اولین بار که این آهنگ رو شنیدم دختر بچه ی بازیگوشی بودم، سرم بسمت هر آهنگ زیبایی که می‌شنیدم بر میگشتم .
البته این آهنگ فرق داشت .
این آهنگ مرا می برد به آن خانه ی ویلایی بزرگ در خیابان کوهسنگی مشهد،عطر گل مریم و بوی اسپند آمیخته در هم ،نور ملایم صبحگاهی بر تن درخت گردوی وسط حیاط
به سالهای هشت سالگی و بیخیالی مطلق
خانه ای که بعدها به برج تبدیل شد،دختری که بزرگ شد و عطر مریمی که دوباره با بوی اسپند آمیخته نشد.
راستش گذشته واقعا گذشته..
#عادله_زمانی
@adelehz

بگذار عشق معجون شادی آور زندگیت باشد نه مایه ای برای عذاب روزهایت
قدر آن عشق شادی آورِ امیدبخش را بدان و دست از آن مایه ی عذابی که عشق می نامیش بردار ...
#عادله_زمانی
@adelehz

نارنجی ها و عشق😍🥺🦊

بلاخره یک روز آمدی و جای خالی که خداوند برای سرت بر شانه ام خلق کرده بود را پر نمودی
و من
بلاخره یک روز پناه گاه تو شدم
چون درختی ایستاده که پناهگاه گنجشککان از طوفان گذشته شده است.
نامت بر تنه ی این درخت حک شده است .
برای هزار سال
#عادله_زمانی
@adelehz

سیندرلا میری بیرون خر شرک برمیگردی خونه !
نیمه شب از شدت حرارت ،عرق و نیش پشه بیدار میشی کولر و روشن میکنی و صبح با سینوس های فعال شده و درد بدن به خودت میپیچی !
این دفعه کسی بگه آخ جون تابستون لهش میکنم
این الان آخ جون داره !؟

من از مرحله گرما گذشتم دارم بخار میشم🥵

گربه ای که از آب بدش میاد از شدت گرمای خوزستان پناه برده به شیر آب، شما خودت عمق این گرمای لعنتی و درک کن دیگه

@adelehz

هر انسانی کتابی از رنج ها و آرزوهاست
غم انگیز آن است که
بعضی کتاب‌ها هرگز ورق
نمیخورند ...

#عادله_زمانی
@adelehz

وطن چنین مفهوم عجیبی برای آدم‌هاست
تو از او جدا میشوی ولی او هرگز از تو جدا نمی‌شود
تو رهایش میکنی اما او تا آخرین لحظه ی حیات رهایت نمی کند .
حتی دور از مرزهایش تو شبیه یک دانه در ریشه های درختانش رشد می کنی ..
وطن؛مفهوم عجیبی ست .
#عادله_زمانی

@adelehz

کمر کُردی و مو هندی وگونه سیب لبنانی
دوچشمت ژاپنی اما، لبت خشخاش افغانی

بلورین گردنت چینی، تراشِ پیکرت رومی
شمیمِ عطرِ پیراهن، گلابِ ناب کاشانی

کدامین مردِ نقاشی ،بدینسان کرده زیبایت
نگو مانی و پیکاسو کمال الملک ایرانی

خمِ رنگین کمان ابرو،خط وخالت تَنِ آهو
تو پاخورده ترین فرشِ نفیسِ شهر کرمانی

به چشم مست خود هرگز ندیدم چون تو دردنیا
چنان زیبا و مه رویی به  حورالعین می مانی

غزالی تیز پایی شوخ شنگی،نازِ چشمانت
به چالش می کشی آخر پلنگ و ببر گیلانی

حلولِ ماه، پیشانی،رخت خورشید نورانی
بهارِ خنده ات سرلوحه ی تقویم سریانی

مده اینگونه گیسویت به دستِ بادِ بد آهنگ
دو تاری، نازشصتِ دستِ استادی خراسانی

به هر غمزه که می آیی به تیغِ تیزِ ابرویت
بریدی  بند  بندِ  سینه  را، چاقوی زنجانی

به سرخی رنگ لب های تو معنا داده گل ها را
جه‍ان مبهوتِ اندامت، ومن مصراع فوقانی

دچارِ ضعف ایمانم، به آیینِ تو دل بستم
و همواره رها گشتم من از دینِ مسلمانی

کسی  دل  را  نسوزاند  برای  یوسفِ  بی دین
به دار آویخت گرخود را در این مصراع پایانی

                  یوسف اسماعیلی
@adelehz

‏پسر ۲۳ ساله ای است که تنها چندماه گُل کشیده بود و حال بیمار مقاوم به درمان اسکیزوفرنیا است و خانواده اش بدنبال یک مرکز نگهداری هستند.گاهی تجربه یک بار مصرف گل برای بیدارشدن بیماری اسکیزوفرنیا کافی است‌.ژن ها،غولهای خفته ای اند که گاه با نجوای یک دوست برای همیشه بیدار می شوند.

@adelehz

یه چالش بذاریم غروب جمعه ای
تا دوساعت دیگه
از هرچی همین حالا جلوی رو تون هست یه عکس بگیرید و با حستون اینجا بفرستین
@aydel7

پیش روی من یه جاده توی شهر ارومیه است ❤️

یه مارمولک توی هوای ابری دیوار حیاط خونه پدری

بهش غبطه خوردم که یه جای سرسبز زندگی میکنه و رها هست🥺

جلوی چشم من غروب آفتاب نزدیکی های قروه ست.
یهو دلم برا همه گذشتگانمان تنگ شد..

جلوی چشمم پسرم هست شهر وان ترکیه..هیاهو و امنیت

پیش روی من توام با صدای قشنگ آب
#مشهد