بهمن قشنگم..

دل کوچلوی ساده لوح
با تمام بچگی هایت،با تمام خوش باوری هایت
تورا دوست دارم .
دل کوچلوی بی پناه
تورا وقتی در جواب صداقت هایت نارو میخوری و زیر باران اشک می ریزی،دوستت دارم .
دل کوچلوی خوش باور
وقتی هرچه میشنوی و میبینی با خوش باوری می پذیری حتی،دوستت دارم .
دلکم،تمام سادگی هایت به من آسیب می زند و خودت هم این را می دانی اما
می دانم که جز من کسی را نداری .
با تمام کمبودهایت،تو دل کوچلوی تپنده ی منی
هرکجا که بروی همراهت می آیم و تنهایت نمی گذارم .
برای همیشه دوستت دارم.
#عادله_زمانی
#نارنجی
@adelehz

شبت بخیر آفتاب کوچک من
که تابیدن هنرت
و گرما دادن رسالت ست.
#عادله_زمانی
@adelehz

من داستان‌های زیادی برای گفتن داشتم.
داستانهای دردناک و فرح بخش
اما من همیشه داستان تورا برای آنها تعریف میکردم .
تا روزی که قلبم شکست .
دیگر داستانی برای تعریف نداشتم .و تو خوب میدانی قصه های خاک گرفته ،اندوهناک ترینِ قصه هاست.
#عادله_زمانی
@adelehz

‌
بخوان آوازِ تلخت را؛
ولیکن دل به غم مَسپار...

اشعارکوتاه🌱

@adelehz

انسان فقط در قبال گفتەهایش مسئول نیست
بلکە در قبال سکوتهایش هم
مسئول است ...

#عزیز_نسین
@adelehz

هوا کمی گرم تر شده ست ،هنوز زود ست ولی در میانه روز، بین دویدن های روزمره هوای بهار در دلم پیچید.
حس کردم دوباره شانزده ساله شدم و تب بهار و تابستان در دلم می ریزد ،بوی گلها آرامم می کند و نور کم توان بهاری بر پوستم آرامش می پاشد .
و از آن زیباتر شور و غوغای نوجوانی ست که هوای عشق های اسطوره ای را می طلبد ..
اما تمام این ها در کسری از ثانیه مثل پری در باد به هوا رفت چون دیگر نمی توان در هوای شانزده سالگی باقی ماند .
این‌منم سالها پس از شانزده سالگی با دیدن دردها و شادی هایی که هرگز در شانزده سالگی تصورشان نمیکردم.
منم که میوه ی شیرین پذیرش را چشیده ام و رفتن هایی را دیده ام که مو بر تنم راست کرده است.
اما با تمام این اوصاف اندکی هوای بهاری مرا به آرزوهای در راه مانده و کوچه های بی انتهای پر از درخت توت می رساند .
هوا که گرم نیست ،صاف و بدون آلودگی هم نیست .
صبحها آن دل انگیزی سال‌های قبل را ندارد و من ،من هم دیگر آن شانزده ساله ی خوش خیال نیستم‌.
اما یک چیز تغییر نکرده و آن خاطرات ست که اگر روزی نتوانم بیادشان بیاورم یعنی همه چیز تمام شده است.
فقط همین
#عادله_زمانی
@adelehz

در طول تاریخ ،زنان دردشان را بتنهایی بر دوش کشیدند .دردی که لایقش نبودند اما به جرم زن بودن به آنها روا داشته شد .
بردن جنازه های پر حسرت زنانه ی شان بر دوش های مردانه چه حاصلی دارد.
وقتی در سال‌های زندگی بر دستان مردان شان عشق و احترام جاری نبود .

#عادله_زمانی
@adelehz

بعضی آهنگها مثل عطرها هستند .
فراموش شان کردی و ایضا هر آنچه با آنها آمده و رفته اما ..
فقط یک لحظه نیاز ست تا بشنوی شان و همه چیز دوباره در تو تکرار شود .
خاصیتی مشابهه عطرها...
#عادله_زمانی
@adelehz

اولین باری که این شعر سیمین بهبهانی را خواندم .سال اول دبیرستان بودم در اوج شور نوجوانانه ..
تصورم این بود که می‌شود در عشق مرزها را تعیین کرد.
می‌دانستم که شعر از یکی از بهترین های ادبیات ایران ست و باور داشتم عشق همین است ،اینکه معامله گونه پیش بروی.

سالها بعد از سال اول دبیرستان آموختم که عشق تورا تبدیل به از خودگذشته ترین ِ آدمها می نماید .
فقط کافی ست کسی را از عمیق ترین نقطه قلبت و با تمام وجودت بخواهی ..
سالها پس از آن کشف دلکشم باز به نقطه ای دیگر برگشتم ..
که حتی اگر دیوانه وار کسی را بخواهی و او به تو آنگونه که باید مایل نباشد ،خواهی سوخت .
پس من ماندم و دوراهی عشق و گذشت
آیا باید خریدارم شود تا من خریدارش شوم
یا اجازه دهم عشق او،مرا کور کند و جز برق خوبی هایش هیچ چیز نبینم..حتی بدی های عیانش را..
#عادله_زمانی
@adelehz

‏اگر قرار است رابطه‌ای را تمام کنید، به شریک عاطفی‌تان توضیحی واضح و منطقی بدهید. ابهام، بزرگ‌ترین شکنجه روانی است.
@adelehz

انشالله که یاد بگیرید و یادتون بمونه ...

چی شد که یهو همه چیز تو جامعه اینقدر مبتذل شد؟😐

اگر دردی داری
برو و برای دریا تعریف کن
برای گربه ها
ابرها
برای گلدان های کنار پنجره
درد را مگر می شود با انسان ها درمیان گذاشت؟

- زکایی اوزگز

@adelehz

کیفیت زندگی شما را
دو چیز تعیین می کند
کتاب هایی که می‌خوانید
و انسان هایی که ملاقات می‌کنید

‍‌@adelehz

یه افتخار من تو زندگی اینه که رمان خوان قهارم
در مورد ملاقات آدمها نظری ندارم😅

غروب به خانه برمیگشتم از مسیر دوچرخه سواری کنار خیابان راهم را گرفته بودم و پیش می رفتم .
کلاه بزرگ کاپشنم را روی سرم انداخته بودم و عملا دیدی به اطرافم نداشتم ،اتومبیل ها بی وقفه از کنارم عبور می‌کردند...
ناگهان بوی تازه ی گل هوشیارم کرد .بوی خوب گل تازه ،از همان بوهایی که وقتی در گلفروشی ایستاده ای مشامت را از آن پر میکنی .
سرم را که بلند کردم دیدم وانت نیسان آبی رنگی از کنارم عبور کرد ..پشت وانت سه تاج گل بسیار بزرگ با روبانهای سیاه می رفت که در سالن یک هتل کنار عکس کسی قرار گیرد که نمی شناختمش اما می‌دانستم دیگر در این‌جهان نیست .
نیمه لبخند چند لحظه ی قبل روی لبهایم ماسید .
وانت را تا رسیدن به میدان بعدی با چشمانم دنبال کردم و از خودم پرسیدم آیا آن که نمیشناسمش هرگز در زندگی گلهایی به این زیبایی دریافت کرده است؟
آیا هرگز با عطر خوبِ گلهای بهاری به زندگی لبخند زده است؟
وانت در میدان به سمت مخالف پیچید و من به خانه نزدیک تر شدم در حالی که هنوز به گلهای آن ناشناس سفر کرده فکر میکردم ..
#عادله_زمانی
@adelehz

رسم زمونه ...
@adelehz

مثل بچه ای که هیشکی راهش نمیده توی هفت سنگ 🥲