-در واقع بخواهیم واقع بین باشیم .باید بگویم که عشق بیماری خطرناکی ست..
+بیماری؟مریضی؟یعنی تو واقعا عشق را بیماری میدانی؟
-بله ،از نظر من عشق کار ادم سالم نیست،چون آدم یک بار در عمرش دلش را بکسی میدهد.
درواقع دل آدم که اسکناس نیست که ازاین دست به آن دست از این مغازه به آن دکان در رفت آمد باشد.
و همان یک بار را که عشق می نامند ،کافیست تا پدرت را بدجور دربیاورد.
آدمی در عمرش یک بار کسی را دوست خواهد داشت و ماباقی عمرش را صرف مقایسه دیگران با او در ذهنش میکند.و تمام مدت آدمهای دیگر را در لباس او می بیند و اینگونه است که از دیدن ادمهای دیگر همانگونه که هستند با ویژگی های خاص خودشان محروم میشود ..و خوب در منطق عام چنین ادمی مسلما سالم نیست..
پس عزیزم عشق در واقع بیماری ست..
ومتاسفانه تنها بیماری ست که مریض از ان لذت میبرد..
#عادله_زمانی
@adelehz

‏آهنگ دستای توی داریوش پلی شد، عموم بدجور رفت تو لک!
خلاصه اونی که دوسش دارید و بگیرید تا تو 45سالگی با زن و سه تا بچه حسرتشو نخورید!

لیل
SenC @kafiha

بعضی ها در زمان های خالی شون با شما صحبت می کنند،
بعضی ها زمانشون رو خالی می کنند تا با شما صحبت کنند،
تفاوتش را بفهميم.

@adelehz

آسمان تهران
شنبه 5 فروردین ماه 1396
با تشکر از عکاس بااستعداد و مهربونش که قلبش درست شبیه همین آسمون آبی و بی انتهاست❤️🌈
@adelehz

اگر میتوانستم انتخاب کنم که کجا بدنیا بیایم.
قطعا سرزمینی را انتخاب میکردم که درآن ،تاابد هیچ پدری و یا هیچ مادری پیرنشود ..
@adelehz

بین تمام شهرهایی که ندیدمشان
شهری وجود دارد که من با آن بسیار خاطره دارم!
البته که خاطره داشتن با شهری که هرگزندیده ایش بسیار عجیب است و جالب!
تبریز شهریست که تابحال فرصت سفر به ان را نداشتم ..اما تبریزی ها برای من اینطورنیستند..
چند دوست تبریزی داشتم درسالهای نه چندان دور...که هرکدامشان به نحوی وارد مسیر زندگی من شده بودند..و جالب است که وقتی به هرکدامشان فکر میکنم لبخند برلبم مینشیند..
دربین شهرهای دلم تبریز شهر خاصی ست ..
هرچندتا دوست تبریزی من به تبریز برگشتند حالا هیچکدامشان را کنارم ندارم اما یادشان را چرا...
برایشان خیلی ارزوهای قشنگ میکنم به اندازه زیبایی ایل گلی وقتی عکسهایش را در تک تک فصلها برایم میفرستادند..
برای من این سر دنیا...
حالا که به هرکدام از خاطرات قشنگم با تبریزی های زندگیم فکر میکنم میتوانم درک کنم چطور میشود که ادم با شهری که هرگز ندیده اش خاطره بهم زند...
امیدوارم دوستان من هرجا که هستند شادباشند و روزها برایشان به خوش طعمی نوقاهایی بگذرد که بیاد این رفیق دورافتاده و برای شیرین کردن دهانش،برایش روان میکردند..
دوستتان دارم همیشه دوستهای خوبم
خدابهراهتان ...❤️
تبریز همیشه بین شهرهای دلم درخشان خواهد ماند..
#عادله_زمانی
@adelehz

موزیک شب قطعه seker
ازmustafa ceceil
خواننده موفق ترکیه،
بشنوید با ما 🌙🎧
@adelehz

شب می شود ...
خودم را به خواب میسپارم
تورا به خدا...
شب شیرین🌙
@adelehz

صبح شده است ..
یعنی خدا هنوزهم
با ما ازدر دوستی برآمده
صبح یعنی دوستی خدا...
صبح بخیر ❤️
@adelehz

خدادر گُل،خدا در آب و رنگ است
خدا نقاش اين جمع قشنگ است

خدا ذات گُل و ذات قنارى است
خدا اثبات باران بهارى است

خدادر هرنظر آيينه ماست
همين حالا خدا درسينه ماست


@adelehz

و اما آغوشت...
همان میوه ممنوعه حوا ..
که روزی مرا از بهشتم می راند..

#عادله_زمانی
@adelehz

تهران را ببین ..
بدون عاشقانش
حال آسمانش چقدر بهتر است..
مثل تهران نباش ..
تو تهران نباش..
پ.ن فتوبای خوشتیپ خواهرزاده😊
@adelehz

بوی سبزی خوردن تازه
وسط سینی عصرانه
اصولا خیلی خوب است..
حسنش هیچی نباشد
این هست
که به زندگی امیدوارت میکند..یادت می اندازد هنوزهم میشود باچیزهای کوچک لبخندزد
عصرتون بخیر
@adelehz

کتاب کیمیاگر اثر پائولو كوئيلو
روایتگر داستان پسرک چوپانی اهل اندلس است که به دنبال گنج خود راهی اهرام مصر می شود ...
داستان بسیار گیرایی دارد اما در کل کتاب کلمه ای مرا بیشتر از هرسطری از آن مجذوب کرد ..
کلمه "مکتوب".
وقتی اولین بار پسرک چوپان این کلمه را اززبان بازرگان سالخورده مصری میشوند متعجبانه سوال می کند که مکتوب یعنی چه؟
و جواب می شنود که یعنی:نوشته شده.
مکتوب به نظر من کلمه پر معنایی ست .معنایی دارد عمیق ..
اصلا کل هستی حول محور همین مکتوب میچرخد..
آنچه که برای هر کداممان نوشته شده و به قولی برایمان مکتوب گشته است..
پس هروقت در زندگی از چیزی بسیار اندوهگین شدید به یاد آورید که مکتوب هرکداممان پر است از غمها و شادی ها و سهم شما از اشکهای مکتوب شده همین است ..و قطعا در مکتوبتان شادی هایی نیز قلم زده شده .پس بی توجه به اشکها در انتظار امدن روزهای شیرین بنشینید ..به خالق مکتوب تان اعتماد کنید ..
و کتاب زندگیتان را بدستش بسپارید..
#عادله_زمانی
@adelehz

گرنگهبان من آن است که من میدانم.
شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد .
@adelehz

🥀
موزیک شب قطعه" از سرزمین های شرقی " از پالت باند بشنوید با ما @adelehz
🥀

🥀
کلمات بشدت قدرتمند هستند ،انها در فضا باقی می مانند و روزی تاثیرشان را برشما خواهند گذاشت .
و دقیقا به همین دلیل است که اگر شما کسی را باکلامتان مسخره کنید .روزی خواهد رسید که کلمات دست به کارخواهند شد و شما را دقیقا به شکل فردی درمی اورند که روزگاری به تمسخرش می گرفتید.
باشد که کلماتمان انقدر تلخ نباشد که روزی تلخی اش دامان خودمان را بگیرد.
#عادله_زمانی
@adelehz

بر اساس پژوهشی که اخیراً توسط دانشگاه ویک فارست انجام شده، اگر می خواهید بدانید آیا فردی ویژگی شخصیتی خاصی دارد یا نه کافی است از او بپرسید چقدر این ویژگی را در اطرافیان خود می بیند.

آیا تنها یک سؤال می تواند همه چیز را بر ملا کند؟

برای رسیدن به نتیجه ی بالا، تیمی به رهبری داستین وود، از شرکت کنندگان در این تحقیق خواستند شخصیت چند نفر از آشنایان خود را بر اساس این ویژگی رتبه بندی کنند. پاسخ های آنان، درباره ی ویژگی های شخصیتی خودشان حرف های بسیار بیشتری برای گفتن داشته است.

آنها هرچه برای توصیف افراد، صفت هایی مثل مهربان، خوشحال، با ثبات، یا مؤدب را بیشتر مورد استفاده قرار می دادند، احتمال آنکه از این ویژگی ها برای توصیف خودشان استفاده کنند نیز بیشتر می شد و دیگران هم با احتمال بیشتری این موضوع را تأیید می کردند.

نتایج این تحقیق حتی بعد از گذشت یک سال که از آنها مجدداً آزمون به عمل آمد ثابت ماند.

وود در این باره می گوید: «مثبت دیدن دیگران، می تواند نشان دهنده ی ویژگی های مثبت خود فرد باشد».

همین مسئله در مورد ویژگی های شخصیتی ناخوشایند تر نیز صدق می کرد.

برای مثال، احتمال آنکه افرادی با گرایش های ماکیاولیستی، دیگران را نیز دارای خصلت های ناپسند و سوء بدانند بیشتر است.
وود می افزاید «مجموعه ی بسیار بزرگی از ویژگی های شخصیتی منفی، با منفی دانستن دیگران ارتباط دارند. همین تمایل به منفی دیدن دیگران، نشان دهنده ی این است که فرد ممکن است بیشتر در معرض افسردگی و اختلال های شخصیتی مختلف قرار داشته باشد».

یافته های مذکور، جدای از آنکه دریچه ی خارق العاده ای رو به دنیای عجیب و پیچیده ی ذهن انسان می گشایند، ترفند قدرتمندی برای ارزیابی شخصیت دیگران در اختیار ما قرار می دهند.

بنابراین اگر می خواهید بدانید یک ویژگی شخصیتی تا چه حد در شخصی وجود دارد، کافی است از او بپرسید خودش چقدر این ویژگی را در وجود دیگران می یابد.

هرچه بیشتر ویژگی یاد شده را در اطرافیان خود ببینند، احتمال اینکه خودشان هم آن را داشته باشند بیشتر خواهد بود.
پ.ن استادی در دانشکده روانشناسی داشتم که همیشه میگفت کافر همه را به کیش خودپندارد.و درجواب خنده بچه ها میگفت حالا میخندید اما من دارم بشما یک حقیقت علمی رو میگم .وخوب انگار استادم درست میگفته.
@adelehz

جانا
روزی که افریدی مرا
قطعا لبخند زدی ...
هربار برایم بخند
که آسمان زندگیم روشن شود..
دلبهار من
همه چیز را بتومیسپارم..
وهمین کافیست..
بخوابیم که خدابیداراست..
شب شیرین🌙🌹
@adelehz