سعید رویتی

@zhuanchannel

این تصویری از هرات در سال ۱۹۹۲ میلادی ست چیزی غریب به سی ویک سال قبل

به این حجم مسخ کننده از اندوه و ویرانی می نگرم و نگاهم بر آن فانوس افروخته شده بر طاقچه ی باقی مانده از خانه ای که روزگارانی آدمیانی شاد در آن می زیستند باقی می ماند .

آری آدمی به شوق همان فانوس کم‌جان میان انبوه ویرانی هاست که ادامه می دهد

ادامه دادن و دوباره برخاستن از خاکستر آخرین کاری ست که "باید"انجام داد و امید همان نور کم فروغ فانوسی روشن میان انبوه ویرانی های شهری برگشته از جنگ است .

عادله زمانی
@adelehz

اگر عصاره ی تمام کتاب‌های کودک را جمع کنند و بخواهند در یک‌جمله بنویسند که ارزشی داشته باشد .
من پیشنهادم جمله ی کوتاه روباه به شازده کوچلوست :
تو در برابر کسی که اهلی اش میکنی مسوولی...
آخ اگر تمام‌ ما در برابر کسانی که اهلی شان کردیم احساس مسوولیت میکردیم .
اگر تمام آنهایی که ما را اهلی کرده بودند حواسشان به ما جمع می بود .
دنیا چقدر راحت تر این راه زندگی را می‌گذراند.
نباید رها کرد !
آنکس را که به دل خودش، با دل تو اهلی شده نباید به حال خودش رها کرد .
کاش بدانیم و بدانند.
#عادله_زمانی
@adelehz

گل اطلسی ها،شبتون بخیر
قبل خواب به خدا شب بخیر بگید تا وقتی خوابید خودش بیاد کنار بسترتون❤️

@adelehz

واقعاً مسخره نیست؟ اینکه گاهی اوقات بهترین مردها بدترین زن‌ها را انتخاب می‌کنند و بهترین زنان بدترین مردها را؟
من فکر می‌کنم خوبی خودشان چشم‌شان را کور می‌کند و بدگمانی را در وجودشان می‌کشد.

📕 #دشمن_عزیز
✍🏻 #جین_وبستر

@adelehz

تباها اینقدر قلب بنفش واسه بقیه نفرستید 😁
معنیش اینه
@adelehz

سلام بریم به چالش غروب جمعه
همین لحظه کجایید وچی جلوی چشم تون هست ؟❤️به چی فکر میکنید؟
چالش سه ساعت ادامه داره
@aydel7

چیزی که بعد از سه ساعت خونه تکونی و تمیزکاری جلوی منه

شروع این کتاب...همین الان🌱😍🪷

این منظره روبروی من
۹ ماه صبح تا شب روی این صندلی نشستم و درس خوندم و امروز با دیدن رتبم یه نفس راحت کشیدم

برای همتون همچین آرامشی بعد از تلاش‌های مکرر آرزو میکنم .
مبارکت باشه عزیزم.

روبه روی من آشپزخونه ای که منتظر غذاهاش آماده شه وشب مهمونام بیان 🥰

سلام عادله جون مهربونم
الان روبروی من یک مزرعه زیباتون همدان هستم جاتون سبزه ❤️

اینم از چالش روز جمعه ساحل بندر انزلی

صحنه ی جلوی من آماده باش برای رفتن به خانه وشهرودیار خودم البته فردا عازمم ب امیدخدا

جلوی من یه خونه قدیمه که کافه شده دارم به تفاوت های فردی فکر میکنم . به اینکه مسافرت رفتن برای من باید مقصدش مشخص باشه ولی برای همراهم اهمیتی نداره به کجا بره و کی برسه و حتی کجا بخوابه .
اگه از بیرون نگاه کنم از همچین سفر بی برنامه ای لذت میبرم ولی زمان مواجهه نمیتونم بی برنامه جلو برم . و به این‌ میگن تفاوت های فردی .

منظره جلوی من امروز دیدن کوچ غازهای محله