یادم ست که زمانی ادم بی پروا تری بودم شاید خام تر بودم شایدهم کمی بی فکر تر...دقیقا نمیدانم تعبیرش چه بود.شایدهم خودخواه تر...دنیا اطراف من بود و جهان را فقط گوی بلورینی که مرا احاطه کرده بود میدیدم .ادمها را دوست داشتم اما گاهی نسبت به انها بی پروا میشدم ..بی ملاحظه ...سعی میکردم از خودم دفاع کنم ولی گاهی تند می رفتم گاهی ناخواسته دلی را می رنجاندم و این را درک نمیکردم که چقدر رنجاندن دیگران اسان و رنجیدن از دیگران دشوار ست ...سالها پی هم گذشت من پخته تر شدم دریک سال اندازه ی ده سال تجربه کسب کردم ...و دلم جایی رنجید کسی بود که ازمن نسبت به بقیه بی پرواتر بود و این بی پروای بی خیال چرخید و چرخید و افتاد در کاسه ی زندگی من ..
روزی که جایگاهم عوض شد و بجای رنجاندن اینبار رنجیدم فهمیدم که راه را کج رفته بودم ...که رهم به ترکستان می رفت .
بی پروای بی خیال از زندگی من رفت اما یادگاری بزرگی از خود برجای گذاشت و آن این بود که دخترک بی پروایی را به دختری بدل کند که هر حرفی را با دقت میزند و هر بار دلش را میگذارد کنار دل ان کسی که روبرویش ایستاده و حرفهایش را میشنود..
در واقع بزرگترین زجرم بزرگترین درس زندگیم را به من داد ...درسی که شاید در هیچ کلاس و درس و دانشگاهی نمیتوانستم پاسش کنم .
در دایره قسمت ما نقطه پرگاریم
لطف آنچه اندیشی حکم آنچه فرمایی ..
#عادله_زمانی
@adelehz

پیری اینچنین آرزوست ..
@adelehz

برایم نامه ای بنویس،بگذارش لای کتابی .صدسال بعد که نوه هایت کتابهایت را به کتابخانه شهر هدیه دادند.دخترک کتابدار نامه ات رابیابد ..آنقدر زیبا بنویس که دخترک حسرت بخورد که چرا معشوقت او نیست و منم ..و اسمم را نیز ببر تا دخترک بفهمد که من کیستم ...
برایم از هرچیزی که دلم میخواهد در این عصر غبارالود و گرم تابستانی بشنوم بنویس ...
بگذار دنیا حتی سالها بعد بداند تو مردی بودی که برای من می نوشتی و می نوشتی و می نوشتی ...
#عادله_زمانی
@adelehz

‏نشاط اين بهارم
بي گل رويت
چه كار آيد !
تو گر آيی، طرب آيد ، بهشت آيد ، بهار آيد ...
بيدل دهلوی

@adelehz

مامور متروی ژاپن در برخورد مسافر ویلچر نشین .
خیلی دوست دارم بدونم ژاپنی ها چطور این قدر درست کار هستند.
@adelehz

🎧 علی زندوکیلی
نمی آیی
@adelehz

مادرها همیشه زنده نمی مانند ..این شاید تلخ ترین واقعیت جهان باشد اما از مادرها رسمی بر جهان باقی می ماند که هیچ مخلوق دیگری قادر به ایجادش نیست ..از مادرها در جهان رسم عشق مطلق بی توجه به هرچیز باقی خواهد ماند عشق بی توجه به ظاهر ،مهربانی ،سلامتی یاهر چیز دیگری که فرزندشان داشته باشد یا نه ..
#عادله_زمانی
@adelehz

گاهی اوقات
تصور می کنم
دلم میخواهد
خاکسترم را
در کتابخانه ای بپاشند ...


نیل گیمن
+منم

@adelehz

خوشحال باش دختر زیبای من!
برو، بدو، پرواز کن، آرزو کن، بزرگ شو، درد بکش یا خوش گذرانی کن، ولی زندگی کن! کمی زندگی کن

آنا گاوالدا
@adelehz

فردا که شد از تو چی میمونه..
@adelehz

فرشته گفت:
پس قرارمان این باشد.
هر چه انسان روی زمین انجام داد
نتیجه اش را ببیند.
خدا گفت: غیر از دل شکستن
که جواب آن را خودم می دهم.

@adelehz

نمی‌بود اینقدَر خواب غرور دلبران سنگین
اگر می‌داشت آوازی شکست شیشه‌ی دل‌ها

#صائب
شبتون خوش
@adelehz

جمعه های سالهای دور
@adelehz

هر سربازی دو آتش دارد..
یکی بر سر تفنگش وقت کشتن دشمن
ودیگری در دلش وقتی یاد معشوقه اش میکند ..
#عادله_زمانی
@adelehz

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم
امید ز هر کس که بریدیم ، بریدیم
دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند
از گوشهٔ بامی که پریدیم ، پریدیم
رم دادن صید خود از آغاز غلط بود
حالا که رماندی و رمیدیم ، رمیدیم..

بین تمام مشکلات و نامهربونی ها
همین که پیام های شما رو میگیرم
انگار یه دنیا آرامش بهم میرسه
ممنون که هستین ❤️❤️
@adelehz

آدمای عصبانی راستگوترین آدم‌ها هستن! به حرفایی که تو عصبانیت بهتون میزنن خیلی دقت کنید. خیلی زیاد
@adelehz

وقتی کسی با حرف یا عملش شما رو کوچیک میکنه چطور برخورد میکنید؟
anonymous poll

خودم رو ازش جدا میکنم و راهمو ادامه میدم . – 157
👍👍👍👍👍👍👍 88%

مثل خودش رفتار میکنم . – 21
👍 12%

👥 178 people voted so far. Poll closed.

قدیم ترها
با وجود این کاشی های گل گلی
حتی چهل زمستان
مردم توی خونشون یه باغ گل زیبا داشتند..
@adelehz

عصر جمعه ای بود .پاییز سال هزاروسیصدونمیدانم چند،پرده ی اتاق را کنار زده بودم خزیده در یقه اسکی گشاد سرمه ایم روی تک مبل قدیمی کنار پنجره ام جمع شده بودم.این مبل حکایت غریبی دارد ..قدیمی نیست از سرویس مبل های قبلی باز مانده روزی که سرویس جدید وارد خانه شد من این یکی را برای خودم برداشتم کشاندمش داخل اتاق ..البته مبل تک نفره ی سفیدی که بریده کاری های زیبایی داشت مناسب اتاق من نبود جای اصلیش وسط پذیرایی بود ولی من خواسته بودمش با وجود اینکه وصله ی ناجور بود خواسته بودمش ..روزی هم که سرویس مبل را عوض کردند مجبور شدند سرویس قدیمی را ناقص رد کنند چون من گفتم این یکی مال من ست من همین وصله ناجور اتاقم را نگه میدارم.و خلاصه این قدیمی ناجور شده بود دوست تمام لحظات قشنگ و ناقشنگ من ...وقتی خسته از جهان به این خانه به این اتاق به این مبل وصله ناجور پناه می اوردم ...
لب پنجره در عصری جمعه که خورشید باروبنه اش را برداشته و رفته ست من ماندم وخیابان خلوت روبروی ساختمان ..این خیابان همیشه آرام ست بجز همسایه ها که گهگاهی از پارکینگها ماشینها را بیرون میکشند و درسکوت می روند و بجز چند رهگذری کمتر اینجا میتوانی کسی را ببینی ...دوطرف کوچه با درختان نیمه بلند و بلند احاطه شده دراین چنین خیابان خلوتی تصورش را بکن که جمعه هم حاکم باشد ..دیگر چه سکوتی جاری میشود خدا میداند.در این چنین سکوتی من باید به چی فکر میکردم به کجا؟به چه حرفی که رنجانده بود مرا به چه کسی که رنجانده بودمش نمیدانم دقیقا باید روی یک مبل قدیمی به چی فکر میکردم؟
من اما انتخاب کردم که به خودم فکر کنم به خودم،به همین خود همیشه امیدوارم به خودم وقتی دلش میشکند ولی نمیخواهد دل کسی را بشکند به خودم وقتی فکر میکند که روزی مهلتش را دراین دنیا به پایان می رسد و چه از او برجا خواهد ماند...به همین خودم در وقتهایی که دستش به هیچ جای دنیا بند نیست اما بازهم امید دارد و میخندد..و خلاصه در دنیا به جز همین خود سرشار از بدی و خوبی چه چیز برایم باقی میماند؟
دران عصر به خودم فکر کردم به خودی که با من متولد شد و با من خواهد مرد...
به خودی که گاهی چاق میشود گاهی لاغر گاهی زیبا گاهی نا زیبا گاهی مهربان گاهی بد اخلاق گاهی گرم گاهی سرد گاهی بخشنده گاهی بی رحم ...
این من بودم که چای گرمش را در دستش محکم نگه داشته بود و مینوشت و در سیاهی و سکوت خیابان خلوت خانه اش به خودش می اندیشید ..
چای ام را نوشیدم ،موهای ریخته بر شانه ام را جمع کردم و خودم را محکمتر در آغوش فشردم...خودم را ،کسی که بامن متولد شد و با من خواهد مرد...همین اندازه وفادار
همین اندازه ماندنی ...
#عادله_زمانی
@adelehz