اصل هنر عشق‌ورزی، دلربایی نیست، دلداری است.

یعنی این هنر که بیاموزیم
این دلی را که اکنون ربوده‌ایم چگونه باید حرمت بنهیم و در داد و ستد این دل چه آدابی را باید رعایت کنیم..


@adelehz

به این آقایون اصلا نمیشه خندید .
به سن هم اصلا ارتباطی نداره:))))
@adelehz

سالها پیش گلی در دشتی بزرگ زندگی میکرد.گل سرخ زیبا و خیرکننده ای،تمام دشت اورا به زیبایی میشناختند به طراوات گلبرگهای سرخش و به جلوه ی خاصی که به دشت می داد.
اما این گل زیبا یک اشکال بزرگ داشت وآن هم این بود که هیچ کس را دوست نداشت،برای هیچ کس آرزوهای قشنگ نمیکرد و خوشحالی هیچ کدام از همسایگانش دلش راشاد نمیکرد.این بود که گل سرخ زیبا به صدای آواز پرندگان دشت واکنش نشان میداد و اخم هایش را درهم میکشید و میگفت : اوه با این صدای بدتان چرا مزاحم خواب من میشوید؟
شبنم های صبحگاهی را با عصبانیت از روی گلبرگهایش می تکاند ومیگفت :آخرش روی گلبرگهای لطیفم خش میندازید.
از تک درخت پیردشت خوشش نمی آمد ومیگفت :چطور میتوانی اجازه دهی آن سنجاب های سمج از شاخه هایت بالا بروند؟
وخلاصه اینکه این گل سرخ زیبا اما نامهربان هیچ شعاعی از محبت را به دنیای کوچک پیرامونش ساطع نمیکرد...
درهمسایگی گل سرخ زیبا ،گل کوچک دیگری ساکن بود که اتفاقا بیشتراز هرچیز و هرکس دیگری مورد تنفر گل سرخ بود.
گل کوچک دوم گلبرگهای ریزی داشت که لطافت گلبرگهای گل سرخ را نداشتند.عطر زیادی هم نداشت خیلی بلند نبود و وقتی آفتاب دامنش را درصحرا میگستراند آنقدرمجال جلوه گری و نما نداشت .اما گل کوچک دوم بسیار مهربان می نمود،این چنین که هرصبح به آفتاب سلام میکرد.شبنم ها را میبوسید و از صدای پرندگان به وجد می آمد ..وخلاصه اینکه گل کوچک دوم باتمام کوچکی اش جهان اطرافش را زیبا میکرد ...
جهان پیرامون گل کوچک دوم همواره زیبا بود .باران بیشتر براو می بارید چرا که میدانست لبخندش را خواهد دید.نسیم گلبرگهای اورا نوازش میداد چرا که می دید که وی عاشقانه لمسش میکند.تک درخت شاخسارش را بر او میافکند تا نور شدید ازارش ندهد چرا که میدانست گل کوچک دوم سپاسگزارخواهد بود.
و اینچنین بود که هر زیبایی که اوبه دنیا میداد دنیا به وی بازمیگرداند.
و خوب کسی چه میداند شاید ماهم ناخواسته گل سرخ نامهربانیم ..که با سنگدلی ها و نامهربانی ها و بدگویی هایمان از دیگران ،بدی ها را به سوی خودمان روانه میکنیم.
پس بیاید گل کوچک دوم باشیم
#عادله_زمانی
@adelehz

این چندمین بارست که میبینم عکسهایی از مناطق کورد نشین میاد و نشون میده که مردم به جای غارت به صاحب کالاها کمک میکنند...حیف ادم از خوبی ها نگه وننویسه ...
پیرانشهر
@adelehz

بهترین دوست من ،دختری ست که از عصای سفید استفاده میکند.
کسی که با من در دبیرستان عادی درس خواند و شاگرد اول شد .همراه من با رتبه ی عالی وارد دانشگاه دولتی شد و با معدل بالا فارغ التحصیل شد .با رتبه 500در فوق لیسانس قبول شد و دیروز به من خبر معلم شدنش را داد...
بهترین دوست من از عصای سفید استفاده میکند عصایش گاهی لابلای سنگهای میان راه گیر میکند اما اوهمچنان میخندد..
یک روز که هوا سرد بود وقتی بشدت خودم را پیچیده بودم دیدم که بدون دستکش در محوطه ی یخ بسته ی دانشگاه به پیش می اید گفتم زهرا دستانت یخ میزند ..خندید وگفت دستکش نمیپوشم نمیخواهم از لمس دنیا خودم را دریغ کنم.
امروز روز عصای سفید ست میدانم که گاهی شرایط برای زهرا و زهراها چقدر سخت ست .چقدر نوشتن با قلمی پر وسرصدا میان کلاسی ارام سخت ست .چقدر امتحان دادن باکسی که برایت سوالها را بخواند دشوارست چقدر پیدا کردن کتابهای صوتی و هزار راه دیگر دشوارست ..
اما اگر امروز من میشنوم که تو فارغ التحصیل شدی شاغل شدی و هویت شغلی و تحصیلی ات را ساختی نباید به توببالم؟یا به خودم ببالم که چنین ادمی را میشناسم؟
برای زهرای خودم و تمام زهرا هایی که عصای سفید دارند ارزو میکنم راه فردایشان مثل عصایشان سفید باشد و نور، نور خوب موفقیت راه خانه شان را پیدا کند .ومیدانم این چنین خواهد بود ...
#عادله_زمانی
روز عصای سفید گرامی باد.
@adelehz

سلام عادله جان.پدر بزدگ من روحانی بودن.از ۵ سالگی نابینا شدن.وقتی شروع کردن به درس خوندن توی اون دوران کمبود امکانات کتابها رو دیگران براشون میخوندن.نمونش مامان خودم که ۱۴ سال کتاب برای پدر بزرگم خوندن.اونم کتابهای حوزوی.وقتی ایشون فوت کرد تمام شهر تعطیل شد به احترامش و تمام شهر توی مراسم تشییعشون شرکت کردن.اراده هم پیش این افراد کم مییاره چه برسه به ما انسانهای به اصطلاح سالم.😔😔😔

#شما_فرستادین
@adelehz

یک باغ ازمیوه های پاییزی
چیزی ست که دنیا بدهکار ست به من و ما :)
@adelehz

روانشناس سوئیسی تعبیرِ جالبی از انسانِ خوشحال دارد که بسیار از
تعریفِ عادی و معمولِ خوشحالی فاصله دارد
بر اساسِ این تعریف، خوشحال بودن یعنی:
توانمندیِ بالای ما در شکیبایی و استقامت در برابر سختی ها.
خوشحالی یعنی اطمینانی درونی به این که درد و رنج و سختی و بیماری و مرگ جزء لاینفک زندگی ست
اما هیچ کدام از آنها نمی تواند مرا از پا بیاندازد.
خوشحالی یعنی میل به زندگی علی رغم علمِ به فانی بودنِ همه چیز، خوشحالی یعنی در سختی ها لبخند زدن
خوشحالی یعنی آگاهی از توانمندی بزرگ ما برای به دوش کشیدنِ مشکلات.
خوشحالی یعنی بعد از هر زمین خوردن همچنان بتوانیم بلند شویم، بعد از هر گریه همچنان بتوانیم بخندیم و لبخند بر لبِ دیگر همنوعان بیاوریم.
خوشحالی یعنی حضورِ کاملِ ما در هستی، خوشحالی یعنی همچون رودجاری بودن و در حرکت بودن،عبور کردن و به عظمتی بی پایان چشم دوختن خوشحالی یعنی توانایی ما به گفتنِ یک آریِ بزرگ به زندگی.

👤کارل گوستاو یونگ

@adelehz

هرکس به گونه ای دلش رابه زندگی خوش میکند به دلخوشی های مردم به شکل سازگاری شان با دنیا به شیوه ی جنگشان با مشکلات دست نزنیم،ایراد نگیریم وبگذاریم دل مردم به خودشان خوش باشد...
#عادله_زمانی
@adelehz

چشمک دختر کش فقط :)))
@adelehz

اه اگر می شد عشق را مثل بناهای تاریخی سالها زنده وبرپا نگاه داشت .دنیا چه دنیای زیباتری می شد.
#عادله_زمانی
@adelehz

رها کن ؛
هر آنچه که فکرِ خواستنش ، زمین گیرت می کند .
این وابستگی هایِ بی ثمر ؛
به بغضِ کهنه ای می مانَد بیخِ گلو ، که تا رها نشود ؛ آرامشِ دنیایِ تو بر نخواهد گشت .
رهایش که کردی ؛ اشک می ریزی ، عذاب می کشی و تمامِ حسرت و ترس هایِ ته گرفته ات به یک باره از چشمانت بیرون می ریزد .
تا جایی که سبُک می شوی و به نقطه ی پذیرش و بی تفاوتیِ محض می رسی .
جایی که دیگر ، نه دلیلی هست برایِ ترسیدن ، نه حسرتی برایِ خوردن ، نه چیزی برایِ از دست دادن ،
گذشته و نداشته هایت را فراموش می کنی و دل می دهی به اتفاقاتِ خوبِ پیشِ رو .
بعضی رها کردن ها ، فقط تصورشان ترسناک است !
@adelehz

لذت دنیا داشتن کسانی ست که دوستشان داریم ودوستمان دارند .گاهی تلفنی، حضور داشتنی وچایی که باهم مینوشیم و دنیایی که باهم شریکیم ..
#عادله_زمانی
📷نسیم
#چای_تایم
@adelehz

درد عشق را ،
دارو به جز دیدار نیست

امیرخسرو دهلوی
@adelehz

خداحافظ دیوونه و دلبر دوست داشتنی

@JaaneMaah