امروز سوار اسنپی شدم که راننده اش داشت یه پادکست خیلی جالب در مورد تاریخ می‌شنید و من رو به اینکه هنوز جامعه چیزهای قشنگی در درونش داره امیدوارتر کرد .
@adelehz

دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ
ای هیچ،برای هیچ با هیچ مپیچ
@adelehz

از آنان که تظاهر می‌کنند دوستت دارند تا بدستت بیاورند دوری کن
حتی اگر انقدر شیرین حرف بزنند که حس کنی به چیزی جز عشق شان برای زندگی نیازی نداری .
این آدمها شبیه یک‌گیاه سمی و زیبا تورا می‌فریبند و مسموم می کنند .
زهری زیبا اما کشنده
#عادله_زمانی
@adelehz

فکر میکنم مهمترین راه خوشحال ماندن خوشحال کردن دیگران است .
این را با فداکاری های افراط گونه اشتباه نگیرید منظور من همان برآوردن آرزوهای کوچک دیگران ست .
اگر بتوانم با کاری هرچند کوچک کسی را خوشحال کنم ،خوشحالی به من باز می‌گردد.
شاید حتی خوشی های بزرگتری مرا در آغوش بگیرد .
اما حتی اگر منتظر برگشت این خوشحالی به خودم نباشم ،مگر آدم بودن چه تعریفی دارد؟
مگر ندیده ام که حیوانی درنده در حیات وحش بارها از غریزه اش برای کمک به حیوانی دیگر گذشته است .
پس ایا انجام کاری برای دیگری در حد توان خودم ،تاییدی بر این ادمیتی که بر آن فخر می‌فروشیم نیست؟
بهرحال من عاشق برآوردن آرزوهای کوچک برای دیگران هستم .
کسانی که شاید فقط یکبار در مسیر زندگی من قرار گیرند اما مرا هرگز فراموش نخواهند کرد.
#عادله_زمانی
@adelehz

نوجوانم ،در یک شب پاییزی وسط جاده ایم
از مشهد به تهران می رویم از کنار روستاهای خفته در خواب می‌گذریم و چراغها از دور چشمک می‌زنند.
این آهنگ را می‌شنوم ،جنون و ابهام در دلم چنگ می‌زند.
تصور می‌کنم هزار سال وقت دارم و ...
بازهم با آن خواب تکراری در میانه ی بزرگسالی بیدار میشوم ..
#عادله_زمانی
@adelehz

همه چیز در کودکی خلاصه میشود
شما یا کودک هستید یا با زخم و شادی کودکی تان در بزرگسالی دست و پنجه نرم میکنید .
#عادله_زمانی
@adelehz

همه عمر در فراقت بگذشت و سهل باشد
اگر احتمال دارد به قیامت اتصالی

چه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردن
به امید آن که روزی به کف اوفتد وصالی

~ سعدی

@adelehz

💜منم
@adelehz

میدانستم‌که توقع داشتن از دیگران مرا می آزارد.خوب می‌دانستم که چشم‌انتظار توجه و مهربانی دیگران بودن مرا در مرکز ضعف قرار می‌دهد.
من اگاه هستم اما دل این حرفها را نمی فهمد .
هزار بار سعی میکنی با منطق خودت را فریب دهی اما هربار دل تلاشت را برباد می‌دهد.
همه ی آنهایی که متوقع اند،خشمگین شده اند دنبال توجه هستند می دانند کارشان منطقی نیست اما حریف دلشان نشده اند .
به همین سادگی
#عادله_زمانی
@adelehz

برکت شهر های ما
صداقت و قلب پاک پدران و مادران مان بود .
نوبت ما که رسید حتی آسمان هم دلش نخواست ببارد ..
پذیرشش سخت ست اما ما هرگز به پاکی آنها نبودیم...
#عادله_زمانی
@adelehz

ان قدیم ترها، مرسوم بود که وقتی میهمان به خانه می آمد غیر از چای تازه دم و خوش رنگ یک قلیان تازه چاق شده با تمام مخلفات و کبریت هم به نزد مهمان می آوردند تا نفسی تازه کند :)

این بیشتر در مجالس زنانه رایج بود و خصوصا در ایران زمان قاجار، قلیان خوب چاق کردن و ذغال خوب تازه کردن از ویژگی های خانه داری دختر به حساب می آمد.
این همه مقدمه گفتم تا از قلیان حرف بزنم .
در هرات قدیم هم چنین رسمی رایج بود و زنان قدیمی خانواده ی ما مثل مادربزرگ و عمه ام یا حتی خاله ها ی پدرم عاشق قلیان بودند .
اما نه هر قلیانی
هراتی ها به قلیان "چلیم"میگفتند .از دو بخش سر چلیم  و ته چلیم تشکیل می شد و ته چلیم می‌توانست از جنس شیشه یا گلی باشد .
و تنباکو!
که اصلا شبیه این تنباکو‌ اسانس دارهای میوه ای بدل نبود!
تنباکوی اصل که سر فرصت با ذغال گر گرفته دم می گرفت و با هر کام محکم زنانی که تشویش های زنانه را بر آن می دمیدند به آنها آرامش خلسه مانندی می داد .
تصویر زنی بر کنار اورسی نشسته که با یک دست  سوراخ کنار ته چلیم را محکم گرفته و دست دیگر را بر گردن نی چوبی چلیم آمیخته تا از آن تنباکوی اصل برگ، کام بگیرد از آن تصویرهای اصیلی بود که می‌توانست هزار شعر و داستان بریزد توی دامن آدم.
راستش من خیلی شانس نفس کشیدن عطر آن تنباکوهای اصل و ذغال های تازه گر گرفته را نداشتم اما آن بو و آن صدای قل قل متواتر که بین  سخنان زنانه در مجلس های عصرگاهی زنان می پیچید و چنان موسیقی یکنواختی تکرار می شد هرگز از یادم برون نمی رود .
سال‌های زیادی ست نزد من کسی چلیم نکشیده است .و من کم کم آن عطر را فراموش کرده ام دیروز ناگهان بین کارهای روزانه ام باد پیچید و بوی ذغال تازه را از پنجره وارد اتاق کرد،راستش نمی دانم اصلا کی و کجا ذغال تازه کرده بود اصلا قرار بود چلیمی چاق شود و یا نه ؟

اما من ناگهان پرت شدم بین آن مجالس عصرگاهی زنانه ،انگار هزار لایه دغدغه ی زنانه و هزار روسری ابریشمی سفید و هزار موسیقی کلام‌آهنگین نصیبم شد .
چشمانم را بستم و تمام آن صحنه ها و زنان اصیلی که چلیم می‌کشیدند و آرام می شدند و چای های خوشرنگ را پیش روی مهمان می نهادند را تصور کردم.
نمیدانم کسی آن حوالی چلیم چاق کرده بود یا نه ولی هرچه بود توانست هزار لایه تاریخ نانوشته ی پس پرده‌ ی زنان قوی اما تنها و‌چلیم هایشان را زنده کند .
زنانی که بسیاری امروز اینجا نیستند و هیچ چلیمی در خانه هایشان چاق نمی شود.
همین

#عادله_زمانی

@adelehz

تصویری از زنی اهل تربت جام که هنگام پاک کردن گل زعفران دوبیتی خوانی می‌کند .
@adelehz

و زن‌ها با بقیه‌ی آدم‌ها فرق داشتند یحیی،
زن‌ها شب‌هنگام به گل‌های بالشت آب می‌دادند و صبح‌ با رنگین‌کمانی در صورت به زندگی برمی‌خاستند.

@adelehz

　
　
شب بخیر ای خوبِ من
کابوس غم را پس بزن
صبح می آید دوباره جان من آرام باش


شهنازامیرمجاهدی
@adelehz

خبر پیدا شدن جسد کوهنورد زنی که به ارتفاعات دماوند صعود کرده بود را شنیدم .
راستش این روزها اینقدر خبر مرگ افراد مدام تکرار می‌شود که گویا در برابر مرگ سِر شده ایم .اعتراف میکنم از این حس متنفرم!
آنچه باعث شد روی این خبر متوقف شوم آن بود که از خود پرسیدم مگر تنهایی به قله صعود کرده بوده است یعنی کسی همراهش نبوده؟
رفتم اخبار را دوباره دیدم و بله ،تنهایی صعود کرده بود و در تنهایی از دنیا رفته بود .
میدانید من همیشه به مرگهای این چنینی فکر میکنم .
حس میکنم این‌شاید غمگین ترین نوع مرگ در جهان است .در آن لحظات که خوابی سنگین در سرما زدگی بر چشمان این خانم فرود آمده است به چه فکر کرده؟
منتظر کسی بوده یا به منتظرانش می اندیشیده است ؟
زندگی به طرز عجیبی نسبت به آرزوهای انسانها بی رحم ست برایش اهمیتی ندارد تو چه آرزویی داری یا منتظر کی پای پنجره ات نشسته ای .
زندگی حتی به برنامه های تو،هم رحم نمی‌کند اما ما عاشق بی رحمهای خونسرد هستیم مگر نه؟
تنها بودن و تنها ماندن قشنگ نیست .
هرقدر هم بخواهی از خاصیت کشف خود حرفی بزنی آخرش خودت بهتر از هرکس دیگری میدانی که دلت میخواهد دیگرانی کنارت باشند .
دیگرانی تورا بفهمند و از خوب و بد تو مطلع گردند .
من تا ابد ایمان و عقیده ام همین خواهد بود که تنهایی زندگی کردن که در تنهایی مردن حق هیچکس نیست .
#عادله_زمانی
@adelehz