در پستوی ذهنم وقتی خسته از هیاهوی شهری که شاد نیست به سکوتش پناه میبرم،دلم لک می زند برای رفتن به یک باغ قدیمی
اصلا تصور این ویلاهای خوش ساخت وسط چند اصله درخت را نکن،منظورم یک باغ کهنه با درختان پیر است جایی که سالهاست زمان در آن ایستاده و همه چیز به آرامی پیش می رود.جایی که میتوانی در گوشه کنارهایش روزنامه هایی با تاریخ چندسال قبل پیدا کنی، فرشهای دستبافی که بافنده هایش دهها سال است از دنیا رفته اند و رادیویی قدیمی و خاک گرفته که روی موج رادیو آهنگهای قدیمی تنظیم شده است.
منظورم جایی ست که سکوتش سنگین اما آرامشش هم به همان میزان سنگین باشد .
جایی که خبری از سروصدای غیر نیست تکنولوژی ما را تا خرتناق خفه نکرده است و از دیوارهای بلند گلی اش بوی اصالت می آید.
نمیدانم چنین باغی کجاست اما حس میکنم مثل کسی که به جزیره ای وسط طوفان نیاز دارد من به این باغ و شبها و روزهایش نیاز دارم .
#عادله_زمانی

@adelehz