Onion-Like Nanoparticle Upconverts Infrared Radation into UV
An innovative onion-like nanoparticle has been developed that can efficiently convert low energy near-infrared radiation into UV light of a higher energy. The process involves the transfer of the infrared photons energy into the nanoparticle core, where they are fused together to form one, higher-energy photon.
@nanotech1
Measuring approximately 50nm in diameter, the new nanoparticle features three differently designed layers. Together, these three layers facilitate the efficient conversion of near-infrared light into higher energy UV light. These layers consist of an organic dye coating, a neodymium shell and a core of thulium and ytterbium.
The new onion-like nanoparticle could redefine light-based bioimaging,security methods and solar energy harvesting techniques.
Light-emitting nanoparticles within the human body can be stimulated by near-infrared light for use in bioimaging. High-contrast images of targeted areas of the body can be achieved.
For security applications, inks infused with nanoparticles could be integrated into currency designs. Whilst these types of ink cannot be seen with the naked eye they emit blue light when they are bombarded with a low-energy laser pulse, allowing the ink to be observed. As the production of the nanoparticles is complex this would be difficult to forge.
It opens up multiple possibilities for the future
Tymish Ohulchanskyy - University at Buffalo
By creating special layers that help transfer energy efficiently from the surface of the particle to the core, which emits blue and UV light, our design helps overcome some of the long-standing obstacles that previous technologies faced
Prof. Guanying Chen - Harbin Institute of Technology
It is difficult to convert low-energy light into higher energy light, a process known as 'upconversion'. This is because to achieve this, two or more photons have to be captured from a low-energy light source and then their energies have to be integrated to produce one higher-energy photon.
However, using the new nanoparticle this job can be easily accomplished. This is achieved because each uniquely designed layer displays the optimum behaviour for it's role..
Our particle is about 100 times more efficient at ‘upconverting’ light than similar nanoparticles created in the past, making it much more practical.
Tymish Ohulchanskyy - University at Buffalo
The organic dye coating, which forms the outermost layer, serves as an antenna for the nanoparticle. It absorbs and harvests photons from the near-infrared region and transfers it's energy into the particles core.
A neodymium-containing shell forms the second layer, which facilitates the transfer of energy from the dye to the light-emitting core of the nanoparticle.
Within the particle’s light-emitting core, thulium ions and ytterbium ions work in tandem to convert energy into UV light. Ytterbium ions transfer the energy from the neodymium shell and pass it to the thulium ions. Thulium ions display unique behaviour which allows them to simultaineously absorb the energy of three or more photons. By combing multiple low energy photons the thulium ions can produce one higher-energy UV photon.
Considering that the core itself is also capable of photon absorption, the use of both neodymium and dye layers appears to be unnecessary. However, by itself the core is not an efficient absorber and needs the dye to achieve a high-enough throughput. The dye itself is also not capable of efficient energy transfer, which is why the neodymium shell, that lies inbetween the core and the outer dye layer, is required
This concept can be explained using a staircase as an example;
An innovative onion-like nanoparticle has been developed that can efficiently convert low energy near-infrared radiation into UV light of a higher energy. The process involves the transfer of the infrared photons energy into the nanoparticle core, where they are fused together to form one, higher-energy photon.
@nanotech1
Measuring approximately 50nm in diameter, the new nanoparticle features three differently designed layers. Together, these three layers facilitate the efficient conversion of near-infrared light into higher energy UV light. These layers consist of an organic dye coating, a neodymium shell and a core of thulium and ytterbium.
The new onion-like nanoparticle could redefine light-based bioimaging,security methods and solar energy harvesting techniques.
Light-emitting nanoparticles within the human body can be stimulated by near-infrared light for use in bioimaging. High-contrast images of targeted areas of the body can be achieved.
For security applications, inks infused with nanoparticles could be integrated into currency designs. Whilst these types of ink cannot be seen with the naked eye they emit blue light when they are bombarded with a low-energy laser pulse, allowing the ink to be observed. As the production of the nanoparticles is complex this would be difficult to forge.
It opens up multiple possibilities for the future
Tymish Ohulchanskyy - University at Buffalo
By creating special layers that help transfer energy efficiently from the surface of the particle to the core, which emits blue and UV light, our design helps overcome some of the long-standing obstacles that previous technologies faced
Prof. Guanying Chen - Harbin Institute of Technology
It is difficult to convert low-energy light into higher energy light, a process known as 'upconversion'. This is because to achieve this, two or more photons have to be captured from a low-energy light source and then their energies have to be integrated to produce one higher-energy photon.
However, using the new nanoparticle this job can be easily accomplished. This is achieved because each uniquely designed layer displays the optimum behaviour for it's role..
Our particle is about 100 times more efficient at ‘upconverting’ light than similar nanoparticles created in the past, making it much more practical.
Tymish Ohulchanskyy - University at Buffalo
The organic dye coating, which forms the outermost layer, serves as an antenna for the nanoparticle. It absorbs and harvests photons from the near-infrared region and transfers it's energy into the particles core.
A neodymium-containing shell forms the second layer, which facilitates the transfer of energy from the dye to the light-emitting core of the nanoparticle.
Within the particle’s light-emitting core, thulium ions and ytterbium ions work in tandem to convert energy into UV light. Ytterbium ions transfer the energy from the neodymium shell and pass it to the thulium ions. Thulium ions display unique behaviour which allows them to simultaineously absorb the energy of three or more photons. By combing multiple low energy photons the thulium ions can produce one higher-energy UV photon.
Considering that the core itself is also capable of photon absorption, the use of both neodymium and dye layers appears to be unnecessary. However, by itself the core is not an efficient absorber and needs the dye to achieve a high-enough throughput. The dye itself is also not capable of efficient energy transfer, which is why the neodymium shell, that lies inbetween the core and the outer dye layer, is required
This concept can be explained using a staircase as an example;
When a photon is absorbed by matter, the matter becomes excited and transfers this energy to other ions or molecules. It has been shown that the most efficient transfer takes place between matter which require similar quantities of energy to be excited. However, the ytterbium ions and dye require different amounts of energies to enter their excited states. Neodymium forms the middle layer as the energy of its excited state is inbetween the energies of the excited states of the core thulium ions and the dye. Effectively, the neodymium serves as a bridge between the excited states of the outer and inner layers.
The three excited states form a 'staircase', allowing the energy to be passed through the nanoparticle to reach the thulium ions. @nanotech1
The three excited states form a 'staircase', allowing the energy to be passed through the nanoparticle to reach the thulium ions. @nanotech1
New Nanochip Manufacturing Technique with Atomic Precision Developed. @nanotech1
New Nanochip Manufacturing Technique with Atomic Precision Developed
A structure sculpted by the researchers using their novel technique
@nanotech1
The new technique, which uses scanning transmission electron microscopy (STEM) can be used to build 3D structures with atomic precision. The technique is already showing use in understanding the quantum and electronic behavior of nanosized materials and is hoped to be used in the manufacturing of nanochips
The research, carried out at Oak Ridge National Laboratory and led by Albina Borisevich, showed how scanning electron microscopes could be used to precisely sculpt 3D nanoscale structures from complex oxides. Conventionally scanning transmission electron microscopes (STEMs) are only used to observe nanoscale structures and not to create them.
The use of a STEM allows structures to be constructed with atomic scale precision, meaning the technique could be used to accurately produce microchips. The structures display epitaxial growth, meaning they grow with a perfectly crystalline alignment. http://www.azonano.com/news.aspx?newsID=34140
A structure sculpted by the researchers using their novel technique
@nanotech1
The new technique, which uses scanning transmission electron microscopy (STEM) can be used to build 3D structures with atomic precision. The technique is already showing use in understanding the quantum and electronic behavior of nanosized materials and is hoped to be used in the manufacturing of nanochips
The research, carried out at Oak Ridge National Laboratory and led by Albina Borisevich, showed how scanning electron microscopes could be used to precisely sculpt 3D nanoscale structures from complex oxides. Conventionally scanning transmission electron microscopes (STEMs) are only used to observe nanoscale structures and not to create them.
The use of a STEM allows structures to be constructed with atomic scale precision, meaning the technique could be used to accurately produce microchips. The structures display epitaxial growth, meaning they grow with a perfectly crystalline alignment. http://www.azonano.com/news.aspx?newsID=34140
Azonano
New Nanochip Manufacturing Technique with Atomic Precision Developed
The new technique, which uses scanning transmission electron microscopy (STEM) can be used to build 3D structures with atomic precision.
New On-Chip Material that Transmits Light at Infinite Speeds Developed. @nanotech1
New On-Chip Material that Transmits Light at Infinite Speeds Developed
@nanotech1
Signal transmission using electrons is expected to quickly become a thing of the past. Photonic devices, which use light to rapidly transmit large volumes of information are expected to enhance, and replace, the electronic devices that we use on a daily basis. However, researchers still need to determine how to effectively manipulate light at the nanoscale before photonic devices can be integrated into computers and tellecommunications systems. @naotech1 http://www.azonano.com/news.aspx?newsID=34138
@nanotech1
Signal transmission using electrons is expected to quickly become a thing of the past. Photonic devices, which use light to rapidly transmit large volumes of information are expected to enhance, and replace, the electronic devices that we use on a daily basis. However, researchers still need to determine how to effectively manipulate light at the nanoscale before photonic devices can be integrated into computers and tellecommunications systems. @naotech1 http://www.azonano.com/news.aspx?newsID=34138
Azonano
New On-Chip Material that Transmits Light at Infinite Speeds Developed
Researchers have designed the first ever on-chip metamaterial with a refractive index of zero, allowing light to travel infinitely fast.
یک شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۴
ارائه فناوری تولید نانوکامپوزیت پلیمر/نانوساختار کربنی
شرکت انگلیسی هایدال اخیرا نتایج یافتههای خود را در مورد استفاده از نانوساختارهای کربنی برای تقویت کامپوزیتها منتشر کرده است. این شرکت روشی با کارایی بالا برای ساخت این نوع نانوکامپوزیتها ارائه کرده است.
شرکت هایدال (Haydal) در حاشیه کنفرانس بینالمللی مواد کامپوزیتی (ICCM) اقدام به ارائه نتایج بدست آمده از پروژه اخیر این شرکت موسوم به Developing Component-Scale Hierarchical Composites Using Nanocarbons کرده است.@nanotech1
نانومواد کربنی نظیر گرافن و نانولوله کربنی به شدت مورد توجه محققان بوده و بسیاری به دنبال استفاده از این نانوساختارها در مواد کامپوزیتی هستند. مطالعات نظری نشان میدهد که استفاده از این نانومواد کربنی موجب بهبود استحکام و سختی کامپوزیت میشود. برخلاف بسیاری از کاربردهای این نانوساختارها، هنوز به دلیل تکرارناپذیری فرآیند تولید و همچنین مشکلات موجود در مسیر تولید انبوه محصولات، تجاریسازی این فناوریها به مرحله نهایی نرسیده است. بنابراین، در حال حاضر بسیاری از دستاوردها در حد کارهای آزمایشگاهی باقیمانده است.
در این پروژه جدید که محققان دانشگاه کاردیف و شرکت هایدال انجام دادند روشی را برای تولید ساختارهای سلسله مراتبی با استفاده از جوش سیالی ارائه کردند. این گروه، از گرافن و نانولوله کربنی برای این کار استفاده کردند. از راکتور پلاسمای منحصر به فرد شرکت هایدال برای عاملدار کردن نانوساختارهای کربنی استفاده شد. بعد از عاملدار کردن، محققان این نانوساختارها را با رزین ترکیب کردند.
مطالعه رئولوژیکی نشان داد که مورفولوژی، گروههای عاملی و وزن ماده تقویت کننده (نانوساختارهای کربنی) روی ویسکوزیته رزین اپوکسی تاثیرگذار است. با استفاده از این رزینهای نانوکامپوزیتی، این گروه موفق به ارائه روشی برای اتصال رزین شدند. مطالعه جریان رزینی نشان داد که چیدمان بهینه برای رسیدن به بهترین کیفیت چیست و چگونه میتوان خواص مکانیکی را افزایش داد.
با این روش جدید میتوان کامپوزیتهای حاوی نانوساختارهای کربنی را در مقیاس انبوه تولید کرد. محققان این شرکت نشان دادند که روش عاملدار کردن پلاسمایی گرافن، ترکیب رزین و فرآیند جوش رزین شرکت هایدال عملکرد خوبی دارد و میتواند برای تولید انبوه نانوکامپوزیتها استفاده شود. این پیشرفت در حوزه مواد کامپوزیتی میتواند برای صنایع خودروسازی و هوافضا بسیار جالب توجه باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره این فناوری به آدرس www.haydale.com/developing-component-scale-composites-using-nanocarbons/ مراجعه کنید. @nanotech1
ارائه فناوری تولید نانوکامپوزیت پلیمر/نانوساختار کربنی
شرکت انگلیسی هایدال اخیرا نتایج یافتههای خود را در مورد استفاده از نانوساختارهای کربنی برای تقویت کامپوزیتها منتشر کرده است. این شرکت روشی با کارایی بالا برای ساخت این نوع نانوکامپوزیتها ارائه کرده است.
شرکت هایدال (Haydal) در حاشیه کنفرانس بینالمللی مواد کامپوزیتی (ICCM) اقدام به ارائه نتایج بدست آمده از پروژه اخیر این شرکت موسوم به Developing Component-Scale Hierarchical Composites Using Nanocarbons کرده است.@nanotech1
نانومواد کربنی نظیر گرافن و نانولوله کربنی به شدت مورد توجه محققان بوده و بسیاری به دنبال استفاده از این نانوساختارها در مواد کامپوزیتی هستند. مطالعات نظری نشان میدهد که استفاده از این نانومواد کربنی موجب بهبود استحکام و سختی کامپوزیت میشود. برخلاف بسیاری از کاربردهای این نانوساختارها، هنوز به دلیل تکرارناپذیری فرآیند تولید و همچنین مشکلات موجود در مسیر تولید انبوه محصولات، تجاریسازی این فناوریها به مرحله نهایی نرسیده است. بنابراین، در حال حاضر بسیاری از دستاوردها در حد کارهای آزمایشگاهی باقیمانده است.
در این پروژه جدید که محققان دانشگاه کاردیف و شرکت هایدال انجام دادند روشی را برای تولید ساختارهای سلسله مراتبی با استفاده از جوش سیالی ارائه کردند. این گروه، از گرافن و نانولوله کربنی برای این کار استفاده کردند. از راکتور پلاسمای منحصر به فرد شرکت هایدال برای عاملدار کردن نانوساختارهای کربنی استفاده شد. بعد از عاملدار کردن، محققان این نانوساختارها را با رزین ترکیب کردند.
مطالعه رئولوژیکی نشان داد که مورفولوژی، گروههای عاملی و وزن ماده تقویت کننده (نانوساختارهای کربنی) روی ویسکوزیته رزین اپوکسی تاثیرگذار است. با استفاده از این رزینهای نانوکامپوزیتی، این گروه موفق به ارائه روشی برای اتصال رزین شدند. مطالعه جریان رزینی نشان داد که چیدمان بهینه برای رسیدن به بهترین کیفیت چیست و چگونه میتوان خواص مکانیکی را افزایش داد.
با این روش جدید میتوان کامپوزیتهای حاوی نانوساختارهای کربنی را در مقیاس انبوه تولید کرد. محققان این شرکت نشان دادند که روش عاملدار کردن پلاسمایی گرافن، ترکیب رزین و فرآیند جوش رزین شرکت هایدال عملکرد خوبی دارد و میتواند برای تولید انبوه نانوکامپوزیتها استفاده شود. این پیشرفت در حوزه مواد کامپوزیتی میتواند برای صنایع خودروسازی و هوافضا بسیار جالب توجه باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره این فناوری به آدرس www.haydale.com/developing-component-scale-composites-using-nanocarbons/ مراجعه کنید. @nanotech1
یک شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۴
اخبار مهم
استفاده از نانوبلورها برای تشخیص سلول سرطانی
@nanotech1
پژوهشگران چینی موفق به تولید نانوبلورهایی شدند که از آنها میتوان برای تشخیص سلول سرطانی استفاده کرد. محققان معتقداند که این نانوبلورها برای ایجاد روشنایی نیز میتواند مورد استفاده قرار گیرد و از آنها در LEDها استفاده کرد.
محققان چینی موفق به ساخت نانوبلورهای جدیدی شدهاند که میتوان از آنها در تصویربرداری از سلولهای سرطانی استفاده کرد. نتایج این پژوهش در نشریه Applied Materials Today منتشر شده است. در این مقاله، محققان نشان دادند که چگونه از فیلمهای نانوبلوری مبتنی بر فلزات لانتانیوم و یوروپیوم میتوان برای این کار استفاده کرد.
این گروه تحقیقاتی از دانشگاه جیائوتونگ چین روشی برای تولید نانوبلورهای اکسی بروماید لانتانیوم با کیفیت بالا ارائه کردند. در این ساختار میتوان به جای لانتانیوم از یوروپیوم، گادولونیم یا تربیوم استفاده کرد. محققان این پروژه با گرم کردن مواد اولیه موجود، اقدام به ترکیب عناصر با هم کرده و در نهایت عنصر سه ظرفیتی یوروپیوم بهعنوان تقویت کننده وارد ساختار نانوبلورهای LaOBr میشود.
در این پروژه پژوهشگران نشان دادند که چگونه میتوان ابعاد و شکل نانوبلورها را با دقت بالایی تنظیم کرد. با این کار نانوبلورهایی بدست میآید که درصورت قرار گرفتن در معرض پرتو فرابنفش یا اعمال الکتریسیته میتواند نور مشخصی ایجاد کند.
محققان با استفاده از میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) از نانوبلورها که به صورت فیلم در آمدهاند تصویربرداری کرده و نشان دادند که چیدمان اتمی در این ساختار کاملا یکنواخت است. بلورشناسی اشعه ایکس و طیفسنجی فرابنفش اطلاعات بیشتری درباره ساختار بلوری این ماده در مقیاس اتمی ارائه میدهد.
این گروه بعد از سنتز نانوبلورها از آنها به عنوان عامل شناسایی سرطان مورد استفاده قرار دادند. نتایج یافتههای محققان نشان داد که سلولهای سرطانی این نانوبلورها را جذب کرده در حالی که سلولهای سالم با آنها برهمکنش نمیدهند.
محققان این پروژه معتقداند که میتوان از این نانوبلورها برای ایجاد روشنایی نیز استفاده کرد به طوری که این نانوبلورها را میتوان جایگزین لامپهای فلورسانس یا دیودهای نشر نوری (LED) کرد.
مانیش چوهوالا از دانشگاه روتگرز و از ویراستاران نشریهای که این مقاله در آن چاپ شده میگوید: « نتایج بدست آمده از این پروژه میتواند اثر بسیار مهمی در حوزه تصویربرداری پزشکی و صنعت روشنایی داشته باشد.» @nanotech1
اخبار مهم
استفاده از نانوبلورها برای تشخیص سلول سرطانی
@nanotech1
پژوهشگران چینی موفق به تولید نانوبلورهایی شدند که از آنها میتوان برای تشخیص سلول سرطانی استفاده کرد. محققان معتقداند که این نانوبلورها برای ایجاد روشنایی نیز میتواند مورد استفاده قرار گیرد و از آنها در LEDها استفاده کرد.
محققان چینی موفق به ساخت نانوبلورهای جدیدی شدهاند که میتوان از آنها در تصویربرداری از سلولهای سرطانی استفاده کرد. نتایج این پژوهش در نشریه Applied Materials Today منتشر شده است. در این مقاله، محققان نشان دادند که چگونه از فیلمهای نانوبلوری مبتنی بر فلزات لانتانیوم و یوروپیوم میتوان برای این کار استفاده کرد.
این گروه تحقیقاتی از دانشگاه جیائوتونگ چین روشی برای تولید نانوبلورهای اکسی بروماید لانتانیوم با کیفیت بالا ارائه کردند. در این ساختار میتوان به جای لانتانیوم از یوروپیوم، گادولونیم یا تربیوم استفاده کرد. محققان این پروژه با گرم کردن مواد اولیه موجود، اقدام به ترکیب عناصر با هم کرده و در نهایت عنصر سه ظرفیتی یوروپیوم بهعنوان تقویت کننده وارد ساختار نانوبلورهای LaOBr میشود.
در این پروژه پژوهشگران نشان دادند که چگونه میتوان ابعاد و شکل نانوبلورها را با دقت بالایی تنظیم کرد. با این کار نانوبلورهایی بدست میآید که درصورت قرار گرفتن در معرض پرتو فرابنفش یا اعمال الکتریسیته میتواند نور مشخصی ایجاد کند.
محققان با استفاده از میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) از نانوبلورها که به صورت فیلم در آمدهاند تصویربرداری کرده و نشان دادند که چیدمان اتمی در این ساختار کاملا یکنواخت است. بلورشناسی اشعه ایکس و طیفسنجی فرابنفش اطلاعات بیشتری درباره ساختار بلوری این ماده در مقیاس اتمی ارائه میدهد.
این گروه بعد از سنتز نانوبلورها از آنها به عنوان عامل شناسایی سرطان مورد استفاده قرار دادند. نتایج یافتههای محققان نشان داد که سلولهای سرطانی این نانوبلورها را جذب کرده در حالی که سلولهای سالم با آنها برهمکنش نمیدهند.
محققان این پروژه معتقداند که میتوان از این نانوبلورها برای ایجاد روشنایی نیز استفاده کرد به طوری که این نانوبلورها را میتوان جایگزین لامپهای فلورسانس یا دیودهای نشر نوری (LED) کرد.
مانیش چوهوالا از دانشگاه روتگرز و از ویراستاران نشریهای که این مقاله در آن چاپ شده میگوید: « نتایج بدست آمده از این پروژه میتواند اثر بسیار مهمی در حوزه تصویربرداری پزشکی و صنعت روشنایی داشته باشد.» @nanotech1
فراخوان انتشار مقاله در مجله JWENT
،مجله بین المللی Journal of Water and Environmental Nanotechnology (JWENT)از دریافت مقالات علمی پژوهشی اصیل و مروری اعضاء محترم هیات علمی، محققین و دانشجویان گرامی، بطور عام در زمینه بکار گیری علوم و فناوری نانو در حوزه آب و محیط زیست استقبال مینماید.
پس از برگزاری اولین کنگره بین المللی مجمع آسیا و اقیانوسیه نانو در اسفند ماه 1393 درجزیره کیش (www.anfc2015.net) به همت ستاد نانو و انجمن مواد جهش زای زیست محیطی، مجله بین المللی Journal of Water and Environmental Nanotechnology -JWENT با اعضای هیئت تحریریه معتبر و بین المللی در این حوزه آغاز به فعالیت نموده است.
این مجله از دریافت مقالات علمی پژوهشی اعضاء هیات علمی، محققین و دانشجویان، بطور عام در زمینه بکار گیری علوم و فناوری نانو در حوزه آب و محیط زیست استقبال مینماید.
پایان زمان دریافت مقالات شماره اول مجله 15 دسامبر 2015 بوده و پیشبینی میشود تا شماره مذکور ابتدای سال 2016 میلادی منتشر شود.@nanotech1
لازم به ذکر است هیچگونه هزینهای بابت داوری مقالات و انتشار مقالاتی که برای این مجله ارسال میشود، دریافت نخواهد شد.
شایان ذکر است، براساس آییننامه ستاد نانو، در صورت چاپ مقاله علمی ـ پژوهشی در مجلات داخلی با عنوان نانو و تایید آن توسط کمیته علمی ستاد نانو، حمایت تشویقی به مبلغ ۸،۰۰۰،۰۰۰ ریال تعلق میگیرد. @nanotech1
،مجله بین المللی Journal of Water and Environmental Nanotechnology (JWENT)از دریافت مقالات علمی پژوهشی اصیل و مروری اعضاء محترم هیات علمی، محققین و دانشجویان گرامی، بطور عام در زمینه بکار گیری علوم و فناوری نانو در حوزه آب و محیط زیست استقبال مینماید.
پس از برگزاری اولین کنگره بین المللی مجمع آسیا و اقیانوسیه نانو در اسفند ماه 1393 درجزیره کیش (www.anfc2015.net) به همت ستاد نانو و انجمن مواد جهش زای زیست محیطی، مجله بین المللی Journal of Water and Environmental Nanotechnology -JWENT با اعضای هیئت تحریریه معتبر و بین المللی در این حوزه آغاز به فعالیت نموده است.
این مجله از دریافت مقالات علمی پژوهشی اعضاء هیات علمی، محققین و دانشجویان، بطور عام در زمینه بکار گیری علوم و فناوری نانو در حوزه آب و محیط زیست استقبال مینماید.
پایان زمان دریافت مقالات شماره اول مجله 15 دسامبر 2015 بوده و پیشبینی میشود تا شماره مذکور ابتدای سال 2016 میلادی منتشر شود.@nanotech1
لازم به ذکر است هیچگونه هزینهای بابت داوری مقالات و انتشار مقالاتی که برای این مجله ارسال میشود، دریافت نخواهد شد.
شایان ذکر است، براساس آییننامه ستاد نانو، در صورت چاپ مقاله علمی ـ پژوهشی در مجلات داخلی با عنوان نانو و تایید آن توسط کمیته علمی ستاد نانو، حمایت تشویقی به مبلغ ۸،۰۰۰،۰۰۰ ریال تعلق میگیرد. @nanotech1
سی و هفتمین استاندارد ملی ایران در حوزه فناوری نانو منتشر شد. @nanotech1
سی و هفتمین استاندارد ملی ایران در حوزه فناوری نانو منتشر شد
@nanotech1
37 امین استاندارد ملی ایران در حوزه فناوری نانو با شماره استاندارد 19816-1 و با عنوان "فناوری نانو- مدیریت ریسک شغلی نانو مواد مهندسی شده قسمت1 – اصول و رهیافت ها" به چاپ رسید.
هدف از تدوین این استاندارد ارائه راهنمایی در مورد معیارهای سلامت و ایمنی شغلی در رابطه با نانومواد مهندسی شده است که شامل: استفاده از کنترلهای مهندسی و تجهیزات حفاظت فردی مناسب، راهنمایی در مورد ریختوپاش و رهایش تصادفی نانومواد و دفع ایمن آنها است.
این استاندارد برای استفاده افرادی مانند مدیران سلامت و ایمنی، مدیران تولید، مدیران محیط زیست، متخصصین بهداشت صنعتی/حرفهای و سایر افراد با مسئولیت ایمنسازی تولید، جابجایی، فرآوری و دفع نانومواد مهندسیشده کاربرد دارد.
@nanotech1
این استاندارد برای نانومواد مهندسیشده شامل نانو-اشیائی چون نانوذرات، نانوالیاف، نانولولهها، نانوسیمها و همچنین حالت توده و کلوخه این مواد (NOAAs) کاربرد دارد. عبارت NOAAs که در این استاندارد مورد استفاده قرار گرفته است، به موادی اطلاق میشود که در اشکال اصلی خود یا به صورت ترکیب با مواد دیگر یا از فرآیندهایی آزاد میشوند که در چرخه حیات شانس انتشار از آنها را مییابند، بهعنوانمثال میتوان به فعالیتهای پایین دستی مانند دفع اشاره کرد.
@nanotech1
37 امین استاندارد ملی ایران در حوزه فناوری نانو با شماره استاندارد 19816-1 و با عنوان "فناوری نانو- مدیریت ریسک شغلی نانو مواد مهندسی شده قسمت1 – اصول و رهیافت ها" به چاپ رسید.
هدف از تدوین این استاندارد ارائه راهنمایی در مورد معیارهای سلامت و ایمنی شغلی در رابطه با نانومواد مهندسی شده است که شامل: استفاده از کنترلهای مهندسی و تجهیزات حفاظت فردی مناسب، راهنمایی در مورد ریختوپاش و رهایش تصادفی نانومواد و دفع ایمن آنها است.
این استاندارد برای استفاده افرادی مانند مدیران سلامت و ایمنی، مدیران تولید، مدیران محیط زیست، متخصصین بهداشت صنعتی/حرفهای و سایر افراد با مسئولیت ایمنسازی تولید، جابجایی، فرآوری و دفع نانومواد مهندسیشده کاربرد دارد.
@nanotech1
این استاندارد برای نانومواد مهندسیشده شامل نانو-اشیائی چون نانوذرات، نانوالیاف، نانولولهها، نانوسیمها و همچنین حالت توده و کلوخه این مواد (NOAAs) کاربرد دارد. عبارت NOAAs که در این استاندارد مورد استفاده قرار گرفته است، به موادی اطلاق میشود که در اشکال اصلی خود یا به صورت ترکیب با مواد دیگر یا از فرآیندهایی آزاد میشوند که در چرخه حیات شانس انتشار از آنها را مییابند، بهعنوانمثال میتوان به فعالیتهای پایین دستی مانند دفع اشاره کرد.
کاربرد فولرن استخراج شده از دوده و اصلاح شده با اتیلن دی آمین به عنوان جاذب کروم (VI) در آب
@nanotech1
فولرن استخراج شده از دوده به عنوان یک محصول جانبی از سنتز فولرن ، یک ترکیب کربنی است . کاربرد این مواد در تصفیه ی آب هنوز گسترش نیافته است . در اینجا ، فولرن استخراج شده از دوده به شکل پودر که شامل گروه آمینو است ، توسط واکنش دوده با اتیلن دی آمین تهیه شده است .
این ماده به عنوان جاذب کروم (VI) از محلولهای آبی مورد استفاده قرار گرفت.تاثیر پارمترهای تجربی مانند PH ،غلظت اولیه ی کروم 6 و زمان تحریک بر روی فرآیند جذب مورد بررسی قرار گرفته است . جذب کروم 6 به شدت وابسته به PH بوده و بهترین PH برای اینکار PH =3 می باشد . اطلاعات و داده های مربوط به جذب کروم توسط فولرن استخراج شده از دوده و اصلاح شده با اتیلن دی آمین(FES-ED ) با معادله ی ایزوترم لانگمیر متناسب است . بیشترین ظرفیت جذب کروم 6 توسط این ماده 93 میلی گرم بر گرم بود . دفع کروم از جاذب نیز مورد مطالعه قرار گرفت . کروم جذب شده با 20 میلی لیتر از محلول آبی با PH=12 رقیق گردید و درصد بازیابی کروم 75 درصد محاسبه شد . آزمایش جذب و دفع با استفاده از پودر فولرن یکسان سه بار انجام گرفت تا قابلیت استفاده مجدد جاذب تعیین گردد . در طول چرخه ی جذب-دفع ، جذب 97 درصد و دفع بیشتر از 70 درصد بود .جذب متیل اورانژ بر روی FES-ED نیز مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت . رنگ تقریبا به صورت کمی از محلول ابی حذف شد . بنابراین ما نتیجه گرفتیم که FES-ED یک جاذب بدیع برای حذف آلاینده ها از آب است .
@nanotech1
@nanotech1
فولرن استخراج شده از دوده به عنوان یک محصول جانبی از سنتز فولرن ، یک ترکیب کربنی است . کاربرد این مواد در تصفیه ی آب هنوز گسترش نیافته است . در اینجا ، فولرن استخراج شده از دوده به شکل پودر که شامل گروه آمینو است ، توسط واکنش دوده با اتیلن دی آمین تهیه شده است .
این ماده به عنوان جاذب کروم (VI) از محلولهای آبی مورد استفاده قرار گرفت.تاثیر پارمترهای تجربی مانند PH ،غلظت اولیه ی کروم 6 و زمان تحریک بر روی فرآیند جذب مورد بررسی قرار گرفته است . جذب کروم 6 به شدت وابسته به PH بوده و بهترین PH برای اینکار PH =3 می باشد . اطلاعات و داده های مربوط به جذب کروم توسط فولرن استخراج شده از دوده و اصلاح شده با اتیلن دی آمین(FES-ED ) با معادله ی ایزوترم لانگمیر متناسب است . بیشترین ظرفیت جذب کروم 6 توسط این ماده 93 میلی گرم بر گرم بود . دفع کروم از جاذب نیز مورد مطالعه قرار گرفت . کروم جذب شده با 20 میلی لیتر از محلول آبی با PH=12 رقیق گردید و درصد بازیابی کروم 75 درصد محاسبه شد . آزمایش جذب و دفع با استفاده از پودر فولرن یکسان سه بار انجام گرفت تا قابلیت استفاده مجدد جاذب تعیین گردد . در طول چرخه ی جذب-دفع ، جذب 97 درصد و دفع بیشتر از 70 درصد بود .جذب متیل اورانژ بر روی FES-ED نیز مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت . رنگ تقریبا به صورت کمی از محلول ابی حذف شد . بنابراین ما نتیجه گرفتیم که FES-ED یک جاذب بدیع برای حذف آلاینده ها از آب است .
@nanotech1
سنتز نانو ذرات نقره توسط عصاره ی برگ آکالیفا ایندیکا و خاصیت آنتی باکتریایی آن در مقابل@nanotech1 پاتوژن های موجود در آب:در این مطالعه ، بیوسنتز نانو ذرات نقره و فعالیت آن بر روی پاتوژن های باکتریایی موجود در آب مورد بررسی قرار گرفته است . نانو ذرات نقره به طور گسترده ای توسط عصاره ی استخراج شده از برگ گیاه آکالیف ایندیکا مورد ستنز قرار گرفت و تولید نانو ذرات در مدت 30 دقیقه مشاهده گردید . نتایج ثبت شده از طیف سنجی اشعه ی ماورا بنفش ، میکروسکوپ الکترونی روبشی(SEM ) ، پراش اشعه ی ایکس ( (X-Ray Diffractionو طیف سنجی پراش انرژی خاصیت و بیوسنتز نانو ذرات نقره را تایید کرد . با استفاده از آنالیز میکروسکوپ الکترونی عبوری با وضوح بالا ، اندازه ی نانو ذرات نقره بین 20 تا 30 نانومتر اندازه گیری گردید . به علاوه ، خاصیت آنتی باکتریایی نانو ذرات نقره سنتز شده ، فعالیت بازدارنده ی موثری در مقابل پاتوژن های موجود در آب نشان داد. ادامه: http://nano-mag.ir/post/%D8%B3%D9%86%D8%AA%D8%B2-%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%88-%D8%B0%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%86%D9%82%D8%B1%D9%87-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B7-%D8%B9%D8%B5%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%87%DB%8C
nano-mag.ir
سنتز نانو ذرات نقره توسط عصاره ی گیاهی :: مجله الکترونیکی نانو
سنتز نانو ذرات نقره توسط عصاره ی برگ آکالیفا ایندیکا و خاصیت آنتی باکتریایی آن در مقابل پاتوژن های موجود در آب :در این مطالعه ، بیوسنتز نانو ذرات نقره و فعالیت آن بر روی پاتوژن های ...