Nano Teddy Bear The scanning electron microscopic image (taken using a FESEM LEO 1530) shows the ZnO nanostructures on an indium oxide coated glass substrate deposited at 70oC by using a facile electrochemical deposition technique. A potentio-/galvanostat electrochemical workstation (CH Instruments 660A) was used to deposit the ZnO nanostructures by amperometry potentiostatically at -1.1 V (relative to the Ag/AgCl reference electrode) and a spiral platinum wire served as working electrode. An aqueous zinc nitrate [Zn(NO3)2.6H2O] solution was used as an electrolyte to prepare these ZnO nanostructures. (Image: Helia Jalili, University of Waterloo)
Read more: Nano Teddybear, Garden of Eden and other spectacular nanotechnology images
Read more: Nano Teddybear, Garden of Eden and other spectacular nanotechnology images
Nano Spaghetti and Meatballs Colorized and overlaid scanning electron microscope images of Spaghetti and Meatballs made out of Au and Si. The 'spaghetti' is a collection of electrodeposited Au nanowires, 100 nm in diameter, that have released from the substrate and bundled together (Thomas Cornelius – GSI Darmstadt). The 'meatballs' are Si nanoparticles, ~1.5 um in diameter, with Au nanocrystals on the surface that were grown on carbon-coated substrates using ultra-high vacuum molecular beam epitaxy (Gunther Richter – MPI Stuttgart). These images highlight some of the many varied structures that can be formed at the nanoscale.
Read more: Nano Teddybear, Garden of Eden and other spectacular nanotechnology images
Read more: Nano Teddybear, Garden of Eden and other spectacular nanotechnology images
Nanoflower The crystalline wurtzite indium nitride (InN) nanoflower was synthesized via molecular beam epitaxy (MBE) processes, using pure indium and a high efficient nitrogen source, hydrazoic acid (HN3).
Read more: Nano Teddybear, Garden of Eden and other spectacular nanotechnology images
Read more: Nano Teddybear, Garden of Eden and other spectacular nanotechnology images
ساخت ممریستور نانومقیاس با حالت پایدار سهگانه مقاومتی
محققان سوئیسی به تازگی توانستهاند قطعه الکترونیکی بسازند که میتوان آن را با حافظههای فلش جایگزین نمود. این ممریستور، سه حالت مقاومتی پایدار را داراست.
اصول اولیه ممریستورها در سال 1971 به عنوان چهارمین قطعه الکترونیکی مدار (در کنار مقاومت، خازن و القاءگر) معرفی شد. در سال 2000 محققان پیشنهاد کردند نوع خاصی از حافظههای مقاومتی (resistive memory) میتواند به عنوان ممریستور عمل نماید. شرکتهای اِچپی (HP) و اینتل (Intel) برای تولید تجاری این قطعه هماکنون با یکدیگر رقابت می کنند.
جنیفر راپ ، استاد دانشکده مواد ایتیاِچ زوریخ (Department of Materials at ETH Zurich) میگوید: «از آنجایی که ممریستورها به ولتاژ پایینتری نیاز دارند، مستلزم صرف انرژی کمتری هستند. این قطعات الکترونیکی در مقایسه با سایر نمونههای حافظهای موجود، میتوانند در اندازه کوچکتری ساخته شوند؛ بنابراین چگالی اطلاعات بیشتری دارند. بدین معنا که میتوانند مگابایتهای اطلاعاتی بیشتری را در هر میلیمتر مربع خود ذخیره کنند.»
پروفسور راپ به همراه همکار شیمیدان خود، مارکس کوبیک ، ممریستوری را با قطعهای از پروسکایت (perovskite، یک کانی رادیواکتیو است - مترجم) به ضخامت 5 نانومتر ساختهاست. او مدعی است که قطعه ساختهشده سه حالت مقاومتی پایدار را داراست. در نتیجه تنها قابلیت ذخیره صفر و یک را در یک بیت استاندارد ندارد، بلکه میتواند اطلاعات کدبندیشده به سه حالت صفر، یک و دو را به عنوان یک تریت (trit) ذخیره کند.
پروفسور راپ اینگونه توضیحات خود را ادامه میدهد: «مولفه ما می تواند در نوع جدید فناوری اطلاعات نیز مورد استفاده قرار گیرد. این سبک جدید صرفا بر مبنای منطق دودویی نیست، بلکه شامل اطلاعات کدیافته بین صفر تا یک نیز می شود. میتوان گفت سختی محاسبات با این قطعات الکترونیکی کمتر میشود.»
کابرد بالقوه دیگر این قطعه الکترونیکی در محاسبات نئومورفیک (neuromorphic) است. محاسبات نئومورفیک از ساختارهای الکترونیکی برای بازسازی مسیر پردازش اطلاعات توسط نورونها در مغز استفاده میکند. پروفسور راپ اینگونه توضیح میدهد: «قابلیتهای یک ممریسستور در یک زمان خاص، به اتفاقات قبلی بستگی دارد. عملکرد آن مشابه نورونها است.»
محققان ایتیاِچ زوریخ در ادامه به روشهایی پرداختهاند که از مطالعات الکتروشیمی برای هدایت عملکرد مولفه مزبور استفاده میکند. پروفسور راپ میگوید: «ما توانستهایم حاملهای شارژ الکتریکی را شناسایی کنیم و ارتباط آنها را با حالت پایدار سهگانه بیابیم. این دانش، برای علم مواد بسیار اهمیت دارد. با این دانش روش ذخیره داده تصحیح شده و بازدهی آن افزایش مییابد.»
کار مذکور با حمایت مالی بنیاد ملی علوم سوئیس (Swiss National Science Foundation) انجام گرفتهاست. http://nbic.isti.ir/index.php?ctrl=news&actn=news_view&lang=1&id=51574
محققان سوئیسی به تازگی توانستهاند قطعه الکترونیکی بسازند که میتوان آن را با حافظههای فلش جایگزین نمود. این ممریستور، سه حالت مقاومتی پایدار را داراست.
اصول اولیه ممریستورها در سال 1971 به عنوان چهارمین قطعه الکترونیکی مدار (در کنار مقاومت، خازن و القاءگر) معرفی شد. در سال 2000 محققان پیشنهاد کردند نوع خاصی از حافظههای مقاومتی (resistive memory) میتواند به عنوان ممریستور عمل نماید. شرکتهای اِچپی (HP) و اینتل (Intel) برای تولید تجاری این قطعه هماکنون با یکدیگر رقابت می کنند.
جنیفر راپ ، استاد دانشکده مواد ایتیاِچ زوریخ (Department of Materials at ETH Zurich) میگوید: «از آنجایی که ممریستورها به ولتاژ پایینتری نیاز دارند، مستلزم صرف انرژی کمتری هستند. این قطعات الکترونیکی در مقایسه با سایر نمونههای حافظهای موجود، میتوانند در اندازه کوچکتری ساخته شوند؛ بنابراین چگالی اطلاعات بیشتری دارند. بدین معنا که میتوانند مگابایتهای اطلاعاتی بیشتری را در هر میلیمتر مربع خود ذخیره کنند.»
پروفسور راپ به همراه همکار شیمیدان خود، مارکس کوبیک ، ممریستوری را با قطعهای از پروسکایت (perovskite، یک کانی رادیواکتیو است - مترجم) به ضخامت 5 نانومتر ساختهاست. او مدعی است که قطعه ساختهشده سه حالت مقاومتی پایدار را داراست. در نتیجه تنها قابلیت ذخیره صفر و یک را در یک بیت استاندارد ندارد، بلکه میتواند اطلاعات کدبندیشده به سه حالت صفر، یک و دو را به عنوان یک تریت (trit) ذخیره کند.
پروفسور راپ اینگونه توضیحات خود را ادامه میدهد: «مولفه ما می تواند در نوع جدید فناوری اطلاعات نیز مورد استفاده قرار گیرد. این سبک جدید صرفا بر مبنای منطق دودویی نیست، بلکه شامل اطلاعات کدیافته بین صفر تا یک نیز می شود. میتوان گفت سختی محاسبات با این قطعات الکترونیکی کمتر میشود.»
کابرد بالقوه دیگر این قطعه الکترونیکی در محاسبات نئومورفیک (neuromorphic) است. محاسبات نئومورفیک از ساختارهای الکترونیکی برای بازسازی مسیر پردازش اطلاعات توسط نورونها در مغز استفاده میکند. پروفسور راپ اینگونه توضیح میدهد: «قابلیتهای یک ممریسستور در یک زمان خاص، به اتفاقات قبلی بستگی دارد. عملکرد آن مشابه نورونها است.»
محققان ایتیاِچ زوریخ در ادامه به روشهایی پرداختهاند که از مطالعات الکتروشیمی برای هدایت عملکرد مولفه مزبور استفاده میکند. پروفسور راپ میگوید: «ما توانستهایم حاملهای شارژ الکتریکی را شناسایی کنیم و ارتباط آنها را با حالت پایدار سهگانه بیابیم. این دانش، برای علم مواد بسیار اهمیت دارد. با این دانش روش ذخیره داده تصحیح شده و بازدهی آن افزایش مییابد.»
کار مذکور با حمایت مالی بنیاد ملی علوم سوئیس (Swiss National Science Foundation) انجام گرفتهاست. http://nbic.isti.ir/index.php?ctrl=news&actn=news_view&lang=1&id=51574
nbic.isti.ir
گروه فناوری های همگرا (NBIC ) | اخبار | ساخت ممریستور نانومقیاس با حالت پایدار سهگانه مقاومتی
محققان سوئیسی به تازگی توانستهاند قطعه الکترونیکی بسازند که میتوان آن را با حافظههای فلش جایگزین نمود. این ممریستور، سه حالت مقاومتی پایدار را داراست.
وجود نانوذرات زیستی در رگهای مسدود شده قلب
محققان با مطالعه رگهای مسدود شده قلب دریافتند که درون این بافت، نانوذراتی وجود دارد. این نانوذرات حاوی اسیدنوکلئیک است که این امر بسیار عجیب است. محققان معتقداند که این اسید نوکلئیک بخشی از نانوباکتری است که در فرآیند تصلب شرایین نقش دارد.
پژوهشگران کلینیک مایو دریافتند که میتوان نانوذراتی را که در بافت رگهای قلب انسان مسدود شدهاست، جداسازی کرد. این نانوذرات با استفاده از رنگهای ویژه DNA شناسایی شدهاند. در این فرآیند از اوریدین برچسب خورده با ترکیبات رادیواکتیو نیز استفاده شدهاست. این نانوذرات بعد از جداسازی از بافت بدن، زیر میکروسکوپ الکترونی مورد بررسی قرار گرفته است.
نتایج این تحقیق در قالب مقالهای با عنوان Evidence of Nanobacterial-like Structures in Human," is scheduled for publication in the American در نشریه Journal of Physiology: Heart and Circulatory Physiology منتشر شدهاست.
طبیعت زیستی این نانوذرات هنوز میان دانشمندان مورد بحث است. استخراج این نانوذرات در رگ و دریچه قلب موید این حقیقت است که نانوذرات موجود در این بافتها از نظر ساختاری شباهت بسیار زیادی به نانوذرات موجود در زمین دارد. در واقع نانوذرات استخراج شده از بافتهای بدن زیر میکروسکوپ الکترونی عبوری بسیار شبیه نانوذرات موجود در خاک است.
این گروه تحقیقاتی پیش از این نانوذراتی را از سنگ موجود در کلیه انسان استخراج کرده و مورد مطالعه قرار دادهاند. این گروه توانستند چیزی را که در بافتهای مسدود کننده رگها یافتند در آزمایشگاه سنتز کنند؛ اما آن چیزی که برای محققان بسیار عجیب به نظر رسید وجود نانوباکتریهایی بود که دارای توالی DNA منحصر به فردی بودند. این گروه دریافتند که نانوذرات موجود در محیط کشت، حاوی اسید نوکلئیک است.
محققان تصور میکنند که وجود این ترکیبات زیستی درون نانوذرات میتواند منشاء باکتریایی داشته باشد. در واقع این ترکیبات زیستی بخشی از یک نوع باکتری است که در فرآیند سخت شدن و تصلب شرایین نقش دارد.
محققان با مطالعه رگهای مسدود شده قلب دریافتند که درون این بافت، نانوذراتی وجود دارد. این نانوذرات حاوی اسیدنوکلئیک است که این امر بسیار عجیب است. محققان معتقداند که این اسید نوکلئیک بخشی از نانوباکتری است که در فرآیند تصلب شرایین نقش دارد.
پژوهشگران کلینیک مایو دریافتند که میتوان نانوذراتی را که در بافت رگهای قلب انسان مسدود شدهاست، جداسازی کرد. این نانوذرات با استفاده از رنگهای ویژه DNA شناسایی شدهاند. در این فرآیند از اوریدین برچسب خورده با ترکیبات رادیواکتیو نیز استفاده شدهاست. این نانوذرات بعد از جداسازی از بافت بدن، زیر میکروسکوپ الکترونی مورد بررسی قرار گرفته است.
نتایج این تحقیق در قالب مقالهای با عنوان Evidence of Nanobacterial-like Structures in Human," is scheduled for publication in the American در نشریه Journal of Physiology: Heart and Circulatory Physiology منتشر شدهاست.
طبیعت زیستی این نانوذرات هنوز میان دانشمندان مورد بحث است. استخراج این نانوذرات در رگ و دریچه قلب موید این حقیقت است که نانوذرات موجود در این بافتها از نظر ساختاری شباهت بسیار زیادی به نانوذرات موجود در زمین دارد. در واقع نانوذرات استخراج شده از بافتهای بدن زیر میکروسکوپ الکترونی عبوری بسیار شبیه نانوذرات موجود در خاک است.
این گروه تحقیقاتی پیش از این نانوذراتی را از سنگ موجود در کلیه انسان استخراج کرده و مورد مطالعه قرار دادهاند. این گروه توانستند چیزی را که در بافتهای مسدود کننده رگها یافتند در آزمایشگاه سنتز کنند؛ اما آن چیزی که برای محققان بسیار عجیب به نظر رسید وجود نانوباکتریهایی بود که دارای توالی DNA منحصر به فردی بودند. این گروه دریافتند که نانوذرات موجود در محیط کشت، حاوی اسید نوکلئیک است.
محققان تصور میکنند که وجود این ترکیبات زیستی درون نانوذرات میتواند منشاء باکتریایی داشته باشد. در واقع این ترکیبات زیستی بخشی از یک نوع باکتری است که در فرآیند سخت شدن و تصلب شرایین نقش دارد.
نانوذرات متصل به آنتیبادی برای تشخیص ایبولا
محققان چینی با استفاده از نانوذرات متصل به آنتیبادی موفق به تولید ابزاری برای تشخیص سریع و ساده ایبولا شدند. این تست با قیمت پایینی قابل تهیه بوده و تفسیر نتایج آن نیاز به تخصص ویژهای ندارد.
محققان اخیرا تست جدیدی برای تشخیص بیماری ایبولا ارائه کردند که در آن از نانوذرات مغناطیسی استفاده میشود. این تست میتواند برای کنترل گسترش این بیماری در غرب آفریقا مورد استفاده قرار گیرد. نتایج این پژوهش در قالب مقالهای در نشریه Biosensors and Bioelectronics منتشر شده است.
نتایج یافتههای محققان نشان میدهد که این تست 100 برابر حساستر از روشهای رایج در تشخیص ایبولا است. از انجایی که این تست بسیار ارزان و ساده است بنابراین به راحتی میتواند وارد بازار مصرف شده و مانع از گسترش ایبولا شود.
محققان کادمی علوم چین در این پروژه نشان دادند که میتوان مولکولهای زیستی مربوط به این بیماری را با استفاده از نانوذرات شناسایی کرد. این روش قابل استفاده برای تشخیص بیماریهای مختلف نظیر آنفولانزا و سرطان بوده و حتی از آن میتوان برای شناسایی ذرات آلاینده در پسابها استفاده کرد.
ویروس ایبولا میتواند نیمی از مبتلایان به این بیماری را به کام مرگ بکشد. در سال 2014 این بیماری در آفریقا شیوع پیدا کرد و غرب این قاره را تحت تاثیر خود قرار داد. با توجه به فقدان واکسن و همچنین ضعف زیرساختی در کشورهایی نظیر سیرالئون، لیبی و گینه، این بیماری به سرعت پیشرفت کرده و بسیاری را به کام مرگ کشید.
زیونگ یانگ از محققان این پروژه میگوید: « در غرب آفریان منابع بسیار محدود بوده و انجام تستهای گرانقیمت چندان کارآمد نیست. این نوار تستی که ما اخیرا ساختهایم بسیار ساده بوده و در یک مرحله بیماری را شناسایی میکند. این تست نتایج را به صورت سیگنالهای قابل مشاهده ارائه میکند به این معنا که محققان نیاز به ابزار خاصی برای تفسیر خروجی تست نبوده و همچنین آموزش ویژهای نیز نیاز ندارد.
محققان این پروژه که اختراع خود را ثبت نیز کردهاند، از نانوذرات مغناطیسی که عملکرد شبیه به آنزیم دارند برای این کار استفاده کردند که نتایج آن با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. این تست مقادیر بسیار کم ویروس با 100 برابر دقیقتر از دیگر روشها نشان میدهد.
نانوذرات طلا در این نوار تست به نوعی انتیبادی ویژه متصل هستند که به ویروس متصل شده و تغییر رنگ ایجاد میکنند. این آنتیبادی وجود گلیکوپروتئین سطح ویروس را در غلظت یک نانوگرم در هر میلیلیتر نشان میدهد. http://news.nano.ir/51642/1
محققان چینی با استفاده از نانوذرات متصل به آنتیبادی موفق به تولید ابزاری برای تشخیص سریع و ساده ایبولا شدند. این تست با قیمت پایینی قابل تهیه بوده و تفسیر نتایج آن نیاز به تخصص ویژهای ندارد.
محققان اخیرا تست جدیدی برای تشخیص بیماری ایبولا ارائه کردند که در آن از نانوذرات مغناطیسی استفاده میشود. این تست میتواند برای کنترل گسترش این بیماری در غرب آفریقا مورد استفاده قرار گیرد. نتایج این پژوهش در قالب مقالهای در نشریه Biosensors and Bioelectronics منتشر شده است.
نتایج یافتههای محققان نشان میدهد که این تست 100 برابر حساستر از روشهای رایج در تشخیص ایبولا است. از انجایی که این تست بسیار ارزان و ساده است بنابراین به راحتی میتواند وارد بازار مصرف شده و مانع از گسترش ایبولا شود.
محققان کادمی علوم چین در این پروژه نشان دادند که میتوان مولکولهای زیستی مربوط به این بیماری را با استفاده از نانوذرات شناسایی کرد. این روش قابل استفاده برای تشخیص بیماریهای مختلف نظیر آنفولانزا و سرطان بوده و حتی از آن میتوان برای شناسایی ذرات آلاینده در پسابها استفاده کرد.
ویروس ایبولا میتواند نیمی از مبتلایان به این بیماری را به کام مرگ بکشد. در سال 2014 این بیماری در آفریقا شیوع پیدا کرد و غرب این قاره را تحت تاثیر خود قرار داد. با توجه به فقدان واکسن و همچنین ضعف زیرساختی در کشورهایی نظیر سیرالئون، لیبی و گینه، این بیماری به سرعت پیشرفت کرده و بسیاری را به کام مرگ کشید.
زیونگ یانگ از محققان این پروژه میگوید: « در غرب آفریان منابع بسیار محدود بوده و انجام تستهای گرانقیمت چندان کارآمد نیست. این نوار تستی که ما اخیرا ساختهایم بسیار ساده بوده و در یک مرحله بیماری را شناسایی میکند. این تست نتایج را به صورت سیگنالهای قابل مشاهده ارائه میکند به این معنا که محققان نیاز به ابزار خاصی برای تفسیر خروجی تست نبوده و همچنین آموزش ویژهای نیز نیاز ندارد.
محققان این پروژه که اختراع خود را ثبت نیز کردهاند، از نانوذرات مغناطیسی که عملکرد شبیه به آنزیم دارند برای این کار استفاده کردند که نتایج آن با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. این تست مقادیر بسیار کم ویروس با 100 برابر دقیقتر از دیگر روشها نشان میدهد.
نانوذرات طلا در این نوار تست به نوعی انتیبادی ویژه متصل هستند که به ویروس متصل شده و تغییر رنگ ایجاد میکنند. این آنتیبادی وجود گلیکوپروتئین سطح ویروس را در غلظت یک نانوگرم در هر میلیلیتر نشان میدهد. http://news.nano.ir/51642/1
news.nano.ir
ستاد ويژه توسعه فناوري نانو | اخبار | نانوذرات متصل به آنتیبادی برای تشخیص ایبولا
محققان چینی با استفاده از نانوذرات متصل به آنتیبادی موفق به تولید ابزاری برای تشخیص سریع و ساده ایبولا شدند. این تست با قیمت پایینی قابل تهیه بوده و تفسیر نتایج آن نیاز به تخصص ویژهای ندارد.