برگشت ها همیشه هم خوب نیستند
یک بار برمیگردی میبینی دیگر هیچ چیز سر جایش نیست.برمیگردی میبینی دیگر دلی برایت نمی زند که کسی منتظرت نیست گاهی برنگشتن ها بهتراست.
#عادله_زمانی
@adelehz

آش نخورده و دهن سوخته
@adelehz

چه خیالها گذر کرد
و گذر نکرد خوابی ....
#سعدی
🥀
شبتون خوش
درپناه جانای مهربان محفوظ باشید...
@adelehz

دلخوشـَم هـر سـَرِ صُبحی بـه سَلامی از تـو
حـَبـّه‌ی قـَنـدِ مـَن! ای هم‌نَفَسـم! صبح‌بخیر!

#صبحتان_پر_برکت
@adelehz

اینجا یک باغ سیب است پس از طوفان
درختان بارشان را فروریخته اند.اما سبک ترند...طوفانهای زندگی گاهی چیزهای زیادی را ازما میگیرند اما درعوض راحت ترمان میکنند.
@adelehz

به یک اتفاق خوب برای افتادن
دقیقا در مرکز زندگی مان نیازمندیم.
#نیازمندیها
@adelehz

مرا دوست بدار
کم
اما طولانی
@adelehz

چه وضع دیدار دیپلماتیک اومدنه😂
انگار از بازار تجریش یه سرم اومده به دیدار رسمی
معاون وزیر خارجه انگلیس هستن ایشون
@adelehz

الهی به امید تو این روز را شروع میکنیم .
شایسته پادشاهی چون تو نیست اگر بندگان با دستان خالی از درگاهت برگردند به کرم و لطف الهی ات دست ودلمان را ازبرکت و عشق پربگردان.
صبح بخیر
@adelehz

Good Morning
@adelehz

از عشق در بهار خواندم
ودر پاییز کتاب رابستم
زمستان پیش رو جنس غمش فرق دارد.خدابخیر بگذراند
@adelehz

ادمهارا باید وسط دلتنگی ها شناخت.باید ببینی وقتی دلت گرفته همان دل گرفته میخواهد تلفن را برداری وبه چه کسی زنگ بزنی.ازهمان موقع میتوانی نسبت ها را مشخص کنی دوست،عشق،همصحبت و ...
#عادله_زمانی
@adelehz

دنیای زنها دنیایی ست پر از رمزو راز.. من زنی هستم که خودش را زیر درخت بید مجنون گم کرده است..برای شنیدن دل نویس های روزانه ام بامن همراه باشید.
زنی که گم کردم مجموعه روزمرگی های عادله زمانی
@adelehz

زیباترین
ارایش یک دختر لبخندش است.
تصویر:دخترکان زیبای افغان
@adelehz

خانه ای که من و تو دران
هم خانه باشیم خانه نیست ..
بهشت است ..
وتوخودت باید بهتر بدانی که بهشت وعده ایست برای هزارسال بعد...
#عادله_زمانی
@adelehz

زندگی
@adelehz

دیگه هفت نسلشم نمیرن دزدی.
@adelehz

ﺗﻮ ﺁﻥ ﻧﻪ‌ﺍﯼ ﮐﻪ ﭼﻮ ﻏﺎﯾﺐ ﺷﻮﯼ، زِ ﺩﻝ ﺑﺮﻭﯼ
ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﻧﮑﻨﺪ قُرب ﺩﻝ ﺑﻪ ﺑـُﻌﺪ ﻣﮑﺎﻥ ...

سعدى
@adelehz

فقط دو روز مانده بود تا تولد بهترین دوستم
فکر و ذکرم شده بود انتخاب هدیه برای او
می دانستم دلش اسیر یک جعبه ی مداد رنگی بیست و چهارتایی ست چون بارها درباره اش با من حرف زده بود اما من فقط هشت سالم بود.

پول تو جیبی هایم کفاف این هدیه را نمی داد.
فقط یک راه داشتم ، اینکه به سراغ قلکم بروم.

قلکی که چند ماه تمام امانت دار پول تو جیبی هایم شده بود تا بتوانم اسکیت بخرم ... اما من می خواستم دوستم را به آرزویش برسانم.

قلکم را بالا بردم و به زمین کوبیدم.
آرزوی خودم را شکاندم .

می دانستم وقتی هدیه ی من را باز کند خوشحال ترین آدم دنیا می شود
ولی... ولی آنقدر هدیه ی خوب برایش آورده بودند که اصلا هدیه ی من به چشمش نیامد.
حتی یک تشکر هم نکرد.

من برای خوشحال کردنش از آرزوی خودم گذشته بودم؛ همه ی پس اندازی که مدت ها برایش از خواسته هایم زده بودم را خرج برآورده شدن آرزوی او کرده بودم اما او هرگز نفهمید

من ماندم و یک قلک شکسته ی خالی...

حالا بعد از این همه سال به این فکر می کنم که آدم ها هر کدام قلک هایی دارند که در آن چیزهایی مهم تر از پول را پس انداز می کنند.
محبت، وفاداری و عشق را ذخیره می کنند تا در زمان مناسب خرجش کنند..

اما گاهی قلکشان را برای آدم اشتباهی می شکنند.
کسی که چشمهایش به روی محبت و فداکاری و عشق آن ها بسته ست..

کاش حواسمان باشد قلکمان را برای چه کسی می شکنیم.
قلکی که خالی شود خیلی سخت پر می شود.

#حسین_حائریان
@adelehz