد برای نانو‏مواد مهندسی‌شده شامل نانو-اشیائی چون نانوذرات، نانوالیاف، نانولوله‏‌ها، نانوسیم‏‌ها و همچنین حالت توده و کلوخه این مواد (NOAAs) کاربرد دارد. عبارت NOAAs که در این استاندارد مورد استفاده قرار گرفته است، به موادی اطلاق می‌شود که در اشکال اصلی خود یا به ‌صورت ترکیب با مواد دیگر یا از فرآیندهایی آزاد می‌شوند که در چرخه حیات شانس انتشار از آنها را می‌یابند، به‌عنوان‌مثال می‌توان به فعالیت‏‌های پایین دستی مانند دفع اشاره کرد.

کاربرد فولرن استخراج شده از دوده و اصلاح شده با اتیلن دی آمین به عنوان جاذب کروم (VI) در آب


@nanotech1
فولرن استخراج شده از دوده به عنوان یک محصول جانبی از سنتز فولرن ، یک ترکیب کربنی است . کاربرد این مواد در تصفیه ی آب هنوز گسترش نیافته است . در اینجا ، فولرن استخراج شده از دوده به شکل پودر که شامل گروه آمینو است ، توسط واکنش دوده با اتیلن دی آمین تهیه شده است .

این ماده به عنوان جاذب کروم (VI) از محلولهای آبی مورد استفاده قرار گرفت.تاثیر پارمترهای تجربی مانند PH ،غلظت اولیه ی کروم 6 و زمان تحریک بر روی فرآیند جذب مورد بررسی قرار گرفته است . جذب کروم 6 به شدت وابسته به PH بوده و بهترین PH برای اینکار PH =3 می باشد . اطلاعات و داده های مربوط به جذب کروم توسط فولرن استخراج شده از دوده و اصلاح شده با اتیلن دی آمین(FES-ED ) با معادله ی ایزوترم لانگمیر متناسب است . بیشترین ظرفیت جذب کروم 6 توسط این ماده 93 میلی گرم بر گرم بود . دفع کروم از جاذب نیز مورد مطالعه قرار گرفت . کروم جذب شده با 20 میلی لیتر از محلول آبی با PH=12 رقیق گردید و درصد بازیابی کروم 75 درصد محاسبه شد . آزمایش جذب و دفع با استفاده از پودر فولرن یکسان سه بار انجام گرفت تا قابلیت استفاده مجدد جاذب تعیین گردد . در طول چرخه ی جذب-دفع ، جذب 97 درصد و دفع بیشتر از 70 درصد بود .جذب متیل اورانژ بر روی FES-ED نیز مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت . رنگ تقریبا به صورت کمی از محلول ابی حذف شد . بنابراین ما نتیجه گرفتیم که FES-ED یک جاذب بدیع برای حذف آلاینده ها از آب است .
@nanotech1

فایل اصل مقاله در مورد مطلب بالا:

سنتز نانو ذرات نقره توسط عصاره ی گیاهی
@nanotech1

سنتز نانو ذرات نقره توسط عصاره ی برگ آکالیفا ایندیکا و خاصیت آنتی باکتریایی آن در مقابل@nanotech1 پاتوژن های موجود در آب:در این مطالعه ، بیوسنتز نانو ذرات نقره و فعالیت آن بر روی پاتوژن های باکتریایی موجود در آب مورد بررسی قرار گرفته است . نانو ذرات نقره به طور گسترده ای توسط عصاره ی استخراج شده از برگ گیاه آکالیف ایندیکا مورد ستنز قرار گرفت و تولید نانو ذرات در مدت 30 دقیقه مشاهده گردید . نتایج ثبت شده از طیف سنجی اشعه ی ماورا بنفش ، میکروسکوپ الکترونی روبشی(SEM ) ، پراش اشعه ی ایکس ( (X-Ray Diffractionو طیف سنجی پراش انرژی خاصیت و بیوسنتز نانو ذرات نقره را تایید کرد . با استفاده از آنالیز میکروسکوپ الکترونی عبوری با وضوح بالا ، اندازه ی نانو ذرات نقره بین 20 تا 30 نانومتر اندازه گیری گردید . به علاوه ، خاصیت آنتی باکتریایی نانو ذرات نقره سنتز شده ، فعالیت بازدارنده ی موثری در مقابل پاتوژن های موجود در آب نشان داد. ادامه: http://nano-mag.ir/post/%D8%B3%D9%86%D8%AA%D8%B2-%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%88-%D8%B0%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%86%D9%82%D8%B1%D9%87-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B7-%D8%B9%D8%B5%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%87%DB%8C

ساخت نمونه اولیه نانوابزار تشخیص سرطان. @nanotech1

ساخت نمونه اولیه نانوابزار تشخیص سرطان
@nanotech1

محققان اخیرا نانوابزاری برای تشخیص زودهنگام سرطان ارائه کردند. این دستگاه به صورت سیار بوده و به سادگی می‌توان آن را به نواحی دورافتاده روستایی برد. نمونه اولیه این دستگاه ساخته شده و اخیرا در نمایشگاهی در تایلند رونمایی شده است.
پژوهشگران مرکز ملی فناوری‌نانو (NANOTECH) موفق به طراحی نمونه اولیه از یک دستگاه کولپوسکوپ دیجیتال شدند که از آن می‌توان برای تشخیص سرطان لوله فالوپ تخمدان استفاده کرد. این ابزار که به INSpectDX شهرت دارد به صورت سیار بوده و می‌توان به سرعت از آن برای شناسایی، تصویربرداری و ثبت نتایج حاصل از آزمایش‌های تشخیص سرطان استفاده کرد.
کیتبونگ تانتیسانتیسوم از محققان بخش نانوسیستم مجتمع در مرکز NANOTEC می‌گوید: «بیمارستان‌ها و کلینیک‌های موجود در نواحی روستایی معمولا فاقد ابزار و ادوات مناسب برای تشخیص زودهنگام سرطان تخمدان هستند. این ابزار جدید می‌تواند به صورت سیار برای شناسایی سرطان استفاده شود. این دستگاه به پزشکان اجازه می‌دهد تا داده‌های بدست آمده از فرآیند تشخیص بیماری را از طریق سیستم مخابراتی بی‌سیم به مراکز درمانی شهری منتقل کنند. با این کار نتایج به سرعت ارزیابی شده و روش درمانی مناسب سریع برای بیمار تجویز می‌شود.»
این نانوابزار اخیرا در نمایشگاه Thai Medi Fair که از تاریخ 18 تا 20 آگوست در بانکوک برگزار می‌شود رونمایی شده تا سرمایه‌گذاران علاقه‌مند با این فناوری آشنا شوند.
همچنین این دستگاه به دانشکده پزشکی سیریراج در دانشگاه ماهیدول معرفی شده تا آزمون‌های بیشتری روی آن انجام شود.
این پروژه همکاری مشترکی میان محققان دانشگاه ماهیدول و NANOTEC بوده است. @nanotech1

ارائه روشی جدید برای تصویربرداری و کاوش نانومقیاس مغز. @nanotech1

ارائه روشی جدید برای تصویربرداری و کاوش نانومقیاس مغز


سایت NBIC-محققان با تصویربرداری از مغز یک موش در ابعاد نانومتری، ساختارهای موجود در شبکه‌های عصبی این جاندار را بررسی کردند. آن‌ها از طریق میکروسکوپ‌های الکترونی با استفاده از برش تکه‌ای از مغز موش تصاویر سه بعدی را بازسازی نمودند. این تصاویر امکان چندین تحلیل بر روی مغز را بدون آنکه آسیبی به آن برسد فراهم می‌کند. @nanotech1
به گزارش سایت فناوری های همگرا (NBIC) برای جف لیچمن مسئله اساسی این است که محققان چقدر باید از نزدیک مغز را بررسی کنند تا به حقایق آن دست یابند. گروهی از محققان از جمله جرمی نولز با هدایت لیچمن موفق به تصویربرداری در ابعاد نانو از مغز موش شدند. به گفته لیچمن یافته‌های این پژوهش می‌تواند درهایی را به سمت شناخت بهتر مغز و تأثیر یادگیری بر آن باز کند. گروهی از محققان از دانشگاه‌های معتبری جون هاروارد، MIT و جان هاپکینز برای ساخت تجهیزات مورد نیاز برای تصویربرداری و تحلیل نتایج همکاری کردند.
لیچمن می‌گوید: «مسئله دیگری که موجب شگفتی ما شد این بود که رشته‌های عصبی معمولاً از دو، سه و یا چند اتصال در یک شاخه عصبی تشکیل می‌شود» وی می‌افزاید: «باور ما براین بود که گیرنده‌های عصبی برای جمع آوری اطلاعات از بیشترین رشته عصبی ممکن استفاده کرده اما یافته‌ها نشان دادند که یک رشته عصبی از گیرنده‌های مختلف در یک رشته عصبی بهره می‌برد.»
نکته جالب توجه این است که رشته‌های عصبی که تماس بیشتری با شاخه عصبی دارند، ارتباط قوی‌تری دارند. لیچمن می‌افزاید : «وقتی از نمای نزدیک‌تر نگاه کنیم متوجه می‌شویم که این نتایج ممکن نیست تصادفی بدست آمده باشند. برخی از رشته‌های تمایل دارند تا با برخی از شاخه‌های عصبی نزدیک ارتباط برقرار کرده و با برخی دیگر که شرایط کاملاً مشابه دارند اتصال برقرار نکنند. این مطلب بیانگر این است که حتی در این حجم بسیار کوچک نیز، مغز الگوی خاصی برای دریافت و ثبت اطلاعات دارد.»
این پژوهش نشان داد که رشته‌های عصبی بر خلاف باور عمومی به دلیل فعالیت الکتریکی تغییر شکل نمی‌دهند.
لیچمن می‌گوید : «شکل گیرنده‌های عصبی از بلند و نازک تا بسیار کوتاه و ریشه دار تفاوت می‌کند. تصور می‌شود که شکل گیرنده‌های عصبی متأثر از فعالیت الکتریکی بوجود بیاید اما مشاهده چندین گیرنده عصبی با شکل‌های متفاوت و فعالیت الکتریکی یکسان صحت این مطلب را نقض می‌کند.»
این پژوهش نقطه عطفی در فعالیت چندین ساله لیچمن و همکارانش می‌باشد و علاوه به درک بهتر از مغز، امکان طراحی سامانه‌ای به منظور جمع آوری اطلاعات و تصویر برداری فراهم می‌سازد.
لیچمن در ادامه تشریح کرد: «بیشترین زمانی که طی این پژوهش صرف شد به منظور ساخت شبکه و خطوط لوله‌ای برای برداشت تصویر شد. بدین منظور نیاز با ساخت ابزاری بود تا برش بسیار نازکی از مغز بدهد. برای این منظور از روشی باید استفاده می‌شد که تا پیش از این به کار برده نشده بود.»
لیچمن و همکارانش هنگامی که سیستم را در جای خود مستقر ساختند با استفاده از میکروسکوپ الکترونی از بافت مغز تصویربرداری کردند. آن‌ها در ارتباط با همین موضوع روشی را طراحی کردند تا از میان چندین لایه، سلول‌ها را دنبال کنند. این قابلیت امکان ایجاد رشته‌های عصبی را در تصاویر سه بعدی امکان پذیر می‌کند. از این تصاویر به عنوان پایگاه داده برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد اتصالات شبکه عصبی نیز می‌توان استفاده کرد.
لیچمن اذعان داشت: «مهم‌ترین قابلیت این پژوهش آن است که از این تصاویر بارها و بارها برای تحلیل و آنالیز می‌توان بهره برد بدون آنکه آسیبی به خود مغز وارد شود. برای تولید این تصاویر نیز تنها از بخش بسیار کوچکی از مغز استفاده می‌شود. ما از مغز در ابعاد 40 در 40 در 40 میکرون تصویربرداری کردیم و نتایج حاصل به صورت موفقیت‌آمیز در محدوده 1500 میکرون مکعب بازسازی شد که این برابر سه میلیاردیوم اندازه مغز موش می‌باشد.»
مراکز انتخاب شده در تصویر برداری در سلول‌های بزرگ انتخاب می‌شود تا درک بهتری از نحوه قرار گیری دیگر سلول‌ها کشف شود.
لیچمن در ادامه می‌گوید: «ما دریافتیم که 1500 سلول عصبی در این حجم بسیار کوچک رشته عصبی را می‌سازند که درک فوق العاده ای از ساختار شبکه عصبی پستانداران به ما می‌دهد.»
مشاهدات نشان دادند که در هر میکرون مکعب یک سینپس (اتصال عصبی) وجود دارد. این بدان معنی می‌باشد که با دقیق‌ترین تصویر برداری ممکن از روش مغناطیسی –رزونانسی که اندازه هر پیکسل یک میلیمتر مکعب می‌باشد یک میلیارد اتصال عصبی وجود دارد.
لیچمن بیان کرد :«این تصور ساده لوحانه ای خواهد بود که تنها با داشتن اطلاعات بیشتر، درک کاملی از مغز خواهیم داشت. بلکه این مشاهدات نشان داد که هراندازه اطلاعات بیشتری دراین‌باره پیدا می‌کنیم بیشتر از حد تصورات ما نیاز است تا به جلو گام برداریم.» @nanotech1

راه‌اندازی پایگاه داده محصولات غذایی حاوی نانومواد. @nanotech1